Krzycz, jeśli żyjesz

Tę książkę czyta się jakby się oglądało teledysk. Szybko szybko bach bach bach. Krótkie zdania, ale dopracowane, każde coś wnosi do historii, albo wiąże czytelnika jakimś nieistotnym z punktu widzenia fabuły elementem, który pamięta z własnego życia. Nie wiem na ile to styl pisania autora, a na ile jest to powodowane faktem, że bohaterami są w większości dwudziestolatkowie. Tacy, którzy żyją szybko. Poczytam dalej, co tam autor wymyślił w innych książkach i zobaczę 🙂

Tę książkę czyta się jakby się oglądało teledysk. Szybko szybko bach bach bach. Krótkie zdania, ale dopracowane, każde coś wnosi do historii, albo wiąże czytelnika jakimś nieistotnym z punktu widzenia fabuły elementem, który pamięta z własnego życia. Nie wiem na ile to styl pisania autora, a na ile jest to powodowane faktem, że bohaterami są w większości dwudziestolatkowie....

Ciało Weroniki Zatorskiej zostało znalezione miesiąc po jej zaginięciu. Sprawę jej śmierci wyjaśnić ma prokurator Konrad Kroon. Wszystko jednak wskazuje, że dziewczyna popełniła samobójstwo. Innego zdania jest student prawa Gustaw Kolasa, który widząc tatuaż „Krzycz, jeśli żyjesz” uważa, że dziewczyna została zamordowana przez dziewczynę, którą poznał podczas minionych wakacji. Ale oprócz jego słów i opowieść o tajemniczej Julii, prokurator nie ma żadnych innych śladów i dowodów, że doszło do zbrodni. Ta sprawa nie będzie łatwa i pokarze czyste zło i szaleństwo. Ta historia wciąga od początku do końca. Pokazuje co ludzie są w stanie zrobić dla miłości i akceptacji. Do czego dopuszczą się aby zaspokoić swoje rządze i pragnienia. Ta historia pokazuje jak łatwo można pozbawić drugiego człowieka wolność i życia. Ta historia zasługuje na to aby poświęcić jej czas!

Ciało Weroniki Zatorskiej zostało znalezione miesiąc po jej zaginięciu. Sprawę jej śmierci wyjaśnić ma prokurator Konrad Kroon. Wszystko jednak wskazuje, że dziewczyna popełniła samobójstwo. Innego zdania jest student prawa Gustaw Kolasa, który widząc tatuaż „Krzycz, jeśli żyjesz” uważa, że dziewczyna została zamordowana przez dziewczynę, którą poznał podczas minionych...

"Jest Crunchips, jest impreza"! Do tego kolorowe drinki, kilka wspomagaczy, doborowe towarzystwo i można celebrować okres zwany latem! Na pełnej petardzie, tak by mieć później, co wspominać! Chyba, że petarda okaże się niewypałem...
W gdańskiej dzielnicy pojawia się ciało zaginionej przed miesiącem młodej dziewczyny. Brak śladów jakichkolwiek obrażeń, udziału osób trzecich. Wszystko wskazuje na przedawkowanie. Sprawę bada prokurator Konrad Kroon, niepokorny, uznawany za aroganta śledczy, który mimo wątpliwości bliskich ofiary, kwalifikuje sprawę jako wyjaśnioną. W końcu, on nigdy się nie myli.
Pozostało tylko wpiąć akta i odłożyć je w czeluści zapomnienia. Idealna fucha dla studenta, praktykanta, który rozpoczyna swoją przygodę z prawem karnym. Gustaw Kolasa trafia jednak na ślad, który okazuje się być początkiem niewiarygodnej historii. "Krzycz, jeśli żyjesz" głosi tatuaż na przedramieniu denatki. Wspomnienie wakacji, dzikich imprez, narkotykowych odlotów, seksualnych uniesień i jej... Julii. Tajemniczej kobiety, która ponad wszystko pragnęła śmierci. Co łączy zmarłą z paczką młodych, przebojowych ludzi, którzy postanowili szaleć tak, jakby jutra miało nie być? Jaką rolę w tym szaleństwie odegrała Julia, przypadkowo poznana dziewczyna, której motto życiowe postanowili solidarnie wytatuować? Sprawa nie daje spokoju Gustawowi, który na własną rękę postanawia udowodnić, że ma rację twierdząc, że Julia odpowiedzialna jest za śmierć kobiety. Wątpliwości nachodzą również Konrada. Czy prokuratorowi uda się rozwiązać zagadkę? Czy zaufa swojej intuicji?
"Krzycz, jeśli żyjesz" to debiutancka powieść Cyryla Sone i pierwsze spotkanie z prokuratorem Kronnem, który doczeka się kontynuacji swoich przygód. Warto wspomnieć, że autor sam zawodowo przyodziewa prokuratorską togę. Dlatego opisywane postępowania są wiarygodne, rzetelne i co najważniejsze pozbawione zakrzywienia. Zresztą jak sam język całej powieści, który daleki jest od pompatycznego, co zdecydowanie wpływa na odbiór lektury. Do tego misternie uknuta intryga, której losy śledzi się z zapartym tchem. Zresztą, co ja będę się rozwodził. Sprawdź!

"Jest Crunchips, jest impreza"! Do tego kolorowe drinki, kilka wspomagaczy, doborowe towarzystwo i można celebrować okres zwany latem! Na pełnej petardzie, tak by mieć później, co wspominać! Chyba, że petarda okaże się niewypałem...
W gdańskiej dzielnicy pojawia się ciało zaginionej przed miesiącem młodej dziewczyny. Brak śladów jakichkolwiek obrażeń, udziału osób trzecich....

Skończyłam wczoraj czytać tę książkę i mam duży problem z jej oceną. Z jednej strony mamy 530 stron poważnego kryminału, zbrodnia jest okrutna i przerażająca, a my od początku znamy sprawcę. Akcja przekazywana jest dwutorowo - z jednej strony prokurator, prowadzący dochodzenie, z drugiej grupa dwudziestolatków w pewnym sensie połączonych ze zbrodnią. Prokurator i jego śledztwo jest przedstawiony z niewątpliwie dogłębną znajomością przepisów prawa i sposobu działania prokuratury. Wakacyjne życie młodych ludzi jest pewnego rodzaju przekrojem poglądów i grup społecznych, z których młodzi pochodzą. Do tego niezwykle dokładne i szczegółowe opisy miejsc, w których toczy się akcja kryminału.
I myślę, że to właśnie ten perfekcjonizm autora i dbałość o detale w pewnym sensie zabiły przyjemność czytania. Miałam wrażenie, że zapoznaję się z aktami sprawy, kodeksami prawnymi bądź przewodnikami turystycznymi. Zabrakło mi tu wdzięku i lekkości, które sprawiają, że książkę się pochłania, a nie zapoznaje się z jej treścią. Ale ponieważ był to debiut sądzę, że dam jeszcze jedną szansę autorowi.

Skończyłam wczoraj czytać tę książkę i mam duży problem z jej oceną. Z jednej strony mamy 530 stron poważnego kryminału, zbrodnia jest okrutna i przerażająca, a my od początku znamy sprawcę. Akcja przekazywana jest dwutorowo - z jednej strony prokurator, prowadzący dochodzenie, z drugiej grupa dwudziestolatków w pewnym sensie połączonych ze zbrodnią. Prokurator i jego...

Ależ to było słabiutkie. Te dzieciaki tylko balują, piją , ćpają i uprawiają seks w różnych konfiguracjach. Żadnego napięcia, akcja rozwlekła. Wulgarny, ordynarny język. Zdecydowanie jestem za dodaniem "0" do punktacji. To byłaby adekwatna ocena

Ależ to było słabiutkie. Te dzieciaki tylko balują, piją , ćpają i uprawiają seks w różnych konfiguracjach. Żadnego napięcia, akcja rozwlekła. Wulgarny, ordynarny język. Zdecydowanie jestem za dodaniem "0" do punktacji. To byłaby adekwatna ocena

Dobrze się czyta. Sięgnęłam ze względu na sąsiedztwo. Nie jest to wybitna literatura, ale przyjemnie się czyta

Dobrze się czyta. Sięgnęłam ze względu na sąsiedztwo. Nie jest to wybitna literatura, ale przyjemnie się czyta

Pierwsze zetknięcie z tym autorem.Ksiażka wciągająca i ciekawa , dobry kryminał

Pierwsze zetknięcie z tym autorem.Ksiażka wciągająca i ciekawa , dobry kryminał

Jak dla mnie średni kryminał chwilami ciągnący się . Dużo wulgaryzmu co mi przeszkadzalo

Jak dla mnie średni kryminał chwilami ciągnący się . Dużo wulgaryzmu co mi przeszkadzalo

7 gwiazdek za debiut naturszczyka, który wie ,jak wygląda praca prokuratora w Polsce. Czuć surowość opowieści, ale dobrze to się czyta. Poza tym klimat wybrzeża.

7 gwiazdek za debiut naturszczyka, który wie ,jak wygląda praca prokuratora w Polsce. Czuć surowość opowieści, ale dobrze to się czyta. Poza tym klimat wybrzeża.

Daję jedynkę, ponieważ nie ma możliwości odejmowania punktów. Dawno nie czytałam tak nudnej książki. Zero napięcia i jakichkolwiek emocji. Za to mnóstwo opisów imprez, rodzajów narkotyków i wulgaryzmów, które nic nie wnoszą do fabuły. Wystarczyło czytać co piątą stronę, a historia i tak nie posuwała się naprzód. Postacie są opisane schematycznie i wciąż w ten sam sposób. Miałam wrażenie, że całość została rozciągnięta na siłę, a po wycięciu zbędnych fragmentów nie zostałoby nawet tyle treści, by stworzyć krótką nowelę. Podziwiam za to budżet wpakowany w płatnych recenzentów.

Daję jedynkę, ponieważ nie ma możliwości odejmowania punktów. Dawno nie czytałam tak nudnej książki. Zero napięcia i jakichkolwiek emocji. Za to mnóstwo opisów imprez, rodzajów narkotyków i wulgaryzmów, które nic nie wnoszą do fabuły. Wystarczyło czytać co piątą stronę, a historia i tak nie posuwała się naprzód. Postacie są opisane schematycznie i wciąż w ten sam sposób....