Światło nad ciemnościami

Nie powaliła mnie ta książka. Według mnie, jest ona przykładem tego, jak można zmarnować świetny temat. Powieść, która opowiada o tym, jak zaczęto tresować psów będącymi przewodnikami niewidomych, przerodziła się w dosyć przewidywalny i przegadany romans.
Jedyny plus to fakty historyczne dotyczące I wojny światowej.

Nie powaliła mnie ta książka. Według mnie, jest ona przykładem tego, jak można zmarnować świetny temat. Powieść, która opowiada o tym, jak zaczęto tresować psów będącymi przewodnikami niewidomych, przerodziła się w dosyć przewidywalny i przegadany romans.
Jedyny plus to fakty historyczne dotyczące I wojny światowej.

Najlepsza chyba powieść Alana Hlada..

Najlepsza chyba powieść Alana Hlada..

Niesamowita, wzruszająca historia. Bardzo polecam.

Niesamowita, wzruszająca historia. Bardzo polecam.

To kolejna powieść Alana Hlada,, która wciągnęła mnie niemal o pierwszej strony, dzięki której mogłam poznać wiele faktów z historii I wojny światowej, które - choć znane - nie zawsze tak bardzo trafiały do wyobraźni i przemawiały do świadomości. Fikcja wpleciona w autentyczne wydarzenia dała wartościową i niezmiernie wciągającą powieść, która niekiedy przeraża opisami skutków, wywołanych stosowaniem przez Niemców na polu walki pod francuskim Ypres broni chemicznej w postaci pocisków, zawierających chlor, fosgen czy gaz musztardowy.
Jedną z tysięcy ofiar użycia chloru był niemiecki żołnierz żydowskiego pochodzenia Maksymilian Benesch, który po utracie wzroku trafił do specjalnego ośrodka szkolącego psy, mające być przewodnikami osób niewidzących. Jego opiekunką została Anna, u której został zakwaterowany, a jego psim przewodnikiem - Nia. Był to pierwszy taki ośrodek założony w Oldenburgu w Niemczech w 1916 roku, a jego pomysłodawcą był doktor Gerhard Stalling, dyrektor niemieckiego stowarzyszenia hodowli psów ratowniczych.
Książkę czyta się bardzo dobrze, szybko; wywołuje wiele emocji, wzruszeń, podziwu dla woli walki głównych bohaterów, ich wytrwałości, ale równocześnie poraża skalą ludzkich ofiar broni chemicznej stosowanej przez niemieckie dowództwo, a w odwecie również krajów trójporozumienia.

To kolejna powieść Alana Hlada,, która wciągnęła mnie niemal o pierwszej strony, dzięki której mogłam poznać wiele faktów z historii I wojny światowej, które - choć znane - nie zawsze tak bardzo trafiały do wyobraźni i przemawiały do świadomości. Fikcja wpleciona w autentyczne wydarzenia dała wartościową i niezmiernie wciągającą powieść, która niekiedy przeraża opisami...

Wspaniała książka o widzianej oczami Niemców I wojnie światowej, ponad którą świeci światło ludzkiej miłości, życzliwości, przyjaźni, książka o tym, że jako ludzie, choć z różnych stron, o różnych wyznaniach, nie różnimy się niczym. Tak samo potrzebujemy nadziei, ciepła innych, a niepełnosprawność nie musi być wyrokiem. W tym wszystkim cudowna psia miłość i lojalność. Jest to też książka o ludzkiej słabości, o nieodwracalności złych czynów, ale i o zadośćuczynieniu. Taką złożoną osobowością jest Bruno.
To także książka o muzyce, ma kompozycję utworu muzycznego - zaczyna się od preludium, od chwili pojawienia się postaci Maxa rozbrzmiewa w niej muzyka.
Narracja prowadzona z perspektywy trzech postaci: Anny, Maxa i Brunona również sprawia, że świetnie czyta się książkę Alana Hlada. Polecam serdecznie.🙂

Wspaniała książka o widzianej oczami Niemców I wojnie światowej, ponad którą świeci światło ludzkiej miłości, życzliwości, przyjaźni, książka o tym, że jako ludzie, choć z różnych stron, o różnych wyznaniach, nie różnimy się niczym. Tak samo potrzebujemy nadziei, ciepła innych, a niepełnosprawność nie musi być wyrokiem. W tym wszystkim cudowna psia miłość i lojalność....

Ciekawa pozycja o I wojnie światowej. Książka raczej obyczajowa, ale nie brakuje w niej emocji. Zazwyczaj skupiam się na czasach II wojny światowej, dlatego jest to odmiana.
Dobrze jest też poczytać losy z drugiej strony, strony okupanta. Dużo jest to fragmentów, gdzie bohaterowie zastanawiają się nad swoją moralnością.
Bardzo podobała mi się relacja głównej bohaterki i jej ojca. Bardzo ciepła relacja pokazująca wsparcie w każdej sytuacji.

Ciekawa pozycja o I wojnie światowej. Książka raczej obyczajowa, ale nie brakuje w niej emocji. Zazwyczaj skupiam się na czasach II wojny światowej, dlatego jest to odmiana.
Dobrze jest też poczytać losy z drugiej strony, strony okupanta. Dużo jest to fragmentów, gdzie bohaterowie zastanawiają się nad swoją moralnością.
Bardzo podobała mi się relacja głównej bohaterki i jej...

W teorii książka powinna trafić do moich ulubionych , wszystkie motywy się zgadzają . Uwielbiam historie w których są psy , ale to w jaki sposób jest napisana bądź przetłumaczona sprawia że nie jestem w stanie tego czytać . Dobrnęłam do 88 strony i mam dość drętwe dialogi, opisy które są tak łopatologiczne+ powtarzanie niektórych kwestii jakby autor sądził że pisze do ludzi nie do końca rozumnych . Dawno się tak mocno nie zawiodłam

W teorii książka powinna trafić do moich ulubionych , wszystkie motywy się zgadzają . Uwielbiam historie w których są psy , ale to w jaki sposób jest napisana bądź przetłumaczona sprawia że nie jestem w stanie tego czytać . Dobrnęłam do 88 strony i mam dość drętwe dialogi, opisy które są tak łopatologiczne+ powtarzanie niektórych kwestii jakby autor sądził że pisze do ludzi...

To moja druga książka autorstwa Alana Hlada i muszę przyznać, że jestem zachwycona tak jak byłam przy ksiażce "Długi lot do domu". Pan Hlad ma talent do opisywania codzienności w sposób angażujący czytelnika. Wielokrotnie zdarzało się, że czytając nawet nie wiedziałam kiedy upłynęły mi dwie godziny czytania. Mimo, że w książce poznajemy codzienność bohaterów i cała historia biegnie dość powoli (jest to typowa obyczajówka),to w ogóle nie czuć znudzenia. Książka ma prawie 500 stron, czyta się bardzo przyjemnie i chciałoby się wręcz więcej. Historia każdego z bohaterów wzrusza na swój sposób i pokazuje tragedie wojny. Najbardziej polubiłam postać Bruna. Nie jest postacią idealną i nieskazitelną. Jest bohaterem niejednoznacznym i wielowymiarowym, który ma dylematy moralne i błądzi, dlatego też nie umiałam do końca zrozumieć postępowania Anny względem niego. Wydała mi się w tym trochę dziecinna i naiwna. Nie zmienia to jednak faktu, że książkę czytało mi się naprawdę dobrze i polecam każdemu. Uwielbiam książki, które opowiadają o nieznanych powszechnie i nieoczywistych faktach, postaciach czy wydarzeniach historycznych.

To moja druga książka autorstwa Alana Hlada i muszę przyznać, że jestem zachwycona tak jak byłam przy ksiażce "Długi lot do domu". Pan Hlad ma talent do opisywania codzienności w sposób angażujący czytelnika. Wielokrotnie zdarzało się, że czytając nawet nie wiedziałam kiedy upłynęły mi dwie godziny czytania. Mimo, że w książce poznajemy codzienność bohaterów i cała historia...

Piękna a zarazem smutna opowieść czasów I wojny światowej. Historia autentyczna przeplatana z fikcyjnymi ale też autentycznymi bohaterami, bardzo dobrze odzwierciedla ten czas. Lekko się czyta.

Piękna a zarazem smutna opowieść czasów I wojny światowej. Historia autentyczna przeplatana z fikcyjnymi ale też autentycznymi bohaterami, bardzo dobrze odzwierciedla ten czas. Lekko się czyta.

Wyzwanie LC na listopad (okladka z pomaranczowym kolorem)

Wyzwanie LC na listopad (okladka z pomaranczowym kolorem)