Silmarillion

Ciężkie, choć wybitne.

Ciężkie, choć wybitne.

Czytałam już "Hobbita", czytałam też całą trylogię "Władcy pierścieni" i cóż, jestem dobrze zaznajomiona z ich autorem. Nie potrafię więc spojrzeć na "Silmarillion" nieskażonym okiem. Ta książka była dla mnie bardziej doświadczeniem kształtowania się świata w głowie autora, niż całkowicie samodzielną historią. W "Silmarilionie" jest coś bardziej intymnego niż w pozostałych pozycjach, czuję, że został stworzony nie tyle dla czytelnika, a z czystej potrzeby wyłonienia Śródziemia na powierzchnię, z głębin wyobraźni Tolkiena - i wspaniale było tego doświadczyć.

Czytałam już "Hobbita", czytałam też całą trylogię "Władcy pierścieni" i cóż, jestem dobrze zaznajomiona z ich autorem. Nie potrafię więc spojrzeć na "Silmarillion" nieskażonym okiem. Ta książka była dla mnie bardziej doświadczeniem kształtowania się świata w głowie autora, niż całkowicie samodzielną historią. W "Silmarilionie" jest coś bardziej intymnego niż w pozostałych...

Momentami chaotyczne. Jednak w ogólnym rozrachunku pozycja obowiązkowa dla fanów fantasy.

Momentami chaotyczne. Jednak w ogólnym rozrachunku pozycja obowiązkowa dla fanów fantasy.

Jedna z moich ulubionych książek Tolkiena. Świat przedstawiony, mnogość postaci, poetycki język. Brak mi słów by opisać emocje, które czułam czytając to dzieło! Uwielbiam i polecam wszystkim wielbicielom high fantasy.

Jedna z moich ulubionych książek Tolkiena. Świat przedstawiony, mnogość postaci, poetycki język. Brak mi słów by opisać emocje, które czułam czytając to dzieło! Uwielbiam i polecam wszystkim wielbicielom high fantasy.

Z wrażenia po przeczytaniu tej książki chyba nie wyjdę do końca mojego życia i nie wiem, czy jeszcze kiedyś przeczytam coś równie niesamowitego. Pan Tolkien po raz kolejny udowodnił mi, że bez dwóch zdań zasługuje na miano mistrza i najwyższe wyrazy szacunku!
„Silmarillion” to niesamowita historia powstania Śródziemia. Opisane są tu wszystkie wojny, lata pokoju, wzloty i upadki. Wreszcie dowiedziałam się, co to Numenor i Dunedainowie, skąd wzięły się Pierścienie Władzy. Tutaj wszystko mi się wyjaśniło, bo wcześniej czytałam „Hobbita” i „Władcę Pierścieni” i nie rozumiałam niektórych rzeczy…
Nie wiem, czy to porównanie jest na miejscu, ale kiedy czytałam „Silmarillion” miałam momentami wrażenie, jakbym czytała Biblię Śródziemia…
Spore wrażenie wywarły na mnie opisy geografii Śródziemia, która na przestrzeni wieków zmieniała się wielokrotnie. Trzeba być naprawdę geniuszem, by stworzyć świat, który jest tak realistyczny. Czytając historię silmarilli miałam wrażenie, jakby jej akcja toczyła się w prawdziwym świecie.
Ale przyznam szczerze, że nie od razu przeczytałam w całości, podchodziłam do niej kilka razy, ale może dlatego, że też za wcześnie się za tą książkę zabrałam. Na początku trochę ciężko było mi ogarnąć, kto, co , gdzie i jak, bo imion i nazw geograficznych jest tutaj mnóstwo i to po kilka dla jednej osoby, czy miejsca! Chylę czoło dla pomysłowości autora.
Polecam wszystkim fanom fantastyki i przede wszystkim fanom Mistrza Tolkiena!

Z wrażenia po przeczytaniu tej książki chyba nie wyjdę do końca mojego życia i nie wiem, czy jeszcze kiedyś przeczytam coś równie niesamowitego. Pan Tolkien po raz kolejny udowodnił mi, że bez dwóch zdań zasługuje na miano mistrza i najwyższe wyrazy szacunku!
„Silmarillion” to niesamowita historia powstania Śródziemia. Opisane są tu wszystkie wojny, lata pokoju, wzloty i...

Dodaję to wydanie do biblioteczki i przeklejam moją opinię, żeby odznaczyć czytanie w oryginale xD

Fabuła / Zwroty Akcji 10/10
Bohaterowie 8/10
Świat przedstawiony 10/10
Narracja / Styl / Humor 10/10
Przesłanie / Problematyka 10/10
Klimat / Subiektywne odczucia 10/10

PODSUMOWUJĄC 10/10
Zabierając się za czytanie Silmarillionu warto pamiętać, że nie jest to powieść, a kompendium mitopei i opowieści stworzonych przez Tolkiena - i jako takie należy go oceniać. Jest to mytopeia pełna, wielowątkowa i skomplikowana. Worldbuilding którego nikt chyba nie zdoła przebić.
(Również, polecam wszystkim twierdzącym że Tolkien tworzył tylko czarno-białe postaci/elfy są zbyt perfekcyjne przeczytać Silmarillion i powiedzieć czy Maedhros/Galadriela/Thingol/Maglor/Maeglin etc byli w pełni dobrzy czy w pełni źli? :P)

Dodaję to wydanie do biblioteczki i przeklejam moją opinię, żeby odznaczyć czytanie w oryginale xD

Fabuła / Zwroty Akcji 10/10
Bohaterowie 8/10
Świat przedstawiony 10/10
Narracja / Styl / Humor 10/10
Przesłanie / Problematyka 10/10
Klimat / Subiektywne odczucia 10/10

PODSUMOWUJĄC 10/10
Zabierając się za czytanie Silmarillionu warto pamiętać, że nie jest to powieść, a...

Niespodziewany powrót do Tolkiena po trzech latach przerwy.
Arcydzieło.

Niespodziewany powrót do Tolkiena po trzech latach przerwy.
Arcydzieło.

Uwielbiam całą trylogię "Władcy Pierścieni" ale tylko w wydaniu filmowym, bo na te książkowe przy pierwszej próbie podczytywania, brakło mi cierpliwości. „Sillmarillion” przeczytałam tylko dlatego, że bardzo chciałam dowiedzieć się czegoś o historii Śródziemia, stanowiącej cały fundament świata stworzonego przez Tolkiena, ujawniając jego początkowe wydarzenia, legendy i dzieje bogów, elfów, krasnoludów oraz innych istot.

Już po pierwszych rozdziałach domyśliłam się, że będzie ciężko i choć należę do czytelników, którzy cenią sobie bardziej wymagająca lekturę, no to tutaj za sprawą bogatego języka, pełnego poetyckich opisów i symboli, czytanie wymagało ode mnie ogromnych pokładów uwagi i cierpliwości, ale jednocześnie pozwalało na głębokie zanurzenie się w mitologię stworzoną przez autora, rzucając światło na źródła i kontekst wydarzeń przedstawionych w trzech częściach "Władcy Pierścieni".

To nie jest książka dla czytelników oczekujących tradycyjnej narracji,  to lektura bardziej dla tych, którzy cenią sobie bogate uniwersa i chcą zgłębić kluczowe i historyczne fundamenty Śródziemia. Polecam ją osobom otwartym na odkrywanie głębi świata Tolkiena i gotowym na nieco bardziej wyrafinowaną literacko, ale niezwykle satysfakcjonującą lekturę.

Uwielbiam całą trylogię "Władcy Pierścieni" ale tylko w wydaniu filmowym, bo na te książkowe przy pierwszej próbie podczytywania, brakło mi cierpliwości. „Sillmarillion” przeczytałam tylko dlatego, że bardzo chciałam dowiedzieć się czegoś o historii Śródziemia, stanowiącej cały fundament świata stworzonego przez Tolkiena, ujawniając jego początkowe wydarzenia, legendy i...

Przeczytałem Silmarillion i muszę przyznać, że to zupełnie inna przygoda niż typowa fantasy. Książka jest pełna szczegółów i historii, które pokazują ogromny świat stworzony przez Tolkiena – od początków świata, przez walki bogów i elfów, po losy ludzi i krasnoludów. Czuć tu ogrom historii i tradycji, a każdy fragment wprowadza w klimat pradawnej, epickiej opowieści.
Bohaterowie są różnorodni i fascynujący, choć nie zawsze łatwo ich polubić – każdy ma swoje wady, ambicje i tajemnice, a ich losy często kończą się tragicznie. To daje poczucie, że świat jest prawdziwy i pełen konsekwencji – nic nie dzieje się przypadkiem.
Najbardziej podobało mi się, jak Tolkien łączy mitologię, magię i historię w jedną spójną całość. Czyta się to trochę jak podręcznik legend i pradawnych opowieści, ale jeśli wsiąknie się w ten świat, trudno oderwać się od kolejnych opowieści o Silmarilach, bohaterach i ich dramatycznych wyborach.

Przeczytałem Silmarillion i muszę przyznać, że to zupełnie inna przygoda niż typowa fantasy. Książka jest pełna szczegółów i historii, które pokazują ogromny świat stworzony przez Tolkiena – od początków świata, przez walki bogów i elfów, po losy ludzi i krasnoludów. Czuć tu ogrom historii i tradycji, a każdy fragment wprowadza w klimat pradawnej, epickiej...

Trzeba przyznać że Tolkien to dopiero miał łeb, żeby samemu stworzyć całą mitologię/historię tak obszernego świata fantasy, wymyślić do tego całe mnóstwo języków, nazw itd. Szkoda tylko że akurat "Silmarillion" dość ciężko nazwać powieścią, jest to raczej kronika czy też (dość) skrócona historia Środziemia obejmująca całe tysiąclecia, dlatego też dość ciężko się to czyta, bardzo szybko przewijają się całkiem nowe postacie, lokacje i nie ma tu "normalnie" napisanych wydarzeń jak choćby we "Władcy pierścieni". Znamienne jest to że o samej wojnie o pierścień powstały trzy grube tomy, zaś "Silmarillion" choć jest od nich znacznie krótszy to opisuje chyba z kilkanaście takich wojen.

Trzeba przyznać że Tolkien to dopiero miał łeb, żeby samemu stworzyć całą mitologię/historię tak obszernego świata fantasy, wymyślić do tego całe mnóstwo języków, nazw itd. Szkoda tylko że akurat "Silmarillion" dość ciężko nazwać powieścią, jest to raczej kronika czy też (dość) skrócona historia Środziemia obejmująca całe tysiąclecia, dlatego też dość ciężko się to czyta,...