Zniszczone pianino

Zakazane uczucie - pod takim tytulem przeczytalam te ksiazke

Zakazane uczucie - pod takim tytulem przeczytalam te ksiazke

Platoniczny całe szczęście romans pomiędzy dorosłym facetem a umierącym 17 letnim chłopcem. Potem telenowela. Dobrze, że to tak krótkie.

Platoniczny całe szczęście romans pomiędzy dorosłym facetem a umierącym 17 letnim chłopcem. Potem telenowela. Dobrze, że to tak krótkie.

Nie potrafię ocenić tej książki, gdyż jest bardzo nierówna. Wspaniała pierwsza część, potem absurdalna druga (relacja Anna - Tadeusz),wspaniała trzecia część i absurdalny epilog (relacja Anna - Chris). Temat bardzo ciekawy, ale potencjał niewykorzystany, niestety.

Nie potrafię ocenić tej książki, gdyż jest bardzo nierówna. Wspaniała pierwsza część, potem absurdalna druga (relacja Anna - Tadeusz),wspaniała trzecia część i absurdalny epilog (relacja Anna - Chris). Temat bardzo ciekawy, ale potencjał niewykorzystany, niestety.

Bardzo smutna książka 😭

Bardzo smutna książka 😭

Nie miałam dużych oczekiwań, gdy sięgałam po ten tytuł. Duży druk i wiele dialogów obiecywało szybką lekturę. Poza tym przywykłam do tego, że takie powieści to coś, o czym zazwyczaj szybko zapominam. Dlatego podeszłam do tej historii na luzie… I jakież było moje zdziwienie, gdy po jej zakończeniu nie potrafiłam wyrzucić jej z głowy.
„Zniszczone pianino” to książka, która porusza szereg ważnych tematów. Przykłady można by mnożyć, ale najważniejszym problemem poruszonym w niej jest nietolerancja. I to w każdym tego słowa znaczeniu – od traktowania innej orientacji niczym choroby, po wykluczanie niepełnosprawnego chłopca z życia rodzinnego.
Nie przesadzę, gdy napiszę, że niektóre postacie w tej historii były okropne. Czasami sama nie wiedziałam, czy są one bardziej okrutne, czy krótkowzroczne. Miłość i nienawiść kierują nimi, jednak często nie potrafią one dobrze ocenić sytuacji. A zakończenie zostawiło mnie z olbrzymim smutkiem w sercu...
Losy bohaterów wzbudziły we mnie wiele emocji. Moim zdaniem autor potrafił wykreować ciekawe, barwne charaktery. Dla mnie najciekawsze były te fragmenty, które opowiadały o rodzącym się uczuciu między Chrisem i Edwardem. Cieszę się, że przedstawiono je w tak poetycki, delikatny sposób.
W tej relacji nie ma erotyzmu, są za to długie rozmowy zakochanych w sobie mężczyzn... A raczej po prostu dwóch ludzi, którzy mają swoje marzenia i pasje. Dodatkowo dramatyzmu dodaje fakt, że jeden z bohaterów jest śmiertelnie chory. Czytelnik obserwuje więc te wykradzione chwile, pełne nadziei i wiary w to, że może kiedyś… Szukania sposobu na to, aby pomóc ukochanej osobie. Choć na chwilę ulżyć jej w cierpieniu. Było to całkowicie naturalne i sprawiło, że polubiłam te fragmenty książki.
Powieść Andrzeja F. Paczkowskiego to taka historia, która skłania do przemyśleń. Nie jest ona długa, ale zawiera wiele ważnych lekcji życiowych. Co do klimatu, przypomina mi ona trochę „Bridgertonów” – te wszystkie bale, rozterki miłosne i podziały społeczne… W sumie mogłoby tego być trochę więcej, bo bardzo podobały mi się te opisy w książce.
Szczerze mówiąc, podczas czytania nawet nie zdawałam sobie sprawy z przewracanych stron. Przyczyną tego jest pewnie fakt, że historia ta naprawdę potrafi oczarować i wciągnąć czytelnika w swój świat. „Zniszczone pianino” to opowieść, która nie jest przesadnie skomplikowana. W mojej opinii jednak warto ją poznać, bo ma wszystko, co czyni książkę interesującą i ważną. Polecam!

Nie miałam dużych oczekiwań, gdy sięgałam po ten tytuł. Duży druk i wiele dialogów obiecywało szybką lekturę. Poza tym przywykłam do tego, że takie powieści to coś, o czym zazwyczaj szybko zapominam. Dlatego podeszłam do tej historii na luzie… I jakież było moje zdziwienie, gdy po jej zakończeniu nie potrafiłam wyrzucić jej z głowy.
„Zniszczone pianino” to książka, która...

Rozczarowanie. Jest świetnie napisana, czyta się jednym tchem, ale moim zdaniem to książka niewykorzystanych szans. A zakończenie jest nieporozumieniem.

Rozczarowanie. Jest świetnie napisana, czyta się jednym tchem, ale moim zdaniem to książka niewykorzystanych szans. A zakończenie jest nieporozumieniem.

" Zniszczone Pianino" czy chodzi o instrument? No cóż po części tak, ale jest to historia łamiąca konwenanse która w tamtym czasie nie mogła mieć miejsca. Cóż teraz nikt nie byłby zniesmaczony ale wtedy to było nie do pomyślenia. Dziedzic, wielkiej fortuny zakochuje się... w nastolatku śmiertelnie chorym trzeba dodać. Jego ciepło i uczucie są bardzo silne nawet po śmierci, i ta cudowna gra na pianinie, która przewija się przez całą powieść. Autora trzeba pochwalić za podjęcie tematu trudnej i niemożliwej a jakże gorącej miłości, która niestety nie kończy się happy endem. Zapraszam do lektury.

" Zniszczone Pianino" czy chodzi o instrument? No cóż po części tak, ale jest to historia łamiąca konwenanse która w tamtym czasie nie mogła mieć miejsca. Cóż teraz nikt nie byłby zniesmaczony ale wtedy to było nie do pomyślenia. Dziedzic, wielkiej fortuny zakochuje się... w nastolatku śmiertelnie chorym trzeba dodać. Jego ciepło i uczucie są bardzo silne nawet po śmierci,...

Historia niezwykła,opisana przez autora przepięknie.
Szczerze to nie spodziewałam się,że ta książka porwie mnie i zawładnie mną,pełno tu emocji mocnych,ciekawych wrażeń oddał mi ten romans obyczajowy.
Jest tutaj fascynacja do muzyki,cudowne uczucie głównych postaci,szczera,wielka miłość młodych zakochanych poruszane trudne tematy miłość,utrata bliskiej osoby,ciąża,zdrada,szaleństwo,ból,cierpienie.
Urzeka pięknem, wzrusza i intryguje lektura.
Pióro autora zachwyciło mnie bardzo dobre jest wspaniałe ,styl pisarski pisarza lekki,ciekawy.
Fabu,przejmująca i zaskakująca,dobre zwroty akcji, trzymała mnie w napięciu.
Postacie książkowe serdecznei,wspaniałe,świetnie wykreowani.
Zachwycona jestem tą książką to była sama przyjemność czytanie cudownej,wartościowej lektury.

Historia niezwykła,opisana przez autora przepięknie.
Szczerze to nie spodziewałam się,że ta książka porwie mnie i zawładnie mną,pełno tu emocji mocnych,ciekawych wrażeń oddał mi ten romans obyczajowy.
Jest tutaj fascynacja do muzyki,cudowne uczucie głównych postaci,szczera,wielka miłość młodych zakochanych poruszane trudne tematy miłość,utrata bliskiej...

"Tak bardzo żałuję,że mnie nie zabrałeś na koniec świata."

"Słowa ranią przecież najbardziej. Jak wiele złych słów trzeba wyrzucić z siebie,by zranić kogoś i dopiero potem się uspokoić?"

Anna po śmierci męża została sama z dwójką dzieci- z małą Elisabeth i nastoletnim ciężko chorym Edwardem. Niestety ledwo wiązała koniec z końcem, nie mając już innego wyjścia prosi o pomoc dawnego przyjaciela i jednocześnie kuzyna zmarłego męża. Chris bez zastanowienia pomaga Annie w załatwieniu wszystkich spraw i w przeprowadzce do siebie. Kiedy pewnej nocy słyszy jak Edward pięknie gra na pianinie uderzają w niego uczucia, których nigdy dotąd nie doświadczył. Był oczarowany chłopcem, szybko zorientowali się oboje, że są sobą zafascynowani.

Matka Chrisa odkrywając jego tajemnice postanawia odsunąć go od Edwarda i organizuje mu wyjazd. Niedługo po jego wyjeździe, za namową matki Chrisa w podróż za mężczyzną wyrusza także zakochana w nim Anna. Do czego uczucia zaprowadzą bohaterów? Czy w tej sytuacji jest miejsce na jakiekolwiek szczęśliwe zakończenie?

Książka przez to jaki ma opisany wątek może się niektórym nie spodobać. Jednak mi to nie przeszkadzało, była opisana tylko relacja pomiędzy mężczyznami, ich fascynacja, nic więcej. Myślę, że nie to jest w tej książce najważniejsze! Książka opowiada o zakazanej miłości. O tym, jakie życie jest niesprawiedliwe, o chorobie i o tym, jak dusza jest uwięziona w ciele, pokazuje słabość człowieka. Pokazuje nam jak cieszyć się z małych rzeczy. Uważam, że książka jest naprawdę smutna. Wzruszyły mnie słowa Edwarda, kiedy opowiadał o swojej chorobie i o swoim nieszczęśliwym życiu. Nie tego pragnął.

Autor ma swietny styl pisania, rewelacyjnie czytało mi się tą książkę. I choć było tutaj poruszonych moim zdaniem trochę za dużo wątków-m.in.miłość, ciąża, morderstwo, utrata bliskiej osoby - to miło spędziłam czas z książką! A kończąc ostatni rozdział aż miałam dreszcze ! Brawo dla autora za pomysł na książkę!

"Miłość ma wiele odcieni" - ten cytat idealnie pasuje do tej książki !

#zniszczonepianino #waspos #wydawnictwowaspos #reading #book #books

"Tak bardzo żałuję,że mnie nie zabrałeś na koniec świata."

"Słowa ranią przecież najbardziej. Jak wiele złych słów trzeba wyrzucić z siebie,by zranić kogoś i dopiero potem się uspokoić?"

Anna po śmierci męża została sama z dwójką dzieci- z małą Elisabeth i nastoletnim ciężko chorym Edwardem. Niestety ledwo wiązała koniec z końcem, nie mając już innego wyjścia prosi o...

Recenzja: 10/10 Tytuł: Zniszczone pianino. Autor: Andrzej F. Paczkowski. Najpierw bardzo chciałam podziękować Panu Paczkowskiemu za pisanie tak wspaniałych książek! Moja opinia na 10 punktów! Bardzo poruszająca historia miłości między Chrisem, Edwardem i Anna… Rodzinny mezalians tragiczny w skutkach… Chris zakochuje się z wzajemnością w Edwardzie - synu Anny. Anna zakochuje się w Chrisie. Miłość w tamtych czasach wręcz zakazana. Matka Chrisa odkrywa prawdę. Wysyła syna na Ceylon, odizolowując go od Edwarda. Chrisa nagle odwiedza Anna. Co z tego wyniknie. Jak zniesie rozłąkę Edward, który choruje na suchoty? Historia niosąca przesłanie do ówczesnych czasów, ze miłość nie powinna znać granic i powinno iść się za głosem serca. Opowieść tak smutna i długo pozostająca w sercu. Oceńcie sami! Dla mnie były to chwile pełne wrażeń i emocji. Dziekuje wydawnictwu Waspos za możliwość recenzji.

Recenzja: 10/10 Tytuł: Zniszczone pianino. Autor: Andrzej F. Paczkowski. Najpierw bardzo chciałam podziękować Panu Paczkowskiemu za pisanie tak wspaniałych książek! Moja opinia na 10 punktów! Bardzo poruszająca historia miłości między Chrisem, Edwardem i Anna… Rodzinny mezalians tragiczny w skutkach… Chris zakochuje się z wzajemnością w Edwardzie - synu Anny. Anna zakochuje...