Pod białym niebem. Natura przyszłości

"Ta książka opowiada o ludziach próbujących rozwiązać problemy wywołane przez ludzi starających się rozwiązać problemy." To zdanie chyba najlepiej podsumowuje "Pod białym niebem przyszłości".

Książkę Kolbert czyta się bardzo dobrze, przedziwne schadenfreude towarzyszące lekturze daje momentami niezłą frajdę, a parę razy nawet złapałem się za głowę - a to dla mnie oznacza dobrze spędzony czas.

Ale tak jak dla jednych czytelników kolejne rozdziały tylko potwierdzają szaleństwo toczące nasz gatunek, tak dla innych autorka może nie zawsze sprawiedliwie opisywać starania ludzi i instytucji portretując ich jako - w najlepszym razie dobrotliwych, a w najgorszym niebezpiecznych - wariatów. Też miałem chwilami takie wrażenie, ale finalnie sądzę, że Kolbert wie co robi, nawet jeśli czasem wydaje się robić narracyjny krok wstecz, jakby czuła, że zbyt łatwo byłoby jej się zagalopować w jednoznacznych osądach.

Także nawet jeśli przewracasz oczami na myśl o kolejnej książce o "złych ludziach niszczących przyrodę", to sądzę, że warto się chwilę przemęczyć. Koniec końców "Pod białym niebem przyszłości" może dać szerszy pogląd na ciąg przyczynowo skutkowy, który towarzyszy wielkim przedsięwzięciom. Przynajmniej pierwsza połowa książki skupia się nie na hipotetycznych lecz na rzeczywistych konsekwencjach działań takich jak zmiany biegów rzek, budowanie tam, sprowadzanie gatunków inwazyjnych. Dopiero druga - odpowiednio podbudowana pierwszą - jeży włosy na głowie, gdy wyobrazimy sobie, do czego mogą doprowadzić wielkoskalowe projekty typu inżynierii genetycznej czy geoinżynierii.

Ale Kolbert ostatecznie rozkłada ręce i pyta: czy możemy teraz pozwolić sobie aby nie brnąć dalej na ścieżce, którą podążamy od zawsze? Czy możemy liczyć na cudowną odmianę naszych przyzwyczajeń i ogólnoświatową zgodność w dążeniu do wspólnych celów? Realnie?

A czytelnik może postawić sobie inne pytanie: Czy w ogóle kiedykolwiek mieliśmy wpływ na naszą naturę?

"Ta książka opowiada o ludziach próbujących rozwiązać problemy wywołane przez ludzi starających się rozwiązać problemy." To zdanie chyba najlepiej podsumowuje "Pod białym niebem przyszłości".

Książkę Kolbert czyta się bardzo dobrze, przedziwne schadenfreude towarzyszące lekturze daje momentami niezłą frajdę, a parę razy nawet złapałem się za głowę - a to dla mnie oznacza...

Tematyka ważna, ale w sumie to przypomina zbiór artykułów o kruchości ekosystemów i szkodliwych skutkach ludzkiej w nie ingerencji.

Tematyka ważna, ale w sumie to przypomina zbiór artykułów o kruchości ekosystemów i szkodliwych skutkach ludzkiej w nie ingerencji.

Bardzo pozytywne zaskoczenie, nurkujemy w geotermalnej jaskinii Devil’s Hole w Dolinie Śmierci badając karpieńce diable, dowiadujemy się więcej o koralowcach. Rozważamy perspektywy i koszty ochrony gatunkowej (najpierw niszczymy a potem ogromnym wysiłkiem finansowym, czasowym, zaangażowaniem naukowców, wolontariuszy, aktywistów itp. itd. usiłujemy utrzymać gatunek/ekosystem na granicy przeżywalności).

Bardzo pozytywne zaskoczenie, nurkujemy w geotermalnej jaskinii Devil’s Hole w Dolinie Śmierci badając karpieńce diable, dowiadujemy się więcej o koralowcach. Rozważamy perspektywy i koszty ochrony gatunkowej (najpierw niszczymy a potem ogromnym wysiłkiem finansowym, czasowym, zaangażowaniem naukowców, wolontariuszy, aktywistów itp. itd. usiłujemy utrzymać gatunek/ekosystem...

Bardzo ciekawa tematyka, dowiedziałam się wielu nowych rzeczy. Szczególnie interesujące było poznanie problemów innych regionów związanych z gatunkami inwazyjnymi oraz przedstawienie nowatorskich pomysłów na walkę z tymi inwazjami czy zmianami klimatu.

Bardzo ciekawa tematyka, dowiedziałam się wielu nowych rzeczy. Szczególnie interesujące było poznanie problemów innych regionów związanych z gatunkami inwazyjnymi oraz przedstawienie nowatorskich pomysłów na walkę z tymi inwazjami czy zmianami klimatu.

Dobra książka o wszechstronnych wysiłkach by odwrócić antropologiczną zmianę klimatu. Ma ducha technofatalizmu, który coraz bardziej trafnie opisuje obecną sytuację świata przyrody.

Dobra książka o wszechstronnych wysiłkach by odwrócić antropologiczną zmianę klimatu. Ma ducha technofatalizmu, który coraz bardziej trafnie opisuje obecną sytuację świata przyrody.

W trzech częściach tego reportażu Elizabeth Kolbert opisuje swoje wrażenia z “walki z naturą”, co współcześnie często sprowadza się do prób naprawy wcześniej wyrządzonych szkód i ograniczaniu strat. Mowa jest i regulowaniu rzek, i o inżynierii genetycznej, i - prawdziwie "gruby kaliber" - geoinżynierii. Z reguły więc nasze pragnienie kontrolowania natury kończy się backslashem i potrzebą jeszcze większej kontroli, by utrzymać status quo. Być tak może i z klimatem na globalną skalę.

"Pod białym niebem" nie jest kolejną pozycją z dziedziny ekologii, zawierającą litanię problemów i moralizującą jacy to ludzie są beznadziejni. Autorka skupiła się raczej na pokazaniu rozwiązań i to konkretnych rozwiązań. Choć wiele z tych rozwiązań nie zdaje egzaminu, to budzi to - dla odmiany - pewną nadzieję, wynikającą choćby z tego, że dowiadujemy się, że są ludzie, którzy pochylają się nad tymi problemami. Niezwykle ciekawe dla mnie, osoby interesującej się tematem. Książka ma tylko jedną, ale to zasadniczą wadę: jest za krótka.

W trzech częściach tego reportażu Elizabeth Kolbert opisuje swoje wrażenia z “walki z naturą”, co współcześnie często sprowadza się do prób naprawy wcześniej wyrządzonych szkód i ograniczaniu strat. Mowa jest i regulowaniu rzek, i o inżynierii genetycznej, i - prawdziwie "gruby kaliber" - geoinżynierii. Z reguły więc nasze pragnienie kontrolowania natury kończy się...

Ogromnie ciekawy temat książki. Przeplatają się tu rozdziały napisane w bardzo ciekawy i obrazowy sposób i te, w których dla osoby niezwiązanej z nauką, użyto trochę za dużo fachowych pojęć, określeń i opisów. Przez niektóre akapitu ciężko było przejść, jednak całość jak najbardziej warta przeczytania i mocno uświadamiająca.

Ogromnie ciekawy temat książki. Przeplatają się tu rozdziały napisane w bardzo ciekawy i obrazowy sposób i te, w których dla osoby niezwiązanej z nauką, użyto trochę za dużo fachowych pojęć, określeń i opisów. Przez niektóre akapitu ciężko było przejść, jednak całość jak najbardziej warta przeczytania i mocno uświadamiająca.

Książka "Pod białym niebem" to dość krótki reportaż dotyczący problemów wynikających z ingerencji człowieka w środowisko, przy czym próby rozwiązania tych problemów sprowadzają się w praktyce do jeszcze większej ingerencji. Autorka potrafi ciekawie opowiadać, chociaż książka nie jest jednak aż tak angażująca jak jej wcześniejsza pozycja "Szóste wymieranie. Historia nienaturalna". Cechą szczególną narracji Elizabeth Kolbert jest to, że przygląda się uważnie nie tylko omawianym problemom, ale również osobom (naukowcom i nie tylko),z którymi rozmawia. Można dzięki temu bardziej "poczuć" te spotkania.

Niewątpliwym plusem książki jest to, że autorka stawia znaki zapytania, ale wartościowanie (czy coś ma sens, czy nie) pozostawia czytelnikowi. Ogólnie książka warta przeczytania - mimo że uważam się za osobę "w temacie", dowiedziałem się z niej kilku nowych, interesujących rzeczy.

Książka "Pod białym niebem" to dość krótki reportaż dotyczący problemów wynikających z ingerencji człowieka w środowisko, przy czym próby rozwiązania tych problemów sprowadzają się w praktyce do jeszcze większej ingerencji. Autorka potrafi ciekawie opowiadać, chociaż książka nie jest jednak aż tak angażująca jak jej wcześniejsza pozycja "Szóste wymieranie. Historia...

Elizabeth Kolbert porusza problemy środowiskowe, ich źródła oraz możliwe rozwiązania problemów. To ten ostatni moduł zainteresował mnie najbardziej, bo dopóki jakieś rozwiązanie nie wchodzi w życie, to ogół społeczeństwa rzadko kiedy się o tym dowiaduje. Reportaż otworzył moje oczy na wielką kreatywność naukowców, ale też na wyścig z czasem, jaki prowadzą. Książka jest mocno teoretyczna, mało moralizująca. Autorka podaje fakty i zostawia czytelnikowi wyciągnięcie wniosków oraz ewentualne zmiany w nieekologicznych przyzwyczajeniach.

Elizabeth Kolbert porusza problemy środowiskowe, ich źródła oraz możliwe rozwiązania problemów. To ten ostatni moduł zainteresował mnie najbardziej, bo dopóki jakieś rozwiązanie nie wchodzi w życie, to ogół społeczeństwa rzadko kiedy się o tym dowiaduje. Reportaż otworzył moje oczy na wielką kreatywność naukowców, ale też na wyścig z czasem, jaki prowadzą. Książka jest...

Najmocniejszym punktem tego fascynującego reportażu i ogromu pracy reporterskiej jest to, że autorka nie daje nam konkretnej, gotowej odpowiedzi na pojawiające się w głowie pytanie, czy warto podejmować kolejne działania naprawcze by odwrócić szkody wyrządzone uprzednio podjętymi działaniami człowieka. Uwielbiam gdy książka pobudza do myślenia, a ta pozycja przybliża dodatkowo zagadnienia z różnych stron świata, bo dziennikarka odwiedza różne zakątki pokazując przykłady, że wysiłki by zachować bioróżnorodność jest walką o kontrolę nad kontrolowaną już naturą. REWELACJA!

Najmocniejszym punktem tego fascynującego reportażu i ogromu pracy reporterskiej jest to, że autorka nie daje nam konkretnej, gotowej odpowiedzi na pojawiające się w głowie pytanie, czy warto podejmować kolejne działania naprawcze by odwrócić szkody wyrządzone uprzednio podjętymi działaniami człowieka. Uwielbiam gdy książka pobudza do myślenia, a ta pozycja przybliża...