Poskromienie złośnicy

Okładka książki Poskromienie złośnicy autora William Shakespeare, 9788380745155
Okładka książki Poskromienie złośnicy
William Shakespeare Wydawnictwo: Bukowy Las Ekranizacje: Poskromienie złośnicy (1967) Seria: Złota kolekcja (Bukowy Las) utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
178 str. 2 godz. 58 min.
Kategoria:
utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
Format:
papier
Seria:
Złota kolekcja (Bukowy Las)
Tytuł oryginału:
The taming of the shrew
Data wydania:
2023-01-18
Data 1. wyd. pol.:
1969-01-01
Data 1. wydania:
2010-01-01
Liczba stron:
178
Czas czytania
2 godz. 58 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380745155
Tłumacz:
Maciej Słomczyński
Ekranizacje:
Poskromienie złośnicy (1967)
Średnia ocen

7,1 7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Poskromienie złośnicy w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Poskromienie złośnicy

Średnia ocen
7,1 / 10
1921 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Poskromienie złośnicy

avatar
661
657

Na półkach: , , , ,

Myślę, że Williama Szekspira, nikomu nie należy przedstawiać. Kto z nas czytał "Romeo i Julię"? Na pewno wielu, szczególnie w szkole.

"Poskromienie złośnicy" jest historią dwóch córek - Bianki i Katarzyny. Ta pierwsza ma wielu zalotników a ta druga niekoniecznie.

Ojciec córek stawia sprawę jasno - jeśli Katarzyna nie wyjdzie za mąż to Bianka też nie. Dlatego mężczyźni robią wszystko, żeby znaleźć Katarzynie męża...

Co mogę powiedzieć o sztuce Szekspira? Nie ma tu tragedii, tylko jest komedia. Wątek z zamianą... nie do końca wiedziałam o co chodzi... A to co działo się na końcu książki... Nieszczególnie mi się podobało.

Jak dla mnie 5, "Romeo i Julia" zdecydowanie lepsze.

Myślę, że Williama Szekspira, nikomu nie należy przedstawiać. Kto z nas czytał "Romeo i Julię"? Na pewno wielu, szczególnie w szkole.

"Poskromienie złośnicy" jest historią dwóch córek - Bianki i Katarzyny. Ta pierwsza ma wielu zalotników a ta druga niekoniecznie.

Ojciec córek stawia sprawę jasno - jeśli Katarzyna nie wyjdzie za mąż to Bianka też nie. Dlatego mężczyźni...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
563
388

Na półkach:

młody Shakespeare satyrycznie o zmartwieniach mieszczucha z kasą i córkami na głowie, w tym jedną niechodliwą... dzieło z tzw. pierwszego portfolio dramaturga...

młody Shakespeare satyrycznie o zmartwieniach mieszczucha z kasą i córkami na głowie, w tym jedną niechodliwą... dzieło z tzw. pierwszego portfolio dramaturga...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
76
59

Na półkach:

Rewelacyjne dzieło mistrza.

Rewelacyjne dzieło mistrza.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

4432 użytkowników ma tytuł Poskromienie złośnicy na półkach głównych
  • 2 911
  • 1 521
670 użytkowników ma tytuł Poskromienie złośnicy na półkach dodatkowych
  • 377
  • 102
  • 59
  • 32
  • 28
  • 26
  • 23
  • 23

Tagi i tematy do książki Poskromienie złośnicy

Inne książki autora

William Shakespeare
William Shakespeare
Angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru. Uznaje się go za poetę narodowego Anglii. Sztuki Szekspira zostały przetłumaczone na wszystkie najważniejsze języki nowożytne. Prace tego autora miały ogromny wpływ zarówno na teatr w jego czasach, jak i ten współczesny. Dzieła Shakespeare’a stanowią nie tylko najwybitniejsze przykłady zachodniej literatury, dzięki nim rozwinął się także teatr elżbietański, poprzez zwiększenie wymagań co do tego, co można pokazać za pomocą postaci, scenariusza lub fabuły. Jego twórczość pozwoliła, żeby sztuki teatralne zostały docenione przez intelektualistów, zadowalając jednocześnie tych, którzy szukają zwykłej rozrywki. Teatr w okresie, w którym poeta przybył do Londynu, ulegał licznym zmianom. We wczesnych latach jego pobytu najpopularniejsze były sztuki moralizatorskie, wspierane przez Tudorów. Postaci tam występujące, które były personifikacją atrybutów moralnych, jak i sama fabuła były mało realistyczne; ukazywały wyższość dobra nad złem poprzez farsę i slapstick. Jednocześnie na uniwersytetach inscenizowano dramaty rzymskie, głównie po łacinie. Ich styl był bardzo formalny, przedkładano długie monologi i statyczność postaci nad dynamiczną akcję. Pod koniec XVI wieku pisarze tacy jak Christopher Marlowe zaczęli zmieniać teatr. Odeszli od tradycyjnych koncepcji na rzecz sekularyzacji przedstawień. Ich dzieła łączyły w sobie poetycki styl i filozoficzne odniesienia uniwersyteckich autorów z łatwą przyswajalnością, znaną z utworów moralizatorskich. Jednocześnie były mniej dwuznaczne, rzadziej wykorzystywano alegorię. Inspirowany tym stylem, Shakespeare wyniósł go na nowy poziom. Wiersz Dzieła Shakespeare’a są w przeważającej części napisane wierszem, choć stosował on również prozę. W swoich dramatach wykorzystywał przede wszystkim wiersz biały, czyli nierymowany pentametr jambiczny, to znaczy sylabotoniczny dziesięciozgłoskowiec, w którym akcenty padają na parzyste sylaby wersu. Natomiast poematy napisał Shakespeare przy użyciu kunsztownych strof, sekstyny, użytej w opowieści o Wenus i Adonisie, i strofy królewskiej, czyli rhyme royal, spożytkowanej w historii Lukrecji i w Skardze zakochanej. Sonety Shakespeare rymował abab cdcd efef gg. Ten układ współbrzmień do dziś nazywa się szekspirowskim. Shakespeare instrumentował swoje utwory nie tylko rymem, ale także aliteracją. Przykładu aliteracji dostarcza tytuł Love’s Labour’s Lost. Stosował też grę słów, czyli pun. Wpływ Szekspira na literaturę polską Dzieła Szekspira, zostały odkryte przez pisarzy epoki romantyzmu, miały duży wpływ także na Polaków. Juliusz Słowacki w swoich dziełach często odwołuje się do jego utworów. W Kordianie (1834) można odnaleźć odniesienia do kryzysu moralnego głównego bohatera (Hamlet),pojawiają się też siły nadprzyrodzone (Makbet). W Balladynie (1839) odnaleźć można wiele nawiązań do „Snu nocy letniej” – jak postaci Goplany i Tytanii czy Puka, na którym wzorowany jest Skierka. Inne dramaty, jak na przykład Maria Stuart (1832),także odnoszą się do dzieł Shakespeare’a. O swojej fascynacji pisał także w 1834 w liście do matki. Do jego twórczości odwołuje się także Adam Mickiewicz, który cytuje fragment tekstu jednego z jego utworów (Methinks, I see... where? – In my mind’s eyes) w balladzie Romantyczność (1822).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Wiele hałasu o nic William Shakespeare
Wiele hałasu o nic
William Shakespeare
„Wiele hałasu o nic” Williama Shakespeare’a, komedia napisana w latach 1598-1599, to jedna z najbardziej lubianych i uniwersalnych sztuk tego autora. Przekład Leona Ulricha, zawarty w wydaniu Wydawnictwa CM, oddaje barwność i humor oryginału, przenosząc czytelnika do Mesyny, gdzie relacje między bohaterami pełne są intryg, dowcipu i uczuciowych nieporozumień. Sztuka opowiada dwie równoległe historie. Pierwsza to romantyczna opowieść o miłości Klaudia i Hero, którą burzą intrygi podszyte fałszywymi oskarżeniami. Druga to komiczny konflikt między Benedyktem a Beatryks – mistrzami słownej szermierki, którzy mimo wzajemnej niechęci powoli uświadamiają sobie głębsze uczucia. Przeplatające się wątki ukazują różne odcienie miłości, od romantycznej przez żartobliwą, aż po gorzką, zmąconą zazdrością. Styl Shakespeare’a w tej sztuce łączy subtelny humor z momentami refleksji nad ludzką naturą. Dialogi pełne ciętego dowcipu i językowej finezji oddają ducha epoki, jednocześnie pozostając ponadczasowe. Słowne potyczki między Benedyktem a Beatryks to prawdziwy popis literackiej błyskotliwości, a komediowe wstawki, zwłaszcza sceny z Dogberrym i strażnikami, zapewniają chwilę oddechu od głównych konfliktów. „Wiele hałasu o nic” to uniwersalna opowieść o sile miłości, przebaczenia i mądrości, które pozwalają przezwyciężyć intrygi i nieporozumienia. Ta komedia bawi i wzrusza, przypominając o zawiłościach ludzkich relacji i sile prawdy. Idealna zarówno dla miłośników klasyki, jak i tych, którzy dopiero odkrywają dzieła Shakespeare’a.
Hobbyksiazka - awatar Hobbyksiazka
oceniła na81 rok temu
Antologia tragedii greckiej Sofokles
Antologia tragedii greckiej
Sofokles Ajschylos
Z powyższego zbioru znałem wcześniej tylko „Króla Edypa” , jedną z najsłynniejszych w ogóle z greckich tragedii antycznych. Któż by nie słyszał o kompleksie Edypa? Mimo, iż to określenie na trwałe się zapisało w historii literatury i mowie potocznej to osobiście nie uważam, go za najtrafniej dobrane. Sam zwrot znaczący pociąg seksualny syna do matki z jednoczesną wrogością ku ojcu dość karkołomnie odpowiada literackiemu pierwowzorowi, gdyż u Sofoklesa nie mamy do czynienia z celowym działaniem, ale z POMYŁKĄ – Edyp jest nieświadomy zarówno co do małżeństwa z własną matką jak i tego iż osobą, którą pozbawia życia jest jego ojciec. Centralną siłą, która determinuje akcje jest przeznaczenie, przepowiednia, natomiast samo działanie, wola bohaterów ma marginalne znaczenie, gdyż tak czy inaczej musi być podporządkowane działaniu ponad naturalnej potęgi. Zdecydowanie największe wrażenie zrobiła na mnie „Antygona” z wszystkich utworów zawartych w antologii. O ile „Królowi Edypowi” zarzucam pewną schematyczność, ubezwłasnowolnienie bohaterów skrępowanych wyrokami opatrzności, o tyle właśnie w „Antygonie” mamy wybornie ukazane silne osobowości głównych bohaterów suwerennie podejmujących decyzje mające kolosalne znaczenie. Z jednej strony Kreon – kult państwa, praworządności, przestrzegania prawa, ale także małostkowość, brak elastyczności, nakazu rozsądku. Z drugiej dumna Antygona – poczucie honoru, religijność, więź rodzinna. Konflikt interesów państwa z prawem jednostki. „Prometeusz skowany” to przesiąknięta ideami humanitaryzmu tragedia antyczna oparta na micie o tytułowym bohaterze, który uszczęśliwiając ludzkość unieszczęśliwił siebie samego. Ostatni, najdłuższy utwór „Oresteja” to trylogia antyczna Ajschylosa. Pierwsza część (Agamemnon) opowiada o zemście żony na niewiernym mężu, który własne dziecko poświęcił dla dobra państwa. Druga część (Ofiarnice),to z kolei zemsta syna na matce, winnej zabójstwa ojca. Trzecia część (Eumenidy) to natomiast sąd nad matkobójcą. O sprawiedliwy wyrok możemy być spokojni, bo sędzią jest być może najmądrzejsza kobieta świata – boska Atena.
Grot - awatar Grot
ocenił na108 lat temu
Opowieści kanterberyjskie (Wybór) Geoffrey Chaucer
Opowieści kanterberyjskie (Wybór)
Geoffrey Chaucer
Średniowiecze kojarzy się Wam wyłącznie z religią i świętym trybem życia? Po lekturze tej książki będziecie musieli zmienić zdanie. Fakt, religia odgrywała wtedy ogromną rolę. Ta książka pokazuje jednak, że nawet podczas pielgrzymki myśli prostych ludzi mogą być zajęte o wiele bardziej przyziemnymi i niejednokrotnie grzesznymi sprawami. W ramach wakacyjnego nadrabiania lektur (a także sierpniowego wyzwania lubimy czytać) postanowiłam dokończyć ledwo tknięte tuż przed sesją Opowieści kanterberyjskie. Jestem miło zaskoczona, jak przyjemnie się to czyta! Z pewnością jest to zasługa doskonałego tłumaczenia Heleny Pręczkowskiej. W skrócie - Opowieści kanterberyjskie to piętnastowieczny zbiór opowiadań. Jak to zwykle w zbiorach bywa - czasem ciekawych, czasem mniej, a często zaskakujących (bo jak to - takie rzeczy w średniowieczu?) Główny zamysł fabularny jest dość prosty. Grupa pielgrzymów podąża do Canterbury. By umilić sobie drogę, postanawiają zorganizować konkurs na najciekawszą opowieść. Mamy tu przedstawicieli różnych stanów, i tak jak zróżnicowani są bohaterowie, tak różne są ich opowieści. Spisana ładnym wierszem, więc przyjemnie się czyta. Niektóre partie mają mocny wydźwięk moralizatorski - te mogą zniechęcać, bo są dla współczesnego czytelnika po prostu nudne i nieatrakcyjne. W średniowieczu jednak exempla cieszyły się dużą popularnością, więc autor wplata je w paru miejscach. Jeśli lubicie klasykę, historie pisane wierszem albo po prostu chcecie spróbować czegoś nowego - polecam. Mam jednak świadomość, że nie każdemu przypadnie do gustu.
andeś - awatar andeś
ocenił na65 lat temu

Cytaty z książki Poskromienie złośnicy

Więcej
William Shakespeare Poskromienie złośnicy Zobacz więcej
William Shakespeare Poskromienie złośnicy Zobacz więcej
William Shakespeare Poskromienie złośnicy Zobacz więcej
Więcej