Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Był to jeden z najbardziej przejmujących obrazów dwudziestego wieku: dwóch młodych chłopców, dwoje książąt idących za trumną matki. Świat patrzył w smutku – i przerażeniu. Kiedy Diana, księżna Walii, została pochowana, miliardy ludzi zastanawiały się, co książęta muszą myśleć i czuć – i jak potoczy się ich życie.
Teraz Harry w końcu opowiada swoją historię.
Ten drugi, książka pełna surowej, niezachwianej szczerości, jest na wielu poziomach przełomowa dzięki przenikliwości, serii olśnień, samoanalizie i ciężko wywalczonej mądrości na temat wiecznej mocy miłości, która triumfuje nad żalem.
Szukamy ofert...Książęta tylko w bajkach mają beztroskie życie usłane różami. W realnym świecie już tak kolorowo nie jest. Bywa, że codzienność koronowanej głowy jest o wiele trudniejsza niż życie przeciętnego zjadacza chleba. Dowodzi tego przykład brytyjskiego royalsa – młodszego syna króla Karola i księżnej Diany – Harry’ego, który swoje dotychczasowe burzliwe życie postanowił opisać w autobiografii. Tytuł ukazał się na początku roku nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i w wielu krajach na całym globie, także w Polsce, osiągając rekordowe nakłady. Stał się bestsellerem, po który ustawiały się długie kolejki. Wszyscy byli ciekawi królewskiej bajki według Harry’ego, która okazała się niestety czymś niezbyt przyjemnym. Po lekturze tytułu liczba osób, które nigdy nie chciałyby należeć do klanu Windsorów, z pewnością się zwiększy, a sympatyczny brat Williama na pewno zyska na popularności. Dlaczego? To proste, z kart książki wyłania się zwyczajny i sympatyczny chłopak, stroniący od protokołu, sztywności i etykiety, którego los mocno doświadczył i który chce być w życiu po prostu szczęśliwy z ukochaną kobietą.
Młodszy od swego brata Harry od urodzenia znał swoje miejsce. Był zawsze i wiecznie drugi. Pełnił rolę rezerwową. Żył wychowywany w kulcie zastępstwa. Egzystował w złotej klatce według z góry ustalonego scenariusza. Miał inny od brata charakter, był bardziej buntowniczy i krnąbrny. Na szczęście miał oparcie w matce, która swoim dzieciom nie limitowała czułości i czasu. Aż nadeszła ta sierpniowa noc, od której wszystko się zmieniło. Zbudzony z beztroskiego snu chłopiec usłyszał słowa, które na zawsze zmieniły jego życie. Diana, księżna Walii, zginęła w wypadku, który miał miejsce w paryskim tunelu Alma. To właśnie od tej daty książę rozpoczął książkową opowieść o swoim życiu, którą można podzielić na kilka części. Smutne sieroce dzieciństwo, dorastanie i edukacja, kariera wojskowa i wyjazdy na misje, szukanie swojego miejsca w życiu. I wreszcie końcowa część książki opowiadająca o znajomości z Meghan, ich miłości, ślubie, geneza opuszczenia klatki, która uwierała i odbierała spokój, normalność oraz poczucie bezpieczeństwa. Jestem przekonana, że to właśnie końcowe partie lektury czytelnicy czytali z największą ciekawością i wypiekami na twarzy. Sama też tak zrobiłam.
Biografia jest dość obszerna i liczy blisko pięćset stron. Czyta się ją lekko i przyjemnie. Historia widziana oczami księcia nie jest kolorowa, a z jej kart wyłania się zagubiony, smutny chłopak, nastolatek, a wreszcie mężczyzna szukający wsparcia, zrozumienia i miłości. Relacja raz po raz mrozi krew w żyłach, szokuje i nasuwa myśl, że najsławniejsza rodzina na Wyspach jest dysfunkcyjna i toksyczna niczym jad żmii. Nic dziwnego, że będąc wrażliwym i podobnym osobowością do matki, młodszy brat Williama nie mógł się w niej odnaleźć. Harry musiał unieść na swoich barkach bardzo wiele. Rozwód rodziców, rozpad rodziny, śmierć matki, nowe życie ojca i pojawienie się macochy, która przyczyniła się do rozpaczy matki, nagonka ze strony prasy i mediów, zaszczucie i ciągła pogoń zaprowadziły Harry’ego na kozetkę u terapeuty. Jego życie odmieniła kobieta i miłość, dla której rzucił wszystko. Odwrócił się od dotychczasowego życia i zaczął nowe, zwykłe, pozbawione koronnych obowiązków.
Ta autobiografia jest napisana szczerze, prostym, zwyczajnym językiem, pozbawionym konwenansów i sztuczności. Jest niczym spowiedź, niczym oczyszczenie i wytłumaczenie się ze swoich decyzji i planów. Książę, odrzucając służbę monarchii, pokazuje jej sztuczność, pozory, oderwanie od realnego świata na rzecz protokołu i tradycji. Swoją książką udowadnia, że konieczna jest jej odnowa, metamorfoza i solidny „remont”. Inaczej będzie pustą konstrukcją, która będzie dryfować w złą stronę, być może ku swojej zgubie, rozpadowi i destrukcji.
Tak, ta lektura jak najbardziej przypadła mi do gustu. Uwierzyłam w przekaz i relację jej autora. Zrozumiałam jego intencję i potrzebę ujawnienia ludziom prawdy o świecie, w którym dorastał i którego miał dość. Książka z pewnością zaciekawi osoby interesujące się brytyjską monarchią, ale rozczaruje tych, którzy liczą na jakieś wyjątkowe sensacje. Tytuł nie przebija niusów z plotkarskich tabloidów, raczej odtwarza rzeczywistość, w jakiej obracał się przez wiele lat autor. Warto poświęcić czas lekturze, choćby po to, by obalić mit o beztroskim losie osób określanych mianem royalsów. Wbrew pozorom to bardzo zagubieni ludzie, którym tytuły i korony czy tiary zabierają wolność, a szczęścia w zamian nie dają. Polecam serdecznie.
Bernardeta Łagodzic-Mielnik
Nominacja w Plebiscycie 2023 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Ten drugi
Jednym slowem- gniot.
Cos strasznego, takich glupot nie czytalam juz dawno. Uzalanie sie nad soba i swoja zonka Harus opanowal do perfekcji. Jego obsesja na punkcie smierci matki, ktora w pewien sposob przeniosl na Meghan, napedza go do tej pory i sprawia, ze ma absolutnie rozmazane spojrzenie na otaczajacy go swiat.
Jesli chcesz przeczytac- prosze, ale ja radze zaznajomic sie z faktami, wtedy moja jednoslowna opinia na temat tej ksiazki nie wyda sie juz taka wulgarna.
Jednym slowem- gniot.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCos strasznego, takich glupot nie czytalam juz dawno. Uzalanie sie nad soba i swoja zonka Harus opanowal do perfekcji. Jego obsesja na punkcie smierci matki, ktora w pewien sposob przeniosl na Meghan, napedza go do tej pory i sprawia, ze ma absolutnie rozmazane spojrzenie na otaczajacy go swiat.
Jesli chcesz przeczytac- prosze, ale ja radze...
Biedny ,biedny ,biedny Harry. Ghostwriter robił co mógł ,ale że książątko jest najmniej naostrzoną kredką w piórniku ukryć nie zdołał.
Biedny ,biedny ,biedny Harry. Ghostwriter robił co mógł ,ale że książątko jest najmniej naostrzoną kredką w piórniku ukryć nie zdołał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMamy tutaj wynaturzenia egocentryka. Narcyz w koronie, który myśli, że jest lekiem na wszystko – bo przecież urodził się w dobrej rodzinie. Nie, nie i jeszcze raz nie.
Ta książka to klasyczny przykład, jak ktoś z uprzywilejowanego świata próbuje grać ofiarę. Harry opowiada o swoim życiu: o bracie, o rodzinie, o mediach, o wojnie, o miłości. Niby wszystko brzmi autentycznie – dzięki ghostwriterowi, który potrafi sklecić zdania tak, żeby brzmiały jak spowiedź. Ale pod spodem? Jedno wielkie „ja, ja, ja”. Ego na sterydach. Cały świat kręci się wokół jego bólu, jego krzywd, jego „prawdy”. Reszta? Tło do jego dramatu.
Czyta się to szybko, bo jest napisane jak tabloidowy serial: skandale, plotki, łzy i oskarżenia. Po zamknięciu książki zostaje jednak niesmak. Ile razy można czytać o tym, jak świat jest niesprawiedliwy dla księcia? Jak rodzina go nie kocha wystarczająco? Jak media go niszczą? A on sam – zawsze niewinny, zawsze męczennik.
Nie mówię, że nie ma tam prawdy. Jest. Monarchia to dziwny, zimny świat.
Ale jego opowieść zaliczam do bajek o dobrym księciu i złymi krasnoludkami
Mamy tutaj wynaturzenia egocentryka. Narcyz w koronie, który myśli, że jest lekiem na wszystko – bo przecież urodził się w dobrej rodzinie. Nie, nie i jeszcze raz nie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa książka to klasyczny przykład, jak ktoś z uprzywilejowanego świata próbuje grać ofiarę. Harry opowiada o swoim życiu: o bracie, o rodzinie, o mediach, o wojnie, o miłości. Niby wszystko brzmi autentycznie...
Czy mieliście już okazję zajrzeć za kulisy życia księcia?
Trzy lata temu naprawdę czekałam na premierę tej książki. Miałam nadzieję na mocną, emocjonalną opowieść o byciu tym drugim, o rodzinie, tożsamości i próbie wyrwania się z narzuconej roli. I choć momentami Harry faktycznie mówi szczerze i bez filtra, to jednak czuję lekki niedosyt.
Zbyt duża część książki poświęcona jest szczegółom z życia wojskowego Harry’ego. Opisy szkoleń, struktur, procedur i wojennych realiów są bardzo drobiazgowe, momentami aż nazbyt. Rozumiem, że wojsko odegrało w jego życiu ważną rolę, ale jako czytelniczka czułam, że te fragmenty spowalniają narrację i odbierają jej emocjonalną intensywność. Zamiast pogłębiać portret bohatera, chwilami oddalały mnie od niego.
Jako czytelniczka poczułam też niesamowity kontrast między oficjalnym wizerunkiem księcia a człowiekiem, który po prostu chce kochać, być kochanym i żyć zgodnie ze swoim sumieniem.
Mimo to "Książę Harry. Ten drugi" nie jest książką złą. To opowieść szczera, momentami bolesna i na pewno ważna, szczególnie dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć motywacje i wybory księcia. Trzeba jednak nastawić się na to, że nie jest to wyłącznie intymna spowiedź, lecz także bardzo konkretna relacja z wojskowego etapu życia. Jeśli to Was ciekawi, książka może Was wciągnąć. Jeśli jednak, tak jak ja, czekaliście głównie na emocjonalną historię o tożsamości, rodzinie i byciu tym drugim, możecie poczuć lekki niedosyt
#harrytendrugi #recenzjaksiazki #bookstagrampl #czytelniczeinspiracje #biografia #autobiografia #czytankowalandia
Czy mieliście już okazję zajrzeć za kulisy życia księcia?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrzy lata temu naprawdę czekałam na premierę tej książki. Miałam nadzieję na mocną, emocjonalną opowieść o byciu tym drugim, o rodzinie, tożsamości i próbie wyrwania się z narzuconej roli. I choć momentami Harry faktycznie mówi szczerze i bez filtra, to jednak czuję lekki niedosyt.
Zbyt duża część książki...
Książka dobrze napisana, ciekawa. Znajdziemy tam bardzo wiele zarzutów wobec rodziny królewskiej, jednak nie ma najmniejszych szans zweryfikowania ich prawdziwości. Ogólnie polecam ją przeczytać.
Książka dobrze napisana, ciekawa. Znajdziemy tam bardzo wiele zarzutów wobec rodziny królewskiej, jednak nie ma najmniejszych szans zweryfikowania ich prawdziwości. Ogólnie polecam ją przeczytać.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka. Bardzo mi się podobała i chętnie do niej wrócę.
Świetna książka. Bardzo mi się podobała i chętnie do niej wrócę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytałam tę książkę chyba ponad 2 lata z przerwami. Porzucałam ją i wracałam. Wg mnie napisana średnio, jakby urywkami wspomnień, ciężko mi się to czytało. Większość treści to żale księcia na swoje życie. Mam mimo to refleksję, że Harry się mocno pogubił, nie czuł się doceniony i stąd różne decyzje czy zachowania. Chce tak jak każdy, być kochany.
Czytałam tę książkę chyba ponad 2 lata z przerwami. Porzucałam ją i wracałam. Wg mnie napisana średnio, jakby urywkami wspomnień, ciężko mi się to czytało. Większość treści to żale księcia na swoje życie. Mam mimo to refleksję, że Harry się mocno pogubił, nie czuł się doceniony i stąd różne decyzje czy zachowania. Chce tak jak każdy, być kochany.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMożna dywagować nad tym, czy książka jest szczera, czy została napisana przez Harrego, czemu i komu służy, ale nie da się ukryć, że jest napisana dobrze i można się szczerze (niestety: szyderczo) pośmiać. Dobra rozrywka dla czytelników serwisów plotkarskich, ładnie uzupełnia portfolio autora w tym zakresie. Dla fanów royalsów - must.
Można dywagować nad tym, czy książka jest szczera, czy została napisana przez Harrego, czemu i komu służy, ale nie da się ukryć, że jest napisana dobrze i można się szczerze (niestety: szyderczo) pośmiać. Dobra rozrywka dla czytelników serwisów plotkarskich, ładnie uzupełnia portfolio autora w tym zakresie. Dla fanów royalsów - must.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to przejmująca książka pogubionego człowieka. O nieprzepracowanej dziecięcej traumie, o jej następstwach dzisiaj. O pragnieniu matczynej miłości.
Mimo że nie darzę sympatią księcia Harrego szczerze mu współczuję i życzę powodzenia za oceanem.
Jest to przejmująca książka pogubionego człowieka. O nieprzepracowanej dziecięcej traumie, o jej następstwach dzisiaj. O pragnieniu matczynej miłości.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMimo że nie darzę sympatią księcia Harrego szczerze mu współczuję i życzę powodzenia za oceanem.
Całkiem ciekawa, na pewno szczera.
Całkiem ciekawa, na pewno szczera.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to