rozwińzwiń

Wymarzony dom

Okładka książki Wymarzony dom autora Susan Anne Mason, 9788366977495
Okładka książki Wymarzony dom
Susan Anne Mason Wydawnictwo: Dreams Cykl: Światło Odkupienia (tom 3) literatura obyczajowa, romans
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Cykl:
Światło Odkupienia (tom 3)
Tytuł oryginału:
A Feeling of Home
Data wydania:
2023-03-08
Data 1. wyd. pol.:
2023-03-08
Język:
polski
ISBN:
9788366977495
Tłumacz:
Anna Pliś

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wymarzony dom w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Wymarzony dom



książek na półce przeczytane 585 napisanych opinii 538

Oceny książki Wymarzony dom

Średnia ocen
7,5 / 10
40 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wymarzony dom

avatar
132
66

Na półkach:

Początek rozkręcał się dosyć wolno co na jakiś czas mnie zniechęciło ale od połowy już czytałam z większą przyjemnością. Historia dosyć przewidywalna ale relaksująca i przyjemna jednak pierwszy tom bardziej mnie zainteresował.

Początek rozkręcał się dosyć wolno co na jakiś czas mnie zniechęciło ale od połowy już czytałam z większą przyjemnością. Historia dosyć przewidywalna ale relaksująca i przyjemna jednak pierwszy tom bardziej mnie zainteresował.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
270
237

Na półkach: , , ,

Umęczyłam się nad książką okropnie. Z założenia miało być fajnie, spodziewałam się zuoełnie czegoś innego , a dostałam ciepłe kluchy. Bohaterowie mdli aż do bólu, żadnej akcji i do tego przewidywalna. Gdyby chociaż główna bohaerka miała w sobie odrobinę ikry to czytałoby się lepiej.

Umęczyłam się nad książką okropnie. Z założenia miało być fajnie, spodziewałam się zuoełnie czegoś innego , a dostałam ciepłe kluchy. Bohaterowie mdli aż do bólu, żadnej akcji i do tego przewidywalna. Gdyby chociaż główna bohaerka miała w sobie odrobinę ikry to czytałoby się lepiej.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1484
1480

Na półkach:

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji żadnej przeczytać. Postanowiłam to zmienić za sprawą książki "Wymarzony dom", która jest trzecim tomem serii #światłodkupienia. Do sięgnięcia po historię Isabelle i Marka zachęcił mnie interesujący opis i ładna, klimatyczna okładka. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko. Ja pochłonęłam tą powieść w jeden wieczór i z ogromnym zainteresowaniem i zaangażowaniem śledziłam losy bohaterów. Muszę przyznać, że nie odłożyłam książki póki nie poznałam zakończenia tej historii! Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani, myślę że mimo dzielących nas lat i okoliczności śmiało moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach z postaciami tej powieści, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Razem z bohaterami przenosimy się do Kanady lat czterdziestych XX wieku, autorka w niesamocie barwny i plastyczny sposób opisuje realia tamtych czasów, wielokrotnie miałam nawet wrażenie jakbym towarzyszyła bohaterom we wszystkich wydarzeniach. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Każda z kluczowych postaci tej powieści całkowicie skradła moje serce - Isabelle - niezależna, odważna, odpowiedzialna i Mark - troskliwy, inteligentny, empatyczny oraz ich rodzeństwo, które również boryka się z wieloma przeciwnościami losu. Relacja pomiędzy głównymi bohaterami została w bardzo ciekawy sposób przedstawiona, czuć było pomiędzy nimi wyraźne przyciąganie, a momentami można było się wręcz rozczulić obserwując niektóre gesty i słowa występujące pomiędzy Isabelle i Markiem. Muszę przyznać, że całą sobą chłonęłam emocje towarzyszące bohaterom - martwiłam się, kibicowałam i wspierałam ich w każdej chwili. Chciałam by w końcu byli szczęśliwi.... Autorka w swojej powieści porusza wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów: utrata bliskiej osoby, żałoba, samotne macierzyństwo, czy też uprzedzenia społeczne. Wszystko to wywolalo we mnie lawinę emocji! Pisarka udowadnia, że prawdziwy i wymarzony dom nie jest tam gdzie budynek, a tam gdzie znajdują się kochający, wspierający i troszczący się o siebie ludzie. Cudownie spędziłam czas z tą książką i czekam na kolejne powieści spod pióra autorki! Polecam!

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji żadnej przeczytać. Postanowiłam to zmienić za sprawą książki "Wymarzony dom", która jest trzecim tomem serii #światłodkupienia. Do sięgnięcia po historię Isabelle i Marka zachęcił mnie interesujący opis i ładna, klimatyczna okładka. Stylistyka i język jakim...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

103 użytkowników ma tytuł Wymarzony dom na półkach głównych
  • 51
  • 51
  • 1
13 użytkowników ma tytuł Wymarzony dom na półkach dodatkowych
  • 5
  • 3
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Wymarzony dom

Inne książki autora

Susan Anne Mason
Susan Anne Mason
Susan Anne Mason opisuje swój styl literacki jako romanse okraszone wiarą. W swoich powieściach lubi szczególnie poruszać tematy przebaczenia i odkupienia. Irlandzkie Łąki to jej pierwsza powieść historyczna, dzięki której wygrała konkurs Fiction from the Heartland sponsorowany przez organizację Mid-American Romance Authors, będącą częścią krajowego stowarzyszenia pisarzy powieści romantycznych (Romance Authors of America). Susan mieszka pod Toronto, w stanie Ontario, razem z mężem, dwójką dzieci i dwoma kotami. Więcej informacji o Susan i jej książkach można znaleźć na stronie http://susanannemason.com
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Niebo nad Paryżem Małgorzata Niemtur
Niebo nad Paryżem
Małgorzata Niemtur
„Matnia uczuć, kłamstw i ambicji, gdzie każdy jest zmuszony walczyć o swoją wizję szczęścia i zdecydować, czy to, czego pragnie, jest warte swojej ceny.” „Niebo nad Paryżem” autorstwa @mniemtur_autorka przenosi nas w samo serce Wielkiej Rewolucji Francuskiej. 🇫🇷 Sięgnęłam po tę książkę głównie z uwagi na tematykę: burzliwe nastroje panujące w Paryżu podczas rewolucji wydały mi się bardzo interesujące. Byłam ciekawa, w jaki sposób Autorka wykorzystała tak barwne tło. Nie zawiodłam się. 😊 Claire de Chauvel opuszcza dom rodzinny w przeddzień własnego ślubu i udaje się do Paryża, by spełnić swoje marzenia dotyczące uczestnictwa w rewolucji. Na prośbę rodziny dziewczyny podąża za nią Lisette Pelletier, guwernantka, kryjąca ze sobą kilka sekretów. Kolejno poznajemy także Ettore Bilottiego, syna włoskich imigrantów i Xaviera Viteta, zaufanego członka Republiki. Z biegiem powieści ich losy zaczynają się ze sobą splatać, a pomiędzy Lisette i Xavierem rodzi się uczucie. Bohaterowie „Nieba nad Paryżem” są naturalni i autentyczni. Nie mamy tu zapierających dech w piersiach dam i wygładzonych fircyków... Mimo tego każdy z nich jest charakterystyczny, a profil postaci dobrze rozpisany i umotywowany. Jestem pod wrażeniem wiedzy Autorki. Wątki polityczne i społeczne zostały przygotowane z dbałością o szczegóły. Podobnie słownictwo – piękne, pasujące do epoki. Oprócz samej problematyki Wielkiej Rewolucji Francuskiej, książka porusza takie tematy jak: grzechy przeszłości, problemy rodzinne, prawa kobiet, miłość, przyjaźń i kłamstwa. Jest to pozycja obowiązkowa dla miłośników książek z historią w tle. Spodoba się także osobom, które preferują literaturą obyczajową lub po prostu lubią czytać dobre i wartościowe książki. 😊
mw_jasinska - awatar mw_jasinska
oceniła na81 rok temu
W godzinie próby Kate Hewitt
W godzinie próby
Kate Hewitt
Powieść Kate Hewitt, W godzinie próby, to epicka, a zarazem niezwykle intymna kronika ludzkiej wytrwałości, którą oceniam na mocne 8/10. Autorka z rzadką precyzją kreśli portrety psychologiczne bohaterów, rzucając ich w wir wydarzeń, które testują granice ich moralności i siły ducha. To książka o wyborach, których nikt nie powinien dokonywać, oraz o miłości, która staje się jedyną kotwicą w świecie ogarniętym chaosem. Bohaterowie i ich dramatyczne losy Centralnymi postaciami opowieści są Lydia i Stefan, których losy splatają się w jednym z najmroczniejszych okresów historii Europy. Lydia to kobieta o niezwykłej wewnętrznej godności, która początkowo próbuje jedynie przetrwać, chroniąc to, co dla niej najdroższe. Jej ewolucja – od osoby wycofanej i ostrożnej do kogoś, kto decyduje się na heroiczne akty oporu – jest nakreślona z ogromnym wyczuciem. Hewitt nie czyni z niej posągowej bohaterki; Lydia boi się, popełnia błędy i targa nią niepewność, co czyni jej losy tak przejmująco autentycznymi. Z kolei Stefan uosabia tragizm człowieka uwikłanego w system, któremu nienawidzi służyć. Jego losy to bolesne studium rozdarcia między obowiązkiem a sumieniem. Obserwowanie, jak Stefan próbuje zachować resztki człowieczeństwa w mundurze, który symbolizuje opresję, jest jednym z najbardziej poruszających elementów powieści. Relacja między tą dwójką nie jest oczywistym romansem – to raczej desperackie szukanie światła w całkowitej ciemności, więź budowana na wspólnym poczuciu zagrożenia i nadziei, że mimo wszystko istnieje „jutro”. Największą siłą Kate Hewitt jest jej zdolność do budowania napięcia nie tylko poprzez sceny akcji, ale przede wszystkim poprzez dynamikę wewnętrzną postaci. Autorka mistrzowsko operuje kontrastami: domowe ciepło, które znika w mgnieniu oka, zostaje zastąpione przez chłód wojennej rzeczywistości. Losy drugoplanowych bohaterów są równie starannie dopracowane, tworząc gęstą sieć zależności, w której jeden fałszywy krok może oznaczać śmierć wielu osób. Styl Hewitt jest klarowny, a jednocześnie nasycony emocjami. Autorka nie musi uciekać się do taniej drastyczności, by wstrząsnąć czytelnikiem. Wystarczy jej opis pustego krzesła przy stole czy spojrzenia wymienionego w tłumie, by oddać ogrom straty i strachu. To literatura, która stawia pytania o to, jak my zachowalibyśmy się „w godzinie próby” – czy wygrałby w nas instynkt samozachowawczy, czy może zdolność do najwyższego poświęcenia? Dlaczego 8/10? Ocena osiem odzwierciedla dojrzałość tej prozy. Kate Hewitt unika uproszczeń, pokazując, że wojna to nie tylko walka dobra ze złem, ale przede wszystkim tysiące odcieni szarości, w których muszą poruszać się zwykli ludzie. Jedynym drobnym mankamentem, który powstrzymuje mnie przed wystawieniem najwyższej noty, jest momentami zbyt wolne tempo w środkowej części książki, gdzie niektóre refleksje bohaterów bywają powtarzalne. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to pozycja wybitna w swoim gatunku. W godzinie próby to bolesna, ale i piękna opowieść o tym, że nawet w najgorszych czasach człowiek jest zdolny do rzeczy wielkich. Kate Hewitt stworzyła historię, która zostaje pod powiekami długo po zakończeniu lektury. To hołd dla bezimiennych bohaterów codzienności, których losy, choć fikcyjne, niosą w sobie ziarno uniwersalnej prawdy o ludzkiej naturze.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na82 miesiące temu
Aleja Białych Róż Renata Czarnecka
Aleja Białych Róż
Renata Czarnecka
Powieść Renaty Czarneckiej, „Aleja Białych Róż”, to literacka podróż do Warszawy roku 1820 – świata pełnego sprzeczności, w którym elegancja salonów zderza się z dusznością politycznych represji. Autorka podejmuje próbę zmierzenia się z trudnym dziedzictwem początków Królestwa Kongresowego, oferując czytelnikowi emocjonalną wędrówkę przez wartości wystawione na próbę w dobie rodzącego się romantyzmu. Choć ocena 6/10 sugeruje pewne mankamenty, jest to pozycja, która potrafi uwieść specyficznym klimatem epoki. Akcja toczy się w cieniu rządów wielkiego księcia Konstantego, w mieście, które pod blichtrem balów kryje narastający bunt. Autorka z dużą dbałością o detale odtwarza atmosferę warszawskich traktów, gdzie zapach perfum miesza się z dymem tytoniowym tajnych stowarzyszeń i wonią tytułowych białych róż. Na tym tle poznajemy bohaterów – młodych idealistów, których brutalna rzeczywistość polityczna zmusza do gwałtownego dorastania. Ich sylwetki zarysowano z dużą empatią: z jednej strony obserwujemy pragnienie miłości i stabilizacji, z drugiej – konieczność opowiedzenia się po stronie patriotycznego obowiązku. Tajne schadzki, konspiracyjne szepty i dylematy moralne stanowią oś, wokół której kręcą się ich losy, a tytułowa aleja staje się symbolem utraconej, przedlistopadowej niewinności. Niedociągnięcia publikacji Mimo ciekawego osadzenia historycznego, książka boryka się z kilkoma istotnymi mankamentami: Przewidywalność: Fabuła momentami wpada w utarte koleiny klasycznego romansu historycznego. Niektóre zwroty akcji, zwłaszcza te dotyczące relacji miłosnych na tle politycznych intryg, są łatwe do odgadnięcia, co osłabia napięcie. Językowa egzaltacja: Czarnecka ma tendencję do nadużywania patosu. Chociaż epoka romantyzmu sprzyja wielkim emocjom, nadmiar kwiecistych przymiotników sprawia, że niektóre dialogi brzmią nienaturalnie i teatralnie, tracąc na autentyczności. Uproszczenia psychologiczne: Choć bohaterowie budzą sympatię, ich motywacje bywają przedstawione zbyt czarno-biało. W skomplikowanej rzeczywistości 1820 roku, gdzie lojalność wobec cara mieszała się z polskimi aspiracjami, zabrakło głębszego zarysowania odcieni szarości w postawach postaci drugoplanowych. Mimo tych słabości, „Aleja Białych Róż” posiada niezaprzeczalne atuty. Przyciąga przede wszystkim plastyczność opisów i umiejętność kreowania nastroju. Czytelnik może niemal poczuć szelest jedwabnych sukien i chłód nocy podczas potajemnych spotkań w ogrodach. Autorka świetnie radzi sobie z ukazywaniem drobnych gestów oporu, które w świecie rządzonym przez policyjny system Nowosilcowa stawały się aktami najwyższej odwagi. „Aleja Białych Róż” to poprawnie napisana powieść obyczajowo-historyczna, która z pewnością trafi do serc czytelników lubiących wzruszające historie z wielką polityką w tle. To solidne 6/10 – książka idealna na długi wieczór, oferująca chwilę refleksji nad losem pokolenia, które miało nieszczęście żyć w „ciekawych czasach”. Renacie Czarneckiej udało się stworzyć opowieść o nadziei, która – podobnie jak białe róże – próbuje zakwitnąć w świecie skazanym na nadchodzącą pożogę powstania, choć literacko zabrakło tu nieco więcej odwagi w przełamywaniu gatunkowych schematów.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na61 miesiąc temu
Kresowe nadzieje Beata Agopsowicz
Kresowe nadzieje
Beata Agopsowicz
"Kresowa miłość" to cykl książek opiewający tytuły takie jak: "Kresowa miłość", "Kresowe nadzieje" oraz "Kresowe marzenia". W mojej biblioteczce znajdowały się książki widniejące na zdjęciu i w żaden sposób nie odczułam tego "braku" - śmieje się, że mój literacki zasób jest na tyle obszerny, że fakt brakującej powieści odbieram jako rozrywkę dla wyobraźni!😆 Literatura obyczajowa w obliczu wojny, gdzie bohaterowie zmagają się z codziennością u boku wroga, nie zapominając o tym, jak ważne są wzajemne relacje i pomimo trudu nieustające walka o uczucia, o każdy uśmiech. "Kresowe nadzieje" skupiają się na losach Hanny Donigiewicz, z którą wspólnie przeżywamy te najważniejsze momenty w życiu. Pierwsza miłość, utrata męża, narodziny syna - sytuacje, które pozwalają czytelnikowi na odkrywanie kolejnych twarzy bohaterki. Z drugiej strony mamy czasy współczesne, gdzie rozgrywane są losy Agnieszki. Wydawać by się mogło, że poraz kolejny historia się powtarza. Scenariusz sięgający rodzinnych korzeni ponownie odtwarzany jest od nowa. Czy stwierdzenie, iż "historia lubi się powtarzać" znajdzie swoje odzwierciedlenie w pamiętniku prababki? I jak temu zapobiec? " Kresowe marzenia" to historia nieco bardziej zawiła i intensywniej bazująca na wydarzeniach historycznych. W przypadku tej książki opcje robienia notatek wcale nie byłaby taka głupia, ponieważ poukładanie fabuły jednak zmęczy. W skrócie? Ormianin Michał Amirowicz traci matkę, więc przyszedł czas na samodzielność. Za sprawę odnawianych wciąż kontaktów bierze ślub. Sielanka nie trza długo - zostaje zabity, a rodzina wywieziona na Sybir. Tutaj pojawia się postać Waleriana, który walczy w armii, a później emigruje. Jego rola się kończy, pojawia się John Amirowicz. Ten z kolei za wybrankę ma pracownice ormiańskiej fundacji. Kurtyna 😆 co powtórzyć? Jak da się zauważyć - historia ponownie zatacza koło. Tytułu "Kresowa miłość" nie znam, ale w ogóle mi to nie przeszkadza. Jest to dość trudny cykl z uwagi na obszerne wątki historzyczne. Wiem. że niewielu jest fanatyków takiej literatury, po prostu choć odrobiną sympatii jednak tę historię trzeba darzyć, w innym przypadku decyzje na owe tytuły nie ma sensu - takie jest moje zdanie. Fakt, książki posiadające drugie dno, ale... no właśnie, historia!
z_ksiazki_w_ksiazke - awatar z_ksiazki_w_ksiazke
ocenił na61 miesiąc temu
Dziewczyna z Titanica Shana Abé
Dziewczyna z Titanica
Shana Abé
Tragedia Titanica doczekała się setek interpretacji, ale Shana Abé w swojej powieści wybiera perspektywę wyjątkową – skupia się na losach Madeleine Force, młodziutkiej żony najbogatszego człowieka na pokładzie, Johna Jacoba Astora IV. „Dziewczyna z Titanica” to nie tylko kronika morskiej katastrofy, ale przede wszystkim portret skandalizującego związku, który rozpalił wyobraźnię nowojorskiej socjety. Przyznając tej książce ocenę 8/10, doceniam jej niezwykłą dbałość o detale historyczne i subtelność w kreśleniu portretu psychologicznego głównej bohaterki, mimo pewnych narracyjnych uproszczeń. Skandal na Piątej Alei Powieść zaczyna się na długo przed rejsem, wprowadzając czytelnika w świat oszałamiającego bogactwa i sztywnych konwenansów Ameryki początku XX wieku. Madeleine ma zaledwie siedemnaście lat, gdy poznaje dwukrotnie starszego, rozwiedzionego Astora. Abé z dużą wprawnością oddaje duszność ówczesnych salonów i bezwzględność prasy, która śledziła każdy krok pary. Autorce udaje się pokazać Madeleine nie jako bierną ofiarę fortuny, lecz jako młodą kobietę, która szczerze kocha męża i musi odnaleźć się w roli „tej drugiej pani Astor”. Pierwsza połowa książki to fascynująca podróż przez luksusowe rezydencje i europejskie kurorty, stanowiąca doskonały kontrast dla nadchodzącego mroku. Rejs, który zmienił wszystko Gdy akcja przenosi się na pokład Titanica, tempo narracji wyraźnie przyspiesza. Shana Abé rezygnuje z taniej sensacji na rzecz budowania atmosfery narastającego niepokoju. Madeleine, będąca wówczas w ciąży, obserwuje chaos feralnej nocy z perspektywy pasażerki pierwszej klasy, co daje autorce pole do pokazania kontrastów społecznych i heroizmu ukrytego pod frakami. Scena rozstania małżonków przy łodzi ratunkowej jest opisana z ogromnym wyczuciem – nie ma tu nadmiaru patosu, jest za to surowy ból i niedowierzanie. Autorka rzetelnie trzyma się faktów historycznych, co sprawia, że emocje bohaterów stają się dla czytelnika namacalne. Doceniam literaturę historyczną, która oferuje coś więcej niż tylko romans w historycznym kostiumie. Abé wykonała tytaniczną pracę badawczą, a jej styl jest elegancki i płynny. Dlaczego nie więcej? Momentami powieść bywa zbyt jednostronna – postać Johna Jacoba Astora jest wyidealizowana, niemal krystaliczna, co odbiera ich relacji nieco realizmu. Ponadto, zakończenie książki, skupiające się na życiu Madeleine po katastrofie, wydaje się potraktowane nieco zbyt skrótowo w porównaniu do bardzo szczegółowego opisu ich zalotów. „Dziewczyna z Titanica” to wzruszająca i pięknie napisana historia o cenie, jaką płaci się za miłość w świetle jupiterów. To solidne 8/10 – pozycja obowiązkowa dla fanów historii rodu Astorów i wszystkich, którzy szukają w tragedii liniowca ludzkiego wymiaru. Shana Abé przypomina, że za złotymi literami nazwisk z listy pasażerów kryły się żywe emocje, które nie zatonęły wraz ze statkiem. To lektura, która zostawia z pytaniem o to, ile jesteśmy w stanie poświęcić dla chwilowego szczęścia u boku ukochanej osoby.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na823 dni temu

Cytaty z książki Wymarzony dom

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wymarzony dom