Miłość na walizkach

Okładka książki Miłość na walizkach
Małgorzata Kalicińska Wydawnictwo: Estymator Cykl: Mańka (tom 3) literatura obyczajowa, romans
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
audiobook
Cykl:
Mańka (tom 3)
Data wydania:
2024-02-13
Data 1. wyd. pol.:
2018-09-19
Język:
polski
ISBN:
9788367950589
Długość:
14 godzin 37 minut
Lektor:
Magdalena Zając - Zawadzka
Średnia ocen

                6,6 6,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Miłość na walizkach w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Miłość na walizkach



książek na półce przeczytane 2280 napisanych opinii 966

Oceny książki Miłość na walizkach

Średnia ocen
6,6 / 10
205 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
428
59

Na półkach:

Męczy mnie niestety. W przeciwieństwie do innych książek M. Kalicinskiej / Lilce czy nawet całej serii z Mazur, tu nie rezonuje ze mną główna bohaterka, denerwuje mnie ani nie rozumiem jej decyzji. Niby depresja a wyjazd do Korei, ciągle podkreślanie swojej starości. Ciężko się czyta, nie wiem czy przebrne.

Męczy mnie niestety. W przeciwieństwie do innych książek M. Kalicinskiej / Lilce czy nawet całej serii z Mazur, tu nie rezonuje ze mną główna bohaterka, denerwuje mnie ani nie rozumiem jej decyzji. Niby depresja a wyjazd do Korei, ciągle podkreślanie swojej starości. Ciężko się czyta, nie wiem czy przebrne.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

498 użytkowników ma tytuł Miłość na walizkach na półkach głównych
  • 284
  • 214
103 użytkowników ma tytuł Miłość na walizkach na półkach dodatkowych
  • 56
  • 17
  • 8
  • 5
  • 5
  • 4
  • 4
  • 4

Inne książki autora

Okładka książki Kochana moja: Rozmowa przez ocean Basia Grabowska, Małgorzata Kalicińska
Ocena 6,3
Kochana moja: Rozmowa przez ocean Basia Grabowska, Małgorzata Kalicińska
Okładka książki A miało być tak pięknie! Katarzyna Kalicińska, Małgorzata Kalicińska
Ocena 6,5
A miało być tak pięknie! Katarzyna Kalicińska, Małgorzata Kalicińska
Okładka książki Irena Basia Grabowska, Małgorzata Kalicińska
Ocena 6,7
Irena Basia Grabowska, Małgorzata Kalicińska
Okładka książki Siedem życzeń Liliana Fabisińska, Ałbena Grabowska, Małgorzata Kalicińska, Agnieszka Krawczyk, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz
Ocena 7,4
Siedem życzeń Liliana Fabisińska, Ałbena Grabowska, Małgorzata Kalicińska, Agnieszka Krawczyk, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz
Małgorzata Kalicińska
Małgorzata Kalicińska
Małgorzata Kalicińska – urodzona w poprzednim stuleciu. Autorka bestsellerowych powieści dla kobiet. Ukończyła SGGW-AR w Warszawie. Pracowała w agencji reklamowej, w TVP i zbudowała na Mazurach ośrodek konferencyjno-szkoleniowy, a potem zbankrutowała. Jej pasją jest zwyczajne życie, z rodziną i w zgodzie z naturą. Matka, żona i babcia – to najważniejsze i najpiękniejsze role w jej życiu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Winne Wzgórze. Wiara Dorota Schrammek
Winne Wzgórze. Wiara
Dorota Schrammek
Do niewielkiej miejscowości nazywanej przez lokalsów Winnym Wzgórzem przyjeżdża kilkoro ludzi. Wszyscy zaczynają coś nowego w życiu. Dorota i jej mąż przeprowadzają się z rodziną do Czaplinka, gdzie angażują się w prowadzenie restauracji, przy czym on jest w restauracji codziennie, a ona z domu i wspiera męża. Kłopot w tym, że pomiędzy nimi staje menadżerka Karolina. Liliana czasowo rezygnuje z pracy w korporacji, by zająć się chorą babcią. Nie jest jednak w stanie całkowicie uwolnić się od pracy i przesiaduje w restauracji w Czaplinku, by stąd popracować i wysyłać maile. Przy okazji poznaje przystojnego i początkowo obcesowego ortopedę. Z czasem zmienia zdanie o nim. W okolicy zamieszkuje też Tadeusz. Całe życie pracował w korporacji. Nie widział świata poza pracą. Coraz bardziej tył, bo ruchu w swoim życiu miał niewiele. Innych ludzi traktował z góry i przedmiotowo. Pracodawca jednak zmusił go do przejścia na przymusową emeryturę. Tadeusz wyprowadza się więc do domku na wsi, który dawno temu kupili ze swoją partnerką. Kobieta niedawno zmarła i Tadeusz został sam. Życie na wsi i brak zajęcia sprawiają, że mężczyzna zaczyna poznawać uroki świata. Takich książek chcę więcej! "Winne wzgórze" jest napisane ładnym i zgrabnym językiem, więc książkę wręcz się pochłania. A poza tym porusza wątki, z którymi większość czytelników może się identyfikować. Jednym z nich jest opieka nad kimś chorym, kto wymaga od nas dużej uwagi, sił i cierpliwości. By jednak nie zwariować, dziewczyna pozostawia dla siebie część życia, do którego jest przyzwyczajona i organizuje mieszkanie babci, by stało się bardziej funkcjonalne. Dziewczyna w przeciwieństwie do babci jest bardziej otwarta i życzliwa dla ludzi, czym szybko zjednuje sobie sympatię u sąsiadów i ludzi, których spotyka na co dzień. Jest tez wątek zaufania w małżeństwie i radzenia sobie z trudnymi sprawami, szczególnie wówczas, gdy oboje małżonkowie mają inne zdanie na temat brania kredytu. No i wątek samotności w jesieni życia, gdy do tej pory tego życia praktycznie się nie znało i trzeba się go nauczyć. Polecam!
Badylarka - awatar Badylarka
oceniła na 8 1 rok temu
Nowe niebo Hanna Cygler
Nowe niebo
Hanna Cygler
Nowe niebo to kolejna z powieści Hanny Cygler dotycząca rodziny Halmanów. Książka kilkoma wątkami związana jest z trylogią W cudzym domu, bowiem Matylda, jedna z głównych bohaterek jest biologiczną matką Joachima Hallmana, którego losy autorka opisywała właśnie w swoim cyklu. Powieść opowiada o losach emigrantów z Kaszub zmuszonych do wyjazdu panującą sytuacją ekonomiczną. Matylda wraz z siostrzenicami i siostrzeńcem za namową dawnego przyjaciela Augusta wyjeżdża do Winiony w Ameryce będącej swoistymi Kaszubami w tym kraju, bo właśnie tam emigrowali mieszkańcy tego regionu. To tam nasi bohaterowie poznają trudy i wzloty życia na obczyźnie. Główną bohaterką powieści jest Luiza. Bardzo mądra dziewczyna, która marzy o tym by się rozwijać. Niestety czasy w jakich żyje mocno ją ograniczają. Kiedy na swojej drodze spotyka narzeczonego, ten od razu wymaga od niej podporządkowania i nie wyobraża sobie, by kobieta, a przede wszystkim jego żona, mogła pracować. Nie liczy się ze zdaniem Luizy, chce ograniczyć jej wolę do własnej. Nic więc dziwnego, że dziewczyna zaczyna wątpić w sens instytucji małżeństwa. Autorka idealnie oddaje ducha czasów, jakie opisuje. Dzięki rozmowom z przedstawicielem muzeum w Winione, czytelnik wie jak wyglądały tamtejsze ulice, instytucje, sklepy i tartaki odgrywające sporą rolę w fabule. Znamy mniej więcej typowe zachowanie tamtejszej społeczności, jej codzienność, zaściankowość i poglądy. Bardzo ważnym wątkiem jest ten opisujący wyzyskiwanie Indian przez białego człowieka i ich konwersję na szanowane przez europejczyków wartości. Historia ta pokazana została na przykładzie jednego z głównych bohaterów powieści oraz jego wspomnień. W książce autorka zmierzyła się z mitem american dream. Polacy, którzy wyruszyli za granicę, przynajmniej rodzina Halmanów, nie opływa w luksusy, a wszystko, co posiada zdobywa ciężką pracą. Nie ma tu osoby, która z dnia na dzień zostałaby bogaczem, a manna spadłaby jej z nieba. Są za to codzienne problemy z jakimi ludzie mierzą się na co dzień: samotność, przemoc domowa, alkoholizm czy choroba. Nie brakuje też scen szczęśliwych jak opisy narodzin potomków, biesiad czy spotkań z wyczekiwanymi gośćmi. Mnie cieszyło pojawienie się Wiery, której wątek w trylogii W cudzym domu został urwany. Ta pozostała barwnym ptakiem, jednak dzięki swojej wiedzy, pracowitości i pomysłom to właśnie jej los najbardziej przypominał te, jakie symbolizują amerykański sen. Z syberyjskiej dziewki Wiera przeistoczyła się w rasową businesswoman. Nowe niebo to kolejna z książek Hanny Cygler, która mnie zachwyciła i porwała swoją fabułą. Autorka idealnie odbudowuje realia, tworzy nietuzinkowych i ciekawych bohaterów, ukazuje kobiety pragnące wyrywać się utartym schematom. Miło było spotkać znanych już bohaterów na kartach tej powieści, chociażby Joachima i Rozalię. Ta książka to wielka gratka dla fanów prozy z historią w tle. To opowieść o trudach emigracji i przystosowania do nowych warunków, o uczeniu się, że nowe niebo z czasem może stać się tym już znanym i ukochanym.
Monika - awatar Monika
oceniła na 8 5 lat temu
Pokój kołysanek Natasza Socha
Pokój kołysanek
Natasza Socha
„Pokój kołysanek” Nataszy Sochy to opowieść, która otula niczym ciepły koc w zimowy wieczór, a jednocześnie zostawia głęboki ślad w sercu. Autorka, z właściwą sobie delikatnością i empatią, prowadzi czytelnika przez historię starszego mężczyzny, Joachima, który jako wolontariusz w szpitalu przytula wcześniaki – dzieci bez rodziców, bez ciepła, bez bliskości. Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie fakt, że Joachim nie tylko oddaje ciepło swojego ciała, ale i własnego życia – każdego dnia opowiada maleństwom kawałki swojej przeszłości. Jego wspomnienia przeplatają się z teraźniejszością i powoli odsłaniają historię miłości niespełnionej, wyborów, które zabolały bardziej niż przewidywał, i tęsknoty, która nigdy go nie opuściła. To nie tylko wzruszająca opowieść o starości, ale przede wszystkim o dojrzewaniu do miłości, do odpowiedzialności i do wybaczenia – również samemu sobie. Każda strona tej książki przesiąknięta jest melancholią, ale też dziwnym, cichym rodzajem nadziei. Socha nie moralizuje, nie osądza. Daje czytelnikowi historię, w której może się przeglądać – bez względu na wiek czy doświadczenia. Mamy tu też czuły portret relacji międzypokoleniowych – subtelny, autentyczny i pełen zrozumienia. Joachim nie jest bohaterem bez skazy, ale właśnie dzięki temu jest tak bardzo ludzki i prawdziwy. „Pokój kołysanek” zachwyca także językiem – oszczędnym, ale pełnym znaczeń, pełnym zatrzymania i refleksji. To książka idealna na świąteczny czas, lecz nie jest to cukierkowa opowieść. Raczej przypomnienie, że cuda naprawdę się zdarzają – czasem nie w formie prezentu, lecz w postaci drugiej szansy, cichego przebaczenia czy niespodziewanej bliskości. Zdecydowanie polecam – to historia, która zostaje z czytelnikiem na długo.
Ladyinred13 - awatar Ladyinred13
ocenił na 10 1 rok temu
Zanim odfrunę Hanna Kowalewska
Zanim odfrunę
Hanna Kowalewska
Polska powieść obyczajowa to niekoniecznie coś, co chciałabym znaleźć pod choinką, ale na rodzimym podwórku literackim istnieją nazwiska, które działają na mnie jak magnes. Każdy kontakt z twórczością Hanny Kowalewskiej stanowi dla mnie gwarancję obcowania z pięknym, poetyckim językiem i klimatem świata przez nią przedstawionego, w który człowiek zapada się miękko jak w poduszkę z pierzem. Autorka przepada za tworzeniem powieściowych cykli i także „Zanim odfrunę” stanowi już drugie spotkanie z bohaterami, których wierny czytelnik poznał za pośrednictwem „Tam, gdzie nie sięga już cień”. Tutaj wypunktować muszę spory minus – Kowalewska chyba przecenia jednak czytelniczą pamięć krótkotrwałą i fabuła „Zanim odfrunę” skonstruowana jest tak, aby absolutnie niczego nie ułatwiać komuś, kto poprzednią część cyklu przeczytał dobrych parę lat temu i stracił nieco rozeznanie w skomplikowanych zależnościach łączących powieściowych bohaterów. Mikroświat, który po raz kolejny udało się jej jednak wykreować (fikcyjna, nadmorska Jantarnia to miejsce tak sugestywnie oddziałujące na zmysły, że czytelnik niemal słyszy łoskot fal rozbijających się o nadbałtycki brzeg), urzeka jednak bardzo szybko i to, co na początku nieco irytuje, ostatecznie przekuwa się w atut powieści – bo to poniekąd fascynujące po raz drugi, znowu na nowo, odkrywać powieściowy świat, w którym kiedyś się już gościło; próba interpretacji fabularnych tropów przypomina trochę literacką zabawę, w której czytelnik musi wytężyć własną czujność i skrawek po skrawku rekonstruować przeszłościowe losy bohaterów. Zajęcie to byłoby może bardziej żmudne, gdyby nie fakt, że komponuje się doskonale z fabułą samego utworu. Inka, którą znamy, choć możemy jej zbyt dobrze nie pamiętać, poniekąd towarzyszy nam w tych poszukiwaniach – chcąc przeżyć żałobę po matce, której nie jest sobie w stanie przypomnieć, wraca do rodzinnego miasteczka i pieczołowicie, krok po kroku, próbuje ze strzępków wspomnień obcych ludzi zrekonstruować obraz tej, której nie miała jeszcze szansy należycie opłakać. Oś fabularną stanowią jej starania o odzyskanie matczynego pamiętnika, ale nie brak też wątków skandalicznych i doskonale wykreowanych portretów ludzkich. Jest tu realizm, ale i magia. No i dialogi – przede wszystkim one predysponują powieści Kowalewskiej do miana książek, które warto podarować komuś pod choinkę. Świat byłby o wiele piękniejszy, gdybyśmy chociaż czasami, nawet od święta, potrafili rozmawiać ze sobą tak, jak ich bohaterowie.
dem___olka - awatar dem___olka
oceniła na 7 4 lata temu

Cytaty z książki Miłość na walizkach

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Miłość na walizkach