Porwie nas wiatr

Cała seria " czarna walizka" ciekawa, wciągająca, warta przeczytania.
Choć w drugiej i trzeciej części, miałam wrażenie, że wkradło się trochę chaosu, zwłaszcza w " przechodzeniu" między pokoleniami. Zabrakło jakby płynności, spójności.
Mimo wszystko warto przeczytać, język prosty, ciekawy, bez jakiś skomplikowanych " wygibasów" 😁

Cała seria " czarna walizka" ciekawa, wciągająca, warta przeczytania.
Choć w drugiej i trzeciej części, miałam wrażenie, że wkradło się trochę chaosu, zwłaszcza w " przechodzeniu" między pokoleniami. Zabrakło jakby płynności, spójności.
Mimo wszystko warto przeczytać, język prosty, ciekawy, bez jakiś skomplikowanych " wygibasów" 😁

Powrót do przeszłości, dobrze się czytało

Powrót do przeszłości, dobrze się czytało

No i skończyła się historia bohaterów którzy szukali i znaleźli. Dwa pierwsze tomy mnie urzekły, natomiast dwa następne niekoniecznie. Wysłuchałam do końca bo coś tam się rozwiązało, cos dobiegło końca, natomiast wiadomo było już o tym w tomie II. Bardziej słuchałam dla lektorki Adrianny Biedrzyńskiej która czyta rewelacyjnie i podbiła mi te dwa ostatnie tomy.

No i skończyła się historia bohaterów którzy szukali i znaleźli. Dwa pierwsze tomy mnie urzekły, natomiast dwa następne niekoniecznie. Wysłuchałam do końca bo coś tam się rozwiązało, cos dobiegło końca, natomiast wiadomo było już o tym w tomie II. Bardziej słuchałam dla lektorki Adrianny Biedrzyńskiej która czyta rewelacyjnie i podbiła mi te dwa ostatnie tomy.

Ostatni tom serii wyjaśnia pewne kwestie. Jednak w książce brakuje tego klimatu, który poznaliśmy na początku. Znajdziemy w niej wszystkiego po trochu i zarazem nic. Trochę jesteśmy w Stanach, trochę w Krakowie, trochę we Lwowie i w Odessie. Czegoś mi tutaj zabrakło.

Ostatni tom serii wyjaśnia pewne kwestie. Jednak w książce brakuje tego klimatu, który poznaliśmy na początku. Znajdziemy w niej wszystkiego po trochu i zarazem nic. Trochę jesteśmy w Stanach, trochę w Krakowie, trochę we Lwowie i w Odessie. Czegoś mi tutaj zabrakło.

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Najslabsza czesc serii. Da sie przeczytac, chociaz jaks taka meczaca pozycja w porownaniu do poprzednich

Najslabsza czesc serii. Da sie przeczytac, chociaz jaks taka meczaca pozycja w porownaniu do poprzednich

Ostatnia część cyklu, jaka szkoda!
Następne pokolenia dorastają, wchodzą w życie i zakładają rodziny.
Podróż prawnuka, Jonathana, na studia do Krakowa, a później dalej, do miast jego przodków, Lwowa i Odessy urzekła mnie swoją atmosferą tajemniczości, magii, a jednocześnie realizmu. Czułam się tak, jakbym razem z Jonathanem i jego lwowskim przewodnikiem, Daniłem, siedziała w dawnym domu Eweliny i piła z jego aktualnymi mieszkańcami samogon i herbatę z samowaru. Wiele wątków zostaje wyjaśnionych i doprowadzonych do końca.
Choć nigdy nie wracam do raz przeczytanych książek, to tu chyba zrobię wyjątek, tym razem rozpisując drzewa genealogiczne bohaterów, bo w trzecim tomie zaczęłam się trochę gubić w tej dużej ilości osób.
Niezmiennie zachwyca mnie styl autorki – zwięzły, a jednocześnie bardzo obrazowy, wprowadzający czytelnika natychmiast w atmosferę wydarzeń.
Ogromnie polecam Wam tę sagę, nie pożałujecie!

Ostatnia część cyklu, jaka szkoda!
Następne pokolenia dorastają, wchodzą w życie i zakładają rodziny.
Podróż prawnuka, Jonathana, na studia do Krakowa, a później dalej, do miast jego przodków, Lwowa i Odessy urzekła mnie swoją atmosferą tajemniczości, magii, a jednocześnie realizmu. Czułam się tak, jakbym razem z Jonathanem i jego lwowskim przewodnikiem, Daniłem, siedziała...

1. To jest najsłabsza część. Czytając tę serię ma się odczucie równi pochyłej. Tak jakby autorka miała pomysł na pierwszy tom a potem w związku z tym, że został dobrze przyjęty dopisała resztę.
2. Ciągle powtarzające się przemyślenia tych samych bohaterów, lub odnoszenie się do tej samej sytuacji wielu bohaterów. Wieczne powroty do przeszłości, co właściwie zamyka drogę tym z tu i teraz na rozwój ich wątków czy osobowości.
3. Bohaterowie właściwie bezpłciowi, bez cech charakterystycznych, zlewający się w jedno.
4. No niby domknięto wątki, ale na boga, one były właściwie jasne w 2 tomie...
5. Odradzam.

1. To jest najsłabsza część. Czytając tę serię ma się odczucie równi pochyłej. Tak jakby autorka miała pomysł na pierwszy tom a potem w związku z tym, że został dobrze przyjęty dopisała resztę.
2. Ciągle powtarzające się przemyślenia tych samych bohaterów, lub odnoszenie się do tej samej sytuacji wielu bohaterów. Wieczne powroty do przeszłości, co właściwie zamyka drogę...

Katarzyna Ryrych snuje fascynujące, niezwykle mądre historie.

Katarzyna Ryrych snuje fascynujące, niezwykle mądre historie.

Okładki każdej z czterech części CZARNEJ WALIZKI przyciągają uwagę, ale zapewniam, że to, co w tej serii najcenniejsze, najbardziej wartościowe to zawarte na jej stronach życiowe prawdy i spostrzeżenia.

Lubię momenty, kiedy sięgam po książkę i po prostu w niej przepadam; to uczucie komfortu, kiedy kolejne spotkanie z bohaterami jest jak powrót po długiej podróży do domu, przyjemne i bezpieczne. Dokładnie takie emocje towarzyszyły mi, kiedy "Porwie nas wiatr" trafiła w moje ręce.

Od pierwszych stron czułam, jak opowieść o losach kolejnego pokolenia bohaterów serii otula mnie jak ciepły koc, jak wraca klimat realizmu magicznego, czegoś nieuchwytnego, nie do końca pojmowanego rozumem, bardziej intuicją czy sercem. Uchyla się wieko czarnej walizki i na światło dzienne wypływają skrywane tajemnice. Potrzeba poznania własnych korzeni skłania potomków rodzin do odbywania niezwykłych podróży, stając się okazją do poznawania nie tylko fascynującej przeszłości, ale i prawdy o sobie samym, o ile dotarcie do jej sedna jest w ogóle możliwe.

Ileż tu wątków na niewielkiej objętościowo przestrzeni - młodzieńcza miłość z jej konsekwencjami, pragnienie zadośćuczynienia krzywd, szukanie swojego miejsca na ziemi, czy przyjaźń, której nie dane jest ewoluować w coś głębszego.
Odkrywanie faktów z przeszłości, zaskakujących życiorysowych powiązań między ludźmi, którzy nawet nie przypuszczali, jak bardzo są sobie bliscy, daje wrażenie jakby te najdłużej poszukiwane puzzle trafiały nareszcie w odpowiednie miejsca układanki. Wszystko staje się klarowne, zrozumiałe, a niedokończone wątki znajdują swój satysfakcjonujący finał. Nie ma już niedopowiedzeń, a nurtujące pytania zyskują odpowiedzi.

Bardzo polubiłam sposób formułowania myśli przez autorkę, prosty a sugestywny, sprawiający, że przez tekst po prostu się płynie. Snując opowieść o Chai, niezwykłej kobiecie o ogromnym wpływie na wszystkich, z którymi kiedykolwiek się zetknęła, Katarzyna Ryrych nie moralizuje, nie próbuje "nawracać" na siłę, ale daje do myślenia. Uświadamia, jak ważne są więzi międzyludzkie, potrzeba szacunku i zrozumienia dla wyborów czy stylu życia odmiennych niż nasze własne, że ciężką pracą i determinacją można spełniać nawet najbardziej nieosiągalne marzenia.
Bardzo się cieszę, że miałam okazję przeczytać tę serię. Jeśli wy zdecydujecie się po nią sięgnąć, wyruszycie w niezapomnianą podróż w czasie i przestrzeni, przez wydarzenia które ukształtowały współczesność i sposób myślenia. Polecam serdecznie!

Okładki każdej z czterech części CZARNEJ WALIZKI przyciągają uwagę, ale zapewniam, że to, co w tej serii najcenniejsze, najbardziej wartościowe to zawarte na jej stronach życiowe prawdy i spostrzeżenia.

Lubię momenty, kiedy sięgam po książkę i po prostu w niej przepadam; to uczucie komfortu, kiedy kolejne spotkanie z bohaterami jest jak powrót po długiej podróży do domu,...