Carpe Jugulum

Lubię wątek czarownic. Błyskotliwa, zabawna łatwa w odbiorze ☺️ dobrze spędzony czas.

Lubię wątek czarownic. Błyskotliwa, zabawna łatwa w odbiorze ☺️ dobrze spędzony czas.

Szósta i niestety już ostatnia część cyklu o czarownicach z Lancry w Świecie Dysku.
Carpe jugulum - chwytaj za gardło - okrzyk odpowiedni dla wampirów , które chcą opanować królestwo Lancry. W pewnym momencie większość bohaterów trafia do zamku wampirów gdzie " drzwi otworzyły się ze skrzypieniem. Właściwie było nawet więcej zgrzytu niż drzwi " . Emocjonująca książka - i do śmiechu o do łez. No i humor Pratchetta : " kiedy ludzie mówią , że coś jest o wiele bardziej skomplikowane , to znaczy , że się obawiają , że prawda im się nie spodoba" . To prawda z tą prawdą.

Szósta i niestety już ostatnia część cyklu o czarownicach z Lancry w Świecie Dysku.
Carpe jugulum - chwytaj za gardło - okrzyk odpowiedni dla wampirów , które chcą opanować królestwo Lancry. W pewnym momencie większość bohaterów trafia do zamku wampirów gdzie " drzwi otworzyły się ze skrzypieniem. Właściwie było nawet więcej zgrzytu niż drzwi " . Emocjonująca książka - i...

Chociaż nie wciągnęła mnie ta książka bardziej od poprzednich dwóch (tj. "Panowie i Damy" & "Maskarada"),to daję tej pozycji tak wysoką ocenę z uwagi na poważną tematykę, jaką autor porusza i wg mnie przedstawia dość trafne wnioski. Czytelnik może się z niektórymi nie zgadzać, a wręcz poczuć urażonym... Ale myślę, że o to chodzi... żeby włączyć czytelnika do dyskusji i skłonić do głębszych przemyśleń.

Chociaż nie wciągnęła mnie ta książka bardziej od poprzednich dwóch (tj. "Panowie i Damy" & "Maskarada"),to daję tej pozycji tak wysoką ocenę z uwagi na poważną tematykę, jaką autor porusza i wg mnie przedstawia dość trafne wnioski. Czytelnik może się z niektórymi nie zgadzać, a wręcz poczuć urażonym... Ale myślę, że o to chodzi... żeby włączyć czytelnika do dyskusji i...

Cykl „Świat Dysku”
Pod cykl - „Czarownice z Lancre” – Tom 6
Przed przeczytaniem tej części warto zapoznać się z:
- Resztą pod cyklu o czarownicach z Lancre
- Tom 1 pod cyklu o „Tiffany Obolałej” – „Wolni ciut ludzie”
- Dodatkową książką poza pod cyklami - „ Pomniejsze bóstwa”
Kiedy zaczęłam czytać to myślałam, że będzie to miało jakieś związki z baśnią o śpiącej królewnie, ale to tylko na początku później to tylko kolejny genialny pomysł Prathett’a

Cykl „Świat Dysku”
Pod cykl - „Czarownice z Lancre” – Tom 6
Przed przeczytaniem tej części warto zapoznać się z:
- Resztą pod cyklu o czarownicach z Lancre
- Tom 1 pod cyklu o „Tiffany Obolałej” – „Wolni ciut ludzie”
- Dodatkową książką poza pod cyklami - „ Pomniejsze bóstwa”
Kiedy zaczęłam czytać to myślałam, że będzie to miało jakieś związki z baśnią o śpiącej...

nie mogłem znaleźć tłumaczenia Cholewy, czytałem w tłumaczeniu jakiegoś Rafała Jasińskiego. NIE RÓBCIE TEGO. człowiek, który myli bynajmniej z przynajmniej i używa "w każdym bądź razie" nie powinien napisać nic więcej niż listy zakupów.
nie wiem czy przez tłumaczenie ale ta książka była potwornie słaba. babcia zupełnie nie jak babcia, humoru w niej nie było wcale. najgorsza do tej pory część.

nie mogłem znaleźć tłumaczenia Cholewy, czytałem w tłumaczeniu jakiegoś Rafała Jasińskiego. NIE RÓBCIE TEGO. człowiek, który myli bynajmniej z przynajmniej i używa "w każdym bądź razie" nie powinien napisać nic więcej niż listy zakupów.
nie wiem czy przez tłumaczenie ale ta książka była potwornie słaba. babcia zupełnie nie jak babcia, humoru w niej nie było wcale....

Doskonała. Jedna z najdojrzalszych pozycji że Świata Dysku! Jak zwykle pod płaszczykiem fantasy przemycane są poważne teści. A Babcia przechodzi samą siebie. No i te wampiry. Naprawdę się bałem!

Doskonała. Jedna z najdojrzalszych pozycji że Świata Dysku! Jak zwykle pod płaszczykiem fantasy przemycane są poważne teści. A Babcia przechodzi samą siebie. No i te wampiry. Naprawdę się bałem!

Jak wszystkie książki ze świata dysku "Carpe Jugulum" jest pełne humoru i barwnych postaci. Pomimo niedużej objętości czytałam ją długo z powodu burzliwego okresu w życiu, ale udało mi się i polecam ją na odstresowanie się po długim dniu. Ponowne spotkanie z Nianią Ogg i babcią Wheatherwax oraz resztą czarownic sprawiało, że pojawiał się uśmiech na mojej twarzy. W tej części wojują z wampirami, a pomaga im Wielce Oates. Poprzez jego postać i jego wewnętrzne rozterki Pratchett w lekki sposób wplata różne przemyślenia na temat wiary i religii, więc można przy tej książce też podumać.

Jak wszystkie książki ze świata dysku "Carpe Jugulum" jest pełne humoru i barwnych postaci. Pomimo niedużej objętości czytałam ją długo z powodu burzliwego okresu w życiu, ale udało mi się i polecam ją na odstresowanie się po długim dniu. Ponowne spotkanie z Nianią Ogg i babcią Wheatherwax oraz resztą czarownic sprawiało, że pojawiał się uśmiech na mojej twarzy. W tej...

Po moim zdaniem słabiutkim "Ostatnim kontynencie" mamy powrót do świetnej formy Pratchetta w "Carpe Jugulum". Przenosimy się do krainy Lancre którą próbują podporządkować sobie wampiry. Na drodze ich planów stają czarownice: babcia Weatherwax, niania Ogg, Magrat o Agnes/Perdita.
Jak zwykle u Pratchetta mamy plejadę ciekawych napisanych z wdziękiem postaci. Moimi ulubieńcami są wampiry które potrafią naprawdę budzić grozę i przezabawny sługa Igor.
Autor świetnie bawi się motywami związanymi z wampirami w popkulturze i pokazuje je w światodyskowym krzywym zwierciadle. Jest tu też sporo dywagacji dotyczących tematu religijności i religii w ogóle.
Sporo tu dobrego absurdalnego poczucia humoru i nikt nie powinien być w tej materii zawiedziony.
Polecam każdemu kto lubi humorystyczną fantasy i fanom powieści o wampirach.

Po moim zdaniem słabiutkim "Ostatnim kontynencie" mamy powrót do świetnej formy Pratchetta w "Carpe Jugulum". Przenosimy się do krainy Lancre którą próbują podporządkować sobie wampiry. Na drodze ich planów stają czarownice: babcia Weatherwax, niania Ogg, Magrat o Agnes/Perdita.
Jak zwykle u Pratchetta mamy plejadę ciekawych napisanych z wdziękiem postaci. Moimi...

Nie przepadam za wiedźmami ale się podobało, tak nawet bardzo, bardzo. To był ten tom kiedy podczas czytania zacząłem się zastanawiać czy autor się kiedyś wymydli. Czy skończą mu się pomysły? Bo tutaj gdy wydawało mi się, że będzie nudno, bo kilka niespecjalnie mnie kręcących pań w czerni, na scenę wyszły wampiry z nową gwiazdą na firmamencie Igorem na czele. Poza tym kiedyś przeglądając tytuły całej dyskowej serii natrafiłem na tom o wolnych ciut ludziach i niespecjalnie się spociłem na myśl o czytaniu tej części. I znowu, jak to ma często w zwyczaju, życie szybko wypłaciło mi liścia, bowiem po tym tomie nie mogę się doczekać lektury tego im poświęconego. Oni wraz z Igorem byli niezaprzeczalnymi gwiazdami tego bardzo dobrego tomu. To było zaskoczenie na plus, bo że ON miał znowu genialne epizody nie zdziwiło nic. Polecam! Autora, tom i cały cykl. Niezmiennie, jak mawiał klasyk, zawsze i wciąż.

Nie przepadam za wiedźmami ale się podobało, tak nawet bardzo, bardzo. To był ten tom kiedy podczas czytania zacząłem się zastanawiać czy autor się kiedyś wymydli. Czy skończą mu się pomysły? Bo tutaj gdy wydawało mi się, że będzie nudno, bo kilka niespecjalnie mnie kręcących pań w czerni, na scenę wyszły wampiry z nową gwiazdą na firmamencie Igorem na czele. Poza tym...

Wszyscy wiedzą jak zachowuję się wampir,ma swojego Igora ,przemyka w cieniu, ma swój zamek pełen rzeczy które można przekształcić w święte symbole i odpowiednio skrzypiące drzwi w zamku,ale do Langh przybywa rodzina nowoczesnych wampirów.Wąpierzy one uczą się, przystosowują od małego do czosnku i ucinania głowy i zamierzają zdobyć królestwo bezkrwawo,jak z tym poradzą sobie nasze wiedźmy . Trzy wiedźmy Niania Ogg , Margaret którą teraz jest królową i ma córeczkę, Agnes/Perdita ,zaraz a co z babcią wederwoks czyżby ktoś o niej zapomniał? Pojawia się też kapłan Oma,Outs młody kapłan niepewny swojej wiary przynajmniej na początku,ale postępujący właściwie. Nie spodziewałem się takiego duetu jak kapłan i babcia wederwoks ale to super wyszło . I chociaż Wederwoks się do tego nigdy nie przyzna to wydarzenia w tej książce mocno na nią wpłynęły . Nie zapomnimy o niezrównanych wojownikach Nac mac feglowie małe niebieskie ludziki, które szukają nowego domu po tym jak wampiry ich wypychają z Uberwandu . Powazniejsza powieść że świata dysku,ale dalej pełna specyficznego humoru praczetcha

Wszyscy wiedzą jak zachowuję się wampir,ma swojego Igora ,przemyka w cieniu, ma swój zamek pełen rzeczy które można przekształcić w święte symbole i odpowiednio skrzypiące drzwi w zamku,ale do Langh przybywa rodzina nowoczesnych wampirów.Wąpierzy one uczą się, przystosowują od małego do czosnku i ucinania głowy i zamierzają zdobyć królestwo bezkrwawo,jak z tym poradzą sobie...