Ogień i woda. Czy w Kościele można się dogadać?

Czasami takie krótkie książeczki są najlepsze. Nie są przegadane, ale esencjonalne i praktyczne, a jednocześnie nieuproszczone. I wydaje się, że taką książkę bardzo trudno jest też napisać. Autorowi jednak w pełni się to udało, przekazując nam duchową treść na temat modlitwy i wsłuchiwania się w głos Boga w kilku zaledwie rozdziałach. Publikacji daleko jednak od poradnika - nie będzie tutaj porad w stylu "jak zostać kontemplatykiem?" Autor w rozbrajającej szczerości stwierdza, że sam tego nie wie. Ale tak jest dobrze. Trudno jest wyrazić niewyrażalne. Wydaje się też, że wszyscy ciągle jesteśmy na etapie początkujących, którzy nie wiedzą. Lecz czasem zamiast nadmiaru słów wystarczy tylko małe naprowadzenie. A potem "opatrzność Boża poprowadzi cię tą drogą i da ci to, czego potrzebujesz. Musisz tylko chcieć wsłuchiwać się w Boże słowo."

Nieoceniony i niestety nieżyjący już ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski w wywiadzie udzielonym T. Terlikowskiemu, który został wydany w formie książki pt. „Kościół ma być przeźroczysty” przedstawił sytuację instytucjonalnego Kościoła Katolickiego w Polsce. Temat został przedstawiony bardzo wieloaspektowo, wyczerpująco i uczciwie. W treści książki-wywiadu poruszane są takie zagadnienia, jak np. kryzys powołań, odejścia księży i ich osamotnienie, bierność episkopatu wobec ewidentnych nadużyć, brak samokrytyki i hipokryzja hierarchów, czy wywieranie przez zwierzchników presji na dziennikarzach i publicystach katolickich. Ks. T. Isakowicz-Zaleski dość odważnie odnosi się do trudnej historii relacji polsko-ukraińskich, w szczególności w nawiązując do nieuregulowanej wciąż sprawy ludobójstwa na Wołyniu. Jest to rewelacyjny wywiad.

Wydawnictwo księży jezuitów WAM sprawiło mi dużą radość wydając książkę niemieckiego księdza diecezji Würzburg i profesora egzegezy Nowego Testamentu Martina Ebnera „Czy Kościół potrzebuje księży”. Obawiałam się nieco, że będzie zbyt trudna i wymagająca w czytaniu, tymczasem okazało się wprost przeciwnie… Autor wiele uwagi poświęca listom św. Pawła. Wywody teologiczne Apostoła dotyczące zbawienia, ofiary Chrystusa, pojednania z Bogiem często postrzegałam jako napisane skomplikowanym językiem, mające może znaczenie dla ówczesnych Żydów i pogan do których były skierowane, ale niekoniecznie dla nas. Ks. Ebner odsłaniając w prosty sposób ich sens pokazuje jakie wielkie znaczenie powinny mieć także dla współczesnych chrześcijan. „Jezus umarł za nasze grzechy” (1 Kor 15,3) -komuś kto wychował się w chrześcijańskim środowisku stwierdzenie to nie jest obce, a może nawet stało się oklepaną formułką. Tymczasem dla współczesnych św. Pawła było prawdziwą rewolucją zmieniającą ich postrzeganie stosunku do Boga i do siebie nawzajem. Rewolucyjność tego stwierdzenia trzeba koniecznie odkryć dziś na nowo. Ks. Ebner odnosi się również do innych ksiąg Nowego Testamentu. Zachwycający jest jego komentarz na temat wizji niebiańskiego Jeruzalem z Apokalipsy…Fragment Ap.21,22 podając wymiary Bożego miasta opisuje je jako ogromny sześcian. Dlaczego? Nie zdradzę 😊 zachęcam do poszukania odpowiedzi w książce. Publikacja ks. Ebnera ma niewielką objętość (ponad 140 stron z przypisami). Krótkie rozdziały są jasne i przejrzyste (pod każdym tytułem rozdziału wyszczególniono najważniejszą jego myśl). Czyta się naprawdę przyjemnie. Na zachętę zostawiam dwa cytaty: „w niebieskim Jeruzalem (…) wszyscy ludzie mają godność arcykapłanów, nie ma w ogóle nie-kapłanów. Tak samo wszyscy mieszkańcy miasta są rządzącymi królami- „będą królować na wieki wieków”- nie ma natomiast rządzonych poddanych (Ap 22,5). Istnieje tylko jeden stopień, a znajdują się na nim wszyscy: wszyscy jako królowie są jednocześnie sługami Boga, oddającymi Mu cześć” „Jeśli ma to znaczenie, czy jestem mężczyzną czy kobietą, wolnym czy niewolnikiem, Żydem czy (nieobrzezanym) Grekiem albo…(tu należy wstawić współcześnie stosowane kategoryzacje) to nie żyję wśród chrześcijan. Jeśli z kolei w obrębie danej grupy wkłada się mnie do takich czy innych szuflad, które kwalifikują mnie do określonych zadań, albo mnie-przeciwnie-dyskwalifikują, to tej grupy nie można nazwać Chrystusową."

Polecam wszystkim, a w szczególności tym, którzy kiedyś byli blisko kościoła, a z czasem ulegli "pokusie" i odeszli od kościoła. Ta książka nie ma na celu wyprostowanie jakichkolwiek pogladów, jest obiektywnie napisana i daje dużo przestrzeni czytelnikowi, do samodzielnej analizy i oceny sytuacji ogólnie, swoich decyzji.

Lepszy przykład niż wykład. Super książka o wartościach w życiu w perspektywie chrześcijańskiej, się bez nudy, teologicznej mowy trawy i zamulania. Ks. Pawlukiewicz mnóstwem anegdot przybliża człowiekowi to, co najważniejsze w życiu piórem lekkim i ciekawym, a jednocześnie głęboko mądrym. Warto!

Wypowiedz wybitnie subiektywna. Książka w mojej opinii niedoceniana. Ksiądz Tischner jest dla mnie wzorcem mądrości. Potrafi zauważyć wady jak i zalety każdej ze stron, bez względu na własne przekonania. Jego wypowiedzi często rzucają nowy punkt widzenia na problemy, które zaczynają się w obecnych czasach ponownie uwidaczniać, przez co śmiało można powiedzieć, że widać tutaj elementy ponadczasowości. Cieszy mnie również fakt, że nie jest to książka tylko dla ludzi wierzących w Boga. Bliżej jej rozważaniom filozoficznym, przez co każdy znajdzie coś dla siebie. Zdecydowanie będę do niej wracał, często w chwilach kryzysu. Pozostaje na półce na stałe.

Książka napisana na podstawie rozważań fragmentów Ewangelii oraz orędzia papieża Franciszka na Wielki Post 2019 "Stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych". Głównym przesłaniem książki jest narodzenie się człowieka na nowo, na skutek osobistego spotkania z Jezusem. Spotkania w sakramentach, modlitwie, opartego na miłości i wierze. Objawiającego się tym, że oddajemy Bogu całe nasze życie, by w każdej dziedzinie Bóg był obecny. Byśmy kiedyś nie stanęli przed Bogiem i nie powiedzieli, że w tej części życia Boga nie było. Trzeba pozwolić Bogu dotknąć każdej części swego życia Jego łaską, aby ją przemienił. Cytaty z książki: "Tymczasem nadzieja dotyczy mnie samego - nadzieja jest w człowieku, odnosi się do człowieka. I tak naprawdę tylko ona daje nam możliwość mierzenia się z życiem. Nadaje sens naszym drogom. Właśnie ten, kto ma nadzieję, żyje inaczej." "(...) masz przed sobą osobę, którą jest Jezus Chrystus, spotykasz się z Nim w miłości i nawet nie wiesz, jak to cię zmienia, bo ludzie, którzy się kochają, stają się do siebie podobni. Tym, co cię najbardziej zmienia, jest doświadczenie akceptacji, zmienia cię ten, kto cię kocha." "My nie posługujemy w Kościele obrzędom, nawet najświętszym, którymi są sakramenty. My posługujemy spotkaniu Jezusa z człowiekiem i sakramenty są tu niewątpliwie ważne. Ale tym, czemu posługujemy w kościele, jest wiara człowieka, to jest wiara, która prowadzi nas do sakramentów i która potem także z nich wynika. Idzie dalej i dalej, i dalej. Nie poprzestaje na przyjęciu sakramentów."

Trochę się tutaj zrodziło dziwnych komentarzy i słabych ocen. Moim zdaniem niesłusznie. Jeśli ktoś nie ma problemu z alegoryczną i symboliczną interpretacją Starego Testamentu może tutaj dowiedzieć się trochę o jego uniwersalnym znaczeniu. Oprócz tego sporo informacji historycznych i kontekstualnych. Prof. Majewski odkrywa zarówno historię Tory jak i jej sens dla współczesnego człowieka. Nie jest to suchy wykład. Kolejnym plusem jest wyjaśnianie niektórych "dziwności" Pięcioksięgu, takich jak np. to, dlaczego niektóre potrawy są czyste, a niektóre nie i dlaczego tak ważne były rytualne kąpiele. Ogólnie ciekawa praca i jeśli ktoś nie ma totalnie literalnego podejścia do Biblii, to powinien odnieść korzyść z lektury.

Matka Boska koryguje konkwistę. Książka sprawia wrażenie drobiazgowej. Przyszło mi coś do głowy. Aztekowie w czasach przed Cortezem składali krwawe ofiary też Quetzalcoatlowi. Mimo, że w oryginale Quetzalcoatl był przeciwny ofiarom z ludzi. Czyżby jakieś wypaczenie ofiary ? Inna sprawa, to ta że konkwistadorzy nie postępowali wg zasad wytyczonych przez Grzegorza Wielkiego ! 50 procent katolików żyje w Ameryce Łacińskiej - tylko jacy to są katolicy ? Teologia wyzwolenia. Meksyk to narkotykowa zgroza, a reszta ?

Książka Bóg nie jest miły to poruszająca i prowokująca do myślenia lektura, która rozprawia się z wygodnym, „uładzonym” obrazem Boga, jaki często funkcjonuje we współczesnym chrześcijaństwie. Autor przypomina, że Bóg nie przyszedł po to, by nas zadowalać, ale by nas zbawić czasem wbrew naszym oczekiwaniom. To wezwanie do odnowienia wiary w jej najbardziej radykalnym, wymagającym wymiarze, który konfrontuje nas z Ewangelią bez uproszczeń. Książka może być dla wielu czytelników niełatwa, ale z pewnością potrzebna zarówno dla chrześcijan, jak i tych, którzy dopiero szukają sensu i prawdy. Przypomina o tym, że miłość Boga nie zawsze jest „miła” jest za to prawdziwa, przemieniająca i wymagająca odpowiedzi. To lektura, która budzi sumienie i prowokuje do autentycznego spotkania z Bogiem.

We wstępie swojej książki autor cytuje słowa starożytnych mnichów "Oby to, co napisałem, było dla was pożyteczne". Ja w tej książce znalazłem wiele światła. To swoista opowieść o człowieku, o mnie, o Tobie, wierzącym i niewierzącym, radosnym i smutnym, o ludzkich tęsknotach, pamięci która z jednej strony wciąż zwraca nas ku temu co było z drugiej pozwala niejako antycypować to co będzie. Pisana z wielkim wyczuciem, wrażliwością, jeszcze nie wiem czy okaże się pożyteczna ale na pewno była wielką dawką piękna i Prawdy, a to już wielkie coś!

Ojca Szustaka nie trzeba nikomu przedstawiać. To znany zakonnik, który założył własny kanał na You Tubie "Langusta na palmie". Jest autorem wielu książek, które inspirują. Wygłasza miliony świetnych recenzji. Bazuje na Piśmie Świętym, zapoznaje nas z prawdami wiary. Wielu katolików deklaruje, że chodzi co niedziela do kościoła, ale czy wiemy, czym jest Msza święta? Liturgia to spotkanie z Jezusem Chrystusem, która kształtowała się przez wieki. W zależności od regionu świata, a nawet innego województwa, jest sprawowana nieco inaczej. Oczywiście, nie jest to błąd. Każdy ma prawo do innego odbioru. Krótka historia, synonimy i przede wszystkim opis poszczególnych części mszy świętej. Nieco teorii, praktyka, formułki z analizą krok po kroku - oto, o czym jest ta książka. Oczywiście, jak to u ojca, z dużą dawką poczucia humoru. Wielka troska o wiernych, którą przeczytamy między wersami, powoduje, że ufamy wizji autora. Widać, że nie chce nas stłamsić czy przytłoczyć, ale chce opowiedzieć o czymś, w co szczerze wierzy. To my decydujemy o tym, jak chcemy żyć i to my decydujemy o rzeczywistości naszego życia. To my stwarzamy swoje życie, a nie ulegamy mu. Jak chcę tworzyć swój świat? Jakie mam powołanie, jakie zadanie, jaki wpływ na świat? Gdzie w tym miejsce dla Boga? Świat odchodzi od Niego, a wiara to obciach. Jeśli mamy negatywne myślenie o sobie, to warto pamiętać o tym, że jest jednak ktoś, komu na nas zależy. Jest w Kościele. I paradoksalnie nie jest to zgodne z tym, co wiemy teoretycznie. Cały opis poszczególnych czynności, które wykonuje kapłan, pozwala nam zrozumieć Eucharystię. To w końcu spotkanie. Trzeba wyciszyć swoje emocje, przyjść wcześniej, aby myśli odpłynęły i skoncentrować się na Bogu. Niby proste, ale wiele osób o tym zapomina w świecie, który cały czas gdzieś pędzi. Nie ma końca to błędne koło.. Książka rozszerza horyzonty, bo w prosty sposób wyjaśnia znaczenie Mszy i roli Boga w naszym życiu. Czy nie lubimy się spotykać z przyjaciółmi, kiedy tylko możemy? To jak jest z Bogiem?

Książka o. Badeniego jest bardzo dobrą i wartościową pozycją. Skierowana jest głównie do osób, które posiadają większą świadomość religijną. Autor bowiem stosuję typowo teologiczną terminologie. Na duży plus na pewno mocno osobiste przemyślenia i szerokie spojrzenie o. Badeniego. W swojej książce bowiem widać liczne odniesienia do filozofii, socjologii, polityki z czasów życia autora. Mocno koncentruje się również na zagadnieniach z zakresu religiologii. Nie brakuje zwłaszcza rzeczowych analiz między chrześcijaństwem a wierzeniami Wschódu, głównie buddyzmem. Dodatkową zaletą pozycji jest humor gdyż autor umiejętnie wplata żarty do tej poważnej tematyki. Mały minus za redakcje książki. Miejscami wyraźnie widać, ze teksty zostały zebrane z kilkudziesięciu lat posługi o. Badeniego przez co chwilami brakuje spójności między poszczególnymi rozdziałami i akapitami. Osobiście widziałbym tu miejsce na przypisy wyjaśniające i komentarze dotyczące danego tekstu. Mam jednak świadomość dodatkowej pracy jaką spowodowałoby takie rozwiązanie. Podsumowując, polecam tę książkę gdyż przy uważanym jej przeczytaniu może przyczynić się do bardziej świadomej wiary a taki jest jej główny cel.

Chciałbym powiedzieć rewelacja, ale liczyłem na coś zupełnie innego. Przedstawiona książka to wywiad rzeczka między o. Tomaszem a ks. Wojciechem, który został spisany na podstawie audycji w radiu Emaus, które są dostępne na YouTube, zarówno na kanale radia jak i Dominikanów. Jeśli ktoś chciałby dostać darmowego ebooka tej książki to polecam zajrzeć. Ja jednak miałem nadzieję, że dostanę tutaj wiedzę bardziej skondensowaną, nie w formie dialogu, który słuchałem już dwa razy, ale raczej prozy z rozbudowaną bibliografią, do której można by zajrzeć i coś sobie doczytać. Nie mniej jest to książka, jak się wydaje, wyczerpująca temat na poziomie szarego wiernego, a nawet więcej.

Kolejna ksiązka Tomasa Halika i według samego autora – w sposób najbardziej systematyczny diagnozująca problemy współczesnego Kościoła, wraz z receptami, co z tym wszystkim zrobić. Halik sięga tutaj po koncepcję "popułudnia chrześcijaństwa" mającego być przezwyciężeniem nowożytnego "kryzysu południa" i rozwinięciem starożytnego i średniowiecznego "etapu dzieciństwa". Halik tak jak w swoich poprzednich książkach stwierdza, że chrześcijaństwo skostniało i jeśli z tego skostnienia nie wyjdzie, to staje się niejako zaprzeczeniem samego siebie. Nie ma tu innych myśli, których nie pisałby gdzie indziej, chociaż chyba tutaj są one najpełniej wyrażone. Mamy więc tutaj rozdział i o wierze i o tożsamości chrześcijanina (oba bardzo dobre),jest też historyczna refleksja nad tym jak chrześcijaństwo zmieniało się na przestrzeni dziejów, jest krytyka tradycjonalizmu, neoscholastyki, jest pochwała ateizmu, ale jednocześnie polemika z nim (polecam rozdział z omówieniem "Duchowości ateistycznej" Comte-Sponville'a). Ogólnie książka bardzo dobra, poukładana, ale dla kogoś kto zna myśl Halika, to mało tu bedzie nowych rzeczy. Jak najbardziej jednak warta przeczytania.

Ebook w abonamencie legimi. Czy wiecie, że w początkach chrześcijaństwa biskupów wybierali wierni spośród siebie? Pisze o tym św. Paweł w pierwszym liście do Tymoteusza, wymieniając cechy, jakie powinien mieć biskup: „Biskup więc powinien być nienaganny, mąż jednej żony (czyli nie rozwodnik – przyp. moje),trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, nie przebierający miary w piciu wina, nieskłonny do bicia, ale opanowany, niekłótliwy, nie chciwy na grosz, dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w uległości, z całą godnością. Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży?” -1 Tym 3, 2-5. Jak widać, nie ma tu mowy o celibacie, wprowadzonym dopiero w XI wieku, a biskup oprócz żony ma mieć także dzieci. Podobnie było u Żydów- kto nie miał żony i dzieci, nie mógł uzyskać tytułu rabina, choćby nie wiem jak był wykształcony, bo jakżeby mógł dawać porady rodzinom bez własnego doświadczenia w tym zakresie? Dla przypomnienia – Jezusa wielokrotnie nazywano Rabbim 😉 . Wiekszość autorów/ek od dawna istnieje w katolickich mediach i ich poglądy były mi znane. W którymś momencie trafiłam w internecie na wywiad z Marcinem Zielińskim, którego – mieszkając od dziesięcioleci poza Polską – zupełnie nie znałam. Kiedy znów otworzyłam ebooka, trafiłam akurat na jego wypowiedź o posłuszeństwie w dzisiejszym, pełnym skandali kosciele. Przypadek? Przyznaję, że autor przekonuje mnie do jego idei bycia posłusznym pomimo tylu wypaczeń, przywołując tych świętych, którzy tyle wycierpieli od instytucji Kościoła. Wbrew tytułowi, uważam, że świeccy w dzisiejszym kościele, zwłaszcza w Polsce, głosu nie mają. Ale być może ta książka zmieni choć trochę aktualną sytuację i dlatego jest bardzo potrzebna. Polecam.

Ks. Robert Skrzypczak w swojej książce zarysował problem antychrysta oraz zagrożeń dla chrześcijaństwa wypływających z wnętrza jak i grożących religii zewnętrznych niebezpieczeństw. W dość szerokim ujęciu ukazał zjawisko "fałszywych proroków". Warto sięgnąć, bo autor posłużył się zrozumiałem, publicystycznym językiem nie zaś stricte teologicznym (naukowym).