Zwyczajna kobieta

Powieść – średniak. Dobra dla zabicia czasu, czyta się ją szybko. Ale niestety nie została ze mną na dłużej, zapomniałam o niej tuż po skończonej lekturze.

Tytuł bardzo dobrze współgra z fabułą, w której faktycznie autorka przedstawiła losy „zwyczajnej kobiety”. Nie mamy tutaj żadnych nadzwyczajnych zwrotów akcji, niczego czego jako czytelnicy nie moglibyśmy się spodziewać. Ot, „zwykły” wycinek z życia bohaterki starającej się odnaleźć w nowej pracy, mającej kłopoty ze zdrowiem czy mniejsze i większe problemy z mężem oraz z dziećmi. Dla jednych ukazanie tej „prozy życia” może być atutem, mnie zwyczajnie rozczarowało i znudziło.

Siłą powieści obyczajowych według mnie powinno być to, że pod płaszczykiem prezentowania codziennego życia takim, jakie ono jest, często ze swoją zwyczajnością czy wręcz banalnością, prezentują coś niezwykłego, czy to w warstwie czysto literackiej czy też emocjonalnej, prowadząc czytelnika ku określonej refleksji. Mam wrażenie, że tutaj tego zabrakło.

Powieść – średniak. Dobra dla zabicia czasu, czyta się ją szybko. Ale niestety nie została ze mną na dłużej, zapomniałam o niej tuż po skończonej lekturze.

Tytuł bardzo dobrze współgra z fabułą, w której faktycznie autorka przedstawiła losy „zwyczajnej kobiety”. Nie mamy tutaj żadnych nadzwyczajnych zwrotów akcji, niczego czego jako czytelnicy nie moglibyśmy się...

Będąc w połowie książki byłam pewna, że w recenzji o książce napisze, że jest jak w tytule ZWYCZAJNA. Jednak zakończenie z happy endem przyćmiło „niedogodności”.

Będąc w połowie książki byłam pewna, że w recenzji o książce napisze, że jest jak w tytule ZWYCZAJNA. Jednak zakończenie z happy endem przyćmiło „niedogodności”.

Pełna paleta prawdziwych emocji,wzruszenia i wspaniała historia o zwyczajnej,zwariowanej Dance kobiecie,o jej normalnym,szczęśliwym małżeństwie.
Czytałam z uśmiechem na buzi,fajny humor uśmiałam się po pachy z tej powieści.
Pióro pisarki cudowne,zachwyca mnie swym własnym stylem przyjemnym,z lekkością książka napisana.
Zachwyciła mnie ta przecudna,poruszająca i dowcipna lektura.

Pełna paleta prawdziwych emocji,wzruszenia i wspaniała historia o zwyczajnej,zwariowanej Dance kobiecie,o jej normalnym,szczęśliwym małżeństwie.
Czytałam z uśmiechem na buzi,fajny humor uśmiałam się po pachy z tej powieści.
Pióro pisarki cudowne,zachwyca mnie swym własnym stylem przyjemnym,z lekkością książka napisana.
Zachwyciła mnie ta przecudna,poruszająca i dowcipna...

Naprawdę ciepła, lekka i przyjemna lektura :-) można się pośmiać, odnaleźć krztynę swojego życia w tej historii bo każda z nas nie raz miała rozterki podobne jak główna bohaterka :-) Przesympatyczna Danka ma udane małżeństwo, miłych ludzi wokół siebie, ale mimo wszystko zdarza się jej doszukiwać drugiego dna w wielu sprawach :-) która z nas tak nie miała? 😂😉 Niestety kobietami rządzą emocje, które częsta przesłaniają zdrowy rozsądek 😄 naprawdę przyjemna historia, polecam!

Naprawdę ciepła, lekka i przyjemna lektura :-) można się pośmiać, odnaleźć krztynę swojego życia w tej historii bo każda z nas nie raz miała rozterki podobne jak główna bohaterka :-) Przesympatyczna Danka ma udane małżeństwo, miłych ludzi wokół siebie, ale mimo wszystko zdarza się jej doszukiwać drugiego dna w wielu sprawach :-) która z nas tak nie miała? 😂😉 Niestety...

Książka życiu zwykłej kobiety , pracującej matki i żony . Czyta się nieźle i wciąga .

Książka życiu zwykłej kobiety , pracującej matki i żony . Czyta się nieźle i wciąga .

Wcześniej nie miałam styczności z twórczością Anny Płowiec, zaintrygował mnie tytuł książki oraz niebanalna okładka, więc dlatego byłam bardzo ciekawa czy spodoba mi się jej styl pisania. Po przeczytaniu mogę odpowiedzieć z całą pewnością, że tak. To książka o zwyczajnej kobiecie, takiej jak każda z nas, która nie jest tak całkiem zwyczajna.

Fabuła jest również zwyczajna, o codziennym życiu kobiety, ale mimo to czyta się tę książkę bardzo lekko, nie wieje tu nudą, czasami miałam wrażenie, że czytam wspomnienia o sobie z dawnych lat. Przez te kilka miesięcy jesteśmy z Danką, jej mężem Tomaszem i dwiema córkami. Poznajemy jej przyjaciół i znajomych, wśród których urzekła mnie sąsiadka Danusi. Gdy mieszkaliśmy w bloku, to również mieliśmy taką podobną panią Eulalię, która zawsze lepiej wiedziała co się u każdego z sąsiadów w domu dzieje...
Danka i Tomek to dość zgodne małżeństwo, mieszkają w Krakowie, on pracuje na utrzymanie domu a ona nim się zajmuje. Jednak kobieta nie chce być zwykłą kurą domową, chce się rozwijać, pracować. Jednocześnie bezskutecznie walczy ze swoimi nałogami (papierosy, wino, słodycze) i z nadwagą. Mimo swojej urody i przebojowości oraz tego, że mężczyźni oglądają się za nią na ulicy, nie bardzo siebie potrafi zaakceptować. Wydaje jej się, że nie jest już atrakcyjna dla Tomka, bo on ma styczność w klubie z młodszymi i szczuplejszymi kobietami, a że ostatnio późno wraca do domu i na dodatek jest zmęczony, więc Danka zaczyna mieć wiele różnych domysłów na ten temat. A od tego już tylko krok od scen zazdrości....

"A ona sama ciągle miała starego, jedynego słusznego męża. I nie zamierzała go zmieniać na lepszy model tylko dlatego, że lekko się psuł. Prościej będzie go naprawić."

Czy Tomek faktycznie ma kogoś "na boku"? Czy może to tylko wyobraźnia Danki? Lecz co można poradzić na to gdy mąż więcej czasu przebywa w pracy niż w domu. Małżonkowie oddalają się od siebie, zaczyna źle się dziać w tej rodzinie. Czy to małżeństwo przetrwa te trudne chwile?
Tomek za radą swojej życzliwej sąsiadki Eulalii wysyła niemal podstępem Dankę nad morze, na warsztaty dla kobiet. Ona jest wściekła na męża, że tak się jej pozbył z domu, lecz już w pociągu spotyka kobietę, która również jedzie na te same warsztaty. Danka postanawia uczestniczyć w nich i nawet jest dość zadowolona z pobytu. Jednak podejrzenia męża o zdradę ciągle w niej siedzą a niektóre fakty opacznie widziane i zrozumiane jeszcze to wrażenie potęgują. Często takie komedie omyłek oglądane z boku są zabawne, lecz gdy jest się samemu w samym środku takiego zamieszania to bardzo trudno o prawdziwą ocenę sytuacji. Na warsztatach Danka, jak się wydaje, odzyskuje kobiecą moc.

"Od dzisiaj jestem kobietą pełną mocy, szczęśliwą i wdzięczną za to, co mam. Za męża, dzieci i pracę. Za dobre zdrowie i piękne ciało. Tak mi dopomóż Bóg. I żebym nie popadała ciągle w paranoje, bo u mnie to raz-dwa."

Głównej bohaterki Danki nie sposób nie lubić, przyciąga nas do siebie jakby magnesem, jest niby zwyczajną kobietą, pełną energii, humoru, jednak nie ma tu żadnej nudy, jej zwyczajne perypetie, domysły i zwariowane czasem pomysły czyta się bardzo dobrze.
Taka lektura pozwala na oddech, refleksję, na myśli o swoim życiu. Potrafi i rozczulić i rozbawić jednocześnie.
A każda kobieta ma w sobie tę moc, tylko czasem trzeba umieć ją wydobyć.

"W każdej z nas można dojrzeć coś, co jest piękne, wspaniałe, godne zachwytu. Za co może się docenić."

Moim zdaniem jest to książka bardzo wartościowa i warto ją przeczytać
Polecam.

Wcześniej nie miałam styczności z twórczością Anny Płowiec, zaintrygował mnie tytuł książki oraz niebanalna okładka, więc dlatego byłam bardzo ciekawa czy spodoba mi się jej styl pisania. Po przeczytaniu mogę odpowiedzieć z całą pewnością, że tak. To książka o zwyczajnej kobiecie, takiej jak każda z nas, która nie jest tak całkiem zwyczajna.

Fabuła jest również zwyczajna,...

#ZwyczajnaKobieta @anna.plowiec.autorka @proszynski_wydawnictwo #RECENZJA
Powieści pani Ani czyta się bardzo przyjemnie.O ile dwie poprzednie były strzałem w dziesiątkę tak "Zwyczajna kobieta" rozbiła bank😉.Dawno już nie czytałam tak świetnej książki,realnej i prawdziwej,tak trafnie oddającej rzeczywistość nie jednej z nas. Główna bohaterka‐Danusia na codzień jest żoną i matką,która po zamknięciu swojego "sklepiku" ogarnia wszystko co jest do ogarnięcia a jeszcze nawet i pyszny sernik bladym świtem upiecze bo znowu nie mogła spać.Z dnia na dzień jednak Danka traci poczucie swojej wartości i atrakcyjności.Jej samoocena "kuleje"a wyolbrzymianie "domysłów" powoduje że kobieta nabiera podejrzeń co do wierności zapracowanego małżonka.Obsesyjnie "czepia" się o...w sumie o wszystko.I choć mąż zapewnia że jest piękna, wyjątkowa i pociągająca,że kocha ją na zabój to do Danki niewiele dociera...Wciąż jest podejrzliwa,zazdrosna,nieufna,rozdrażniona,wkurza się i popada w coraz większą frustrację...Dopiero warsztaty na które wysyła ją mąż,sprawiają ,że Danka dostrzega samą siebie i zaczyna powoli rozumieć przyczynę "zgrzytow" w relacjach małżeńskich i ciszy w sypialni😉.Postanawia wykorzystać swą kobiecą moc,która gdzieś tam w niej przecież jest....może lekko podrdzewiała ale już Danka ją odpowiednio "naoliwi"😉
Tu każda z nas znajdzie siebie...Mniejszy,większy kawałek...może okruch,ale znajdzie.Bo nikt nie jest doskonały i w sumie wcale nie musi taki być.Życie codziennie serwuje nam nowe atrakcje,wyboje na drodze i niespodzianki ,które nie zawsze nam się podobają.Czasem musimy zamilknąć a czasem tupnąć nogą i na głos wypowiedzieć swoje myśli,pragnienia,wątpliwości I żale.Tak zwyczajnie.I już.
Powieść jest napisana w świetny sposób.Czytelnik śmieje się,wkurza i przeżywa razem z Danką.Czuje jej emocje i utożsamia się z nimi ,bo są prawdziwe bo my tez "tak" w życiu mamy ...Z góry i pod górę, w słońcu i deszczu,czasem na rozstaju dróg.Ale zawsze ruszajmy z miejsca z wiarą w siebie i motywacją choćby tą którą dodawała sobie siły Danka ‐"mój dom ‐moja twierdza,mój strój ‐moja zbroja" .Czyż nie miała racji?Danka nie jest zwyczajną kobietą.... ona jest jedną z nas...😉💛

#ZwyczajnaKobieta @anna.plowiec.autorka @proszynski_wydawnictwo #RECENZJA
Powieści pani Ani czyta się bardzo przyjemnie.O ile dwie poprzednie były strzałem w dziesiątkę tak "Zwyczajna kobieta" rozbiła bank😉.Dawno już nie czytałam tak świetnej książki,realnej i prawdziwej,tak trafnie oddającej rzeczywistość nie jednej z nas. Główna bohaterka‐Danusia na codzień jest żoną i...

Książka o niezwyczajnej zwyczajnej kobiecie, o codziennym normalnym życiu, o każdej z nas.
Czasami wywołuje uśmiech, czasami śmiech, czasami łzy.
Bawi, wzrusza i daje do myślenia.
Serdecznie polecam

Książka o niezwyczajnej zwyczajnej kobiecie, o codziennym normalnym życiu, o każdej z nas.
Czasami wywołuje uśmiech, czasami śmiech, czasami łzy.
Bawi, wzrusza i daje do myślenia.
Serdecznie polecam

Historia nawet ciekawa, ale proza słaba.

Historia nawet ciekawa, ale proza słaba.

Doskonała! Bardzo mi się ta powieść podobała. Na początku bałam się, ze to znowu opowieść o zdradzanej, biednej kobiecie, która co najwyżej znajdzie sobie innego, lepszego faceta. A tu spotkała mnie niespodzianka. Historia jest świetnie zbudowana, fabuła nie tak oczywista, jakby się mogło pierwotnie wydawać. Są fajne zwroty akcji, momentami komedia pomyłek, można się i pośmiać i popłakać i kogoś pożałować. Historia wysoce prawdopodobna, główna bohaterka - Danusia wiedzie normalne życie matki, żony, z lekką nadwagą, pracą, starymi i nowymi przyjaźniami. Ale nie ma tu nudy, bo ma w sobie niezwykłą energię, a jej perypetie, domysły i komentarze czyta się świetnie. Jak się głębiej zastanowić, to można tutaj znaleźć wiele obaw, czy zachowań, które towarzyszą nam, czy kobietom, które dobrze znamy. Polecam!

Doskonała! Bardzo mi się ta powieść podobała. Na początku bałam się, ze to znowu opowieść o zdradzanej, biednej kobiecie, która co najwyżej znajdzie sobie innego, lepszego faceta. A tu spotkała mnie niespodzianka. Historia jest świetnie zbudowana, fabuła nie tak oczywista, jakby się mogło pierwotnie wydawać. Są fajne zwroty akcji, momentami komedia pomyłek, można się i...