Róża w rozkwicie

Charlie 😭

Charlie 😭

Z lektury tej książki dowiadujemy się o dalszych losach Rose i jej kuzynów, bohaterów pozycji "Ośmioro kuzynów". Akcji jest tutaj bardzo mało. Mimo jest ona napisana bardzo dobrym stylem, który sprawiał, że miło i szybko się ją czytało, to nie oceniłabym jej wysoko. Irytowało mnie podkreślenie podległości kobiet wobec mężczyzn, jeszcze bardziej uwidocznione niż w książce "Ośmioro kuzynów". Podejście do życia głównej bohaterki, które było na swój sposób urocze gdy była dzieckiem, teraz tylko irytowało i czyniło z Rose bardzo naiwną i niezdecydowaną młodą kobietę. Piszę to jednak z perspektywy współczesnej, mam świadomość, że w czasach w których L. M. Alcott pisała, zupełnie inaczej patrzono na te sprawy.

Z lektury tej książki dowiadujemy się o dalszych losach Rose i jej kuzynów, bohaterów pozycji "Ośmioro kuzynów". Akcji jest tutaj bardzo mało. Mimo jest ona napisana bardzo dobrym stylem, który sprawiał, że miło i szybko się ją czytało, to nie oceniłabym jej wysoko. Irytowało mnie podkreślenie podległości kobiet wobec mężczyzn, jeszcze bardziej uwidocznione niż w książce...

Cieszę się, że w końcu przeczytałam kontynuację książki Ośmioro kuzynów. Z prawdziwą przyjemnością wróciłam do tych bohaterów. Autorka w piękny sposób opowiada o młodzieńczych rozterkach, dojrzewaniu, o miłości i wielu innych sprawach. Zdecydowanie to moja ulubiona seria tej pisarki. Całą lekturę czytało się szybko i przyjemnie, ani na moment nie poczułam znudzenia. Świetnie się przy tej pozycji bawiłam, chętnie przeczytam też kolejne książki autorki, bo ta zachęciła mnie do nich.

Cieszę się, że w końcu przeczytałam kontynuację książki Ośmioro kuzynów. Z prawdziwą przyjemnością wróciłam do tych bohaterów. Autorka w piękny sposób opowiada o młodzieńczych rozterkach, dojrzewaniu, o miłości i wielu innych sprawach. Zdecydowanie to moja ulubiona seria tej pisarki. Całą lekturę czytało się szybko i przyjemnie, ani na moment nie poczułam znudzenia....

Książka autorstwa Louisy May Alcott, będąca kontynuacją Ośmiora kuzynów. Dalsze losy wcześniejszych bohaterów, w szczególności tytułowej Rose, jej przyjaciółki Phoebe, wuja Aleca i reszty ciotek oraz kuzynów, a głównie Archiego, Charliego i Maca. Pojawiają się nowe wątki, tym razem poważniejsze i doroślejsze jak sami bohaterowie. Jednak pióro Alcott w przyjemny, lekki i sielankowy sposób omawia je i nie brzmią one dramatycznie. Powieść mogłaby być realistyczna ale miejscami jest zbyt przejaskrawiona, tym że ludzie potrafią być zawsze dobrzy i współczujący. Rose wydaje się niezdecydowana i naiwna, a jej kuzyni walczą z własnymi problemami, jak nałóg, czy wybór ścieżki życiowej. Miła lektura, jednak nieco za długa.

Książka autorstwa Louisy May Alcott, będąca kontynuacją Ośmiora kuzynów. Dalsze losy wcześniejszych bohaterów, w szczególności tytułowej Rose, jej przyjaciółki Phoebe, wuja Aleca i reszty ciotek oraz kuzynów, a głównie Archiego, Charliego i Maca. Pojawiają się nowe wątki, tym razem poważniejsze i doroślejsze jak sami bohaterowie. Jednak pióro Alcott w przyjemny, lekki i...

Moja ostatnia książka przeczytana w 2023 roku. Spokojna, przeprowadzająca przez kilka wątków w bardzo pięknym stylu. W porównaniu z poprzednim tomem tu widać większą spójność tych wydarzeń, choć też mniejszy natłok ich. Autorka po prostu dobrze pisze i jest wstanie sprzedać wszystko. Muszę sięgnąć teraz po "Małe Kobietki".

Moja ostatnia książka przeczytana w 2023 roku. Spokojna, przeprowadzająca przez kilka wątków w bardzo pięknym stylu. W porównaniu z poprzednim tomem tu widać większą spójność tych wydarzeń, choć też mniejszy natłok ich. Autorka po prostu dobrze pisze i jest wstanie sprzedać wszystko. Muszę sięgnąć teraz po "Małe Kobietki".

"Jeśli nie mogę ufać ludziom, wolę trzymać się od nich z daleka i być szczęśliwa."

Louisa May Alcott to jedna z pisarek, której książki mają w sobie prosty i piękny rodzaj spokoju, przyzwoitości i delikatności. "Róża w rozkwicie" to już szósta powieść autorki, którą miałam przyjemność przeczytać i choć tym razem nie byłam nią w stu procentach usatysfakcjonowana to nadal uważam ją za wspaniałą opowieść pełną piękna. Tym razem jest to podróż przez dojrzewanie, szukanie swojej drogi w życiu i stawaniu w obliczu pierwszej, jakże kapryśnej miłości.

Rose ma już dwadzieścia lat i swój własny pomysł na życie wypełnione niezależnością i niesieniem dobra. Na drodze stają jej nowe uczucia, doświadczenia oraz poznawanie ludzkich słabości. Dla mnie jej podróż po dorosłości była bardzo ciekawa. Z jednej strony widziałam w Rose młodą mądrą kobietę a z drugiej nadal małą dziewczynkę, która nie do końca rozumie zasady rządzące światem i ludzi. Jej sercowe perypetie były przedstawione z typowym dla Alcott ciepłem i rozmachem. Niezwykle polubiłam dorosłe wersje chłopców, których poznałam w poprzednim tomie "Róży...". Cieszę się, że byli odmienieni, ale nadal pozostali tymi postaciami, które poznałam na początku. Mam słabość do wiecznie rozkojarzonego, roztrzepanego i inteligentnego Maca. Była to niezwykle urocza i grzejąca serce postać.

Autorka jak zwykle sprawiła, że czytając jej przepiękne słowa totalnie się rozmarzyłam. Urzekły mnie te wszystkie wspaniałe refleksje, wartościowe przekazy, ciepłe dialogi, zabawne przekomarzania a także piękne porównania jak: "[...] spłonili się jak piwonie, choć ich chłopięce oczy były równie czyste i spokojne jak letnie jeziora." Cieszę się, że pod tym względem ta powieść przyniosła mi ten spokój co zawsze. Podczas lektury często zastanawiałam się jak byłoby żyć w czasach opisanych przez autorkę, w czasach, w których ona sama żyła i tworzyła. Czy łatwo byłoby mi mieć swoją niezależność? Czy potrafiłabym być przykładną młodą damą czy raczej zerwałabym z tym ideałem kobiety? Czy prowadzenie takiego spokojnego i ułożonego życia, pełnego konwenansów przypadłoby mi do gustu? Dużo czasu spędziłam nad refleksami na temat tego jak życie kobiety zmieniało się przez lata.

Jednak w "Róży w rozkwicie" niektóre kwestie nieco nie przypadły mi do gustu. Mam wrażenie, że nadmierne dążenie Rose do bycia przyzwoitą, dobrą, wręcz świętą istotą było nieco toksyczne, nadmierne. Doszukiwanie się źródeł zepsucia wszędzie gdzie się da, powstrzymywanie się od w teorii zła a w praktyce przyjemności prowadzi tu donikąd, nawet biorąc pod uwagę czasy w których żyje bohaterka. Momentami odbierałam ją jako nadąsaną świętoszkę, choć w kolejnej chwili potrafiła być dla mnie ideałem człowieka. Szkoda, że nie można było w tym dążeniu do dobra znaleźć złotego środka. Poza tym książkę czytało mi się dosyć ciężko, trudno było mi się w nią wciągnąć, choć koniec końców była bardzo przyjemna.

"Róża w rozkwicie" to ciepła, lekka powieść, która potrafi rozbawić, wzruszyć i dać do myślenia. Bardzo cenię sobie twórczość Louisy May Alcott i ta powieść na pewno nie była ostatnią jaką przeczytam od tej autorki. Na koniec zostawię jeden z przepięknych fragmentów powieści, który na pewno zostanie ze mną na długo.

"Twe stopy w bujnych traw powodzi
Sunęły lekko niczym wiatr
Przeszłaś obok jak maj przechodzi
Twarz twoja - bladej róży kwiat"

"Jeśli nie mogę ufać ludziom, wolę trzymać się od nich z daleka i być szczęśliwa."

Louisa May Alcott to jedna z pisarek, której książki mają w sobie prosty i piękny rodzaj spokoju, przyzwoitości i delikatności. "Róża w rozkwicie" to już szósta powieść autorki, którą miałam przyjemność przeczytać i choć tym razem nie byłam nią w stu procentach usatysfakcjonowana to nadal...

Lekka, przyjemna.

Lekka, przyjemna.

Drugi tom trzyma poziom , tym razem główny temat to opis kiełkującej miłości i wchodzenia w dorosłość. To taka dobra spokojna literatura na zimowe wieczory.

Drugi tom trzyma poziom , tym razem główny temat to opis kiełkującej miłości i wchodzenia w dorosłość. To taka dobra spokojna literatura na zimowe wieczory.

Fajna książka. Szybko się czyta. Krótkie rozdziały. Ładne ilustracje. Polecam

Fajna książka. Szybko się czyta. Krótkie rozdziały. Ładne ilustracje. Polecam

,,Ośmioro kuzynów" w zeszłym roku naprawdę mnie zachwyciło. Historia małej Rose i jej kuzynów chwyciła i rozgrzała moje serce. Nie mogłam doczekać się kontynuacji!

Co się okazuje, autorka sama z początku zaznacza, że ,,Róża w rozkwicie" nie jest do końca drugim tomem, a bardziej dalszymi losami Rose dla tych, którzy poszukują zwyczajnie rozrywki i tęsknią za tą (już nie tak małą) dziewczynką 🌹

W tej części Louisa May Alcott ponownie stara się stworzyć powieść pełną wartości, ciepła i to jej się udaje! Rose to młoda kobieta, która poszukuje swojej drogi w życiu. To niesamowite widzieć jak się zmienia, dojrzewa, szuka swojej drogi, zwłaszcza po powrocie z podróży dookoła świata z wujem Alecem 💛

Naprawdę miło było wrócić do znajomej historii, jednak... Eh, coś mi nie podpasowało w niej do końca. To już nie było to samo, może dlatego że dzieciaki dorosły, właściwie Rose stała się moją rówieśniczką, jej kuzyni stali się mężczyznami. Pojawiała się nadal ta beztroska, ale już w innym stopniu, który mnie nie porwał jak wtenczas.

Odnosiłam wrażenie, jakby ta część była o wiele bardziej chaotyczna?? I chwilami już mi się zaczęło wydawać, że jedyne co oni tam robią to... piją 💀 Dosłownie. Czytało się szybko jak to u Louisy mam, ale czasami tekst tak po prostu przelatywał mi przed oczami i tyle z tego było...

,,Ośmioro kuzynów" w zeszłym roku naprawdę mnie zachwyciło. Historia małej Rose i jej kuzynów chwyciła i rozgrzała moje serce. Nie mogłam doczekać się kontynuacji!

Co się okazuje, autorka sama z początku zaznacza, że ,,Róża w rozkwicie" nie jest do końca drugim tomem, a bardziej dalszymi losami Rose dla tych, którzy poszukują zwyczajnie rozrywki i tęsknią za tą (już nie...