Piknik na skraju drogi i inne utwory

Nie gwiazdkuję, bo udało mi się przeczytać tylko pierwszą powieść że zbiorczego wydania, czyli tytułowy "Piknik...". Początkowo ciężka to była dla mnie przeprawa, ale w momencie, kiedy pojawiło się wyjaśnienie tytułu, wszystko nabrało sensu i moja ocena znacznie wzrosła. Na tyle, bym nawet odważnie mówiła, że było to świetne.

Zaczęłam powieść drugą, ale to już nie ten sam klimat, zdaje się. I na chwilę obecną porzuciłam, chociaż kiedy piszę te słowa i wracam myślami do "Poniedziałek zaczyna się w sobotę" to nawet kusi mnie jednak wrócić i dać szansę historii.

Taką to dziwną relację mam że Strugackim. Może jednak czytając po powieści raz na jakiś czas przebrnę przez całość? Nie wiem, ale nie chcę czuć presji w postaci tej pozycji wiszącej jako aktywnie czytana.

Nie gwiazdkuję, bo udało mi się przeczytać tylko pierwszą powieść że zbiorczego wydania, czyli tytułowy "Piknik...". Początkowo ciężka to była dla mnie przeprawa, ale w momencie, kiedy pojawiło się wyjaśnienie tytułu, wszystko nabrało sensu i moja ocena znacznie wzrosła. Na tyle, bym nawet odważnie mówiła, że było to świetne.

Zaczęłam powieść drugą, ale to już nie ten sam...

Muszę przyznać, że z początku zawiodłem się na tej książce. Spodziewałem się zupełnie czegoś innego. Jednak im dalej brnąłem w ten przedziwny swiat, tym bardziej mnie wciągał. Jest to sci-fi oszczędne w słowach i refleksyjne. Autor nie tłumaczy każdego terminu w książce, wręcz przeciwnie - pozostawia wiele do dopowiedzenia. Jest tam bardzo wiele momentów w których warto się zatrzymać i pomyśleć o życiu, człowieczeństwie i egzystencji. Za to z drugiej strony jest bardzo mało treśći i fabuły. Jednak historie ludzi którzy każdego dnia ryzykują życiem i nigdy nie są pewni jutra czyta się dobrze od początku świata. Zrozumiałam siłę tej książki dopiero po tym jak ją skończyłem. Bez wątpienia jest to klasyk. Sam pomysł na książkę wydaje się doskonały, ale oczywiście trzeba brać pod uwagę, że lata które ubiegły od napisania tej książki zrobiły swoje i brakuje jej dynamiki dzisiejszych pozycji. Mimo wszystko "Piknik..." Ma w sobie coś co trudno opisać i na pewno zostanie ze mną jeszcze na długo.

Muszę przyznać, że z początku zawiodłem się na tej książce. Spodziewałem się zupełnie czegoś innego. Jednak im dalej brnąłem w ten przedziwny swiat, tym bardziej mnie wciągał. Jest to sci-fi oszczędne w słowach i refleksyjne. Autor nie tłumaczy każdego terminu w książce, wręcz przeciwnie - pozostawia wiele do dopowiedzenia. Jest tam bardzo wiele momentów w których warto się...

To, co najbardziej cienię po latach w twórczości Strugackich, to szacunek do inteligencji odbiorcy. Nic w tych wykreowanych światach nie jest wytłumaczone, nikt tu nikogo za rączkę nie prowadzi. I tak pozostaje do końca.
Spotkałam się z opinią, że te opowiadania są niezrozumiałe (i za długie),nie da się pojąć mechaniki przedstawionego świata. A czy my, ludzie żyjący na tej niebieskiej kulce , naprawdę pojmujemy mechanizmy rządzące naszym istnieniem? Wiele spraw przyjmujemy na wiarę, któż z nas na prawdę pojmuje i rozumie np. grawitację, o odziaływaniach kwantowych nie wspominając?

Jesteśmy z każdym opowiadaniem wrzucani w niepojmowalne, niezrozumiałe zależności i jest to właśnie odbicie naszego istnienia tu na ziemi.
Zupełnie inaczej, niż w wielu współczesnych powieściach SF, gdzie autorzy na siłę usiłują wytłumaczyć mechanikę stworzonego przez siebie świata na pierwszych 20 stronach.
Dlatego kocham "Ślimaka na zboczu" - najbardziej niepojętą i najbliższą naszemu życiu kreację literacką.
Pomiędzy przygniatającą biurokracją a niepojętymi siłami ludowej metafizyki, które okazują się być niezwykle bliskie naszemu własnemu doświadczeniu.
"Jeśli co półtorej minuty rzucić kamyczek i jeśli prawdą jest to, co opowiadała jednonoga kucharka [...] i jeśli nieprawdą jest to, o czym szeptem rozmawiali szofer Tuzik z Nieznajomym [...], i jeśli choć raz w życiu spełniają się ludzkie oczekiwania, wówczas przy 7 kamyku [wyjdzie na polanę DYREKTOR].
może wtedy bohater otrzyma PRZEPUSTKĘ?

To, co najbardziej cienię po latach w twórczości Strugackich, to szacunek do inteligencji odbiorcy. Nic w tych wykreowanych światach nie jest wytłumaczone, nikt tu nikogo za rączkę nie prowadzi. I tak pozostaje do końca.
Spotkałam się z opinią, że te opowiadania są niezrozumiałe (i za długie),nie da się pojąć mechaniki przedstawionego świata. A czy my, ludzie żyjący na...

Miałem z tyłu głowy tych autorów, ale jakoś nie było okazji przeczytać. Trafiłem wreszcie i było warto.
Piknik na skraju drogi to faktycznie najlepsze dzieło z tego zbioru opowiadań. Jeśli jednak nie lubicie opowiadań,to spokojnie są to naprawdę dłuższe formy po około 200 stron każda.
Niestety troche nierówne i jak Piknik wgniótł mnie w ziemię tak z kolejnymi było już różnie.
'Poniedziałek zaczyna się w sobotę' mocno zmęczył absurdem ale koniec końców byłem zachwycony.
'Trudno być Bogiem' również nie była łatwa ale bardzo przyjemna
'Miliard lat..' trzymała w napięciu ale już tyłka nie urwała
Natomiast 'Ślimak..' wymęczył mnie strasznie. To świetny utwór który daje do myślenia ale napisany tak absurdalnie i abstrakcyjnie że pewnie wiele osób się odbije.

Polecam serdecznie, ale po pierwsze dajcie sobie czas i róbcie przerwy między utworami. Ja poleciałem jeden po drugim i było ciężko miejscami.
Dostajesz tort w różnych smakach i teksturach i można zjeść cały owszem, ale warto sobie robić małe przerwy.
Jeśli odbijesz się od Pikniku albo Poniedziałku to dalej nawet nie próbuj.
To kawał ciężkiej pracy dla szarych komórek.

Miałem z tyłu głowy tych autorów, ale jakoś nie było okazji przeczytać. Trafiłem wreszcie i było warto.
Piknik na skraju drogi to faktycznie najlepsze dzieło z tego zbioru opowiadań. Jeśli jednak nie lubicie opowiadań,to spokojnie są to naprawdę dłuższe formy po około 200 stron każda.
Niestety troche nierówne i jak Piknik wgniótł mnie w ziemię tak z kolejnymi było już...

Z jakichś powodów nie czytałem wcześniej nic braci Strugackich, a że to klasyka science-fiction postanowiłem nadrobić zaległości. Co mogę powiedzieć o tej ponad 900 stronicowej cegle? Niestety jest dość nierówna, lepsze fragmenty przeplatają się ze słabszymi, pierwszy utwór to miazga („Piknik na skraju drogi”),ale potem jest już bardzo różnie. Bracia Strugaccy poruszali rozmaite tematy jak wizyta obcej cywilizacji, walka dobra i zła, rozmaite dylematy moralne, absurdy naszej rzeczywistości. Wydaje mi się jednak, że twórca po prostu tworzy i wylewa się z niego to co mu leży na sercu i wątrobie, a dopiero potem krytycy dopatrują się wartości jakie przemycił a sam autor może być tego nie do końca świadomy. W każdym razie w przeważającej większości czyta się to dobrze, autorzy mieli dużą wyobraźnie i dużo interesujących pomysłów a co więcej potrafili te pomysły sprzedać w atrakcyjnej formie. Wiadomo, klasyka to klasyka i warto się z nią zapoznawać i wciąż odkrywać w niej coś nowego. To co stworzyli bracia Strugaccy ma na pewno kilka warstw i swoistą głębię, dlatego myślę, że nie sposób wychwycić wszystkiego przy pierwszym czytaniu. Niestety przy ostatnim utworze pt. „Ślimak na zboczu” poległem i nie doczytałem go do końca. Jak dla mnie był on zbyt absurdalny. Czy polecam? „Piknik na skraju drogi” to na pewno must read dla każdego szanującego się fana fantastyki, a pozostałe utwory można poczytać, też są intrygujące. Moje oceny cząstkowe poszczególnych utworów są następujące:

1. Piknik na skraju drogi – 9/10
2. Poniedziałek zaczyna się w sobotę – 6/10
3. Trudno być bogiem – 7/10
4. Miliard lat przed końcem świata – 6/10
5. Ślimak na zboczu – nie doczytałem więc nie oceniam.

To daje końcową ocenę siedmiu gwiazdek (bardzo dobra). Polecam.

Z jakichś powodów nie czytałem wcześniej nic braci Strugackich, a że to klasyka science-fiction postanowiłem nadrobić zaległości. Co mogę powiedzieć o tej ponad 900 stronicowej cegle? Niestety jest dość nierówna, lepsze fragmenty przeplatają się ze słabszymi, pierwszy utwór to miazga („Piknik na skraju drogi”),ale potem jest już bardzo różnie. Bracia Strugaccy poruszali...

Pierwszy tom zbiorczego wydania powieści braci Strugackich, czyli absolutnych klasyków rosyjskiej i światowej fantastyki. Znalazła się tutaj fenomenalna powieść "Piknik na skraju drogi", która miała ogromny wpływ na literaturę fantastyczną (szczególnie postapo) i popkulturę. Powieść do dzisiaj robi ogromne wrażenie (tutaj w nowym tłumaczeniu Rafała Dębskiego). Oprócz tego znajdziemy tutaj również świetną powieść "Poniedziałek zaczyna się w sobotę", bardzo dobrą "Trudno być bogiem" (kolejna powieść, która miała spory wpływ na literaturę fantastyczną) i abstrakcyjną "Ślimak na zboczu". Jedynie "Miliard lat przed końcem świata" moim zdaniem odstaje poziomem od pozostałych powieści zawartych w tym tomie. Zdecydowanie warto zapoznać się z tymi klasykami!

Pierwszy tom zbiorczego wydania powieści braci Strugackich, czyli absolutnych klasyków rosyjskiej i światowej fantastyki. Znalazła się tutaj fenomenalna powieść "Piknik na skraju drogi", która miała ogromny wpływ na literaturę fantastyczną (szczególnie postapo) i popkulturę. Powieść do dzisiaj robi ogromne wrażenie (tutaj w nowym tłumaczeniu Rafała Dębskiego). Oprócz tego...

Piknik na skraju drogi: 5/5
Poniedziałek zaczyna się w sobotę: 2/5
Trudno być bogiem: 4/5
Miliard lat przed końcem świata: 4/5
Ślimak na zboczu: 2/5

Natomiast łączna ocena zbioru utworów to mocne 6/10.

Piknik na skraju drogi: 5/5
Poniedziałek zaczyna się w sobotę: 2/5
Trudno być bogiem: 4/5
Miliard lat przed końcem świata: 4/5
Ślimak na zboczu: 2/5

Natomiast łączna ocena zbioru utworów to mocne 6/10.

Ten monumentalny tom to absolutny klasyk science fiction, który każdy fan gatunku powinien znać! Strugaccy to mistrzowie, a zebranie tu 'Pikniku na skraju drogi', 'Poniedziałku zaczyna się w sobotę', 'Trudno być bogiem', 'Miliarda lat przed końcem świata' i 'Ślimaka na zboczu' to złoto.

Przyznaję, niektóre elementy zestarzały się nieco w kwestii stylu czy tempa, ale to tylko pokazuje, jak bardzo autorzy wyprzedzali swoje czasy. Co najważniejsze, poruszane tu problemy ludzkości, nauki, moralności i władzy są nadal boleśnie aktualne. Warto sięgnąć i przekonać się, dlaczego Strugaccy wciąż inspirują.

Ten monumentalny tom to absolutny klasyk science fiction, który każdy fan gatunku powinien znać! Strugaccy to mistrzowie, a zebranie tu 'Pikniku na skraju drogi', 'Poniedziałku zaczyna się w sobotę', 'Trudno być bogiem', 'Miliarda lat przed końcem świata' i 'Ślimaka na zboczu' to złoto.

Przyznaję, niektóre elementy zestarzały się nieco w kwestii stylu czy tempa, ale to...

Nie jestem zdolna pojąć tych treści.

Nie jestem zdolna pojąć tych treści.

W tym zbiorze najlepsze są: Piknik na skraju drogi i Trudno być bogiem.

W tym zbiorze najlepsze są: Piknik na skraju drogi i Trudno być bogiem.