Drakula na Dzikim Zachodzie

Przyznam się, że kiedy spojrzałem na tytuł "Drakula Na Dzikim Zachodzie" w mojej głowie zapaliła się lampa ostrzegawcza, a przed oczami pojawiły się produkcje typu "Freddy vs Jason", które w założeniu twórców miały być poważnymi obrazami grozy (a przynajmniej tak mi się wydaje),a tak naprawdę okazały autoparodiami swoich własnych korzeni. Obawiałem się, że podobnie może mieć się sprawa z omawianym komiksem... Przede wszystkim dlatego, że wrzucenie księcia ciemności, największego z krwiopijców, zresztą jakby nie patrzeć postaci niezwykle dramatycznej, do czasów gości wciągających whisky na śniadanie i rzucającymi czerstwymi sucharami częściej niż Strasburger w "Familiadzie", mogło zaowocować tworem na kształt "Blade: Trinity", którego scenarzysta i reżyser w jednej osobie, powinien zostać nabity na pal przez Drakulę, za to, co zrobił w tym filmie z jego osobą... Tymczasem, przeczytałem i muszę stwierdzić, że zostałem całkiem miło zaskoczony...

Album składa się z dwóch historii, napisanych przez tego samego scenarzystę Gianluce Piredda, narysowanych natomiast przez dwóch grafików Luce Lamberti i Emiliano Albano, klimatycznie różniących się od siebie bardzo mocno.

W pierwszej opowieści poznajemy genezę przybycia księcia ciemności do Ameryki, który na swej drodze spotyka zarówno rdzennych mieszkańców kontynentu, jak i zakazane mordy, kreujące się na najszybsze strzelby dzikiego zachodu. Gatunkowo dostajemy klasyczny western, z pewną dawką grozy, ocierający się o takie produkcje jak "Siedmiu Wspaniałych" czy "Ostatni Sprawiedliwy", z tą różnicą, że nasz protagonista pomaga tylko wtedy, kiedy widzi w tym swój własny interes. Graficznie jest bardzo klasycznie, rysunki fajnie oddają atmosferę całej historii.

Druga opowieść to natomiast całkowity skręt komiksu w kierunku rasowego horroru. W mieście pojawia się kolejny przedstawiciel wampirzego gatunku, co nie do końca podoba się mieszkańcom i przede wszystkim naszemu głównemu bohaterowi. Jest krwawo, mrocznie, atmosfera staje dużo bardziej gęsta niż w przypadku poprzedniej historii. Grafiki trzymają poziom fabuły, są niezwykle realistyczne, natomiast nad wszystkim rozpościera się osoba Jasona Momoy. Tak Proszę Państwa, nasz krwiopijca dumnie nosi twarz Aquamana. Także jeżeli jesteście jego fanami, będziecie w piekło wzięci.

Podsumowując, porównując obydwie opowieści, stwierdzam, że o dziwo większe wrażenie zrobiła na mnie pierwsza, bardziej westernowa. Aczkolwiek druga również miała swój urok. Ogólnie nie oszukujmy się, komiks ten nie stanowi jakiejś ogromnej rewolucji w świecie historii obrazkowych - jest po prostu dobrą, rozrywkową lekturą, na wieczór po ciężkim dniu w robocie. Ja tak do niego podszedłem i bawiłem się przednio. Także mogę go z czystym sumieniem polecić, co też czynię.

Tyle ode mnie!!! Do usłyszenia!!!

Przyznam się, że kiedy spojrzałem na tytuł "Drakula Na Dzikim Zachodzie" w mojej głowie zapaliła się lampa ostrzegawcza, a przed oczami pojawiły się produkcje typu "Freddy vs Jason", które w założeniu twórców miały być poważnymi obrazami grozy (a przynajmniej tak mi się wydaje),a tak naprawdę okazały autoparodiami swoich własnych korzeni. Obawiałem się, że podobnie może...

Bardzo przyjemny, choć trochę nierówny komiks. Pierwsza część chociaż została wydana oryginalnie w 2019 roku nosi dość mocne znamiona starej szkoły, więc może odrzucić czytelników oczekującej od lektury komiksu ciągłej akcji. Druga odsłona wydana oryginalnie w 2021 roku już zdecydowanie bardziej idzie w kierunku akcji i może się też poszczycić lepszą, a przede wszystkim ciekawszą szatą graficzną. Dobry komiks, którego chętnie bym przeczytał kontynuację, chociaż nie widząc żadnej cyferki na brzegu tego albumu obawiam się, że to jednorazowy strzał.

Bardzo przyjemny, choć trochę nierówny komiks. Pierwsza część chociaż została wydana oryginalnie w 2019 roku nosi dość mocne znamiona starej szkoły, więc może odrzucić czytelników oczekującej od lektury komiksu ciągłej akcji. Druga odsłona wydana oryginalnie w 2021 roku już zdecydowanie bardziej idzie w kierunku akcji i może się też poszczycić lepszą, a przede wszystkim...

Drakula autorstwa Pireddy to zmęczony długim życiem nieśmiertelny, który opuszcza stary kontynent (na którym dręczą go złe wspomnienia),aby odnaleźć spokój w nieznanych mu terenach tytułowego Dzikiego Zachodu. Szybko jednak przekonuje się on o tym, że nie jest to zbytnio gościnne miejsce. Uratowany zostaje on przez chłopca, którego babka (Indiańska szamanka) nie tylko leczy jego ciało, ale również tworzy miksturę pozwalającą mu poruszać się za dnia. Potężny wampir musi więc w jakiś sposób odwdzięczyć się ludziom. Nie ma ku temu lepszej okazji niż rozwiązanie problemów lokalnej społeczności. Począwszy od zagrożenia od strony ludzi, kończąc na krwiożerczych potworach.

Komiks zawiera dwie historie dziejące się w okolicach Penny Town i obie z nich jak łatwo można wywnioskować z powyższego opisu fabuły, głównie nastawione są na akcję. Jeśli lubuje się ktoś w sporej dawce widowiskowości, to na pewno nie będzie zawiedziony tym tytułem. Jest to jednak tylko jedna z zalet pozycji. Włoskiemu scenarzyście udaje się ponadto stworzyć naprawdę niezłego i złożonego bohatera. Drakula przedstawiony jako szlachetny wędrowiec pomagający ludziom i ciągle przytłoczony traumą przeszłości to nie jest coś, co nazbyt często zostaje wykorzystywane w kontekście najpopularniejszego z wampirów. Dzięki temu tytuł znacząco się wyróżnia i potrafi być pod wieloma względami dość intrygujący. Nie należy jednak oczekiwać poruszania nazbyt głębokich treści egzystencjalnych. Nadal jest to bowiem pozycja, w której pierwsze skrzypce odgrywa krwawa akcja....

https://gameplay.pl/news.asp?ID=146743

Drakula autorstwa Pireddy to zmęczony długim życiem nieśmiertelny, który opuszcza stary kontynent (na którym dręczą go złe wspomnienia),aby odnaleźć spokój w nieznanych mu terenach tytułowego Dzikiego Zachodu. Szybko jednak przekonuje się on o tym, że nie jest to zbytnio gościnne miejsce. Uratowany zostaje on przez chłopca, którego babka (Indiańska szamanka) nie tylko...