Historia Węgier

Historia ludów koczowniczych które trafiły do Europy Środkowej w rejon Balatonu. Łupieżcze wyprawy Madziarów na kraje germańskie, chrzest Węgier, przeobrażenie w dynastię habsburską, państwowość Austro-Węgier, upadek Habsburgów i niepodległość Węgier do końca drugiej wojny światowej. Opisana historia Madziarów w fajny sposób, dużo ciekawostek historycznych.

Historia ludów koczowniczych które trafiły do Europy Środkowej w rejon Balatonu. Łupieżcze wyprawy Madziarów na kraje germańskie, chrzest Węgier, przeobrażenie w dynastię habsburską, państwowość Austro-Węgier, upadek Habsburgów i niepodległość Węgier do końca drugiej wojny światowej. Opisana historia Madziarów w fajny sposób, dużo ciekawostek historycznych.

Okropna książka! Jeśli idzie o wydźwięk i stopień zideologizowania, absolutnie okropna książka! Ogromnie wypaczona narracja o tysiącletnich dziejach Węgier. Tendencyjny dobór faktów, nieustanne podkreślanie - w duchu historiografii marksistowskiej - walki klas, pełna krytyka poczynań klas wyższych, germanofobia imputowana Węgrom od X wieku. W części dotyczącej średniowiecza ciągle mowa o wyzysku chłopów i błędnej (bo ofensywnej) polityce władców. Odnośnie do epoki nowożytnej narracja jest trochę mniej podporządkowana ideologicznym wytycznym, ale w opisie wydarzeń XX-wiecznych ta tendencja powraca i to w sposób jeszcze silniejszy. Stek bzdur na temat Węgier po roku 1918, gloryfikacja terrorystycznej Węgierskiej Republiki Rad, mnożenie ofiar tzw. białego terroru. O ile z pewnością Węgrzy zasługują na krytykę polityki wynaradawiania, to z drugiej strony jawna niesprawiedliwość traktatu z Trianon również jest godna potępienia. Wepchnięcia Węgier na drogę rewizjonizmu nie dało się po tak haniebnym traktacie uniknąć. Autor o tym nie wspomina. Nie wspomina także o tym, że w przeddzień i w trakcie II wojny światowej Węgry (podobnie jak np. Rumunia) stanęły przed wyborem między dwoma totalitarnymi systemami i sytuacja z lat 1938-45 determinowana była właśnie naciskami z ich stron. O tym Felczak także nie wspomina czyniąc z węgierskich politycznych elit faszystów, miłośników Hitlera etc. Tak nie było i forsująca taką interpretację "Historia Węgier" jest po prostu w tej kwestii ogromnie przekłamana. Dobrze, że Autor nie opisywał wydarzeń po wprowadzeniu rządów komunistycznych, tu dopiero musiałby się nagimnastykować! Wszystko to dziwi tym bardziej, że poglądy Felczaka wcale nie były prokomunistyczne! Taka swoista schizofrenia tego badacza budzi tu uzasadnione zdziwienie. Odnośnie do dziejów Węgier po roku 1867 zdecydowanie lepszą pracą jest książka Jerzego Kochanowskiego. A po Felczaka w ogóle chyba lepiej nie sięgać, może poza rozdziałem o Wiośnie Ludów.

Tomasz Babnis

Okropna książka! Jeśli idzie o wydźwięk i stopień zideologizowania, absolutnie okropna książka! Ogromnie wypaczona narracja o tysiącletnich dziejach Węgier. Tendencyjny dobór faktów, nieustanne podkreślanie - w duchu historiografii marksistowskiej - walki klas, pełna krytyka poczynań klas wyższych, germanofobia imputowana Węgrom od X wieku. W części dotyczącej średniowiecza...

Zebrana w przystępnej formie historia Węgier i narodu węgierskiego. Oczywiście czuć socjalistyczny język i poparcie dla "dobrych" w ówczesnych realiach grup społecznych i osób z historii węgierskiej, niemniej godna polecenia książka.

Zebrana w przystępnej formie historia Węgier i narodu węgierskiego. Oczywiście czuć socjalistyczny język i poparcie dla "dobrych" w ówczesnych realiach grup społecznych i osób z historii węgierskiej, niemniej godna polecenia książka.

Nieźle napisane.
Sprawnie podzielone na okresy historyczne i uwzględniające większość aspektów historii "bratanków".

Oczywiście - naleciałości "socjalistyczne" są obecne, ale doświadczony czytelnik radzi sobie z tym bez problemu.

Nieźle napisane.
Sprawnie podzielone na okresy historyczne i uwzględniające większość aspektów historii "bratanków".

Oczywiście - naleciałości "socjalistyczne" są obecne, ale doświadczony czytelnik radzi sobie z tym bez problemu.

Książkę dezawuują nie tylko ostatnie rozdziały. Trzeba mieć wiele odporności psychicznej, żeby zaakceptować to pisanie pod dyktando komunistycznych czasów (rok wyd. 1985). Nieustannie podkreślanie, że szlachta jest be i mangaci są be w pierwszej części też lekko denerwuje. Ale mimo wszystko dużo o Węgrach się dowiedziałem. Wypada wziąć poprawkę na wynikające z czasów, w których książka była pisana, wady.

Książkę dezawuują nie tylko ostatnie rozdziały. Trzeba mieć wiele odporności psychicznej, żeby zaakceptować to pisanie pod dyktando komunistycznych czasów (rok wyd. 1985). Nieustannie podkreślanie, że szlachta jest be i mangaci są be w pierwszej części też lekko denerwuje. Ale mimo wszystko dużo o Węgrach się dowiedziałem. Wypada wziąć poprawkę na wynikające z czasów, w...

świetne opracowanie.

świetne opracowanie.