Jak się nie zabić i nie zwariować

Historia przeżyć Justyny jest mocno osobista, ale jednocześnie uniwersalna, dotykająca tematów, które mogą być bliskie wielu osobom.

Jest to książka pełna szczegółowych opisów. Dla osób, które interesują się tematyką zdrowia psychicznego, emocji, walki z kryzysami i poszukiwania drogi do lepszego życia, to na pewno bardzo wartościowa książka.

Historia przeżyć Justyny jest mocno osobista, ale jednocześnie uniwersalna, dotykająca tematów, które mogą być bliskie wielu osobom.

Jest to książka pełna szczegółowych opisów. Dla osób, które interesują się tematyką zdrowia psychicznego, emocji, walki z kryzysami i poszukiwania drogi do lepszego życia, to na pewno bardzo wartościowa książka.

gdy kupowałam książkę to tytuł mnie bardzo zmylił, myślałam że jest to coś w formie poradnika na co liczyłam jednak po pierwszych stronach zdałam sobie sprawę że jest to autobiografia i od tej pory sprawdzam co pisze na tyle książki.. dla fanów Justyny będzie fajna

gdy kupowałam książkę to tytuł mnie bardzo zmylił, myślałam że jest to coś w formie poradnika na co liczyłam jednak po pierwszych stronach zdałam sobie sprawę że jest to autobiografia i od tej pory sprawdzam co pisze na tyle książki.. dla fanów Justyny będzie fajna

Nie spodziewałam się, że ta książka dostanie ode mnie taką wysoką ocenę. Osobowość autorki i podchodzenie przez nią z takim spokojem do poważnych spraw dla mnie jest niesamowita. Mam świadomość, że ta książka budzi kontrowersje, nie mniej jednak osobiście uważam że jest warta przeczytania, choćby dla wiedzy co może dziać się z człowiekiem, który nie daje sobie rady, jakie emocje mu towarzyszą. Jestem pod wrażeniem.

Nie spodziewałam się, że ta książka dostanie ode mnie taką wysoką ocenę. Osobowość autorki i podchodzenie przez nią z takim spokojem do poważnych spraw dla mnie jest niesamowita. Mam świadomość, że ta książka budzi kontrowersje, nie mniej jednak osobiście uważam że jest warta przeczytania, choćby dla wiedzy co może dziać się z człowiekiem, który nie daje sobie rady, jakie...

Książka zakwalifikowana jako poradnik, aczkolwiek tym gatunkiem nie jest. Według mnie jest to autobiografia autorki. Opisuje ona całe swoje młode życie. Trudne dzieciństwo z pijącym ojcem, zapracowaną matka i nieobecną siostrą. Okres dorastania, brak zrozumienia, lęki. Poznajemy jej psychikę gdy podcina sobie żyły czy połykała tabletki. Co czuła i co nią kierowało. Wrażenie wywierają opisy pobytów w szpitalu psychiatrycznym.
Smutne jest to, że rodzice nie rozmawiają ze swoimi dziećmi. Trudna młodzież kieruje się odczuciami a nie jest zwyczajnie "trudna". W ostatniej części książki autorka zaczyna skuteczne leczenie i wiarę w siebie i swoje możliwości. I tu na samym końcu mamy może dwa rozdziały typu poradnik. Dla mnie bardzo ubogie i tak na prawdę nic nie wnoszące.
💊
Podsumowując, autorka pisząc książkę chciała zostać zrozumiana. Dla jej otoczenia staje się otwartą księgą. Podejmuje próbę wsparcia psychicznego dla innych, ale w tej pozycji jest tego za mało. Same odwołania skłaniają do refleksji, aczkolwiek jest to typ osobistej spowiedzi i wątpię aby wpłynął na osoby trzecie.

Książka zakwalifikowana jako poradnik, aczkolwiek tym gatunkiem nie jest. Według mnie jest to autobiografia autorki. Opisuje ona całe swoje młode życie. Trudne dzieciństwo z pijącym ojcem, zapracowaną matka i nieobecną siostrą. Okres dorastania, brak zrozumienia, lęki. Poznajemy jej psychikę gdy podcina sobie żyły czy połykała tabletki. Co czuła i co nią kierowało. Wrażenie...

Polecam

Polecam

Ocena książki jest trudna, ponieważ dużo zależy od tego czy czytelnik zmagał się z podobnymi problemami co autorka. Jest to książka zdecydowanie dla kogoś, kto wychowywał się w dysfunkcyjnej rodzinie, czuje się przez to zagubiony i niezrozumiany. Ktoś kto przechodzi przez stany depresyjne może znaleźć pocieszenie i nadzieję oraz wskazówki jak może sobie pomóc.
Ta twórczość może nie trafić do kogoś, kto miał beztroskie życie i nie ma żadnych traum do przepracowania, ale przy dużej empatii może jednak wzruszyć i wzbudzić uczucie współczucia.

Ocena książki jest trudna, ponieważ dużo zależy od tego czy czytelnik zmagał się z podobnymi problemami co autorka. Jest to książka zdecydowanie dla kogoś, kto wychowywał się w dysfunkcyjnej rodzinie, czuje się przez to zagubiony i niezrozumiany. Ktoś kto przechodzi przez stany depresyjne może znaleźć pocieszenie i nadzieję oraz wskazówki jak może sobie pomóc.
Ta...

Obawiam się, że ta pozycja może jedynie pogłębiać problemy psychiczne u młodych osób..

Obawiam się, że ta pozycja może jedynie pogłębiać problemy psychiczne u młodych osób..

Napisana na siłę, powierzchowna, bez emocji.

Napisana na siłę, powierzchowna, bez emocji.

''Jak się nie zabić i nie zwariować '' autorstwa Justyny Suchanek @sukanek to jedna z moich ulubionych książek. Jest smutna, porusza trudne tematy a jednocześnie jest piękna i motywująca. Autorka jest jednocześnie bohaterką utworu, opowiada o trudnościach, jakie towarzyszyły jej w życiu, między innymi o walce z depresją. Dokładnie opisuje swoje odczucia i emocje. Pokazuje, że warto pokochać samego siebie i nie należy się poddawać. Napisała tą książkę, aby podzielić się tym, co ją spotkało i jednocześnie pomóc innym osobom borykającym się z podobnymi problemami. Myślę, że naprawdę warto przeczytać tę książkę.

TW: depresja, myśli sam0b0jcze, pr0by sam0b0jcze

⭐⭐⭐⭐⭐/⭐⭐⭐⭐⭐

''Jak się nie zabić i nie zwariować '' autorstwa Justyny Suchanek @sukanek to jedna z moich ulubionych książek. Jest smutna, porusza trudne tematy a jednocześnie jest piękna i motywująca. Autorka jest jednocześnie bohaterką utworu, opowiada o trudnościach, jakie towarzyszyły jej w życiu, między innymi o walce z depresją. Dokładnie opisuje swoje odczucia i emocje. Pokazuje,...

Przy dwóch pierwszych rozdziałach wylałam duużo łez, trafiły do mnie. Historia na końcu o zaczarowanej filiżance bardzo mi się podobała :)

Przy dwóch pierwszych rozdziałach wylałam duużo łez, trafiły do mnie. Historia na końcu o zaczarowanej filiżance bardzo mi się podobała :)