Ryszard Kapuściński. Życie w podróży, życie jako podróż. Rozmowy

Ciekawy wywiad przeprowadzony z Ryszardem Kapuścińskim przez jego przyjaciela, doskonałego fotografa Czesława Czaplińskiego. „Rozmowy” dotyczą całego spektrum problemów, w jakim znalazł się świat pod koniec lat osiemdziesiątych do połowy dziewięćdziesiątych, zahaczając w rozmowie również o lata wcześniejsze. W trakcie wywiadu poruszana jest bieżąca sytuacja zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i rozpadającym się Związku Radzieckim. Zagłębiamy się w sytuacje w krajach afrykańskich, jak i sytuacji w Polsce. Wywiad jest bardzo wartościowy, bo porusza szerokie spektrum tematów od geopolitycznych po kulturowe związane z literaturą, fotografią, podróżą. W trakcie wywiadu Kapuściński poddaje pod dyskusje i poniekąd przewiduje problemy, z którymi zmagamy się dzisiaj np. emigracja, sytuacja w Rosji. Kolejna z wartościowych książek Kapuścińskiego, którą przeczytałem. Na pewno nieostatnia.

Ciekawy wywiad przeprowadzony z Ryszardem Kapuścińskim przez jego przyjaciela, doskonałego fotografa Czesława Czaplińskiego. „Rozmowy” dotyczą całego spektrum problemów, w jakim znalazł się świat pod koniec lat osiemdziesiątych do połowy dziewięćdziesiątych, zahaczając w rozmowie również o lata wcześniejsze. W trakcie wywiadu poruszana jest bieżąca sytuacja zarówno w...

Świetne rozmowy, trudno uwierzyć, że przeprowadzone ponad 30 lat temu, przewidywania Kapuścińskiego są bardzo aktualne.

Świetne rozmowy, trudno uwierzyć, że przeprowadzone ponad 30 lat temu, przewidywania Kapuścińskiego są bardzo aktualne.

Bardzo przyjemna książka, spędziłem z nią jeden miły wieczór. Ryszard to bardzo sympatyczna postać, której opowieści i dywagacji słucha się z chęcią, który interesuje swoimi przewidywaniami i uwagami (choćby konsekwencjami i drogą do sławy) ale też nie zanudza wchodząc za głęboko w detale. Zdecydowanie polecam, szczególnie każdemu kto przeczytał chociaż jedną książkę Ryszarda :)
Idealna na wieczór lub do autobusu.

Bardzo przyjemna książka, spędziłem z nią jeden miły wieczór. Ryszard to bardzo sympatyczna postać, której opowieści i dywagacji słucha się z chęcią, który interesuje swoimi przewidywaniami i uwagami (choćby konsekwencjami i drogą do sławy) ale też nie zanudza wchodząc za głęboko w detale. Zdecydowanie polecam, szczególnie każdemu kto przeczytał chociaż jedną książkę...

Dziewięć rozmów znanego fotografa Czesława Czaplińskiego z Ryszardem Kapuścińskim. Rozmów, choć to Kapuściński głównie mówił. Możemy się z nich dowiedzieć o poglądach mistrza na wiele spraw - m.in. na zmieniającą się rzeczywistość, na literaturę, na Stany Zjednoczone, na Trzeci Świat, na nowy wiek.

Osobiście chłonę wszystko, co napisał/powiedział Kapuściński, bo za każdym razem z jego wypowiedzi wyłania się portret człowieka mądrego, światowego (takiego, który dużo widział i potrafił to zinterpretować).

Dziewięć rozmów znanego fotografa Czesława Czaplińskiego z Ryszardem Kapuścińskim. Rozmów, choć to Kapuściński głównie mówił. Możemy się z nich dowiedzieć o poglądach mistrza na wiele spraw - m.in. na zmieniającą się rzeczywistość, na literaturę, na Stany Zjednoczone, na Trzeci Świat, na nowy wiek.

Osobiście chłonę wszystko, co napisał/powiedział Kapuściński, bo za każdym...

Znany fotograf, autor chyba najsławniejszego zdjęcia Kapuścińskiego i przyjaciel mistrza, opublikował zbiór rozmów z Kapu (tak go nazywano na świecie) przeprowadzonych w latach 90. No cóż, był Kapuściński niesamowicie mądrym człowiekiem, bardzo go brakuje, w obecnych czasach ekspansji postprawdy, jego spokojne, wyważone, głębokie sądy bardzo by się przydały.

W książce wypowiada się na temat literatury, kariery, poezji, teatru i innych spraw. Niektóre z jego sądów się zestarzały, ale wiele poraża aktualnością. Zdecydowanie najciekawsze są dla mnie opinie o literaturze i, ogólniej, twórczości.

I tak interesująco mówi Kapu o karierze, która go w pewnym momencie dopadła, niemniej bywa niebezpieczna, bo wielu twórców nie bardzo sobie z nią radzi: „Nie wytrzymują obciążenia, żeby pozostać cały czas na scenie i mieć lepsze wyniki, a tego wymagają od nich ludzie.”

Ciekawy jest jego podział literatury: po pierwsze na masową lub jak ją nazywa telewizyjną: „W tym typie książek decydującą rolę odgrywa nie warsztat, lecz akcja.” Drugi typ to: „literatura ambitna, która będzie świat objaśniać i próbować zrozumieć.” Ciekawy podział, coraz więcej ostatnio literatury telewizyjnej niestety...

Mówi też Kapu, że w Europie Wschodniej pisarze odgrywają ważną rolę społeczną: istnieje wielkie zapotrzebowanie na ich opinię w sprawach społecznych czy politycznych. No cóż, tak było 30 lat temu, ale czasy się zmieniły i rolę pisarzy przejęli celebryci (chyba że pisarz jest jednocześnie celebrytą).

Twierdzi, że nikogo nie można nauczyć tworzenia dobrej literatury: „Pisanie jest funkcją talentu, a to jest problem genetyczny.” Ciekawe, jeśli ma rację, to wszelkie książki typu: 'jak napisać powieść', raczej mało są przydatne...

Był Kapuściński wielkim miłośnikiem poezji, kolekcjonował tomiki wierszy, przyjaźnił się z poetami, bardzo też pięknie mówi o tej formie twórczości: „Poezja jest tą sztuką, która najbardziej nas zbliża do absolutu, do wymiaru ponadcodziennego, ponadrealnego, do czegoś, czego nie można wypowiedzieć inaczej niż w formie poetyckiej. W poezji dotykamy innego wymiaru egzystencji, myślenia, odczuwania.” Mało kto wie, że pisał także wiersze, mówi o tym tak: „Pisanie wierszy traktuję też jak szkołę, warsztat, trening pisarski dla mojej prozy, bo jest to wielka szkoła dyscypliny.”

Nigdy nie napisał sztuki teatralnej, nad czym bardzo bolał, ale brakowało mu umiejętności tworzenia dialogu. Z drugiej strony jego książki były adoptowane na scenę, na przykład 'Cesarz' i spektakle odniosły wielki sukces. Ciekawe, bo to arcydzieło wygląda na rzecz mocno ateatralną.

Mamy też w książce opinie mistrza o polityce, przyszłości świata, o Ameryce, niektóre inspirujące, inne nieuchronnie się zestarzały, ale zawsze warto przeczytać.

Ozdobą książki są piękne zdjęcia.

Znany fotograf, autor chyba najsławniejszego zdjęcia Kapuścińskiego i przyjaciel mistrza, opublikował zbiór rozmów z Kapu (tak go nazywano na świecie) przeprowadzonych w latach 90. No cóż, był Kapuściński niesamowicie mądrym człowiekiem, bardzo go brakuje, w obecnych czasach ekspansji postprawdy, jego spokojne, wyważone, głębokie sądy bardzo by się przydały.

W książce...

To cienka książeczka dla podróżujących. W sam raz do bagażu podręcznego, choć ja te limity wciąż pobijam i wożę w swej walizeczce coraz więcej lektur. Podczas długich, bezsennych lotów można dużo przeczytać. Tę przeczytałam zanim wsiadłam do samolotu. Zaczęłam ją i skończyłam na Okęciu.

Kapuścińskiego miałam wielką przyjemność poznać kilkakrotnie i wielokrotnie z nim rozmawiać. Wrażenie ze spotkań było zawsze elektryzujące. Kulturalna elokwencja, lekki uśmiech i skupienie na rozmówcy. Ale to co najbardziej przykuwało, to jego wzrok. I właśnie to spojrzenie genialnie w swym zdjęciu oddał Czesław Czapliński. Od tej fotografii zaczęła się w latach osiemdziesiątych przyjaźń pomiędzy fotografem i pisarzem. Spotkanie miało miejsce w Nowym Jorku, podczas Kongresu PEN Clubu. Zdjęcie to wkrótce stało się najczęściej drukowaną fotografią podróżnika. Ta książka to zapis rozmów pomiędzy przyjaciółmi.

Uwielbiam Kapuścińskiego z wielu powodów. Tak jak on jestem obywatelem świata i czuję to gnanie w środku. Utożsamiam się z jego obserwacjami. Zauważam to mniej oczywiste piękno, chropowate, które nieczęsto trudno przekazać w słowach turystom. Poza tym Kapuściński mieszał gatunki literackie w sposób, który ukochałam. Połączenie prozy z reportażem i poezją. To coś co on nazywał „creative non-fiction”. O moim Nowym Jorku pisał tak:
„Ilekroć chodzę po Manhattanie, zawsze wydaje mi się, że jestem na pokładzie wielkiego okrętu. Mam wrażenie, że wszystko wokół mnie ciągle się kołysze. Te wieżowce są jak gigantyczne maszty, nad którymi przelatują stada chmur. Czuje się morze. Ono gdzieś tu jest pode mną”.
To uśmiechająca moją buzię piękna poezja podróży.

To cienka książeczka dla podróżujących. W sam raz do bagażu podręcznego, choć ja te limity wciąż pobijam i wożę w swej walizeczce coraz więcej lektur. Podczas długich, bezsennych lotów można dużo przeczytać. Tę przeczytałam zanim wsiadłam do samolotu. Zaczęłam ją i skończyłam na Okęciu.

Kapuścińskiego miałam wielką przyjemność poznać kilkakrotnie i wielokrotnie z nim...

Ciekawa rozmowa Pana Czaplińskiego z Panem Kapuścińskim, o życiu, podróżach, literaturze, fotografii. Podobała mi się.

Ciekawa rozmowa Pana Czaplińskiego z Panem Kapuścińskim, o życiu, podróżach, literaturze, fotografii. Podobała mi się.

O Kapuścińskim napisano już chyba wszystko, a i tak żadna z książek nie oddaje w pełni jego geniuszu. Jaka jest ta pozycja? Wg mnie zbyt płytka i zbyt mało osobista.

O Kapuścińskim napisano już chyba wszystko, a i tak żadna z książek nie oddaje w pełni jego geniuszu. Jaka jest ta pozycja? Wg mnie zbyt płytka i zbyt mało osobista.

Świetna książka, lekka i poważna zarazem. Rozmowa Czaplińskiego z Kapuścińskim o fotografii, literaturze, życiu. Ukazuje i potwierdza geniusz Kapuścińskiego. Niezwykły człowiek. Wybitny, wielki Polak.
W książce jest wiele ciekawych, artystycznych zdjęć Kapuścińskiego.

Świetna książka, lekka i poważna zarazem. Rozmowa Czaplińskiego z Kapuścińskim o fotografii, literaturze, życiu. Ukazuje i potwierdza geniusz Kapuścińskiego. Niezwykły człowiek. Wybitny, wielki Polak.
W książce jest wiele ciekawych, artystycznych zdjęć Kapuścińskiego.