Chwała Mu. Jak uwielbiać

Książka dobra, ale jest zbiorem wypowiedzi (kazań/homilii),które w większości słyszałem, więc brakuje tu efektu świeżości. Nie jestem namiętnym słuchaczem ks. Pawlukiewicza, więc albo często powtarzał swoje myśli, albo akurat trafiłem na te, które zostały zapisane. Same w sobie są wartościowe i dałbym 7, ale ten 1 punkt odbieram za brak nowości w treści (która jak redakcja przyznaje jest zapisem jego kazań).

Komplicja tekstów z różnych źródeł ks. Grzywocza oraz potwórzenie treści z innych ksiażek państwa Gajdów. Zatem mamy tu do czynienia z wieloma ciekawymi treściami, które raz lepiej raz gorzej ze sobą korespondują. Ja osobiście lubie bardziej uporządkowane merytorycznie ksiażki, bo czuć że to kompilacja tekstów z różnych źródeł, choć oczywiście przemyślana.

Kolejny raz, czytając powieść ks. Arkadiusza Paśnika, zachwyciłam się tym, jak subtelnie ożywia znane z kart Biblii postaci i jak z szacunkiem "dotyka" sacrum, pomagając nam z nim obcować. Jaki jest więc wykreowany przez autora święty Józef? Oprócz tego, że odznacza się szlachetnością i pracowitością, to przede wszystkim w każdej sytuacji i zdarzeniu nieustannie szuka woli Bożej. Ma świadomość, że "WOLA NAJWYŻSZEGO JEST ZAWSZE MIŁOŚCIĄ" i zgadza się z nią nawet wtedy, kiedy nie spełnia jego oczekiwań. Zakochany w Miriam, tuż po pierwszych zaślubinach słyszy w głębi serca głos: "Miriam jest twoją żoną, ale należy do Mnie". I mimo że go nie rozumie i nie pojmuje głębi Bożych planów, widząc brzemienną Maryję, z pokorą i ufnością, choć po stoczeniu wewnętrznej walki, je przyjmuje. Kiedy jest mu po ludzku trudno, bo nie znajduje schronienia dla rodzącej Miriam, musi uciekać z rodziną do Egiptu albo "gubi" Jezusa z drodze z Jerozolimy do Nazaretu... zawsze wsłuchuje się w swoje serce. Wie, że to w nim przemawia do niego Bóg! Ale też wzrusza się, kiedy Jezus mówi do niego po raz pierwszy "tatusiu". Wyraża swoją miłość w prostych gestach. Ze wszystkich sił stara się chronić życie, którego wielkości pojąć nie umie. Jest zwyczajnym człowiekiem, którym "Bóg pisze historię zbawienia". "Oto wszystko, co mam. Oto moje szczęście. Moja droga. Moje powołanie. Jestem ojcem inaczej niż inni ojcowie. Jestem mężem inaczej niż inni mężowie. O innym życiu myślałem. Inne planowałem. A Ty, Najwyższy, dałeś mi Miriam i Jezusa. Dałeś mi życie, jakiego nie planowałem. Wciąż jesteśmy w drodze..." Z całego serca polecam Wam tę powieść, dzięki której święty Józef może stać się Waszym przyjacielem albo duchowym ojcem! Jestem pewna, że i Was ksiądz Paśnik zachwyci pięknem słowa, wymownymi symbolami i delikatną kreską, którą ożywia postaci biblijne!

Wyobraź sobie, że JESTEŚ MIASTEM. Miastem, które stworzył Bóg. Wybudowanym na wzgórzu na określonych fundamentach. Z murami, które wytyczają Twoje granice. Z bramami - emocjami. Ze studnią z wodą żywą, czyli Twoimi potrzebami. Ze świątynią - Twoją intymnością. I wreszcie z ogrodami, które symbolizują Twój nieustanny rozwój. Przemawia do Ciebie taki obraz? Jeśli tak, to książka "Boska ja" siostry Małgorzaty Lekan jest dla Ciebie! Pomyślana została jako swoisty "przewodnik po mieście", którym jest każda z nas. Tak jak przewodnik więc ma za zadanie ułatwić odnalezienie się w historii naszego życia, w tym co nasze, ale niezrozumiałe, bo nieodkryte i nienazwane. Po to, byśmy mogły czuć się ze sobą bezpiecznie, miały świadomość swojej wyjątkowości i mogły wzrastać w każdym wymiarze na drodze do Nieba. Siostra Małgorzata Lekan nieustannie odwołuje się opisu i historii Miasta Świętego - Jerozolimy, ale podstawą jej rozważań jest przede wszystkim Biblia. Przywołuje doświadczenia swoje i znanych sobie kobiet. Posługuje się językiem żywym i obrazowym, a jeśli stosuje specjalistyczną terminologię psychologiczną czy teologiczną, to wyjaśnia ją w sposób przystępny i zrozumiały dla każdego. Ja jestem tą książką szczerze zachwycona! Zresztą nadal z nią pracuję, przerabiając kolejne, proponowane przez Autorkę, ćwiczenia. I rzeczywiście, mimo że znam się ze sobą już ponad czterdzieści lat, odkrywam w sobie ciągle coś nowego, wcześniej nieuświadomionego. Coś, co mnie urzeka, inapiruje i delikatnie przynagla do pracy nad drzemiącym we mnie potencjałem. Tak więc wyobraź sobie, że JESTEŚ MIASTEM. Miastem, które stworzył Bóg, "dając Ci w pakiecie najlepszy z możliwych projekt rozwoju tego miasta. Zrealizujesz go na tyle, na ile się w niego zaangażujesz". Jeśli weźmiesz odpowiedzialność za siebie i za czas, którym tu, na ziemi, dysponujesz... Polecam z całego serca!

Niezasłużona przychylność – tak definiuje łaskę Marcin Zieliński. Łaskę od Boga. W bardzo krótkiej książce opisuje czym dla niego jest łaska, jak przejawia się jej działanie oraz co naprawdę oznacza pełnia życia w pełni łaski. Najbardziej wartościowe części książki dotyczą małych i dużych świadectw Marcina oraz bliskich mu osób. Najbardziej rozbroiła mnie opowieść o małych dzieciach jego przyjaciela – to z jaką ufnością potrafią się modlić o uzdrowienia fizyczne nieznajomego człowieka. Choćby dla tych 2 stron warto przeczytać tą książkę. Może znajdziesz w niej coś dla siebie, a może jeszcze nie, ale wiedz jedno – Bóg czeka i kocha, i nie męczy się jednym ani drugim. Nie męczy się tę przebaczaniem.

Książka jest napisana prostym, przystępnym językiem przez co bardzo dobrze i szybko się ją czyta. Jednak jeśli chodzi o treść to odnoszę wrażenie, że autor tylko powierzchownie dotyka podjętego problemu. Ciekawe przedstawienia regresów pojawiających się w życiu wybranych bohaterów Biblii, ale zbyt mało konkretnych przykładów, wskazówek jak rzeczywiście z takich życiowych "cofek" wychodzić, jak sobie z nimi radzić.

O. Wojciech Kowalski pokazuje w swojej książce że Bóg przychodzi do nas przez nasze słabości tam gdzie czujemy się słabi tam gdzie jest w nas "czarna dziura" . Nieraz wzruszyłem się czując jak Bóg przychodzi do mnie przez slowa zawarte w ksiązce O. Wojciecha bowiem "wystarczy Ci mojej łaski ,moc bowiem w słabości się doskonali,, (2 Kor 12:9) .

Genialna książka. Może nie w kontekście genialności literackiej, ale jak genialnie wpłynęła przynajmniej na mnie. To chyba jedna z najważniejszych książek, a na pewno taka, która najmocniej wpłynęła (i to gwałtownie) na moje życie. Trochę żałuję, że nie przeczytałem jej wcześniej... chociaż nie, wtedy być może nie byłym na nią gotowy i przeszedł nad nią do porządku dziennego. A tak pojawiła się w tym najwłaściwszym momencie, żeby być może uratować mi życie. Nigdy nie zapomnę i nie przestanę dziękować Osobie, która mi ją podarowała...

Książka jest przystępnym przewodnikiem po różnych formach modlitwy, napisanym w charakterystycznym, osobistym stylu autora. O. Szustak wprowadza czytelnika w temat rozmowy z Bogiem, oferując praktyczne porady i inspiracje. Jednak miejscami treść wydaje się nieco powierzchowna. Dobra lektura dla początkujących, ale może nie spełnić oczekiwań tych, którzy szukają głębszych teologicznych refleksji.

„… emocje, są jak konie pociągowe. Bez nich nie zrobisz tego, co postanowiłeś, one mają siłę pociągnąć nas do działania, ale nie mogą być koniem, który prowadzi wóz…” Co jest siłą kobiety? Najważniejszą misją? To bycie matką, żoną, gospodynią, kobietą o sprecyzowanej drodze kształtowania kariery zawodowej. Może tym razem zastanowimy się nad tymi słowami: „…O tym kim jest kobieta, stanowi jej relacja z Bogiem…”. W pewnym momencie dla Tamar świat męski przestaje istnieć. Wszak do odkrycia własnej tożsamości nie jest potrzebny żaden mężczyzna. Po długiej nieobecności na blogu, pora nadrobić książkowe zaległości i wejść do świata literatury, który daje wiele dobrego, rozwija myśli, pobudza wyobraźnię, wzbudza radość i przede wszystkim wpływa też na aspekt wewnętrznej przemiany i duchowości. Książka, o której pragnę napisać kilka słów podpowiada kobietom wiele wskazówek. Nie zawsze trzeba być szarą myszką, która boi się odezwać. Uległość i pokora nie stanowią przykładu prawidłowego funkcjonowania. Cieszę się, że jako (dziewczyna – kobieta) – mogę przyjrzeć się innemu punktowi widzenia – Adama Szustaka OP. Dominikanin, wędrowny kaznodzieja. Dzieli się Słowem Bożym z każdym, kto tego potrzebuje i gdzie jest taka możliwość… Intensywnie udziela się w Internecie prowadząc kanał YouTube „Langusta na palmie” z blisko 800 tys. subskrybentów. Tamar to kolejna – po Judycie i Esterze – niezwykła kobieta z kart Biblii, której historia opowiedziana w książce pokazuje ponadczasową tożsamość kobiet, wskazuje źródła piękna i siły. Historia Tamar opisuje to, z czym kobiety spotykają się w świecie, z czym się mierzą i jak są traktowane. Biblia lubi opowiadać o tych nieszczęśliwych kobietach. To też obraz tego, jak na niewiastę patrzy Bóg. Dla Tamar moment trudny stanie się jednak kluczowy. Nieprzewidywalny. Niejednokrotnie mężczyźni traktują kobiety bardzo przedmiotowo. Widzą je najczęściej w kuchni i domu przy sprzątaniu, gotowaniu i wychowaniu dzieci. Wdowy są np. bacznie obserwowane, bo jak dadzą sobie radę po śmierci męża… To z jednej strony rodzaj swoistej ciekawości. Przyznaję, że wzorem dla mnie jest np. moja Mama, kobieta silna i charakterna. Tamar – pragnienie macierzyństwa. Juda wziął żonę dla Eva, swego pierworodnego, a jej imię to Tamar. Ta staje się kobietą nieszczęśliwą, taką która dosłownie przynosi nieszczęście. Zdana jest na łaskę i niełaskę otoczenia. Tamar uwodzi Judę. Poprosiła od niego sygnet, sznur i laskę. Zaszła w ciążę z Judą. Jej były mąż – syn Judy był niepłodny, ale wówczas było to niedopuszczalne. Wszyscy myśleli, że synowa dopuściła się nierządu. Mieli ją wyprowadzić i ukamienować. Wtedy powiada: „…Z mężczyzną, do którego to należy, ja jestem w ciąży”. Juda wtedy odpowiada: „..Ona jest sprawiedliwsza ode mnie…”. Tamar powiła bliźnięta, dwóch synów (Peres i Zerach). Tamar i o tym musimy pamiętać - zbuntowała się przeciw przyjętym obyczajom, dlatego jest na swój sposób wyjątkowa. Juda po części obwiniał kobietę za śmierć swoich synów. Czytając książkę poznamy także zasadę „pięciu P”, czyli: - Przemyśl - Pytaj - Przewiduj - Przemódl - Poczekaj Tamar jest kobietą, która doświadczyła wszystkich możliwych nieszczęść, smutków i tragedii – głównie za przyczyną mężczyzn. Spotkało ją najgorsze, a jej świat stał się niczym nieurodzajna ziemia. Na własne oczy możemy zobaczyć, jak w Tamar zachodzi zmiana i staje się ona zupełnie nową, spełnioną kobietą. Tamar wraca, też do Ewy – matki żyjących, czyli także symbolicznego źródła kobiecości. To przedstawienie namiętności mężczyzn względem kobiet. Zaspokojenie żądz. Tamar jest niezależna. Pokazane zostaje, że każda kobieta, ma swoją misję. To walka o siebie. „Tamar. Wszystkie nieszczęścia kobiet” to symboliczna opowieść o tym, z jakim rodzajem męskości zderza się kobieta we współczesnym świecie. Tamar nie walczy i nie próbuje przekonywać męskiego otoczenia do swoich racji. Maryja i Tamar mają wiele wspólnych cech i wydarzeń z życia. Obie kobiety mieszkały z mężem, który (wziął ją do siebie),ale z miłości i czci dla Bożych spraw nie zbliżał się do niej. W książce przeczytamy o dwóch rodzajach żałoby. To żałoba zdrowa i patologiczna. Za pojawienie się tej drugiej, odpowiada sfera emocjonalna. Gorąco polecam wartościową publikację. Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK Rób to co kochasz Oprawa: miękka Projekt okładki: Jakub Kosakowski Liczba stron: 136 Wydanie I (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Lepszy przykład niż wykład. Super książka o wartościach w życiu w perspektywie chrześcijańskiej, się bez nudy, teologicznej mowy trawy i zamulania. Ks. Pawlukiewicz mnóstwem anegdot przybliża człowiekowi to, co najważniejsze w życiu piórem lekkim i ciekawym, a jednocześnie głęboko mądrym. Warto!

Krótkie, niepozorne rozdziały, a każde pół strony wystarczy na parę dni przemyśleń. Niesamowicie trafne spostrzeżenia, jednocześnie proste i tak pełne treści. Książka zmuszająca do konfrontacji z trudną prawdą o mnie samej, a jednocześnie krzepiąca i dająca nadzieję. Dla mnie - snop światła od Boga prosto na moje serduszko.

Książka Magdy Kleczyńskiej była tak często polecana, że musiałam ją przeczytać. I w końcu znalazła swój czas, aby ściągnąć ją z półki 📚 . Miłość intymna to coś więcej niż seks. Takim krótkim zdaniem można podsumować tę książkę. Kochać można poprzez dotyk rąk, spojrzenie w oczy, szczerą rozmowę czy okazanie troski 🥰 . Magda Kleczyńska w swojej książce podkreśla to, jak ważna jest miłość intymna. Przykłady z poradni, które przytacza w swojej książce pokazują, że problemy w sferze seksu często chowają pod sobą inne problemy czy nieprzegadane tematy w związku. Jedno jest jednak pewne – to nie jest coś, o czym można nie rozmawiać. A my mamy duże opory przed takimi tematami 😬 . Myślę, że temat podjęty przez autorkę jest bardzo ważny. Autorka pokazuje, że seks jest tematem, o którym powinno się rozmawiać z mężem/żoną. Nie jest to temat, który powinien zostać przemilczany 🤫 . Dla kogo jest ta książka? Moim zdaniem dla każdego! Dla żony i męża – bez względu na staż małżeński – ale także tych, którzy przygotowują się do małżeństwa. Sięgnijcie po te książkę i rozmawiajcie ze sobą! ❤️

Jakiś czas temu, będąc w księgarni, natrafiłam na tę książkę. Po prostu sama wpadła mi w ręce. Nie mogłam się zdecydować co kupić. Patrzę po regałach i widzę „Skoro jest miłość..”. Czułam, że muszę ją kupić. Macie tak czasem, że wręcz czujecie przyciąganie danej książki? Ja tak właśnie miałam… . I teraz, po kilku miesiącach, chwyciłam za nią. Zaczęłam wczoraj, skończyłam dziś. I muszę Wam powiedzieć, że to był bardzo dobry zakup tzw. „kota w worku”. To wartościowa lektura, mówiąca o istocie miłości, małżeństwa, macierzyństwa/ ojcostwa, przebaczania. Autor tłumacząc czytelnikowi w/w zagadnienia powołuje się często na treści Starego i Nowego Testamentu, na kontemplacje dwóch papieży : Jana Pawła II oraz Franciszka, na żywota konkretnych świętych. Jest to napisane prostym, bardzo „luzackim” językiem. Ale nie zawsze. Kiedy autor chce coś podkreślić, zaznaczyć, wyjustować- robi to w dość widoczny sposób. Bardzo dobrze mi się ją czytało. Wręcz ciężko było się oderwać od lektury. Mnie ta książka urzekła, ponieważ odkryłam kilka prawd, które dotykają bezpośrednio mnie samej. Dała ona mi sporo do myślenia. Nadal się zastanawiam nad niektórymi sprawami… . Dlatego cieszę się, że ją kupiłam. Cieszę się, że ją przeczytałam. Czuję, że będę do niej jeszcze niejednokrotnie wracać. I was zachęcam do jej przeczytania😉 Polecam i oceniam 9/10.

Bardzo prosta, utrzymana w konwencji konferencji, więc słowa mówionego w konkretnym miejscu i czasie pozycja. Nawet jeśli mam co do części spraw obiekcje, to nie mogę zaprzeczyć żarowi i wewnętrznemu przekonaniu, z którym są formułowane. Nie da się też ukryć, że niektóre argumenty do mnie trafiły skłaniając mnie do przemyślenia pewnych przekonań na nowo, stąd relatywnie wysoka ocena tej pozycji.

Przyjemnie się czyta, napisana lekkim współczesnym stylem; są miejscami ciekawe spostrzeżenia/wglądy dotyczące niektórych fragmentów Ewangelii, ale są też miejsca, gdzie autor pozwala sobie na dziecinne i nielogiczne wnioski (jak np. komunia na rekę jest ok, bo jak pojedziesz do innego kraju to zobaczysz że tak się robi..). Ogólnie warta przeczytania, ale spodziewałem się bardziej praktycznych rad dotyczących codziennego czytania PŚ ...

Jeden z lepszych audiobooków, z jakimi miałem do czynienia. Dużo wartościowej treści, która pomaga lepiej zrozumieć samego siebie, do tego podana w jasny sposób, z dużą dawką humoru i pysznych anegdot. Po wysłuchaniu tej konferencji faktycznie zrozumiałem wiele ze swoich zachowań i pomogło mi to... zaakceptować siebie ;) Duży plus za zdolności aktorskie i oratorskie Autora - nie sposób zasnąć słuchając tego audiobooka, z czystym sumieniem polecam go w długie, monotonne trasy autostradowe :D

Przepiękna książka o relacjach między kobietami. Podejście dwóch sióstr, (które są nie tylko siostrami ze zgromadzenia, ale też rodzonymi) pozwala spojrzeć na opowieść o Rut z dwóch perspektyw. Dostajemy zarys historyczny i informacje, które pozwalają zrozumieć panujące ówcześnie zasady oraz interpretację duchową i nauczanie na podstawie relacji Rut i Noemi. Doskonała lektura dla kobiet, które zmagają się z problemami w relacjach z innymi kobietami w swoim życiu.

Wbrew pozorom nie jest to zapis ani wygłoszonych kazań ks. Mirosława, ani nawet rekolekcji czy konferencji. To mniej lub bardziej swobodnie płynące jego refleksje na temat przyjaźni. Część z tych refleksji ma charakter uniwersalny, część niekoniecznie, a jeszcze niektóre - wyłącznie anegdotyczny. Momentami w ogóle ma się wrażenie, że ks. Mirosław pozwolił sobie na lekkie "odpłynięcie" od głównego tematu. W przeważającej części trudno też dostrzec w tym wszystkim elementów rozważań teologicznych czy biblijnych. To raczej ramy myśli "życiowych". Nie zmienia to faktu, że stale jesteśmy prowokowani do własnych przemyśleń, refleksji i ocen. Do tego, byśmy zadawali sobie bądź co bądź ważne pytania (typu "co to znaczy być przyjacielem dla innych", "co to znaczy mieć przyjaciela", dlaczego ktoś jest moim przyjacielem albo nie jest itp.) i co ważniejsze odważyli się na te pytania odpowiedzieć - nawet nie na poziomie deklaratoryjnym (teoretycznie),a raczej w swoim życiu (praktycznie). Gdzieś w tle pojawia się także wątek samotności, ale tylko na zasadzie uwag na marginesie. Przez jakiś czas ten mocno dygresyjny sposób snucia rozważań mocno mi przeszkadzał (przechodziło mi na myśl, że Autor zbliża się niebezpiecznie do "ględzenia" o wszystkim i o niczym),ale dosyć szybko dotarło do mnie, że to celowy zabieg, aby jak najbardziej zbliżyć się do przyjacielskiej (właśnie!) rozmowy, w miejsce wygłaszanej ex catedra konferencji. I polubiłem taką formę. Po reakcji innych osób mam wrażenie, że nie tylko ja...

Książka zwięzła i konkretna. Sprawnie, jasno i zrozumiale napisana, tak, że dobrze i szybko się czyta. Lektura nie dla zaawansowanych (pewnie za oczywista dla nich) ale raczej dla początkujących czy też dla mnie, czyli dla trochę zaznajomionych z tematem i szukających uporządkowania informacji oraz nowych impulsów. Dobra lektura, by podnieść jakość swojego życia duchowego.