Gdzie diabeł nie może, tam trupa pośle

To bardzo przyjemna książka, którą czyta się szybko i bez wysiłku. Krótkie rozdziały sprawiają, że łatwo wciągnąć się w historię i trudno zrobić przerwę. Lekka, wciągająca i idealna na chwilę relaksu. Warto sięgnąć.

To bardzo przyjemna książka, którą czyta się szybko i bez wysiłku. Krótkie rozdziały sprawiają, że łatwo wciągnąć się w historię i trudno zrobić przerwę. Lekka, wciągająca i idealna na chwilę relaksu. Warto sięgnąć.

Szatan w telewizorze,trup w piwnicy,szalony jamnik i nie całkiem normalne towarzystwo z małego miasteczka...takie rzeczy można znaleźć u @zastroniec w jej komediach kryminalnych.Śmieszą do łez, są pełne absurdalnego humoru dlatego tak je lubię.
Książka przeczytana w ramach wyzwania czytelniczego #chwytajtytuł u @zycie_pandy
#zbibliotekązapanbrat
@po.prostu.wiola
#booklover
#komediakryminalna

Szatan w telewizorze,trup w piwnicy,szalony jamnik i nie całkiem normalne towarzystwo z małego miasteczka...takie rzeczy można znaleźć u @zastroniec w jej komediach kryminalnych.Śmieszą do łez, są pełne absurdalnego humoru dlatego tak je lubię.
Książka przeczytana w ramach wyzwania czytelniczego #chwytajtytuł u @zycie_pandy
#zbibliotekązapanbrat
@po.prostu.wiola...

Zwariowana komedia kryminalna.

Zwariowana komedia kryminalna.

Choć seria nie będzie należała do moich faworytów, to jednak ma pewien groteskowy humor, który pozwala na trwanie w czytaniu :D

Choć seria nie będzie należała do moich faworytów, to jednak ma pewien groteskowy humor, który pozwala na trwanie w czytaniu :D

Lekka na jesień

Lekka na jesień

Tym razem nie dałem rady. Totalnie nic mnie nie śmieszyło, nie wciągnęło w tą "grę" i przeszła mi chęć dalszego czytania. Przeleciałem dość szybko pobieżnie jakieś 150 stron po to, aby dojść do sedna - czyli uzyskać odpowiedź kto, co i dlaczego.
Może jeszcze wrócę do autorki i tej serii, ale dziś, jutro, pojutrze itd .... - nie dam rady.
O tyle wcześniejsze tomy tej serii doczytałem, o tyle tej nie do końca dałem radę. Nie moja bajka zdecydowanie ten styl.

Tym razem nie dałem rady. Totalnie nic mnie nie śmieszyło, nie wciągnęło w tą "grę" i przeszła mi chęć dalszego czytania. Przeleciałem dość szybko pobieżnie jakieś 150 stron po to, aby dojść do sedna - czyli uzyskać odpowiedź kto, co i dlaczego.
Może jeszcze wrócę do autorki i tej serii, ale dziś, jutro, pojutrze itd .... - nie dam rady.
O tyle wcześniejsze tomy tej serii...

Iwona Banach – Gdzie diabeł nie może, tam trupa pośle

Komedia kryminalna to gatunek, który od czasu do czasu biorę na tapet. Tym razem trafiło na książkę, która okazała się trzecim tomem serii z trupem od Iwony Banach. Przeglądając swoje recenzje, odkryłam, że w 2020 roku czytałam pierwszą część tej serii tj. „Niedaleko pada trup od denata”. Jest to zatem moje kolejne spotkanie z autorką, choć mam lukę w postaci tomu drugiego.

Przechodząc jednak do tytułowej książki, ponownie spotykamy się z Pawłem, który wpakował się w kolejne tarapaty. Zostaje on znaleziony poturbowany w ciemnej suterenie. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że razem z nim noc w piwnicy spędził trup, znany okoliczny kurier. W śledztwo angażują się Mikołaj z Magdą i na jaw wychodzą kolejne tajemnice spokojnego miasteczka Sławiec. Żeby tego było mało, do wszystkiego dochodzi sprawa Szatana, który pojawia się w telewizorze jednej z mieszkanek…

Akcja w „Gdzie diabeł nie może, tam trupa pośle” jest zróżnicowana. Wydarzenia nie biegną na łeb na szyję, ale czasami wręcz za bardzo zwalniają, przez co powieść ta momentami jest mocno nużąca. Charakterystyczny dla tego gatunku absurd jest obecny i to zdecydowanie w konkretnej ilości, o czym należy pamiętać, sięgając po książki autorki – nie dla każdego będzie to plusem.

Ponowne spotkanie z bohaterami, szaloną ciotką Emilią, rozwijającą się Magdą oraz spory między Mikołajem a Pawłem – wszystko jest na równym poziomie, przez co miło mi było wrócić do tego świata przedstawionego i poznać kolejne perypetie znanych już postaci.

Po samej lekturze mam jednak mieszane uczucia, gdyż wyjaśnienie sprawy było mocno chaotyczne, przez co ostatni fragment książki musiałam przeczytać dwa razy. Dalej jednak uważam, że zakończenie było trochę przekombinowane z gatunku tych, których nie sposób przewidzieć, a tego nie lubię w kryminałach.

Podsumowując, była to lekka i zabawna książka, jednak zdecydowanie nie będzie w mojej topce tego gatunku.

Iwona Banach – Gdzie diabeł nie może, tam trupa pośle

Komedia kryminalna to gatunek, który od czasu do czasu biorę na tapet. Tym razem trafiło na książkę, która okazała się trzecim tomem serii z trupem od Iwony Banach. Przeglądając swoje recenzje, odkryłam, że w 2020 roku czytałam pierwszą część tej serii tj. „Niedaleko pada trup od denata”. Jest to zatem moje kolejne...

Zdaję sobie sprawę że nie każdemu będzie odpowiadało pogmatwane poczucie humoru autorki,ale mnie rozbraja i bawi do łez.

Zdaję sobie sprawę że nie każdemu będzie odpowiadało pogmatwane poczucie humoru autorki,ale mnie rozbraja i bawi do łez.

Uwielbiam tę serię! Kolejny szalony tom, który bawi, dobija (pozytywnie) i ukazuje ludzi, którzy są tak walnięci, że ciężko uwierzyć, że mogą naprawdę być wśród nas (a są!). Każdy jest na swój sposób dziwny i w tej serii to widzimy, a świat naprawdę jest pełen wariatów -tych, którzy nikomu nie wadzą i tych niebezpiecznych dla siebie i otoczenia. Seria z trupem uświadamia nam to doskonałe z każdym nowym tomem.

Uwielbiam tę serię! Kolejny szalony tom, który bawi, dobija (pozytywnie) i ukazuje ludzi, którzy są tak walnięci, że ciężko uwierzyć, że mogą naprawdę być wśród nas (a są!). Każdy jest na swój sposób dziwny i w tej serii to widzimy, a świat naprawdę jest pełen wariatów -tych, którzy nikomu nie wadzą i tych niebezpiecznych dla siebie i otoczenia. Seria z trupem uświadamia...

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam