Psy 2.5. W imię miłości

Zadziwiająco miałka, przeciętna do bólu literatura wagonowa. Zadziwiająco, bo to Psy i Pasikowski, czyli ongiś gwarancja ostrych, kontrowersyjnych treści i tez. Ale to było dawno i nieprawda. Pasikowski po latach okazał się nieledwie epigonem Wajdy - zaczął kręcić patetyczne filmy patriotyczne ("Jack Strony", "Kurier") i okazywać przywiązanie do wartości neoliberalnych. Okazał się jeszcze jednym, nieodrosłym synem transformacji i wczesnego, gazetowo-wyborczego post-komunizmu: dostajemy tu np. zdumiewający obraz Walęsy jako mądrego prezydenta, państwowca, który jak dobry car, albo jak Bierut z czytanek, czuwa i pamięta o skromnych, maluczkich bohaterach, takich jak Morawiec (przysięgam, że nie zmyśliłem tego, tak jest w książce).
Reżyser, scenarzysta i pisarz na starość stracił zęby również w dziedzinie obmyślania fabuły i perypetii - treść książeczki jest prosta, schematyczna, bezbarwna i nużąca. Dość powiedzieć, że jednym z głównych motywów jest tajemnica tożsamości głównego czarnego charakteru - tajemniczej osoby, która dynie na życie i zdrowie Franza i Nowego. Otóż na koniec poznajemy tożsamość tego kogoś i powiedzieć, że to jest mokry kapiszon, to tak jakby nic nie powiedzieć. Miałkość i bezbarwność tej rewelacji to doskonałe podsumowanie i ekstrakt tej prozy.
Jedyną jej wartością jest dopięcie całego cyklu "Psów", bo zgodnie z tytułem jest to pomost między częścią drugą i trzecią, wyjaśniający skąd Franz znalazł się w polskim więzieniu, mimo że w finale części drugiej pożegnaliśmy go na plaży w Nowej Zelandii.

Zadziwiająco miałka, przeciętna do bólu literatura wagonowa. Zadziwiająco, bo to Psy i Pasikowski, czyli ongiś gwarancja ostrych, kontrowersyjnych treści i tez. Ale to było dawno i nieprawda. Pasikowski po latach okazał się nieledwie epigonem Wajdy - zaczął kręcić patetyczne filmy patriotyczne ("Jack Strony", "Kurier") i okazywać przywiązanie do wartości neoliberalnych....

Jako fanka filmowych „Psów” sięgnęłam po tę książkę z dużym zaciekawieniem. Niestety, nie do końca spełniła moje oczekiwania – brakowało mi klimatu i głębi znanej z ekranizacji. Choć momentami potrafiła wciągnąć, całość wypadła raczej średnio. To bardziej ciekawostka dla fanów niż pozycja, która zostaje na długo w pamięci.

⭐ Ocena: 6/10

Jako fanka filmowych „Psów” sięgnęłam po tę książkę z dużym zaciekawieniem. Niestety, nie do końca spełniła moje oczekiwania – brakowało mi klimatu i głębi znanej z ekranizacji. Choć momentami potrafiła wciągnąć, całość wypadła raczej średnio. To bardziej ciekawostka dla fanów niż pozycja, która zostaje na długo w pamięci.

⭐ Ocena: 6/10

Do przeczytania na raz. Okazała się wciągającą, ciekawą lekturą, idealną "na plażę".

Do przeczytania na raz. Okazała się wciągającą, ciekawą lekturą, idealną "na plażę".

Książkę czyta się szybko, cały czas coś się dzieje. Wraca w niej duch filmowych Psów i właśnie....bez znajomości filmów - nie ma sensu czytać. Dużo odwołań do wcześniejszych części a i zostawione furtki do części 3. Wiele wyjaśnia, zwłaszcza ta przepaść czasowa między druga z trzecią częścią filmu. Dla fanów Franza i Nowego.
Ps fajne nawiązanie do Spinakera - gangstera z trzeciej części Psów, który w czasie książki jest jeszcze dzieckiem.

Książkę czyta się szybko, cały czas coś się dzieje. Wraca w niej duch filmowych Psów i właśnie....bez znajomości filmów - nie ma sensu czytać. Dużo odwołań do wcześniejszych części a i zostawione furtki do części 3. Wiele wyjaśnia, zwłaszcza ta przepaść czasowa między druga z trzecią częścią filmu. Dla fanów Franza i Nowego.
Ps fajne nawiązanie do Spinakera - gangstera z...

Książka średnia, bardzo dużo nawiązań do filmów i jednocześnie dodatek do nich. Jeśli nie jest się w temacie z filmami może być nieco zagmatwana i nie zrozumiała, aczkolwiek czyta się szybko.

Książka średnia, bardzo dużo nawiązań do filmów i jednocześnie dodatek do nich. Jeśli nie jest się w temacie z filmami może być nieco zagmatwana i nie zrozumiała, aczkolwiek czyta się szybko.

Psy tylko i wyłącznie w formie filmu. A jeśli chodzi o książkę to, przyjemnie się czyta, lecz historia trchę naciagana.

Psy tylko i wyłącznie w formie filmu. A jeśli chodzi o książkę to, przyjemnie się czyta, lecz historia trchę naciagana.

Średniak, nie wnosi wiele do serii filmowej, ale czytany przez Cezarego Pazurę pozwala na chwilę wrócić do świata Psów, plusik za klimat.

Średniak, nie wnosi wiele do serii filmowej, ale czytany przez Cezarego Pazurę pozwala na chwilę wrócić do świata Psów, plusik za klimat.

Wpisuję tytuł innej książki i wyskakują mi cytaty z tego czegoś. Promujcie sobie to g... inaczej, może reklamą skierowaną bezpośrednio do fanów bajki o dobrym ubeku, czy coś...

Wpisuję tytuł innej książki i wyskakują mi cytaty z tego czegoś. Promujcie sobie to g... inaczej, może reklamą skierowaną bezpośrednio do fanów bajki o dobrym ubeku, czy coś...

Taki typowy średniaczek dla fanów filmu. Nic nadzwyczajnego. Trochę nazbyt filmowa, aczkolwiek przyjemna.

Taki typowy średniaczek dla fanów filmu. Nic nadzwyczajnego. Trochę nazbyt filmowa, aczkolwiek przyjemna.

Przyznam, że przeczytałem jakąś książkę o czymś. Oglądałem oczywiście wiele lat temu film Psy i Psy 2. Jednak obecnie praktycznie nic nie pamiętam z treści drugiej części. Czytałem też powieść napisaną jeszcze w latach 90-tych przez Adam Bora na podstawie scenariusza. Tym razem jednak brak jakiegokolwiek wstępu, czy wprowadzenia postaci. Bez dokładnej znajomości treści, szczególnie drugiej części nie ma szans na zrozumienie tej pozycji. Praktycznie cały czas musiałem zgadywać dlaczego Morawiec został porwany i czym podpadł Franz Rosjanom.

Przyznam, że przeczytałem jakąś książkę o czymś. Oglądałem oczywiście wiele lat temu film Psy i Psy 2. Jednak obecnie praktycznie nic nie pamiętam z treści drugiej części. Czytałem też powieść napisaną jeszcze w latach 90-tych przez Adam Bora na podstawie scenariusza. Tym razem jednak brak jakiegokolwiek wstępu, czy wprowadzenia postaci. Bez dokładnej znajomości treści,...