Moje ciało

Name: Moje ciało
Rating: 6,2 (356 reviews)
Author: Emily Ratajkowski
ISBN: 9788326838897

Emily Ratajkowski

6,2 / 10

356 ocen

56 opinii

Agora

Wydawnictwo: Agora biografia, autobiografia, pamiętnik

288 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: My body
Data wydania:: 2022-04-27
Data 1. wyd. pol.:: 2022-04-27
Data 1. wydania:: 2021-11-09
Liczba stron:: 288
Czas czytania: 4 godz. 48 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788326838897
Tłumacz:: Olga Mysłowska

więcej

Emily Ratajkowski, jedna z najsłynniejszych modelek epoki internetu, długo sądziła, że skoro jej ciało należy do niej, decyzja, aby go użyć i aby na nim zarobić, oznacza akt siły. Dopóki wybór był jej, dopóty ona korzystała. Z czasem jednak pojawiła się wątpliwość: a co jeśli decyzja tylko pozornie należy do mnie? Co jeśli wachlarz możliwości zawsze ustala jakiś cispłciowy, heteroseksualny mężczyzna, a kobieta jest wynagradzana wyłącznie za to, czy swoim ciałem wpisuje się w jego fantazję? Taka świadomość okazała się brutalnym przebudzeniem, a jej owocem jest ten zestaw otrzeźwiających esejów o roli ciała we współczesnej, uprzedmiatawiającej i szowinistycznej popkulturze. Moje ciało to jedna z najbardziej wyczekiwanych i wywrotowych premier tego roku.

Średnia ocen

6,2 / 10

56 opinii 356 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Moje ciało w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Moje ciało

Średnia ocen

6,2 / 10

356 ocen

Twoja ocena

0 / 10

10 ocen

8 ocen

42 ocen

97 ocen

112 ocen

52 ocen

12 ocen

5 ocen

6 ocen

Opinia

Paulina

08.09.2025

10 / 10

Na półkach:

Czytając książkę nie wiedziałam dokładnie kim jest Emily Ratajkowski. Słyszałam jedynie, że jest modelką i aktorką, że jest atrakcyjna nie tylko w oczach mężczyzn, ale i... w oczach kobiet. To mnie zaintrygowało, stąd zdecydowałam się sięgnąć po "Moje ciało". Nie spodziewałam się jednak, że będzie to trudna lektura...

...a tytuł książki powinien brzmieć: "Umowa albo kara. Anatomia artystycznego wyzysku".

Poznałam historię młodej, atrakcyjnej i ambitnej dziewczyny, którą branża modowa potraktowała jak towar. Brak zabezpieczeń prawnych i nierówność społeczna sprawiły, że jej wizerunek (jej ciało) stały się źródłem zysku dla innych. Zamiast ochrony – wyzysk (a nawet wykorzystanie seksualne). Zamiast wsparcia – hejt i blokowanie w mediach społecznościowych.

To refleksja o brutalnej logice branży artystycznej: jeśli nie potrafisz wycenić siebie i zabezpieczyć kontraktem, szybko stajesz się ofiarą. A jeśli pochodzisz z klasy niższej – zamiast szacunku czeka cię kara. To gorzka diagnoza środowiska, które chętnie mówi o wolności, równości, feminizmie i sztuce, lecz w praktyce opiera się na nierównych relacjach władzy.

To także kolejna odsłona problemu, że wciąż istnieją ludzie przekonani, iż mają prawo do naszego ciała, wizerunku i godności tylko dlatego, że „mają na nas pomysł”. Rozważania o tzw. pretty privilege („przywileju z bycia piękną”) są tu raczej mało istotne. Emily skupia się przede wszystkim na krytyce systemu.

„Zabezpiecz się umową i pieniędzmi, albo spadaj” – to najprostsze i najbardziej bezlitosne przesłanie, jakie płynie z tej książki. Niby oczywiste, a jednak w praktyce zawiodło Emily na wielu poziomach. Życia i ludzi nie da się przewidzieć.

Są w tej książce fragmenty, do których wracałam wielokrotnie. Są też takie, które świadomie omijałam. Na przykład ten, w którym Emily opowiada o wykorzystaniu seksualnym przez znanego fotografa. Myśląc o tym, zastanawiałam się nad jej ojcem. Co czuł, kiedy to czytał? Bezsilność? Rozpacz? Poczucie winy, że nie mógł obronić swojej ukochanej córki ani spojrzeć w oczy jej oprawcy?

Ostatnie zdania "Mojego ciała" dotyczą porodu Emily. Miałam wrażenie, że odczuła ulgę, wydając na świat chłopca. Ulgę, że on nigdy nie doświadczy tego, co spotkało ją – najpierw jako nastolatkę, a później jako dorosłą kobietę.

Czy światu jest potrzebna taka książka? Zdecydowanie tak.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

638 użytkowników ma tytuł Moje ciało na półkach głównych

Przeczytane 426
Chcę przeczytać 208
Teraz czytam 4

119 użytkowników ma tytuł Moje ciało na półkach dodatkowych

Posiadam 34
2023 27
2022 26
Audiobook 11
Audiobooki 7
2025 7
2024 7

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Gdzie jesteś, piękny świecie

Sally Rooney

Książka bardzo w stylu autorki. To co wybrzmiewa to relacje międzyludzkie. Pani Rooney w piękny sposób przedstawiła osobowości poprzez sposób w jaki bohaterowie nawiązują kontakt, to jakie uczucia i emocje są wywoływane przez poszczególne wydarzenia, jakimi schematami podążają na codzień i w sytuacjach stresowych. Dodatkowo nie mogę wyjść z podziwu dla nienudnych opisów prozaicznych czynności dnia codziennego. Sprawiło to, że na moment zatrzymałam się w moich szybkim życiu i robieniu pierdyliarda rzeczy na raz, bo wydajność, bo poczucie straty czasu. Przez to mam jakąś wdzięczność do autorki za te momenty, kiedy byłam z jej powieścią. Dobrze spędziłam czas.

Dominika_gacek

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Co ci się przydarzyło?

Bruce D. Perry Oprah Winfrey

Książka jest w wielu momentach bardzo poruszająca. Wtedy, gdy opowiada lrawdziwe historie. Mówi o cierpieniu, o ludzkim cierpieniu, ktkre każde jest takie samo, niezapominalne, ważne. Pokazuje, jak ono nas zmienia, ale tez daje wiedzę o tym, jak żyć dalej, żyć szczęśliwie i jak najlepiej POcierpieniu. Bo dalej jest życie, może być piękne. I warto, by takie było. Polecam każdemu, bo każdemu z nas warto być wrażliwym, dobrym i czułym. Polecam jako lekturę konieczną kazdemu, kto pracuje z ludźmi, kto z racji zawkdu, oskbistych predyspozycji czy wyborów, często z ludźmi rozmawia, zarządza jakimś zespołem czy grupą, jest. Ludzie, uczcie się!

katwer

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Ciałaczki. Kobiety, które wcielają feminizm

Karolina Sulej

Wspaniała, wciągająca lekttura! Poznałam historie wielu bardzo inspirujących kobiet. W mojej opinii książka ma pozytywny przekaz, mimo że bohaterki nie stroniły od dzielenia się trudnymi doświadczeniami. W dalszym ciągu myślę o tym jak wiele kobiet w Polsce doświadcza różnej formy nadużyć i przekraczania granic. Ta książka zostanie ze mną na dłużej.

Joanna B

ocenił na 9 3 miesiące temu

Nie powiem ci, że wszystko będzie dobrze

Justyna Suchecka

Książka porusza tematy, które powinny być nagłośnione w dzisiejszych czasach. Dotyczą psychiki, inności i możliwości wsparcia. Po każdym rozdziale mamy krótkie porady, co możemy zrobić, jak pomóc drugiej osobie. Na końcu spis najważniejszych numerów telefonów. Nie każdy rozdział był równie interesujący, jednak myślę, że każdy znajdzie tam coś dla siebie.

Angelika

oceniła na 6 9 miesięcy temu

Smutek i rozkosz

Meg Mason

Słodko gorzka. Podobało mi się szerokie ukazanie głównej bohaterki i jej otoczenia. Choroba psychiczna z którą mierzy się postać nie jest sprecyzowana co uważam za dobry wybór. Często bohaterką jest antypatyczna ale to w sumie dobrze. Szybko się czyta. Zakończenie mnie trochę zawiodło ale nie jest to najgorsze czego się obawiałam.

Jagoda

oceniła na 7 29 dni temu

Patriarchat rzeczy. Świat stworzony przez mężczyzn dla mężczyzn

Rebekka Endler

Nie bardzo odkrywcza, choć dobrze ilustruje problemy świata. Raczej pierwszego w dużej mierze. Chyba bardziej książka antykapitalistyczna niż feministyczna. Z wagą poruszonych tematów można dyskutować, są arcyważne i w sumie błahe. Jednak wyraźnie wskazuje, że gdzieś tam na dnie wszystkich przyczyn leży patriarchat, który w sumie nie służy nikomu. I niekoniecznie rozumiany jako antykobiecy tylko w ogóle anty-inny. Brakuje równości. Truizm, ale wciąż trzeba go powtarzać.

Marta Wi

ocenił na 6 2 dni temu

Mleko i głód

Melissa Broder

Życie Rachel toczy się wokół ustalonego, restrykcyjnego planu jedzenia. Każdego dnia musi zjeść określoną liczbę kalorii, obsesyjnie pilnuje, aby nie przekroczyć limitu. Takie podejście do życia zawdzięcza swojej matce, która całe życie pilnowała, aby córka nie przytyła nawet grama. Świat kobiety zmienia się, kiedy poznaje Miriam. Ku zdziwieniu Rachel jej nowa koleżanka znajduje w życiu szczęście, mimo tego, że odbiega od kanonów figury, które nasza bohaterka wyznawała od kiedy pamięta. Codzienność Miriam nie jest jednak pozbawiona reguł – żyjąca w ortodoksyjnej, żydowskiej społeczności kobieta nie jest w pełni wolna i nie będzie mogła swobodnie rozwijać swojej relacji z Rachel. „Mleko i głód” to książka, która szokuje w zasadzie od pierwszych stron. Niewątpliwie jest to powieść szokująca, poruszająca tematy tabu, momentami balansująca na granicy wulgarności. Nie spodziewam się, aby był to tytuł, który każdemu przypadnie do gustu, jednak mnie ta lektura ogromnie wciągnęła. Melissa Broder naładowała swoją powieść szerokim przekrojem tematów. Mamy tutaj zaburzenia odżywiania, toksyczną relację z rodzicem, odkrywanie swojej seksualności, a nawet krytykę syjonizmu. Tego ostatniego się nie spodziewałam, ale jest to pozytywne zaskoczenie. Pokazuje to, że nie każda osoba pochodzenia żydowskiego ślepo popiera niebezpieczne poglądy syjonistyczne. Sama Rachel jest postacią wielobarwną. Nie zawsze wzbudza sympatię i niewątpliwie jest to zabieg celowy. Autorka poświęca jednak dużo czasu na zbudowanie tej postaci i wytłumaczenie czytelnikowi, dlatego główna bohaterka postępuje w dany sposób. Miriam o wiele mniej przypadła mi do gustu, aczkolwiek znajduję w sobie odrobiny empatii do kobiety zamkniętej w klatce religii. Relacja głównych bohaterek wypada natomiast bardzo naturalnie. Kobiety momentami niezdarnie odkrywają łączące ich uczcie i starają się znaleźć dla niego miejsce w środowisku, z którego pochodzą. Książka Melissy Broder należy do kategorii oryginalnych, może nawet ekscentrycznych. Mnie zdecydowanie przekonała autentycznością i wielowymiarowością, więc szczerze polecam.

popcloudture

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Kuriozum. Z pamiętniczka królowych dram

Patryk Chilewicz Adam Mączewski

Książka mnie zaskoczyła. Nie spodziewałam się wywiadu. Niestety w czytaniu przeszkadza mnóstwo błędów, tzn. przekręconych wyrazów, braku wyrazów, powtórzeń, nielogiczny szyk zdania. Natomiast jeśli chodzi o treść, ciekawie spojrzeć na pewne wydarzenia z perspektywy kogoś kogo znasz z filmików z YouTube’a. Można się zgadzać, można się nie zgadzać, ale trzeba przyznać chłopakom, że mają odwagę wytykać nieuczciwość „największym”, krytykować bez kompromisów, nie dać się sprzedać. Było to ciekawe zajrzeć w nich głębiej.

Septienna

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Wszystko, co wiem o miłości

Dolly Alderton

,,Wszystko, co wiem o miłości” to autentyczna, współczesna opowieść o międzyludzkich relacjach i prawdziwa lekcja życia. Ciekawa i nieoczywista fabuła, wartka akcja, dobrze przedstawieni bohaterowie i masa emocji sprawiają, że książka wciąga od pierwszej strony. Tym bardziej, że jest ona oparta na życiu i doświadczeniach Autorki. Wielowątkowa i wielowymiarowa. Pełna, intensywna, przełomowa. Szczera i przewrotna. Melancholijna i refleksyjna, zabawna i sarkastyczna. Tak bardzo uniwersalna. ,,Wszystko, co wiem o miłości” to swoisty pamiętnik Autorki. Pełen wspomnień, przeżyć, doświadczeń i emocji. To historia o miłości i przyjaźni. To opowieść o pierwszych zauroczeniach, przelotnych romansach, subtelnych flirtach i złamanym sercu. To historia o życiu w każdej jego barwie, przybliżony na różnych etapach życia autorki – a każdy z nich rządzi się własnymi prawami. To opowieść o wyborach i ich konsekwencjach oraz odpowiedzialności za swoje czyny. To historia o poszukiwaniu siebie w wielkim świecie – relacji, uczuć, wzajemnych zależności. Ukazuje, jak bardzo nasze wyobrażenia mogą być sprzeczne z rzeczywistością, a plany i marzenia tworzące się w naszych głowach nie zawsze mają odzwierciedlenie w prawdziwym życiu. Życiu, w którym wydarzyć może się wszystko. A na wszystko wpływu nie mamy. ,,Wszystko, co wiem o miłości” to słodko-gorzka i mądra powieść obyczajowa uświadamiająca, że tak naprawdę do końca nie wiemy wszystkiego o miłości, przyjaźni, pracy i… życiu. A punkt widzenia zmienia się z wiekiem, zdobywanymi latami wiedzą i doświadczeniami. To swoisty fenomen i zarazem biografia Autorki. Napisana jest lekkim i przystępnym językiem, choć wcale nie jest to cukierkowa opowieść – to życie. Prawdziwe. Radosne i bolesne. Pełne szczęścia i rozczarowań. Prawdziwa lekcja o życiu, którego nie jesteśmy w stanie w pełni zaplanować. Intryguje i ciekawi, czyta się doskonale. Podziwiam autorkę za szczerość, autorefleksję i ciekawe przemyślenia. Wyborów nie oceniam. Człowiek jest sumą własnych doświadczeń.

Joanna

oceniła na 7 2 dni temu

Ten dziwny wiek

Kiley Reid

Są takie książki, wobec których ma się spore wymagania. Niestety, nie zawsze je spełniają, tak jak w przypadku lektury „Tego dziwnego wieku” autorstwa Kiley Reid. Emira to młoda czarnoskóra dziewczyna, która dorabia pracując jako opiekunka u Alix Chamberlain. Jej szefowa to typowa kobieta sukcesu, której nic w życiu nie brakuje. Kiedy pewnego wieczoru nie ma z kim zostawić dzieci, ściąga Emirę z imprezy, aby ta zajęła się jej córką. Ten niepozorny wieczór zmieni na zawsze życie Emiry, która przechadzając się z małą podopieczną alejkami ekskluzywnego sklepu zostanie posądzona przez ochroniarza o porwanie dziecka. Kiley Reid podejmuje w swojej książce ważne wątki związane z rasizmem. Podejrzenia, które spływają na Emirę są jednoznacznie związane z uprzedzeniami rasowymi, a dalsze wydarzenia związane ze sklepowym incydentem tylko pogłębiają narrację związaną z nierównościami występującymi w Stanach Zjednoczonych. „Ten dziwny wiek” skupia się przy tym nie tylko na kwestii nienawiści rasowej, ale także na swego rodzaju fetyszyzowaniu osób czarnoskórych. Tematyka książki jest teoretycznie ciekawa, wykonanie jednak nie przekonuje. Dialogi między postaciami są rażąco sztywne, a sami bohaterowie dość jednowymiarowi. Nikogo nie da się tu darzyć sympatią. Nawet będąca w założeniu pozytywną bohaterką Emira jest momentami na tyle dziecinna, naiwna, że nie sposób jej kibicować. Tej powieści brakuje głębszej puenty. Autorka przedstawia problem, nie wchodzi jednak głębiej, przez co ciężko stwierdzić, co w zasadzie było celem tej książki. Możliwe, że ten tytuł nie do końca sprawdza się w przypadku europejskiego czytelnika. Nasze problemy z rasizmem mają inne podłoże i inne „objawy”. Typowa, amerykańska rzeczywistość niekoniecznie jest zrozumiała po drugiej stronie oceanu. Ostatnie strony najbardziej warte uwagi. Gdyby cała powieść miała podobną dynamikę, to ogólny odbiór byłby bardziej pozytywny.

popcloudture

ocenił na 6 7 miesięcy temu

Czasem czuję mocniej. Rozmowy o wychodzeniu z kryzysu psychicznego

Agnieszka Jucewicz

Jucewicz nie pisze po to, by błyszczeć – pisze, żebyś się zatrzymał, przeczytał coś, pomyślał „o cholera, to przecież ja”, i potem może zrobił herbatę i przez chwilę nie scrollował jak szaleniec. To książka dla ludzi, którzy chcą zrozumieć siebie, ale nie w stylu Instagramowych coachów, tylko z pomocą kogoś, kto potrafi słuchać. Choruję na depresję... Ta książka nie tylko mnie „dotknęła”. Ona weszła tam, gdzie już i tak było miękko, boleśnie i nie do końca zagojone. To żadna wada. Po tej książce poczułem się bardziej... zrozumiany

Krzysztof Maciejewski

ocenił na 9 2 miesiące temu

Przewodnik po emocjach. Jak lepiej rozumieć własne uczucia

Anna Cyklińska

Bardziej przystępna wersja Jak Zrozumieć Emocje Lisy Barrett, którą zresztą autorka często cytuje. ;) dobrze że w taki bardziej poradnikowy sposób, ktoś zajął się teorią konstruowania emocji Barrett, bo książka Barrett jednak ma dość specyficzny język, jej już sobie każdy nie przeczyta. A temat ważny! ;)

Audrey_Becket

ocenił na 7 5 miesięcy temu

Gorsze. Jak nauka pomyliła się co do kobiet

Angela Saini

W merytoryczny sposób podchodzi do tematu, opisuje kontekst poszczególnych badań, zdecydowanie bardzo rzetelna. Porusza wiele ciekawych wątków, mówi o nich w sposób możliwie obiektywny. Przyjemnie się czyta, bardzo inspirująca do dalszych poszukiwań. Polecam!

Ulam1580

ocenił na 8 1 rok temu

Oto ciało moje

Aleksandra Pakieła

Bardzo ciężko ten tytuł ocenić jako całość. Jako książkę. Czytając, odnosi się wrażenie zaglądnięcia do głowy bohaterki. Do jej pamiętnika. Jakiejś cząstki życia gdzie nikt inny nie ma wstępu. Dość intymne przeżycia. Dyktowane i spisane pełną gamą emocji. Z jednej strony język, który nie przypadł mi do gustu, różne przekleństwa. Z drugiej strony one tutaj pasują.. do wszystkich przeżyć. Temat ważny, bardzo ważny i potrzebny.

zaczytanagonia

oceniła na 7 2 miesiące temu

Co chcesz powiedzieć światu.

Martyna Wojciechowska

Pierwsze, co rzuca się w oczy to bardzo staranne wydanie, ze świetnymi zdjęciami bohaterek reportaży. Kobiety z różnych krajów i kontynentów mają na tyle niecodzienne historie, że warte opowiedzenia. Wyróżniają się z przeciętności, ale w sumie są całkiem zwyczajne. Co je łączy, to siła przetrwania i upór w dążeniu do celu. Inspirujące.

Lamika

oceniła na 6 6 miesięcy temu

Obsesja piękna. Jak kultura popularna krzywdzi dziewczynki i kobiety

Renee Engeln

Najbardziej ujęło mnie podejście autorki- żadne "Wywal kosmetyki, kolorowe pisma i zajmij się czymś pożytecznym", tylko czemu skupianie się na wyglądzie działa tak skutecznie i na tak dużą skalę? I na ile da się przed tym uciec? Mnóstwo przykładów- co działa na wyobraźnie i pozwala sprezentować różnorodność problemu. Wywiady z są opisywane plastyczniej niż w niektórych powieściach.

Oljum

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Matrioszka

Marta Dzido

📝 Krótka, intensywna powieść poruszająca temat uzależnienia od alkoholu i jego wpływu na życie jednostki oraz najbliższych. Autorka pokazuje historię kobiet uwikłanych w mechanizmy nałogu, stopniowo odsłaniając kolejne warstwy doświadczeń – niczym tytułowa matrioszka. To opowieść o współuzależnieniu, relacjach rodzinnych, samotności i próbie wyrwania się z destrukcyjnego schematu. Oszczędna forma i minimalistyczny język wzmacniają przekaz, skupiając uwagę na emocjach i konsekwencjach wyborów. 💭 Moja opinia: Kolejny dowód na to, że najlepsze książki wpadają w ręce totalnie przypadkiem. Niepozorna, minimalistyczna, wydana estetycznie i bez zbędnych fajerwerków – a w środku konkret, który trafia prosto w splot słoneczny. Czyta się ją szybko, ale to nie jest „lekka” lektura. Wręcz przeciwnie – "samo gęste" w krótkiej formie tylko potęguje siłę przekazu. Każde zdanie jest tu jak cios, bez rozwlekania, bez uciekania w ozdobniki. Pierwszy raz miałam taką myśl, że chciałabym mieć kilka egzemplarzy na zapas i wręczać je ludziom – tym, którzy zmagają się z alkoholem albo żyją tuż obok tego problemu. ⭐ 9/10

Klaudia Śmigielska-Skutecka

oceniła na 9 24 dni temu

Krótko i szczęśliwie. Historie późnych miłości

Agata Romaniuk

Potrzebowałam czegoś, co pozwoli spojrzeć mi na świat z innej perspektywy i potrzebowałam odrobiny zachwytu – i to właśnie dał mi zbiór reportaży Agaty Romaniuk. Nie sięgałam ostatnio po literaturę faktu i zdążyłam zapomnieć, jak bardzo historie realnych (a nie tylko fikcyjnych) postaci mogą być fascynujące. Reportaże bawiły mnie, szokowały, wzruszały. Czasami trudno było mi uwierzyć, że czytam o sytuacjach, które rzeczywiście miały miejsce. Agata Romaniuk opisała historie kolejnych par (czy czasem trójkątów...) z językową prostotą, a przy tym z dużą wrażliwością i uważnością na szczegóły. Podobało mi się, że na końcu zamieszczone są dalsze losy bohaterów opisywanych na kartach książki. A po przeczytaniu ostatniej historii zbierałam szczękę z podłogi (nie powiem dlaczego, teraz musicie przeczytać). Bardzo polecam, jeden z moich ulubieńców 2026 roku.

Inesska

oceniła na 8 21 godzin temu

Wszyscy wiedzieli

Karolina Korwin Piotrowska

Ciężko ocenić książkę jako dzieło literackie per se, bo to bardzo ważny reportaż. Rozmowy aktorów i absolwentów szkół filmowych z panią Korwin Piotrowską są poruszające, przykro się to czyta po prostu. Uczniowie szkół przez lata doświadczali przemocy i nie mogli powiedzieć nie, bo grożono im wywaleniem ze szkoły, niezdaniem lub nieznalezieniem pracy w przyszłości. Dobrze, że młodsze pokolenie się sprzeciwia i wspólnie próbują coś zmienić. A, i ważne, sztuka nie wymaga aż takich poświęceń. Nic nie jest warte łamania drugiego człowieka.

SturmGeist

ocenił na 7 2 miesiące temu

W ogóle mnie nie słuchasz

Kate Murphy

Niezwykle przystępna pozycja popularnonaukowa. Zawiera cenne wskazówki w kontekście aktywnego słuchania - na co zwracać uwagę, jak nie ściągać jej na siebie tylko utrzymywać ją na drugiej osobie, kiedy wreszcie przestać słuchać czy dlaczego kluczowe jest zadawanie otwartych pytań, rozmowa o odczuciach, doświadczeniach, opowiadanie. Przywodzi mi na myśl niegdyś przerabianą lekturę na temat komunikacji bez przemocy (say what you mean, Oren Jay Sofer), które razem w parze powinny stanowić jeden z głównych filarów podstawy programowej w szkołach.

jakub.szostek

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Cytaty z książki Moje ciało

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Moje ciało