Ludzie, którzy nie toną

Bardzo ciekawa książka czyta się ją przyjemnie i szybko! Postacie są zagatkowe sytuacje napięte, prawie rzeczywiste. Polecam wszystkim!

Bardzo ciekawa książka czyta się ją przyjemnie i szybko! Postacie są zagatkowe sytuacje napięte, prawie rzeczywiste. Polecam wszystkim!

Dom. Rodzina. Małżeństwo w średnim wieku, dwóch synów i ich małżonki. Według sąsiadów dobrzy ludzie. Uczęszczają co niedzielę do kościoła, spotykają się na obiadach. Za ścianami ich domu rozlewa się ciepło ogniska domowego, ale to ogień oszustw, nietolerancji i zbrodni. Kłamstwa i przestępczość wrosły w ich życie i stały się codziennością. Miłość przybrała wypaczoną formę. Relacje stały się nieoczywiste. Seniorka rodu przypomina mi współczesną wersję Pani Dulskiej, która w swoim rozumieniu tzw. dobra rodziny, pod płaszczykiem pozorów i manipulacji, wywiera wpływ na innych. I dodatkowo nie ma problemu by wraz z synami wejść na drogę przestępstwa.

Jolanta Sak prowadzi nas przez historię o niechcianych ciążach, aborcji, handlu żywym towarem, zdrad, żądzy pieniądza, obsesji, homoseksualizmu. I przede wszystkim ludzi, którzy nie toną. Cokolwiek się wydarzy, cokolwiek zrobią będą płynąć, czasem z prądem, czasem pod prąd, ale nie toną. I pomimo, że popełniają okrutne rzeczy, niszczą osoby spotkane na swojej drodze, potrafią wynurzyć się z najgłębszej topieli.

Autorka pisze prostym, komunikatywnym językiem. Postaci ukazuje nie zagłębiając się w ich rys psychologiczny. Taka narracja wyraźniej uwidacznia decyzje i czyny bohaterów oraz ich wykroczenia poza normy etyczne, społeczne i prawne. Wzmacnia przekaz o nielegalnych działaniach, wyrządzanych krzywdach i popełnionych występkach. Przestępstwa wybrzmiewają mocniej, dosadniej. Zakończenie zaś jest śmiałe, zuchwałe i jak dla mnie dość przerażające. Uświadamia, że pewne sytuacje mają miejsce i stwarzają jedynie pozór istnienia sprawiedliwości.

Po lekturze powieści Jolanty Sak jako czytelnik pozostałam z wieloma pytaniami i wewnętrznymi rozterkami. Czym jest sprawiedliwość? Czy można pozwolić funkcjonować w społeczeństwie takim ludziom?

Źli ludzie burzą bezpieczeństwo swoich i cudzych domów. Wywracają je. Krzywdzą. I nie toną. I nie zmienią się. Gdzieś wypłyną, pomimo wszystko. Jeśli im pozwolimy.

Polecam lekturę osobom które lubią mętlik w głowie i dylematy moralne po zakończonej lekturze.

Dom. Rodzina. Małżeństwo w średnim wieku, dwóch synów i ich małżonki. Według sąsiadów dobrzy ludzie. Uczęszczają co niedzielę do kościoła, spotykają się na obiadach. Za ścianami ich domu rozlewa się ciepło ogniska domowego, ale to ogień oszustw, nietolerancji i zbrodni. Kłamstwa i przestępczość wrosły w ich życie i stały się codziennością. Miłość przybrała wypaczoną formę....

Od razu wiedziałam, że się polubimy. Czasem już biorąc książkę do ręki i czytając opis, po prostu wiadomo, że to jest ta wybrana. Nie zawiodłam się.
Okładka „Ludzi, którzy nie toną” jest w ciemnych barwach, dom bez okien, brązowe niebo. To jakby wizualizacja wnętrza bohaterów książki. Ludzi, którzy nie bardzo zdają sobie sprawę z tego, że są źli. Robią wszystko dla rodziny i to jest dla nich usprawiedliwienie.
Ta powieść jest jak cebula. Na pierwszy rzut oka może być kryminałem i to ze znakomitym pomysłem. To jednak tylko wierzchołek góry lodowej, bo pod nim jest znacznie więcej treści i to ciekawszej, bo dotyczącej stosunków międzyludzkich. Rodzina utrzymuje się przez lata na poziomie, popełniając przestępstwa. Nie są to drobne kradzieże, czy oszustwa. Chodzi o ludzkie życie.
Rodzina jednak zdaje się tego nie dostrzegać, bo przecież Magda, matka trzymająca wszystko w garści, robi to dla swoich synów. Oni dla swoich rodzin, czy dla miłości. Są bezkarni, wyrzuty sumienia ich nie dotyczą, ich świat pełen jest kłamstw. I tak przez lata. Nagle jeden mały błąd, jeden mały klocek z układanki wypada i powoduje, że wszystko się sypie. Rodzina do tej pory trzymająca się razem, nagle się rozpada. Myślicie, że to ich czegoś nauczy? Czy tacy ludzie rzeczywiście nie są w stanie zatonąć, tylko będą dryfować, bo przecież nic złego nie robią, to tylko dla dobra bliskich?
Niesamowita lektura. Jak już się książkę zaczęło czytać, to bardzo trudno ją odłożyć. Tym bardziej że rozdziały się krótkie, skojarzyły mi się z migawkami: błysk i widzisz sytuację, kolejny błysk i kolejny portret. Chwile zatrzymane w kadrze.
Żeby nie było tak poważnie, to są też momenty humorystyczne, a Cichego i Benia po prostu się lubi.
Książka wywołuje emocje: kibicujemy dziewczynom, boimy się o nie, wkurzamy się na przestępców, chcemy, by ponieśli karę, by wreszcie ktoś odkrył sekrety rodzinne. Praktycznie do ostatniej strony jesteśmy zaskakiwani i coraz bardziej wciągamy się w życie Magdy, Andrzeja, Piotra, Ewy, Joanny, Tomka, Darka, Ilony, Agnieszki...
Całe szczęście jest jeszcze druga część 🙂
Podoba mi się też to, że Jolanta Sak w swojej debiutanckiej powieści bardzo dba o poprawny język, jest pedantką jeżeli chodzi o szczegóły i szczególiki, dobrze rozszyfrowuje charaktery i psychikę ludzi. Świetnie to wróży na przyszłość.

Od razu wiedziałam, że się polubimy. Czasem już biorąc książkę do ręki i czytając opis, po prostu wiadomo, że to jest ta wybrana. Nie zawiodłam się.
Okładka „Ludzi, którzy nie toną” jest w ciemnych barwach, dom bez okien, brązowe niebo. To jakby wizualizacja wnętrza bohaterów książki. Ludzi, którzy nie bardzo zdają sobie sprawę z tego, że są źli. Robią wszystko dla...

"Jest taki rodzaj ludzi, którzy nigdy nie
toną"

Na pozór idealnie wyglądająca rodzina okazuje się być zepsuta do szpiku kości. Seniorka rodu Brzezińskich Magda usiłuje trzymać wszystko w ryzach. Na zewnątrz nic nie może wyglądać źle, społeczeństwo ma widzieć w nich idealną rodzinę, bez skazy.
To ona dba o to ,żeby nielegalny interes rodzinny przynosił dochody.
Zawsze trzyma rękę na pulsie i nic nie umyka jej uwadze.
Andrzej, mimo, że kocha żonę i synów, ma dość patrzenia na to,się dzieje I próbuje zapobiec dalszym występkom swojej,,przedsiębiorczej" żony i syna.
Sumienie nie pozwala mu dopuścić do kolejnej tragedi.
Piotr i Tomek to bracia o zupełnie odmiennych charakterach.
Piotr to szanowany ginekolog,przystojny, lubiany i szanowany.
Tomek ,przedsiębiorca budowlany, spokojny, wycofany, ciepły, ukrywający swoją orientację seksualną.
Ewa i Joanna ich żony, a do tego dawne przyjaciółki.
Jakie tajemnice skrywa ta rodzina?

Wszystkie skrywane tajemnice zaczną wychodzić z ukrycia, gdy pewnego razy Ewa zobaczy przez okno ,że dwóch mężczyzn ciągnie ciało do pilnie strzeżonego magazynu...od tego momentu fundamenty ,,idealnej" rodziny Brzezińskich zaczną się sypać.

To opowieść o trudnych relacjach rodzinnych, o aborcji, handlu ludźmi, przemocy, o odmiennej orientacji seksualnej o dominacji i zdradzie.

Wpadłam na nią zupełnie przypadkiem, a pochłonęła mnie tak bardzo, że zabieram się za kolejny tytuł autorki,,Rozgrzeszyć nawróconych ".

"Jest taki rodzaj ludzi, którzy nigdy nie
toną"

Na pozór idealnie wyglądająca rodzina okazuje się być zepsuta do szpiku kości. Seniorka rodu Brzezińskich Magda usiłuje trzymać wszystko w ryzach. Na zewnątrz nic nie może wyglądać źle, społeczeństwo ma widzieć w nich idealną rodzinę, bez skazy.
To ona dba o to ,żeby nielegalny interes rodzinny przynosił dochody.
Zawsze...

„Ludzie, którzy nie toną” to intrygująca powieść, która wciąga czytelnika w świat pozornie idealnej, a w rzeczywistości głęboko dysfunkcyjnej rodziny.
Magda, dominująca matka i głowa rodziny, staje się centralną postacią opowieści.
Jej silna osobowość i determinacja w utrzymaniu rodziny w ryzach kontrastują z małomównym ojcem oraz synami, którzy zdają się być zajęci własnymi sprawami, a ich żony często pozostają w cieniu.
To z pozoru typowa struktura rodzinna, która jednak szybko ujawnia swoje mroczne sekrety — matka i jeden z synów prowadzą nielegalny interes, a reszta przygląda się wszystkiemu w milczeniu.

Autorka umiejętnie łączy różne gatunki literackie, wplatając w obyczajową opowieść elementy kryminalne i humorystyczne, co sprawia, że książka jest nie tylko emocjonująca, ale i pełna zaskakujących zwrotów akcji.
W miarę rozwijania się fabuły, czytelnik odkrywa, jak skomplikowane i toksyczne mogą być relacje rodzinne, a także jak daleko można posunąć się w imię ochrony bliskich.

Sak nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak moralność, lojalność i granice, jakie można przekraczać w imię rodziny. Dzięki temu „Ludzie, którzy nie toną” to nie tylko opowieść o rodzinnych tajemnicach, ale także refleksja nad tym, co naprawdę oznacza bycie bliskim drugiemu człowiekowi.

Podsumowując, książka Jolanty Sak to emocjonująca i pełna napięcia opowieść o dysfunkcyjnej rodzinie, która zmusza czytelnika do zastanowienia się nad naturą bliskich relacji oraz ceną, jaką płaci się za utrzymanie pozorów.

„Ludzie, którzy nie toną” to intrygująca powieść, która wciąga czytelnika w świat pozornie idealnej, a w rzeczywistości głęboko dysfunkcyjnej rodziny.
Magda, dominująca matka i głowa rodziny, staje się centralną postacią opowieści.
Jej silna osobowość i determinacja w utrzymaniu rodziny w ryzach kontrastują z małomównym ojcem oraz synami, którzy zdają się być zajęci...

Życie to trudny i skomplikowany labirynt. Każdy wędruje jego korytarzami, szukając właściwej drogi. Gubimy się, błądzimy, idziemy dalej i upadamy zagubieni w zawiłej sieci relacji, nie wiedząc którą ścieżkę wybrać w szarości wielu spraw. W pajęczynę rzeczywistości wplątane są trwałe ślady rodzinnych zależności. Życie dalekie jest od wyidealizowanych portretów. Często w chaosie trudnej codzienności zatracamy się, nie wiedząc co jest prawdą, a co fałszem.

Rodzina. Wśród lokalnej społeczności tworzy idealny obraz i wzbudza niezmącony szacunek. Za zamkniętymi drzwiami rozgrywają się dramaty. Zaborcza matka, wycofany ojciec, synowie pełni życiowych zawiłości i ich zagubione żony.
To rodzicielka wszystko trzyma w ryzach. Skrywa wiele tajemnic i napędza zyski z nielegalnej działalności. Stopniowo odsłaniane warstwy intrygi rozwijają nici, w które każdy z bohaterów jest zaplątany. Brutalna prawda ludzkiej natury, zainfekowanej złem do szpiku kości.

Debiut powieściowy Jolanty Sak, gdzie powieść obyczajowa przenika się z elementami kryminału. Autorka porusza wiele różnych tematów jak handel ludźmi, przemoc, odmienność seksualna, zdrada. Wir ludzkich dramatów, w których każdy się zatapia. Tylko ściany są niemymi świadkami wylewającej się zgnilizny, a żaden dzień nie jest dobry, by zacząć od nowa.

Gorzka historia o tym jak kłamstwa potrafią zatruć realia okoliczności i zburzyć więzy. Czasami jest za późno, aby się z nich tłumaczyć i próbować naprawić wyrządzone nimi zło. Realizm powieści uderza w czytelnika i nie pozostawia złudzeń co do pozorów, w jakich pławi się rodzina. Wyłaniają się niedomówienia i obłuda, która zostaje obnażona. Zatruwa życie, niszczy relacje, jest źródłem wielu kłopotów. Na kłamstwie nie zbuduje się szczęścia.

Krzywda i jej konsekwencje, bezsilność oraz trudne decyzje. Tworzony świat pozorów, by się w nim skryć. Manipulacje przejmują kontrolę i przerażają stając się źródłem zbrodni. Konflikty eskalują, a mrok przenika dotykając nietykalnego obszaru rodzinnego gniazda, które powinno być siłą, a staje się przekleństwem. Bliscy, którzy mają setki twarzy, a prawdziwą przysłaniają maską.

"Ludzie, którzy nie toną" są jak płynąca po rzece gondola osobistych doświadczeń i przemyśleń.

"Wcześniej czy później każda zepsuta od środka łajba pójdzie na dno"

Polecam bardzo.

Życie to trudny i skomplikowany labirynt. Każdy wędruje jego korytarzami, szukając właściwej drogi. Gubimy się, błądzimy, idziemy dalej i upadamy zagubieni w zawiłej sieci relacji, nie wiedząc którą ścieżkę wybrać w szarości wielu spraw. W pajęczynę rzeczywistości wplątane są trwałe ślady rodzinnych zależności. Życie dalekie jest od wyidealizowanych portretów. Często w...

„Ludzie, którzy nie toną” to debiut prozatorski Jolanty Sak. Autorka dała się wcześniej poznać jako poetka i to zamiłowanie do piękna języka można wyczuć i tutaj, co czyni tę powieść wyjątkową. Tworząc mariaż gatunkowy zgrabnie łączy elementy literatury pięknej, obyczajowej, a nawet kryminału.

Obraz rodziny, który wyłania się z kart powieści budzi ciarki. Na pierwszy rzut oka bohaterowie powieści żyją zwykłym, choć niepozbawionym problemów życiem. Tworząc fasadę normalności, wzbudzają zaufanie i szacunek w lokalnej społeczności. Pod powierzchnią jednak kipi od skrywanych sekretów, hipokryzji, zdrad i manipulacji, a nawet przestępczej działalności perfidnie wykorzystującej zdesperowane kobiety w dramatycznej sytuacji życiowej.

I właśnie to zwykłe życie, które toczy się obok prawdziwego bestialstwa uderza najmocniej. Przeraża, jak łatwo banalna rzeczywistość może stać się przykrywką dla brutalnych zbr0dni. Zagłębiając się w ciemne zakamarki ludzkich relacji pełne skrywanych sekretów i moralnych kompromisów jesteśmy świadkami, jak wyrzuty sumienia tworzą rysy na murze milczenia.

Atmosfera dusznego lata, klaustrofobiczne relacje rodzinne i zagadkowe wydarzenia tworzą intensywny klimat, który wciąga w świat pełen niepokoju i tajemnic. Stopniowe odsłanianie kolejnych warstw intrygi przypomina rozwijanie pajęczej sieci, w której każdy bohater jest uwięziony. Tu nie ma miejsca na współczucie, każdy czyn usprawiedliwia konieczność, a granice ludzkiej podłości są płynnie przekraczane.

Ta powieść obnaża brutalną prawdę o ludzkiej naturze pozostawiając po sobie ślad, bo nie sposób pozostać obojętnym na obraz rodziny przeżartej złem od środka. Która jest przeciwieństwem rodziny, o jakiej marzymy - pełnej miłości, życzliwości i zapewniającej poczucie bezpieczeństwa. Ta opowieść skłania do refleksji nad moralnością i granicami zła i z pewnością zachwyci czytelników, którzy cenią sobie mroczne historie oparte na ludzkich dramatach i niejednoznacznych postaciach.

Ja już się cieszę na lekturę drugiego tomu „Rozgrzeszyć nawróconych”.

„Ludzie, którzy nie toną” to debiut prozatorski Jolanty Sak. Autorka dała się wcześniej poznać jako poetka i to zamiłowanie do piękna języka można wyczuć i tutaj, co czyni tę powieść wyjątkową. Tworząc mariaż gatunkowy zgrabnie łączy elementy literatury pięknej, obyczajowej, a nawet kryminału.

Obraz rodziny, który wyłania się z kart powieści budzi ciarki. Na pierwszy rzut...

Czy istnieją ludzie, którzy nie toną? Którzy po każdym sztormie wypłyną na powierzchnię?

Jolanta Sak opowiada historię o ludzkiej moralności, o rodzinnych relacjach, o wypaczonej miłości i o ludzkich wyborach.

Z pozoru zwykła rodzina... Tak naprawdę ma dużo na sumieniu. Działalność przestępcza stanowi ich główne źródło utrzymania, a każdy z jej członków ma swoje własne tragedie.
Gdy sprawy zaczynają się komplikować, relacje rodzinne pękają niczym nitki. Czy kiedykolwiek były to prawdziwe więzy?

,,Ludzie, którzy nie toną" jest bardzo wciągającą i przejmującą lekturą. Dramaty, jakie się tam rozgrywają, bardzo szybko przywiązują czytelnika do tego świata i bohaterów. Pochłonęłam ją niemal za jednym zamachem.

Niesamowicie płynny styl i przyjemny język napędzają historię i zachęcają do nieustannego czytania. A losy bohaterów nie dają o sobie zapomnieć na długo. Autorka utkała bardzo angażującą opowieść. Czytelnik do samego końca nie przewiduje, jaki może być koniec. Efekt zaskoczenia? Jest. Dramatyczne akcję? Są. Elementy humorystyczne? Tak.

Równie ciekawa jest ta głębsza warstwa książki. O moralności i o ludzkiej naturze. Były to niesamowicie ciekawe rozważania, które przez całą lekturę kiełkują czytelnikowi z tyłu głowy.

To niepozorna książka - niewielkich rozmiarów, a pozostawia po sobie wyjątkowy smak. Z największą przyjemnością sięgnę po kolejną część tej historii. Mam nadzieję i Was udało mi się zachęcić ♡

Czy istnieją ludzie, którzy nie toną? Którzy po każdym sztormie wypłyną na powierzchnię?

Jolanta Sak opowiada historię o ludzkiej moralności, o rodzinnych relacjach, o wypaczonej miłości i o ludzkich wyborach.

Z pozoru zwykła rodzina... Tak naprawdę ma dużo na sumieniu. Działalność przestępcza stanowi ich główne źródło utrzymania, a każdy z jej członków ma swoje własne...

Magda wraz mężem Andrzejem oraz ich dwoma dorosłymi synami, Piotrem i Tomkiem, tworzą nietypową rodzinę, która wzbogaca się na działalności przestępczej. Pewnej nocy Ewa, żona Tomka, obserwuje przez okno dziwną sytuację. Od tego momentu zaczyna mieć pewne podejrzenia. Jednocześnie Piotr, zakochany w Ewie układa plan pozbycia się swojej żony. Niestety dla mężczyzny i całej rodziny, interes przestępczy zaczyna się sypać za sprawą dwóch osób, z najbliższego otoczenia... Prawda krok po kroku o rodzinie Brzezińskich i ich tajemnicach wychodzi na jaw...

"Ludzie, którzy nie toną" Jolanty Sak, to rewelacyjna opowieść o rodzinnych relacjach, w których dominuje kłamstwo, budowanie fałszywego wizerunku, skrywana głęboko samotność, a to wszystko utkane na kanwie przestępczego procederu, jakim jest handel żywym towarem. Książka od samego początku wciągnęła mnie z jednej strony lekkością i umiejętnie przemycanym humorem, a z drugiej strony zainteresowała wątkiem kryminalnym i chęcią jak najszybszego poznania efektu końcowego tej całej sprawy. Wspaniale wykreowane postacie, które wzbudzają w czytelniku sympatię, złość, niechęć, czyli nie pozostają obojętne i każda z nich wnosi wiele do tej historii. Szczególnie przypadła mi do gustu dwójka nietypowych pracowników Magdy, takich od brudnej roboty. Ich dialogi i sposób funkcjonowania niejednokrotnie powodował uśmiech na mojej twarzy. Ale niech pozorna lekkość nikogo nie zmyli, bo ta historia ma swoją głębię, demaskuje fałsz i obłudę, pogoń za łatwym pieniądzem i pogubienie z którego ciężko się wyplątać.
Autorka bardzo umiejętnie przedstawiła w niej do czego prowadzi życie w zakłamaniu, które na dłuższą metę zniszczy każdą relację, szczególnie rodzinną. Jak fałsz, który prędzej czy później zawsze wypłynie na powierzchnię, zniszczy przede wszystkim tego, kto chciał na nim budować.

Książka na jeden wieczór, bo ciężko się od niej oderwać. Bardzo wam polecam!!

Magda wraz mężem Andrzejem oraz ich dwoma dorosłymi synami, Piotrem i Tomkiem, tworzą nietypową rodzinę, która wzbogaca się na działalności przestępczej. Pewnej nocy Ewa, żona Tomka, obserwuje przez okno dziwną sytuację. Od tego momentu zaczyna mieć pewne podejrzenia. Jednocześnie Piotr, zakochany w Ewie układa plan pozbycia się swojej żony. Niestety dla mężczyzny i całej...

#współpracareklamowa

"Ludzie którzy nie toną" Jolanta Sak
Wydawnictwo: Moc Media
Premiera: o3.1o.2o22

Magda wraz z mężem Andrzejem, oraz synami Piotrem i Tomkiem a także ich żonami wydają się być normalną rodziną. Jednak nie wszystko co na pozór idealne właśnie takie jest. Rodzina ta skrywa wiele tajemnic. A matka wraz z synami prowadzi działalność przestępczą. Wszystko idzie dobrze, jednak do czasu aż Ewa, żona Tomka, zaczyna cos podejrzewać.

Jaką działalność przestępczą prowadzi ta rodzina? Czy Ewa odkryje prawdę? Jakie jeszcze tajemnice skrywa Magda i jej synowie?

"Ludzie którzy nie toną" to książka po której nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Nie miałam też względem niej żadnych oczekiwań. I bardzo miło mnie ona zaskoczyła. Nie sądziłam,że ta książka zawiera w sobie tyle emocji.
Już sam prolog jest ciekawy. A każdy kolejny rozdział dostarcza więcej tajemnic. Gdy bardziej poznawaliśmy 'biznes rodzinny' to coraz bardziej wciągała mnie ta historia, gdyż ich działalność były nielegalne i okrutne.

"Ludzie, którzy nie toną" to ciekawa fabuła, która porusza trudne tematy. Takie jak aborcja oraz handel ludźmi. Zawiera w sobie również sekrety rodzinę, które ja jako czytelnik chętnie odkrywałam.

Mimo iż autorka bardzo dobrze wykreowała bohaterów swojej powieści to ja nie polubiłam żadnego z nich. Magda to głowa rodziny, która tak naprawdę nosiła spodnie i wszystkim dyryguje. Piotr to cham i gbur, który wiecznie coś knuje. Tomek jest tajemniczy i zimny natomiast Andrzej wydawał się wycofany jednak wiedział o całym przedsięwzięciu rodziny.
Najbardziej barwnymi postaciami byli Cichy i Benio którzy dostarczali nam zabawnych dialogów.

"Ludzie, którzy nie toną" zawiera w sobie również tajemniczy epilog, który zapowiada intetesujacy ciąg dalszy historii. Jestem bardzo ciekawa drugiej części, na szczęście mam ją już na półce i od razu moge po nią sięgnąć. A za egzemplarz tego tomu dziękuję wydawnictwu.

#współpracareklamowa

"Ludzie którzy nie toną" Jolanta Sak
Wydawnictwo: Moc Media
Premiera: o3.1o.2o22

Magda wraz z mężem Andrzejem, oraz synami Piotrem i Tomkiem a także ich żonami wydają się być normalną rodziną. Jednak nie wszystko co na pozór idealne właśnie takie jest. Rodzina ta skrywa wiele tajemnic. A matka wraz z synami prowadzi działalność przestępczą. Wszystko...