Ofiary półświatka

Powieść Ofiary półświatka to sensacyjny kryminał, w którym Stanisław Wotowski ponownie odsłania mroczne kulisy warszawskiego podziemia – świata szantażu, zbrodni i bezlitosnych intryg. Tym razem fabuła koncentruje się wokół dramatycznych losów młodego mężczyzny, który wplątuje się w pułapkę zastawioną przez wpływowych graczy półświatka.

Głównym bohaterem jest Fred Korski, młody prawnik, zakochany w Hance Gliniewskiej. Ich szczęście wydaje się pełne, a przyszłość – pewna. Hanka zerwała wszelkie kontakty ze swoją matką, Elwirą Helmanową, właścicielką „salonu mody”, który w rzeczywistości jest przykrywką dla ekskluzywnego domu schadzek i organizacji zajmującej się handlem kobietami oraz szantażem. Helmanowa nie zamierza jednak tak łatwo pozwolić córce na wyrwanie się spod jej wpływu – snuje skomplikowaną intrygę, której celem jest zarówno rozbicie związku Hanki i Freda, jak i brutalne zniszczenie reputacji młodzieńca.

Z pomocą swoich ludzi Helmanowa zwabia Freda w pułapkę – zaprasza go na spotkanie, rzekomo w celu omówienia „ważnych rodzinnych spraw”. Nieświadomy niebezpieczeństwa, młody prawnik pojawia się na miejscu i wplątuje się w skandaliczną aferę, która może złamać mu życie. Spisek jest misternie uknuty – w intrygę zaangażowani są zawodowi oszuści, kobiety, które mają skompromitować Freda, oraz niebezpieczni ludzie, dla których moralność i prawo nie mają żadnego znaczenia.

Powieść Ofiary półświatka to sensacyjny kryminał, w którym Stanisław Wotowski ponownie odsłania mroczne kulisy warszawskiego podziemia – świata szantażu, zbrodni i bezlitosnych intryg. Tym razem fabuła koncentruje się wokół dramatycznych losów młodego mężczyzny, który wplątuje się w pułapkę zastawioną przez wpływowych graczy półświatka.

Głównym bohaterem jest Fred Korski,...

Autor ten pisał tak prostolinijne i naiwne książki, że trudno ocenić je lepiej. Ładny kulturalny język, ale skrajnie naiwne fabuły. Niemal fabuły dla dzieci. Zero złożenia i skomplikowania oraz realizmu.

Obrzydliwe u tego autora jest zawsze to, że postacie męskie są zawsze głupie i naiwne. Kobiece podstępne i bardziej przebiegłe. Chyba był jakimś feministą lub tylko zawsze tak głupio pisał.

Autor ten pisał tak prostolinijne i naiwne książki, że trudno ocenić je lepiej. Ładny kulturalny język, ale skrajnie naiwne fabuły. Niemal fabuły dla dzieci. Zero złożenia i skomplikowania oraz realizmu.

Obrzydliwe u tego autora jest zawsze to, że postacie męskie są zawsze głupie i naiwne. Kobiece podstępne i bardziej przebiegłe. Chyba był jakimś feministą lub tylko...

Dużym atutem książki są przedwojenne realia warszawskiego światka przestępczego: złodzieje, domy uciech, hochsztaplerzy.

Dużym atutem książki są przedwojenne realia warszawskiego światka przestępczego: złodzieje, domy uciech, hochsztaplerzy.

Warszawa, lata 30. ubiegłego wieku. Małżeństwo młodej dziewczyny Leny nie należy do szczęśliwych. Jej małżonek to starszy, nudny i skąpy urzędnik. Lenka chciałaby się stroić, bawić, tymczasem spędza popołudnie wysłuchując ciągłych narzekań i wymówek męża. Dziewczyna popada w długi i wpada w szpony niejakiej Helmanowej. Bezwzględna i sprytna kobieta prowadząca dom schadzek, wykorzystując naiwność i trudną sytuację dziewczyny, oferuje jej pomoc finansową...

Więcej na:
http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2021/10/ofiary-poswiatka.html

Warszawa, lata 30. ubiegłego wieku. Małżeństwo młodej dziewczyny Leny nie należy do szczęśliwych. Jej małżonek to starszy, nudny i skąpy urzędnik. Lenka chciałaby się stroić, bawić, tymczasem spędza popołudnie wysłuchując ciągłych narzekań i wymówek męża. Dziewczyna popada w długi i wpada w szpony niejakiej Helmanowej. Bezwzględna i sprytna kobieta prowadząca dom schadzek,...

Wspaniały język i ten niesamowity klimat przedwojennej Warszawy. Pomimo dość przeciętnej historii bardzo trudno jest oderwać się od tej książki.

Wspaniały język i ten niesamowity klimat przedwojennej Warszawy. Pomimo dość przeciętnej historii bardzo trudno jest oderwać się od tej książki.

"Każdy kij ma dwa końce"-mówi przysłowie albo "Kto mieczem wojuje,od miecza ginie". Treść tej książki wpasowuję się w nie.
St.A.Wotowski przed 1939r. był bardzo popularnym pisarzem.Jako detektyw,policjant,dziennikarz miał powiedzmy dużo materiału do swoich książek,które zaczęto wznawiać w 2012r. Pisze ówczesnym językiem. Bogatym i takim szlacheckim.W ogóle czasy i obyczaje wiernie rejestruje. Podoba mi się.Bardzo chętnie sięgnę po inne pozycję pisarza.Polecam!
P.S.
Audiobook jest solidny.

"Każdy kij ma dwa końce"-mówi przysłowie albo "Kto mieczem wojuje,od miecza ginie". Treść tej książki wpasowuję się w nie.
St.A.Wotowski przed 1939r. był bardzo popularnym pisarzem.Jako detektyw,policjant,dziennikarz miał powiedzmy dużo materiału do swoich książek,które zaczęto wznawiać w 2012r. Pisze ówczesnym językiem. Bogatym i takim szlacheckim.W ogóle czasy i...

147/2018 (A)
cz. 2 do 146/2018 (A)

147/2018 (A)
cz. 2 do 146/2018 (A)