Zamknięta w kalejdoskopie

Oj jak ja męczyłam tę książkę ( ok 3 tyg., przy innych szybciej mi szło). Była chaotyczna, nieciekawe i nudne dialogi. Zakończenie też jakby niedokończone.

Oj jak ja męczyłam tę książkę ( ok 3 tyg., przy innych szybciej mi szło). Była chaotyczna, nieciekawe i nudne dialogi. Zakończenie też jakby niedokończone.

Główną bohaterką powieści jest Joanna, której los nie potrafił oszczędzić. Jej życie to kalejdoskop. Żyła u boku męża alkoholika, w dodatku był kobieciarzem, który dopuścił się zdrady. A ona tęskni za niespełnioną miłością. Dawno temu na swojej drodze poznała mężczyznę, przy boku którego czuła się spełniona, a chwile które z nim spędziła były najszczęśliwsze w jej życiu. Ale był… żonaty. I wolał wrócić do żony, aniżeli zacząć nowy rozdział obok Joanny.

Podejmuje decyzję o odejściu od męża. Chce zawalczyć o siebie, o swój spokój ducha. Wyjeżdża nie mówiąc nic nikomu dokąd zmierza, nawet siostrze. Czy nowy rozdział, który chce dla siebie napisać okaże się wybawieniem dla jej duszy? Niespodziewanie los na jej drodze postawi mężczyznę, czy będzie miała siłę aby mu zaufać i poddać się uczuciom, które wybrzmią w jej sercu?

Codzienna proza życia, która zaskakuje nas w najmniej oczekiwanym momencie. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć, co się wydarzy bądź czym zaskoczy nas dzień jutrzejszy. Z kalejdoskopem jest jak z ruletką. Bardzo cenię to, że autorka życie bohaterów przedstawiła w zwykłej prozie życia. Każdy może popełniać błędy, życie uczy nas jak mamy sobie radzić z przeciwnościami losu. Nikt z nas nie jest idealny, a każdy ma w sobie jakieś wady, z którymi warto walczyć.

Joanna sama sobie daje kolejną szansę. Rzuca wszystko i stara się odzyskać radość życia i nie zniechęca się mimo, że nie od razu wszystko idzie po jej myśli. Całość jej historii zmusza do refleksji i wspomnień.

Uważam, że całość jest dopracowana bardzo dobrze. Styl autorki powoduje taką „lekkość” w czytaniu. Powieść jest bardzo emocjonującą i warto się zatrzymać i przemyśleć swoje postanowienia. Nasze życie jest kalejdoskopem, różnorodne, pełne emocji i zwrotów akcji. Zachęcam do zapoznania się z utworem.

Główną bohaterką powieści jest Joanna, której los nie potrafił oszczędzić. Jej życie to kalejdoskop. Żyła u boku męża alkoholika, w dodatku był kobieciarzem, który dopuścił się zdrady. A ona tęskni za niespełnioną miłością. Dawno temu na swojej drodze poznała mężczyznę, przy boku którego czuła się spełniona, a chwile które z nim spędziła były najszczęśliwsze w jej życiu....

Główną bohaterką książki jest Joanna, która mocno przeżyła zdradę męża, ale również sama nie jest bez winny bo również dopuściła się zdrady. Kobieta postanawia uporządkować swoje życie i wyjeżdża do Domu Pracy Twórczej, nikomu nie zdradzając gdzie przebywa.
🌊🌊🌊🌊🌊🌊
Są takie książki, że czasami ciężko opisać swoje odczucia po ich przeczytaniu, ja tak miałam z tą pozycją. "Zamknieta w kalejdoskopie" to literatura obyczajowa. Musze przyznać, że od samego początku książka nie przypadła mi do gustu, ale chciałam dać jej szanse czytając ją do końca, może akurat powieść ta by mnie zaskoczyla i bym zmienila o niej zdanie, niestety tak się nie stało. Książka napisana jest w narracji trzecioosobowej, której za bardzo nie lubię. Ciężko mi było się w niej odnaleźć, jak dla mnie chaotyczna, zawierająca dużo opisów, wspomnień i przemyśleń. Książka napisana jest prostym językiem i z pewnością znajdzie swoich zwolenników, którzy odnajdą się dobrze w tej powieści.

Główną bohaterką książki jest Joanna, która mocno przeżyła zdradę męża, ale również sama nie jest bez winny bo również dopuściła się zdrady. Kobieta postanawia uporządkować swoje życie i wyjeżdża do Domu Pracy Twórczej, nikomu nie zdradzając gdzie przebywa.
🌊🌊🌊🌊🌊🌊
Są takie książki, że czasami ciężko opisać swoje odczucia po ich przeczytaniu, ja tak miałam z tą pozycją....

Joanna poznała zdradę od dwóch stron. Odczuwa ból z powodu zdrady męża, jednakże dobrze wie, ża sama kiedyś się jej dopuściła. Z każdym dniem czuje coraz większą bezsilność, znudzenie swoim zyciem i obrzydzenie do człowieka, z którym spędza swoje życie. Postanawia to zmienić.
Joanna postanawia wyjechać, by wszystko sobie przemyśleć, zdysnatnsować się od problemów. O miejscu pobytu nie mówi nawet swojej siostrze. Chce być sama i nie chce by ktokolwiek ją odnalazł. Podczas pobytu w Domu Pracy Twórczej poznaje wielu ludzi, poznaje ich historie i nawo poznaje siebie.
Książka o wszystkim i o niczym. Trochę tak bym ją opisała. Zbyt wiele tu zbędnych opisów i wątków. Historia rozwlekle napisana, zbyt dużo słów, które nic nie wnoszą. Udało mi się trochę polubić bohaterów, pomimo że nie czułam z nimi większej więzi. Dialogi były dla mnie nudne, a wątki chaotyczne i poplątane, często się w nich gubiłam. Udało mi się ją przeczytać bez odkładania, ale troche się przy niej namęczyłam i były momenty, że jedynie kartkowałam wyłapując z niej cokolwiek. Być może innym przypadnie do gustu i donajdą w niej głębszy sens, mi jednak się to nie udało.

Joanna poznała zdradę od dwóch stron. Odczuwa ból z powodu zdrady męża, jednakże dobrze wie, ża sama kiedyś się jej dopuściła. Z każdym dniem czuje coraz większą bezsilność, znudzenie swoim zyciem i obrzydzenie do człowieka, z którym spędza swoje życie. Postanawia to zmienić.
Joanna postanawia wyjechać, by wszystko sobie przemyśleć, zdysnatnsować się od problemów. O miejscu...

Joanna została uwięziona w pułapce miłości, doświadczyła zdrady, ale także sama dopuściła się zdrady. Mimo że była to decyzja podyktowana pragnieniem poczucia szczęścia, nie czuje się z tym dobrze. Postanawia uciec od negatywnych emocji, zacząć wszystko od nowa i walczyć o siebie. Wyjeżdża, nie mówiąc nikomu. Czy to była dobra decyzja?
To był mój pierwszy kontakt z twórczością pani Wandy Majer-Pietraszak. Lubię historie, gdzie bohaterowie są zwykłymi ludźmi, którzy nie są doskonali, popełniają błędy i muszą zmagać się z konsekwencjami swoich działań. Życie ich nie rozpieszcza, muszą stawiać czoła wyzwaniom, tak jak my wszyscy. Joanna nosi w sobie tęsknotę za niespełnioną miłością, jej życie jest pełne przemyśleń, wspomnień i retrospekcji, zmusza do refleksji i pozostaje w pamięci na dłużej.
Styl pisarki jest bez wątpienia nietypowym atutem tej książki. Czyta się ją bardzo sprawnie i z zainteresowaniem, a losy bohaterki stają się coraz bliższe strona po stronie. Niestety muszę szczerze powiedzieć, że bardzo szybko podczas lektury zorientowałam się, że nie jestem wśród czytelników, którzy będą ją cenić. Książka jest pisana w trzeciej osobie, pełna przemyśleń i opisów, ale nie znalazłam w niej tego "czegoś", co przyciągnęłoby moją uwagę. Dla mnie była chaotyczna i nie wciągała mnie w fabułę, zwłaszcza dialogi były mało interesujące. To nie jest tak, że jest za spokojna czy grzeczna, ponieważ czasami doceniam takie książki, ale styl autorki po prostu nie przemawia do mnie. Może są osoby, które znajdą w niej piękno i mądre przemyślenia, ale nawet najbardziej wartościowa treść nie będzie tak interesująca, gdy nie do końca odpowiada nam język.
Moja ocena: 5/10

Joanna została uwięziona w pułapce miłości, doświadczyła zdrady, ale także sama dopuściła się zdrady. Mimo że była to decyzja podyktowana pragnieniem poczucia szczęścia, nie czuje się z tym dobrze. Postanawia uciec od negatywnych emocji, zacząć wszystko od nowa i walczyć o siebie. Wyjeżdża, nie mówiąc nikomu. Czy to była dobra decyzja?
To był mój pierwszy kontakt z...

,,Gdy osiądziesz na życiowej mieliźnie, złap wiatr nadziei w żagle i wypłyń ponownie na szerokie wody szczęśliwości''


Joanna wpadła w pułapkę miłości, doświadczyła zdrady, ale sama też zdradziła. Pomimo że jej zdrada była podyktowana, pragnieniem zaznania odrobiny szczęścia, to nie czuje się z tym dobrze. Postanawia uciec od natłoku negatywnych emocji, zacząć wszystko od nowa, zawalczyć o siebie. Podejmuje decyzje, wyjeżdża, nie mówiąc nic nikomu. Czy to dobra decyzja?

Po raz pierwszy spotkałam się z piórem pani Wandy Majer-Pietraszak, teraz wiem, że na pewno nie ostatni.
Uwielbiam historie, gdzie autorka swoich bohaterów obdarza cechami zwykłych ludzi. Którzy nie są zbyt doskonali, krystaliczni, popełniają błędy, podejmują nie zawsze dobre decyzje i borykają się z ich konsekwencjami. Życie ich nie rozpieszcza, tak jak my muszą zmierzyć się z prozą życia.
Joanna nosi w sobie tęsknotę za niespełnioną miłością, jest to kobieta, której życie z pewnością można porównać do kalejdoskopu. Bohaterka boryka się z wieloma problemami, mąż to gwiazdor, alkoholik i kobieciarz, ona próbuje uporać się z własnym bytem. Jej historia jest pełna przemyśleń, wspomnień i retrospekcji, zmusza do refleksji, pobudza i pozostaje w pamięci na dłużej.

Styl pisarki to bez wątpienia, główny atut tej książki. Autorka pisze lekko i ciepło, urzeka pięknym literackim językiem, unika jednak przesadnej wzniosłości, co daje świetny rezultat. Powieść jest emocjonująca i dobrze przemyślana, dopracowana. Czyta się ją bardzo sprawnie i z zainteresowaniem. Ze strony na stronę losy bohaterki stają się nam coraz bliższe.

"Zamknięta w kalejdoskopie" opowieść ta była dla mnie prawdziwą ucztą literacką i na pewno zapadnie głęboko w pamięć. Bo czyż nasza codzienność nie jest kalejdoskopem?..., różnobarwnie, żywo, mozaikowo,... , kolorowe szkiełka, wprawione w ruch tworzą coraz to nowe obrazy. Polecam.

,,Gdy osiądziesz na życiowej mieliźnie, złap wiatr nadziei w żagle i wypłyń ponownie na szerokie wody szczęśliwości''


Joanna wpadła w pułapkę miłości, doświadczyła zdrady, ale sama też zdradziła. Pomimo że jej zdrada była podyktowana, pragnieniem zaznania odrobiny szczęścia, to nie czuje się z tym dobrze. Postanawia uciec od natłoku negatywnych emocji, zacząć wszystko od...

Novae Res wydaje ogromne ilości książek, szczególnie debiutów. Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ większość tych powieści jest wydawana w systemie subsydiowanym, czyli z udziałem finansowym autora, więc wydawnictwo, jeśli powieść sukcesu nie osiągnie, w gruncie rzeczy nic traci. Nie wiem, jak było z Zamkniętą w kalejdoskopie, ale zapowiadająca się dobrze powieść ostatecznie wynudziła mnie okropnie.

Joanna przeżywa, że została zdradzona, sama jednak też nie jest bez winy. Przyznam, że z takim motywem chyba się nie spotkałam w literaturze i to mnie zaciekawiło. Potem już było nudno. Bohaterka jedzie do Domu Pracy Twórczej, żeby w spokoju uporządkować życie. Dużo opisów, dużo męczących przemyśleń. Prawie 500 stron bardzo statycznej powieści.

Novae Res wydaje ogromne ilości książek, szczególnie debiutów. Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ większość tych powieści jest wydawana w systemie subsydiowanym, czyli z udziałem finansowym autora, więc wydawnictwo, jeśli powieść sukcesu nie osiągnie, w gruncie rzeczy nic traci. Nie wiem, jak było z Zamkniętą w kalejdoskopie, ale zapowiadająca się dobrze powieść...

Czasem mam ochotę przeczytać lekki, powolny romans. Właśnie takiej lektury spodziewałam się sięgając po tą książkę.

Bohaterka tej książki Joanna przeżyła zdradę męża, ale żyje też że świadomością, że sama też się jej dopuściła. W pewnym momencie nie radząc sobie z niszczącą ją przeszłością postanawia wyjechać. Decyduje się na pobyt w Domu Pracy Twórczej, gdzie chce uporządkować swoje życie.

Powiem szczerze, że bardzo szybko w trakcie lektury doszłam do wniosku, że nie należę do grona czytelników, którzy ją docenią. Książka jest pisana w trzeciej osobie, jest przepełniona przemyśleniami i opisami. Czekałam na moment , w którym poczuję to coś w fabule co przykuje moją uwagę, bo od początku było mi ciężko się w niej odnaleźć, ale to nie nastąpiło. Dla mnie książka jest chaotyczna i, kiedy już pojawiały się dialogi to niestety ani trochę mnie nie wciągały. To nie jest nawet tak, że jest za grzeczna, za spokojna, bo od czasu do czasu doceniam i takie książki, ale tutaj po prostu przede wszystkim w ogóle nie przemawia do mnie styl autorki. Może brzydko to ujmę, ale nie pamiętam, kiedy jakaś książka mnie tak zmęczyła. Może są osoby, które odnajdą w niej piękno i mądre przemyślenia, ale nawet najbardziej wartościowe treści, jeśli są przekazane w formie dla mnie w ogóle nie atrakcyjnej nie trafią do mojego serca. Tylko fakt, że to egzemplarz do recenzji było dla mnie motywacją, żeby dotrwać do końca, bo to naprawdę była książka, którą ja bym odłożyła w innej sytuacji. Tak przyznaję czytałam ją trzy dni na raty i cały czas łapałam się na tym, że moje myśli w trakcie lektury krążyły obok różnych rzeczy, ale niestety nie tych związanych z książką. Wyłączałam się co chwilę i czuję się nią zmęczona.

Czasem mam ochotę przeczytać lekki, powolny romans. Właśnie takiej lektury spodziewałam się sięgając po tą książkę.

Bohaterka tej książki Joanna przeżyła zdradę męża, ale żyje też że świadomością, że sama też się jej dopuściła. W pewnym momencie nie radząc sobie z niszczącą ją przeszłością postanawia wyjechać. Decyduje się na pobyt w Domu Pracy Twórczej, gdzie chce...

KOLOROWE SZKIEŁKA LOSU

Po raz pierwszy spotkałam się z piórem pani Wandy Majer-Pietraszak przed kilkoma laty w powieści "Srebrny widelec". Pamiętam, że opowieść ta była dla mnie prawdziwą ucztą literacką i zapadła mi głęboko w pamięć. Dlatego, gdy zobaczyłam w Klubie Recenzenta serwisu nakanapie.pl najnowszą książkę autorki, bez zastanowienia zamówiłam ją do recenzji.

"Zamknięta w kalejdoskopie" to pełna przemyśleń, wspomnień i retrospekcji opowieść Joanny, która próbuje uporać się z własnym życiem. Zamknięta w pułapce miłości, niczym drobne szkiełka w kalejdoskopie, boryka się z wieloma problemami, a kolory jej życia dawno utraciły swój blask. Będąc trzecią żoną Borysa - znanego artysty, muzyka znosi jego częste nieobecności, zdrady i alkoholizm. W trudnych momentach wraca myślami do swojej pierwszej miłości, do związku, w którym była tą trzecią i traktuje swoją sytuację jako złośliwy chichot losu. Joanna coraz bardziej oddala się od Borysa, jest zmęczona tą nieustanną huśtawką i wreszcie decyduje się na radykalny krok. Zostawia na stole enigmatyczną informację dla męża i wyjeżdża... Jej celem jest Dom Pracy Twórczej oddalony setki kilometrów od Warszawy, gdzie ma nadzieję poukładać na nowo swoje życie. Ludzkie dramaty, długie rozmowy i dystans do przeszłości dają jej szansę na odrodzenie się, odnalezienie sensu i nadzieję na lepsze jutro. Bo dla każdego los przygotował indywidualny scenariusz...

Historie bohaterów to zwyczajna proza życia, a problemy, którym muszą stawić czoła mogą dotknąć każdego z nas. Co prawda nie każdy jest osobą publiczną, znanym cekebrytą, ale los przecież nie patrzy na stanowisko, czy zasobność portfela. Dlatego historia Joanny może być dobrą lekcją życia i dla mnie, i dla Ciebie, czytelniku, zmusza do refleksji, pobudza do działania i pozostaje w pamięci na dłużej.

Postaci są dopracowane, wielowymiarowe, obdarzone skomplikowanymi osobowościami. Każdy z nich ma za sobą jakiś bagaż trudnych doświadczeń i każdy jest niczym małe, pęknięte, nieco wyblaknięte lecz wciąż kolorowe szkiełko w kalejdoskopie życia.

Pani Wanda pisze prostym, ale eleganckim, literackim językiem. Jej styl jest refleksyjny, wzbogacony o wewnętrzne przemyślenia bohaterów. Dialogi często ustępują miejsca rozmyślaniom, rozpamiętywaniu i analizowaniu, dzięki czemu opowieść nie jest przegadana. Momentami popadamy w pewną melancholię, zadumę, a błędy popełniane przez bohaterów skłaniają nas do wyciągania wniosków. Powieść jest emocjonująca i bardzo dobrze przemyślana, dopracowana w każdym szczególe. Czyta się ją bardzo sympatycznie, sprawnie i z zainteresowaniem. Czytelnicy poszukujący w książkach głębi, estetyki i życiowych wartości na pewno poczują się usatysfakcjonowani tą opowieścią.

Pozostaję pod wrażeniem tej historii, tak różnej od "Srebrnego widelca", ale równie interesującej i jestem przekonana, że "Zamknięta w kalejdoskopie" nie będzie moim ostatnim spotkaniem z autorką.

KOLOROWE SZKIEŁKA LOSU

Po raz pierwszy spotkałam się z piórem pani Wandy Majer-Pietraszak przed kilkoma laty w powieści "Srebrny widelec". Pamiętam, że opowieść ta była dla mnie prawdziwą ucztą literacką i zapadła mi głęboko w pamięć. Dlatego, gdy zobaczyłam w Klubie Recenzenta serwisu nakanapie.pl najnowszą książkę autorki, bez zastanowienia zamówiłam ją do...

Główna bohaterka powieści, Joanna, to kobieta, której życie z pewnością można porównać do kalejdoskopu. Żyjąc z mężem, gwiazdorem, alkoholikiem, kobieciarzem, nosi w sobie tęsknotę za niespełnioną miłością. Tamten mężczyzna z przed lat, przy którym dane jej było przeżyć wiele dobrych chwil.. żonaty, musiał pozostać wspomnieniem, przerwaną melodią, która nie miała prawa wybrzmieć do końca..
Gdy podjęła decyzję o odejściu od męża ,żeby zawalczyć o siebie, nie zdradziła nawet siostrze dokąd wyjeżdża. Czy nowy etap życia jaki rozpocznie da jej upragnione spełnienie? Czy będzie umiała jeszcze raz otworzyć serce i zaufać mężczyźnie, którego niespodziewanie los podaruje jej w prezencie?

Kalejdoskop, kolorowe szkiełka, które wprawione w ruch zmieniają położenie tworząc coraz to nowe obrazy. Czy nie tym jest nasza codzienność? Ludzie, których drogi przecinają się z naszą drogą, sytuacje, problemy z którymi musimy się mierzyć każdego dnia, radości i smutki. Narodziny i śmierć. To wszystko składa się na obrazy naszego życia. Czasem jedno słowo, jedna chwila, burzy ten misternie tkany obraz, a my możemy próbować na siłę układać go z fragmentów przeszłości albo tworzyć inny, z tego co nam pozostało, dokładając nowe elementy codzienności i dostrzegać w nim piękno mimo wszystko.
I o tym jest ta powieść. Autorka pokazuje nam na przykładzie Joanny, jak nie ulec zniechęceniu i odzyskać radość życia. Jak ruszyć z życiowej mielizny, biorąc ster do ręki.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością pani Wandy. Nie wiedziałam czego się spodziewać. Książka napisana bardzo spokojnym językiem. Wiele przemyśleń, fabuła momentami za bardzo się rozciągała powodując moje znużenie. Nie jestem przyzywczajona do takich powieści bez akcji. Ale mimo wszystko warto poznać tę historię bo daje do myślenia i pozwala widzieć głębiej.

Główna bohaterka powieści, Joanna, to kobieta, której życie z pewnością można porównać do kalejdoskopu. Żyjąc z mężem, gwiazdorem, alkoholikiem, kobieciarzem, nosi w sobie tęsknotę za niespełnioną miłością. Tamten mężczyzna z przed lat, przy którym dane jej było przeżyć wiele dobrych chwil.. żonaty, musiał pozostać wspomnieniem, przerwaną melodią, która nie miała prawa...