Druga szansa

Pochłonęłam tę książkę. Pozytywna zabawna główna bohaterka, opiekuńczy obrażony macho, niewyjaśnione zagrożenie- to to co tygryski lubią w romansach. Jest jedno, ale... zbyt szybki zakończenie i nie chodzi mi tu o ilość stron książki. Wszystko się świetnie rozwija z czającym się złem za rogiem ale wygląda to tak jakby autorka się rozpisała i na stronach ostatnich 18 kartek (tak policzyłam) zorientowała się ze trzeba już kończyć więc całe wyjaśnienie mrocznego zagrożenia i dalszy happy end jest mega krótki a wrzucony jest ni z gruszki ni z pietruszki

Pochłonęłam tę książkę. Pozytywna zabawna główna bohaterka, opiekuńczy obrażony macho, niewyjaśnione zagrożenie- to to co tygryski lubią w romansach. Jest jedno, ale... zbyt szybki zakończenie i nie chodzi mi tu o ilość stron książki. Wszystko się świetnie rozwija z czającym się złem za rogiem ale wygląda to tak jakby autorka się rozpisała i na stronach ostatnich 18 kartek...

Kiedy w wyniku brutalnego ataku Clrmentine traci pamięć, musi zacząć wszystko od nowa. Pragnie dowiedzieć się, kim była i dlaczego dokonywała takich, a nie innych życiowych wyborów. Jak choćby opuszczenie przed zaledwie miesiącem rzekomej miłości swojego życia, tatuażysty Eda.
Gdy Clementine pojawia się w salonie tatuażu i pyta byłego chłopaka o zerwanie, on nie wierzy własnym uszom. Ostatnią rzeczą, jakiej teraz potrzebuje, jest kolejne bolesne rozczarowanie. Mimo to nie potrafi pozwolić dziewczynie odejść. Czy powinni rozstać się na dobre ?
A może ich miłość zasługuje na drugą szansę?

Kiedy w wyniku brutalnego ataku Clrmentine traci pamięć, musi zacząć wszystko od nowa. Pragnie dowiedzieć się, kim była i dlaczego dokonywała takich, a nie innych życiowych wyborów. Jak choćby opuszczenie przed zaledwie miesiącem rzekomej miłości swojego życia, tatuażysty Eda.
Gdy Clementine pojawia się w salonie tatuażu i pyta byłego chłopaka o zerwanie, on nie wierzy...

Wszystko się zgadza💪 fabuła, opisy, postacie napisane bardzo dobrze, przyjemnie się czytało 😊

Wszystko się zgadza💪 fabuła, opisy, postacie napisane bardzo dobrze, przyjemnie się czytało 😊

Jak mam być szczera to do mnie nie przemówiła ta książka.. Generalnie historia fajna, ale jako całość.. Brakło mi tego czegoś. Z trudem ją skończyłam.. I jeszcze to "kuźwa".

Jak mam być szczera to do mnie nie przemówiła ta książka.. Generalnie historia fajna, ale jako całość.. Brakło mi tego czegoś. Z trudem ją skończyłam.. I jeszcze to "kuźwa".

Fajny pomysł ale całość mało wciągająca.

Fajny pomysł ale całość mało wciągająca.

Szkoda, że historia nie została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów co pozwoliłoby mi dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą. A poza tym, gdyby autorka w co drugim zdaniu nie pisała jaki Ed jest przystojny i doskonały to książka wiele by zyskała.

Szkoda, że historia nie została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów co pozwoliłoby mi dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą. A poza tym, gdyby autorka w co drugim zdaniu nie pisała jaki Ed jest przystojny i doskonały to książka wiele by zyskała.

Lekka i przyjemna, fajna historia

Lekka i przyjemna, fajna historia

📚"Mi­łość i życie z pew­no­ścią mogą być prze­ra­ża­ją­ce. Ale jeśli nie ży­jesz naj­le­piej, jak umiesz, i nie ko­chasz naj­moc­niej, jak po­tra­fisz... Cóż, tra­cisz mnó­stwo".
.
.
Naznaczona trudami związanymi z poszukiwaniem prawdziwej siebie, odkrywaniem uczuć oraz nauką świata zewnętrznego na nowo. Obrazująca codzienność człowieka cierpiącego na amnezję wsteczną, a także pokazująca jak diametralnie, w ułamku sekundy potrafi zmienić się nasza egzystencja. Zmuszająca do refleksji i zastanowienia się nad tym czy warto wchodzić drugi raz do tej samej rzeki.
.
„Druga szansa” to opowieść o kobiecie i mężczyźnie, którzy otrzymali od losu kolejną szansę na miłość, a tym samym naprawienie popełnionych w przeszłości błędów. Kylie Scott pokusiła się o stworzenie lekkiej, przyjemnej, ale również poruszającej ważne tematy lektury, z którą dobrze spędziłam czas, aczkolwiek nie ukrywam, iż czuję się nią troszeczkę rozczarowana. Za sprawą serii takich jak „Stage Dive” czy „Dive Bar” pokochałam pióro tej autorki i dość często, zresztą z ogromnym sentymentem wracam do tych niezwykłych serii. Zajmują one wyjątkowe miejsce w mojej biblioteczce, dlatego z przykrością stwierdzam, że akurat „Druga szansa” nie do końca mnie usatysfakcjonowała. Nie zrozumcie mnie źle – to bez dwóch zdań poprawny romans z wątkiem second chance, lecz w moim odczuciu momentami naiwny, dziwny i nieco niezrozumiały. Początkowe rozdziały wzbudziły moje zainteresowanie, czułam się zaintrygowana historią, a także przemianą głównej bohaterki, ale w drugiej połowie tego tekstu coś zaczęło się psuć, jakby pisarka niezbyt przemyślała sobie, w jakim kierunku mają potoczyć się dalsze losy postaci.
.
Zagłębiając się w treść „Drugiej szansy” trafiamy do świata Clementine Johns – dziewczyny, która w wyniku brutalnego ataku straciła pamięć oraz jej byłego chłopaka, pięknego zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz tatuażysty Eda Larsena. „Moim pierwszym wspomnieniem po napadzie jest obudzenie się w szpitalu, choć tak naprawdę ocknęłam się późno w nocy na ulicy w centrum miasta. Jakaś para znalazła mnie nieprzytomną i zakrwawioną na chodniku. Bez dokumentów. Bez torebki i portfela. A nieopodal leżało narzędzie zbrodni, czyli pusta, zakrwawiona butelka po szkockiej”. Dwudziestopięciolatka cierpiała na amnezję wsteczną. Zniknęło jej to, co lekarze nazywają „pamięcią epizodyczną” – wszystkie wspomnienia dotyczące wydarzeń, ludzi, historii. Informacje osobiste. Nadal jednak umiała zaparzyć filiżankę kawy, przeczytać książkę czy prowadzić samochód. Clem zaczynała od zera, z tego względu pragnęła wmieszać się w tłum, aby obserwować, uczyć się wszystkiego po raz kolejny. Chciała dowiedzieć się, kim naprawdę była, jakie błędy wcześniej popełniła, dlaczego dokonała takich, a nie innych wyborów. Właśnie z tego powodu udała się do mężczyzny, którego zaledwie miesiąc wcześniej opuściła. W końcu kto, jak nie jej były chłopak, z którym mieszkała osiem miesięcy mógłby odpowiedzieć na dręczące ją pytania?
Z każdym kolejnym rozdziałem poznawałam coraz więcej faktów z dawnego życia protagonistki i powiem Wam, że trwam w przekonaniu, iż nie polubiłabym jej poprzedniej wersji. Wcześniej Clem bywała nerwowa, nadmiernie wszystko analizowała, przejmowała się opiniami innych. Nie zawsze mówiła to, co myślała. Kiedyś nie potrafiła zaznać spokoju w bałaganie, zbierała rzeczy po domu, pilnowała, aby naczynia były pozmywane.
Natomiast z czasem główną cechą definiującą jej związek z Edem stała się podejrzliwość. Siostra panny Johns twierdziła, że to przystojny tatuażysta złamał jej serce, w końcu ona szalała na jego punkcie, a po rozstaniu z nim czuła się potwornie nieszczęśliwa. Jednakże podobno to właśnie ona zniszczyła ich związek. Clementine pojawiła się w salonie tatuażu całkowicie niespodziewanie. Ed obawiał się, iż dwudziestopięciolatka zafunduję mu po raz kolejny bolesne rozczarowanie. Jego uczucia do niej były skomplikowane i nawet pomimo upływu czasu nie potrafił ich zrozumieć. Acz wierzył, że ta kobieta wróciła do jego życia z jakiegoś konkretnego powodu, dlatego postanowił pomóc jej odzyskać utracone wspomnienia. Clem z jednej strony nie chciała stać się dla niego ciężarem, a z drugiej nieustannie pragnęła przebywać w jego towarzystwie. Ed powodował zwarcie w jej mózgu, a pod wpływem jego spojrzenia jej serce zaczynało szybciej bić. „Ten facet uszczęśliwiał ją. Sprawiał, iż czuła się wspaniale. Napełniał ją żarem pożądania, także ciepłem czułości, zajmował puste miejsce w niej i karmił jej ciekawość myślami, słowami i doświadczeniami”. Nie chciała go stracić, gdyż z łatwością wzbudzał w niej wszystkie emocje, pragnienia, ale starała się nie zapominać, że kiedyś ich związek już się rozpadł, a ona dalej nie wiedziała z jakiego powodu. Czy Larsen ją zdradzał? A może po prostu uciekła od niego, jednocześnie uwalniając się z toksycznego związku? Ed i Clementine tak naprawdę nie mieli zielonego pojęcia, co ich łączyło. Zadawali sobie ciągle pytanie czy wchodzenie do tej samej rzeki to na pewno dobry pomysł. Nie wiedzieli czy ich miłość zasługiwała na tytułową drugą szansę….
.
Postać Eda wywarła na mnie stosunkowo pozytywne wrażenie. Ujęła mnie głównie jego cierpliwość, ciepło, opiekuńczość oraz zrozumienie, jakim wykazywał się w stosunku do Clem. Z biegiem czasu zaczął dostrzegać drobne zmiany, jakie zaszły w dwudziestopięciolatce w wyniku napadu. Kiedyś nie potrafiła nikogo przepraszać, teraz za to przepraszała cały czas. Wcześniej była mniej pewna siebie, a aktualnie brnęła naprzód bez względu na wszystko. Nie zwracała na nic uwagi, mniej się przejmowała. Aczkolwiek kompletnie nie zrozumiałam, dlaczego Larsena dręczyły wyrzuty sumienia, tuż po tym jak zaczęli uprawiać z panną Johns ciut ostrzejszy seks. Przejął się niesamowicie, że mając trzydzieści dwa lata, niczym uczniak zrobił swojej partnerce malinkę, co wprawiło mnie w niemałą konsternację. Wkurzało mnie również jego niezdecydowanie względem protagonistki. Raz ją przyciągał, raz odpychał i tak w kółko.
.
Za to Clementine to bohaterka, z którą nie poczułam głębszej więzi. Co prawda, jawiła mi się jako silna, otwarta, waleczna, bezpośrednia, ale jakoś zabrakło w niej tego pazura, głębi czy charakteru. Irytowało mnie, iż idealizowała swojego byłego chłopaka. Uważała go za wspaniałego, seksownego, niezastąpionego Boga. Stawiała go na piedestale nie czując się godna jego towarzystwa, co doskonale pokazuję, do czego niekiedy potrafi doprowadzić u ludzi brak pewności siebie.
.
W fabule pojawił się też dość przeciętny wątek kryminalny, który nie zrobił na mnie piorunującego wrażenia. Szczerze mówiąc typowałam całkowicie innego sprawcę napadu na Clem, a rozwiązanie tej zagadki okazało się, co tu dużo mówić, w mojej ocenie lekko bezsensowne oraz niewiarygodne. Temat amnezji, który autorka poruszyła na łamach swojej powieści na moje oko nie został do końca wyczerpany. Szkoda, że Kylie Scott potraktowała go „po macoszemu”, a co za tym idzie nie pogłębiła tego wątku i nie wplotła tu więcej ciekawostek dotyczących tego zaburzenia. Wspomniałam na początku tej opinii, iż odniosłam wrażenie, że pisarce wyczerpały się pomysły na drugą połowę tej książki. Pomyślałam tak dlatego, iż jej ostatnie rozdziały zdominowały zbliżenia erotyczne postaci, jakoby pisarka nie wiedziała, w jaki sposób dalej pokierować ich losami, bądź jak zainteresować swoich czytelników, więc postawiła na niewyszukane rozwiązanie, czyli liczne sceny intymne.
.
„Druga szansa” to prosta, a jednak w pewien sposób nietuzinkowa opowieść pokazująca, że „każdy z nas ma swoją historię, ale ważna jest tylko teraźniejszość”. Ten tekst obrazuję, do czego mogą doprowadzić domysły, kłamstwa, a także brak szczerej rozmowy w związku dwojga ludzi. Kylie Scott umiejętnie podkreśliła, iż incydentalnie miłość zasługuje na drugą szansę. Ten ciepły, nieskomplikowany, zabawny romans na pewno nie zapadnie na dłużej w mojej pamięci, ale bądź co bądź, naprawdę dobrze spędziłam z nim kilka wieczorów, dlatego pomimo jego wad mogę Wam go z czystym sumieniem polecić.
Moja ocena: 6,5/10 ✨

📚"Mi­łość i życie z pew­no­ścią mogą być prze­ra­ża­ją­ce. Ale jeśli nie ży­jesz naj­le­piej, jak umiesz, i nie ko­chasz naj­moc­niej, jak po­tra­fisz... Cóż, tra­cisz mnó­stwo".
.
.
Naznaczona trudami związanymi z poszukiwaniem prawdziwej siebie, odkrywaniem uczuć oraz nauką świata zewnętrznego na nowo. Obrazująca codzienność człowieka cierpiącego na amnezję wsteczną, a...

Dzisiaj przychodzę z recenzją książki, którą miałam okazję przeczytać w ramach #booktour, który został zorganizowany na Instagramie.
Powieść Kylie Scott "Druga szansa" jest lekkim romansem, który czyta się przyjemnie. Sam tytuł może dużo powiedzieć czytelnikowi o fabule. Autorka przedstawiła tutaj bardzo wzruszającą historię, pokazującą jak silna jest miłość, natomiast umysł ludzki jest bardzo nieprzewidywalny i zmienny.
Główna bohaterka Clementine przez brutalną napaść traci pamięć. Jest to dla niej bardzo straszne przeżycie, ponieważ nie pamięta dosłownie nic z przeszłości. Czy tak przykre wydarzenie może wpłynąć na życie bohaterki i jej bliskich pozytywnie? Kto tak naprawdę jest przyjacielem, a kto wrogiem? Tego się dowiecie czytając książkę. Czy wszyscy bohaterowie wykorzystają daną im "drugą szansę"?
Clementine po tragicznej napaści, utracie pamięci i powrocie ze szpitla mieszka z siostrą. Niestety ona nie chce nic powiedzieć swojej siostrze o przeszłości, a jeśli już bohaterce uda się wyciągnąć jakiekolwiek informacje są one bardzo wybiórcze. Jednak pewnego dnia główna bohaterka zjawia się w salonie tatuażu i pyta o wykonawcę dzieła znajdującego się na jej ciele. Okazuje się, że jest to Ed, właściciel studia oraz jej były chłopak, którego rzuciła. Mężczyzna na początku nie chce z nią rozmawiać, ale po poznaniu historii z napadem zmienia zdanie i postanawia pomóc kobiecie.
Bohaterka mimo amnezji i zagubienia stawia czoła przeciwnościom. Stara się ufać swojej intuicji, kochać samą siebie. dodatkowo zmienia swoją osobowość, słucha innych, ponieważ interesuje się tym, co mają do powiedzenia. Ciekawi ją jej przeszłość. Dodatkowo poznając innych nie wysuwa pochopnych wniosków, a jedynie obserwuje i podchodzi do wszystkiego z dystansem.
Ed jest chłopakiem ze złamanym sercem, który mimo żalu postanawia pomóc dziewczynie oraz dbać o nią. Nie umie o niej zapomnieć ze względu na dawne uczucie, które gdzieś tam się dalej w nim tli. Jednak podchodzi do wszystkiego bardzo ostrożnie. Chce ją chronić ponad wszystko. Im częściej widuje Clem tym bardziej odradza się jego uczucie względem bohaterki.
Nawiązując do tytułu jest to druga szansa na miłość, szczęście i wiarę w siebie. Jest to lektura, od której nie można się oderwać. Czyta się ją bardzo szybko. Lekkie pióro autorki pozwala się odprężyć. Akcja jest bardzo spokojna, ale jest to plusem pozycji, ponieważ historia nie mknie i rozwija się we właściwym tempie. W książce emocje są przedstawione w bardzo ciekawy sposób. Chemia między Edem i Clem jest zobrazowana poprzez sceny erotyczne między bohaterami. Dodatkowo czytelnik znajdzie tutaj również dużą dawkę dobrego humoru. Polecam, szczególnie w okresie wakacyjnym.

Dzisiaj przychodzę z recenzją książki, którą miałam okazję przeczytać w ramach #booktour, który został zorganizowany na Instagramie.
Powieść Kylie Scott "Druga szansa" jest lekkim romansem, który czyta się przyjemnie. Sam tytuł może dużo powiedzieć czytelnikowi o fabule. Autorka przedstawiła tutaj bardzo wzruszającą historię, pokazującą jak silna jest miłość, natomiast...

Tak dla informacji, gdyby kogoś to interesowało :
To pierwszy tom serii zatytułowanej "Larsen Bros*
Drugi tom nosi tytuł "PAUSE"

edytowane :
przeczytana ponownie w celu przypomnienia.

[...]
Love and life sure can be scary. But not living your best life, not loving as hard as you can…what a terrible waste that would be.

Tak dla informacji, gdyby kogoś to interesowało :
To pierwszy tom serii zatytułowanej "Larsen Bros*
Drugi tom nosi tytuł "PAUSE"

edytowane :
przeczytana ponownie w celu przypomnienia.

[...]
Love and life sure can be scary. But not living your best life, not loving as hard as you can…what a terrible waste that would be.