Przebudzenie aniołów. Kazania o bliskości Boga w niespokojnych czasach

Krótki zbiór adwentowych kazań duchownego katolickiego Tomasa Halika wygłoszonych w okresie pandemicznym. Mam słabość do kazań w ogólności i uważam, że te zamieszczone w niniejszej książce są same w sobie bardzo dobre, rzeczowe, konkretne i dobrze wyrażają myśl Halika, która oscyluje gdzieś na obszarze "modernizmu", jednak jest to zaledwie "liźnięcie". Jeśli ktoś ma mało czasu, a chce przeżyć jakoś adwentowe rekolekcje, to myślę, że może wynieść więcej niż z niejednych rekolekcji parafialnych. Ale dobrze trochę nad tym porozmyślać i raczej hurtowe czytanie nie będzie dobre, chociaż książkę można tak naprawdę przeczytać w 2 godziny. Garść ciekawszych cytatów:

"Zło i cierpienie w świecie nie są dla mnie argumentami przeciwko wierze. Raczej odwrotnie: gdyby w świecie nie było zła i cierpienia, gdyby nasz świat był doskonały, już sam byłby Bogiem i nie mielibyśmy powodu pytać o Boga. Tymczasem pytanie o Boga, o podstawowy sens, pozostaje ważne. Liczne odpowiedzi, także formułowane przez tradycyjne religie, nie przekonują i nie zadowalają ludzi naszego czasu".

"Wielki teolog Karl Rahner proponował zastąpić – przynajmniej na jakiś czas – tak bardzo nadużywane pojęcie „Bóg” słowem „przyszłość”. Pojęcie przyszłości – podobnie jak niebo, firmament – może służyć jako metafora tego, na co nie mamy wpływu, gdzie ludzka władza nie sięga, na co jednak jesteśmy naprawdę zdani".

"Ateiści z tą nieobecnością Boga rozprawiają się szybko: żadnego Boga nie ma, Bóg umarł albo nigdy nie istniał. Tradycjonaliści również nie mają odwagi trwać w tajemnicy Bożego ukrycia, tylko w kółko powtarzają katechizmowe regułki. Niektórzy emocjonalnie wierzący przekrzykują Boże milczenie rozwścieczonym „Hip, hip, hurra! Alleluja!”. Wszystkie te reakcje wyglądają mi na powierzchowne i pospieszne. Dorosła, dojrzała wiara potrafi stawić – dzięki cierpliwości – czoła Bożemu ukryciu. A ta cierpliwość ma trojaką postać: jest to nadzieja, wiara i miłość. Nadzieja, wiara i miłość – jeśli rozumiemy je jako główne cnoty chrześcijańskie, cnoty Boże – to one z konieczności zawierają w sobie cierpliwość. Im jestem starszy, tym bardziej wśród cnót obok odwagi i mądrości cenię sobie cierpliwość".

„Na początku było słowo” – Erazm z Rotterdamu to zdanie przełożył oryginalnie: In principio erat sermo – na początku było przemówienie, kazanie, wypowiedź, mowa. Dla uważnego i otwartego serca wypowiedzią jest już samo stworzenie, przyroda, dramat naszego rozwoju, porywający koncert ewolucji, nieustannego procesu powstawania, przez który stale przemawia do nas Bóg. Stworzenie – to znaczy stale się przypominający świat – już samo jest Bożą mową, Bożym kazaniem".

"Jezus zamiast lamentowania, że ludzie nie przestrzegają wszystkich przepisów dotyczących dnia świętego (zdaniem niektórych rabinów – najważniejszego z przykazań) uczył, że przykazania są dla człowieka, a nie człowiek dla przykazań, szabat jest dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zapraszał do swojego stołu grzeszników, nie stawiając im żadnych wcześ­niejszych warunków. Nie domagał się nawrócenia jako biletu na ucztę; to w uczestnictwie w uczcie widział źródło motywacji i moralnej siły do nawrócenia".

"To jest rzeczywistość, na której można się mocno oprzeć. Marcin Luter, wielki świadek Chrystusa, w chwilach największego pokuszenia wołał: „Jestem ochrzczony!”. Co oznacza: siły zła nie mają na mnie żadnego wpływu, należę do Chrystusa, jestem odkupiony. Pojęcie odkupienia to metafora przejęta z praktyki wykupywania niewolników: odkupienie znaczy uwolnienie, koniec niewolnictwa. „Jestem ochrzczony!”, jestem chrześcijaninem, oznacza zatem: nie jestem niewolnikiem, jestem wolny!"

Krótki zbiór adwentowych kazań duchownego katolickiego Tomasa Halika wygłoszonych w okresie pandemicznym. Mam słabość do kazań w ogólności i uważam, że te zamieszczone w niniejszej książce są same w sobie bardzo dobre, rzeczowe, konkretne i dobrze wyrażają myśl Halika, która oscyluje gdzieś na obszarze "modernizmu", jednak jest to zaledwie "liźnięcie". Jeśli ktoś ma mało...

Kolejny zbiór internetowych kazań księdza Tomasa Halika, które ostatecznie wolałbym odsłuchać, unikając dzięki temu nadprodukcji średniej jakości makulatury obciążającej półki sklepowe i domowe – choć samego Tomasa Halika sobie cenię.

----------------------------

„Stoimy na progu wielkiej reformy chrześcijaństwa, którą rozpoczął papież Franciszek wezwaniem do drogi synodalnej przemiany Kościoła. Kościół ma stać się znakiem: z zamkniętego, ideologicznego katolicyzmu przekształcić się w społeczność drogi, społeczność pielgrzymów (communio viatorum),którzy w braterskiej rozmowie bez cenzury będą wspólnie szukać postaci Kościoła odpowiadającej współczesnym Bożym wyzwaniom w obliczu przemian dzisiejszego świata. Nie chodzi o łatwe przystosowanie, ale o to, do czego wzywał już apostoł Paweł: „przemieniajcie się przez odnawianie umysłu” (Rz 12,2)”.

„Idziemy do Boga czy Bóg idzie do nas? Jedna z najgłębszych myśli chrześcijańskiej mistyki zabrzmiała u Mistrza Eckharta: oko, którym patrzymy na Boga, i oko, którym Bóg patrzy na nas, to jest to samo oko. Jestem przekonany, że to samo dotyczy naszej drogi do Boga i Bożej drogi do nas, naszego szukania Boga i Bożego poszukiwania nas, naszego pragnienia Boga i Bożej namiętności do nas”.

„Ludzi żywej wiary często rozpoznamy po ich cudownym poczuciu humoru. Bigoteryjne świętoszki, fanatycy religijni i faryzejscy moralizatorzy nie mają poczucia humoru, podobnie jak zgorzkniali sceptycy. Ludzie żywej wiary mają w sobie to, co idzie zawsze ręka w rękę z prawdziwą radością: w e w n ę t r z n ą w o l n o ś ć. Radość jest owocem wolnego serca”.

„Jezus zamiast lamentowania, że ludzie nie przestrzegają wszystkich przepisów dotyczących dnia świętego (zdaniem niektórych rabinów – najważniejszego z przykazań) uczył, że przykazania są dla człowieka, a nie człowiek dla przykazań, szabat jest dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zapraszał do swojego stołu grzeszników, nie stawiając im żadnych wcześniejszych warunków. Nie domagał się nawrócenia jako biletu na ucztę; to w uczestnictwie w uczcie widział źródło motywacji i moralnej siły do nawrócenia”.

„Prawd wiary, które na pierwsze brzmienie wydaja się nam trudno zrozumiałe i trudne do przyjęcia, nie powinniśmy nigdy pośpiesznie odrzucać, ale raczej je „zachowywać w sercu”. Tam będą wiodły swoje życie, tam będą dojrzewać, żywić się doświadczeniem naszych dni i lat, rosnąć niczym płód, który matka „chowa pod sercem”.
Jeśli słyszymy myśl Pascala, że „Wiara jest rzeczą serca”, to nie możemy przyjąć, że jest to (tylko) kwestia uczuć. To jest sprawa ludzkiej głębi”.

„Fakt, że ten typ apologetyki jest ślepą uliczką, uświadomiłem sobie przed wielu laty podczas studiowania dzieła autora psychologii głębi Carla Gustava Junga, który mówi o różnych rozumieniach prawdy i prawdziwości. Zwraca on między innymi uwagę na związek między niemieckim rzeczownikiem Wirklichkeit – „rzeczywistość a czasownikiem wirken – „wywierać wpływ, działać”. I podaje ważną definicję: „Rzeczywiste jest to, co wywiera wpływ”.

Kolejny zbiór internetowych kazań księdza Tomasa Halika, które ostatecznie wolałbym odsłuchać, unikając dzięki temu nadprodukcji średniej jakości makulatury obciążającej półki sklepowe i domowe – choć samego Tomasa Halika sobie cenię.

----------------------------

„Stoimy na progu wielkiej reformy chrześcijaństwa, którą rozpoczął papież Franciszek wezwaniem do drogi...

Nie wiem dlaczego książka zdobywa tak pozytywne opinie. Kazania ks. Halika są przeciętne, wyjątkowo liberalne i niezwykle depresyjne. Ks. Halik znany z kontrowersyjnych poglądów i rozumienia teologii doświadczenie Kościoła
w Czechach przekłada na Kościół powszechny co nie zawsze jest trafnym podejściem.

Nie wiem dlaczego książka zdobywa tak pozytywne opinie. Kazania ks. Halika są przeciętne, wyjątkowo liberalne i niezwykle depresyjne. Ks. Halik znany z kontrowersyjnych poglądów i rozumienia teologii doświadczenie Kościoła
w Czechach przekłada na Kościół powszechny co nie zawsze jest trafnym podejściem.

Niesamowicie przejmujące kazania! Głęboka weryfikacja aktualnej sytuacji w perspektywie Bożej obecności. Pokrzepia i daje nadzieje!

Niesamowicie przejmujące kazania! Głęboka weryfikacja aktualnej sytuacji w perspektywie Bożej obecności. Pokrzepia i daje nadzieje!

Bardzo ciekawa interpretacja czasów współczesnych

Bardzo ciekawa interpretacja czasów współczesnych