Beautiful World, Where Are You

Zarys fabularny i szkic postaci świetny, jak na gatunek typowy dla tego typu powieści. Brakowało mi w tej książce więcej szczegółów i rozwinięcia wątku rodzinnego oraz zaburzeń psychicznych. Nie jest to peak Sally Rooney, ale dobra obyczajówka.

Zarys fabularny i szkic postaci świetny, jak na gatunek typowy dla tego typu powieści. Brakowało mi w tej książce więcej szczegółów i rozwinięcia wątku rodzinnego oraz zaburzeń psychicznych. Nie jest to peak Sally Rooney, ale dobra obyczajówka.

Gdyby obok wzorca metra w Sèvres miałby znajdować się wzorzec grafomanii, to powyższe "dzieło" nadawałoby się do tego celu znakomicie.

Gdyby obok wzorca metra w Sèvres miałby znajdować się wzorzec grafomanii, to powyższe "dzieło" nadawałoby się do tego celu znakomicie.

Naprawdę nie rozumiem fenomenu Rooney i nie ma we mnie żadnej zgody na to, aby autorka będąc głosem mojego pokolenia (jak lubi się ją określać),była moim głosem. To kolejna książka Rooney, w której dostrzegam jakieś ciche przyzwolenie na zachowania całkowicie dla mnie nieakceptowalne, komunikacyjne braki i hiperegocentryzm. Chcę wierzyć, że jesteśmy jednak innym pokoleniem, a opisywane w książce Rooney przypadki są wyłącznie anomaliami.
Do tego niby jest psychologicznie, ale jednak płasko.
Szybka lektura, której niewątpliwym plusem natomiast jest klimat i plastyczne opisy. Interesująca jest również mailowa forma kontaktu pomiędzy koleżankami — no właśnie, bo zdecydowanie nie nazwałabym ich przyjaciółkami. Sam fakt, że ich kontakt ogranicza się przez długi czas wyłącznie do wymiany maili, w których dzielą się wyłącznie bardzo konkretnymi wycinkami swoich rzeczywistości, większą uwagę poświęcając intelektualnej wymianie, niż sobie wzajemnie, sprawia, że relację tę ciężko określić mianem przyjaźni.

Naprawdę nie rozumiem fenomenu Rooney i nie ma we mnie żadnej zgody na to, aby autorka będąc głosem mojego pokolenia (jak lubi się ją określać),była moim głosem. To kolejna książka Rooney, w której dostrzegam jakieś ciche przyzwolenie na zachowania całkowicie dla mnie nieakceptowalne, komunikacyjne braki i hiperegocentryzm. Chcę wierzyć, że jesteśmy jednak innym...

Książka bardzo w stylu autorki. To co wybrzmiewa to relacje międzyludzkie. Pani Rooney w piękny sposób przedstawiła osobowości poprzez sposób w jaki bohaterowie nawiązują kontakt, to jakie uczucia i emocje są wywoływane przez poszczególne wydarzenia, jakimi schematami podążają na codzień i w sytuacjach stresowych. Dodatkowo nie mogę wyjść z podziwu dla nienudnych opisów prozaicznych czynności dnia codziennego. Sprawiło to, że na moment zatrzymałam się w moich szybkim życiu i robieniu pierdyliarda rzeczy na raz, bo wydajność, bo poczucie straty czasu. Przez to mam jakąś wdzięczność do autorki za te momenty, kiedy byłam z jej powieścią. Dobrze spędziłam czas.

Książka bardzo w stylu autorki. To co wybrzmiewa to relacje międzyludzkie. Pani Rooney w piękny sposób przedstawiła osobowości poprzez sposób w jaki bohaterowie nawiązują kontakt, to jakie uczucia i emocje są wywoływane przez poszczególne wydarzenia, jakimi schematami podążają na codzień i w sytuacjach stresowych. Dodatkowo nie mogę wyjść z podziwu dla nienudnych opisów...

Polecam!!!

Polecam!!!

Z braku lepszej oceny daje 5/10, bo zapomnę o tej książce najpewniej pojutrze.

Zresztą, myślę, że powiedziano o niej już dużo. Denerwujący brak użycia interpunkcji dialogowej, ciężkie rozkminy na tematy współczesne, niepotrzebne sceny seksu i związek, który wydaje się być end-gamem i w sumie czytelnik nie ma zielonego pojęcia dlaczego.

Ale pomysł mi się podobał, bo treść wydawała się bardzo spójna z opowieścią. W sumie nawet skończyło się zbyt pozytywnie jak na ten tytuł. Trochę myślałam, że to będzie taka smutno życiowa książka, ale nie była.

Tak więc... bez żalu przechodzę dalej.

Z braku lepszej oceny daje 5/10, bo zapomnę o tej książce najpewniej pojutrze.

Zresztą, myślę, że powiedziano o niej już dużo. Denerwujący brak użycia interpunkcji dialogowej, ciężkie rozkminy na tematy współczesne, niepotrzebne sceny seksu i związek, który wydaje się być end-gamem i w sumie czytelnik nie ma zielonego pojęcia dlaczego.

Ale pomysł mi się podobał, bo treść...

Ciekawe rozmyślania w mailach pisanych przez Alice i Eileen, dość adekwatne rozterki życiowe do tego, co czują dzisiejsi 20/30 latkowie. Natomiast cała fabuła wydała mi się raczej przeciętna, nie znalazłam w tej książce niczego szczególnego.

Ciekawe rozmyślania w mailach pisanych przez Alice i Eileen, dość adekwatne rozterki życiowe do tego, co czują dzisiejsi 20/30 latkowie. Natomiast cała fabuła wydała mi się raczej przeciętna, nie znalazłam w tej książce niczego szczególnego.

To nie jest książka którą mi się dobrze czytało, to było jak brnięcie przez zaspy śniegu. W połowie miałam myśl, że to erotyk zawierający "ważniejsze" przemyślenia. Zdecydowanie ten format myślenia nie jest dla mnie. Może komuś innemu się spodoba? Dla mnie 3 razy na nie.

To nie jest książka którą mi się dobrze czytało, to było jak brnięcie przez zaspy śniegu. W połowie miałam myśl, że to erotyk zawierający "ważniejsze" przemyślenia. Zdecydowanie ten format myślenia nie jest dla mnie. Może komuś innemu się spodoba? Dla mnie 3 razy na nie.

No nie wiem, nie wiem, nie jestem do końca przekonana, ale... To już druga książka Rooney, która wywołuje we mnie podobne odczucia. Nie rozumiem bohaterów, przeżywają oni zupełnie nie moje problemy. Ja w ogóle nie wiem, kto przeżywa takie problemy: od jakiegoś przyziemia związanego głównie z seksem po wyżyny losów planety i cywilizacji, a pomiędzy tym jakby nic. Przez 3/4 książki myślę: "Ludzie! Ogarnijcie się!". A na koniec wszystko się jednak składa w jakąś całość i nawet budzi się we mnie jakaś empatia. Mam takie odczucie, że Ci ludzie są bardzo realistyczni, tylko jak byłam w ich wieku, to się kolegowałam z kim innym. No i ostatecznie jest w tej Rooney coś takiego, że denerwowała, irytowała, miejscami nudziła, mędziła, a i tak wrócę do następnej 🙈

No nie wiem, nie wiem, nie jestem do końca przekonana, ale... To już druga książka Rooney, która wywołuje we mnie podobne odczucia. Nie rozumiem bohaterów, przeżywają oni zupełnie nie moje problemy. Ja w ogóle nie wiem, kto przeżywa takie problemy: od jakiegoś przyziemia związanego głównie z seksem po wyżyny losów planety i cywilizacji, a pomiędzy tym jakby nic. Przez 3/4...

Totalne rozczarowanie! Ledwo przebrnęłam, a ostatnie 100 stron to już była prawdziwa droga przez mękę:/ Pretensjonalna, okropnie napisana (lub/i przetłumaczona) - jakby autorką tego „dzieła” była mało zdolna, ale za to mocno egzaltowana 15-latka!

Totalne rozczarowanie! Ledwo przebrnęłam, a ostatnie 100 stron to już była prawdziwa droga przez mękę:/ Pretensjonalna, okropnie napisana (lub/i przetłumaczona) - jakby autorką tego „dzieła” była mało zdolna, ale za to mocno egzaltowana 15-latka!