Dago i Lo. Nocnik

Przykład książki, którą trochę trudno ocenić. Ilustracje są ciekawe. Tekst w porządku, ale tłumacz musiał się nieźle nagimnastykować, by tekst był wierszem i nawiązywał do ilustracji. Brawa dla tłumacza. Dzieje się tak dlatego, że w oryginalnym języku książka oparta jest na prostych, rymujących się stwierdzeniach "frog sits on a log", "cat sits on a mat". Wiele z tych rymów nie dzieła po polsku. Lektura była dzięki temu ciekawsza, bo szukaliśmy z młodym oryginalnego testu i oryginalnych rymów. Przy okazji nauczyliśmy się kilku nowych angielskich słów.

Znakomita. Moja 6-latka uwielbia budowy, koparki, dźwigi i wywrotki... Siedziała zasłuchana. Ta seria jest raczej dla młodszych dzieci, ale ilustracje, treść i tłumaczenie są/jest świetne i będziemy tę książkę czytać przed snem przez okrągły rok. Choć w Boże Narodzenie szczególnie miło będzie zanurzyć się w tę opowieść, aby łatwiej zasnąć.

Oryginalna i niestandardowa historia, mało tekstu, duże litery i pytania do czytelnika sprawiają, że książkę szybciutko się czyta. Czy wyruszasz na przechadzkę do krainy niedźwiedzi? Czy wiesz, czym się różni niedźwiedź czarny od brunatnego? Czy brunatne niedźwiedzie mogą być troszkę czarne? Czy brunatne niedźwiedzie wspinają się na drzewa? Ile ważą czarne niedźwiedzie? Przeczytajcie, a się dowiecie:)

Wielkim atutem książeczki są jej bogate, kipiące wręcz kolorem ilustracje. Przyciągają wzrok maluch na dłużej - dając większą gwarancje, że skończy się czytać, nim mały słuchacz się znudzi :) Historia jak najbardziej na zimę; są sanki, śnieg, leśne zwierzątka - czyli wszystko to, co maluchy lubią. Polecam :)

Sympatyczna opowieść o dziadku, który dzięki magicznej busoli potrafił zabrać swoje wnuki - zwane Ancymonami - w nawet najbardziej odległy zakątek świata. A że nawet rajska wyspa w którymś momencie może przestać być taka rajska, to wyprawy te obfitowały w całe mnóstwo przygód. Historia pobudzająca dziecięcą wyobraźnię, pełna ciepła i słownego humoru. Może być niezłą inspiracją dla młodych czytelników do wymyślania własnych niesamowitych przygód, w których biorą udział ze swoimi dziadkami ;)

Wszystkie odcienie życia rodzeństwa - tak podsumowałabym tę książkę. Relacje między braćmi i siostrami potrafią być trudne, ale i piękne. Z jednej strony bywa tu dużo złości, rywalizacji, zazdrości. Z drugiej jest przecież miłość, troska, wsparcie. Książkę czytałam z czterolatkiem, który mierzy się z faktem posiadania młodszej siostry. Taka lektura i związana z nią rozmowa może być pomocna ze względu na pokazaną w książce różnorodność uczuć i sytuacji, które wiążą się z posiadaniem rodzeństwa. A i samemu można nieco czulej spojrzeć na własne rodzeństwo.

Rodzina Dusi staje przed nie lada wyzwaniem. Od kiedy mama zmieniła pracę nie ma jak odbierać córeczki. Jak sama mówi - pracuje na końcu świata i nie zdążyłaby wrócić przed zamknięciem przedszkola. No a tata wyjeżdża w delegację. Co tu zrobić? Może Dusię odbierać będzie Psinek-Świnek? Pomysł wydaje się znakomity, ale dziewczynka ma wrażenie, że mama nie jest nim zachwycona. Na szczęście z ratunkiem przychodzą dziadkowie Dusi. Gdy przyjeżdżają dziewczynka szybko się przekonuje, że babcia z dziadkiem muszą się bardzo mocno kochać! Dziadek ćwiczy codziennie, by móc nosić babcię na rękach, starsza pani natomiast z miłości upiekłaby nawet sernik (choć zupełnie jej to nie wychodzi). Tylko pozazdrościć! Następnego dnia okazuje się, że do przedszkolnej grupy Dusi dołączył nowy kolega. Klaudiusz przyniósł ze sobą pudło zabawek, nosił modne okulary i podarował dziewczynce piękną, różową lalkę. Czy to już ta wielka miłość, o której mówili dziadkowie? Szkoda tylko, że Tomek (przyjaciel Dusi) sprawiał wrażenie nieco obrażonego. Czy to przez to, że poczęstowała Klaudiusza swoim plackiem ziemniaczanym? Wszystko zapowiadało się pięknie, Klaudiusz zadeklarował się nawet, że się z Dusią ożeni, gdy będzie dorosły. Nieoczekiwanie w zabawie dziewczynka straciła jeden ze swoich warkoczy. Tak to już jest, gdy przed zabawą nie ustali się, że we fryzjera bawimy się tylko na niby! Czy wielka miłość przetrwa tę próbę? Sprawdźcie sami! „Dusia i Psinek-Świnek. Wielka miłość” to bardzo ciekawa i pouczająca historia. Mali czytelnicy nauczą się rozróżniać przejściowe zauroczenie od prawdziwej przyjaźni. Zobaczą też, że wielka i prawdziwa miłość przetrwa wszystko (nawet brak jednego warkoczyka). Justyna Bednarek jak zwykle stworzyła bardzo zabawne opowiadanie, które pokazuje świat oczami kilkulatka. Dodam jeszcze, że postać Psinka-Świnka mnie po prostu urzekła, choć przytulanka wbrew tytułowi nie jest tu wcale głównym bohaterem. Opowieści towarzyszą staranne i bardzo kolorowe ilustracje Marty Kurczewskiej. Postaci, stworzonych przez ilustratorkę nie da się nie lubić! Każdy bohater budzi dużą sympatię (no, może z wyjątkiem Klaudiusza – choć nie można mu odmówić pewnego uroku). Patrząc na kolory można odnieść wrażenie, że jest to książka skierowana do dziewczynek. Uwierzcie mi jednak, że historia zaciekawi także chłopców. Jakby nie było mamy tu też męskich bohaterów, których rola w opowiadaniu jest ogromna! Jest bohaterski dziadek, przyjacielski Tomek, no i oczywiście Klaudiusz! „Dusia i Psinek-Świnek. Wielka miłość” to opowiadanie, po które śmiało można sięgnąć z dziećmi już od 3. roku życia. Prosty język, duże obrazki i ciekawa fabuła zainteresują zarówno młodszych, jak i tych ciut starszych czytelników. Polecamy! Czytelnicze Podwórko

Bardzo podobały mi się inne książki ("Miłość", "Moja młodsza siostra") tego duetu autorskiego, więc z zaciekawieniem sięgnęłam po "Mój dom". Ta książka podoba mi się trochę mnie, ale nadal uważam, że to wartościowa lektura do przeczytania z kilkulatkiem. Tym razem, autorki skupiają się na tym, czym właściwie jest dom, jak można mieszkać itd. Proste, przejrzyste ilustracje dopełniają treść. Warto przeczytać i porozmawiać z dzieckiem o tym, czym jest dla niego dom.

Dawno już nie widziałem tak pięknie zilustrowanej książki. Ciekawie opisana historia udomowienia koni, z dużym naciskiem na ich użycie w licznych wojnach od początków ludzkości. Większe skupienie na tej tematyce sprawi, że pozycja z pewnością spodoba się chłopcom, ale i młode miłośniczki jeździectwa na pewno ją polubią.

www.drobnymmaczkiem.com zapraszam na mojego bloga o książkach dla dzieci i młodzieży Trochę książek dla dzieci przez moje ręce już przeszło, nie powiem. W zasadzie od sześciu lat, codziennie – jak na prawdziwe mole książkowe przystało, pożeramy z moją trójką najróżniejsze książki. Często jest to „wałkowanie” po raz setny naszego domowego hitu, innym razem wracanie do starej dobrej klasyki, a czasem sięganie po pachnące nowości, czyli wkraczanie na książkową ‘terra incognita”, odkrywanie nowych światów, bohaterów, kolorów i języka. Przyznam, że ta intensywna sześcioletnia praktyka, daje mi całkiem spory ogląd na literaturę dziecięcą ostatnich lat, tym samym, zrodziła (jakże mylne!) przekonanie, że chyba już mało co może mnie w tej dziecinie zaskoczyć. A jednak… Pewien mały niebieski smok i niepozorny żółty balonik, totalnie zbiły doświadczoną matkę-czytaczkę z pantałyku. Niby nic nowego – ot, trzy kartonówki dla najmłodszych rozprawiające się z trudnymi zagadnieniami świata maluchów. Pozycji o takiej tematyce jest na pęczki! Jednak zaraz po otwarciu tej książki, przekonujemy się, że mamy do czynienia z prawdziwą perełką, Dago i Lo – bo o nich mowa, to dla nas powiew świeżości w całym tego słowa znaczeniu. Świetnie przemyślany koncept całej serii, wyjątkowy język Doroty Kassjanowicz (nietuzinkowy, inteligentny),niespotykani dotąd bohaterowie, ilustracje Roberta Romanowicza na wysokim poziomie artystycznym (klasa sama w sobie) i to, co lubimy najbardziej – poczucie humoru. Dago to mały niegroźny smok (jego przodkiem był ponoć dinozaur, bazyliszek i smok wawelski). Lo to mały żółty balonik. Dago i Lo „(…)przyjaźnią się, kiedy jest dobrze i gdy jest źle. A choć Lo mówi po swojemu, smok go rozumie bez problemu.” Przyjaciele wspierają się w trudnych chwilach i pokazują, że nie ma sytuacji bez wyjścia czy problemu bez rozwiązania. Lo cierpliwie i pomysłowo pomaga Dago rozstać się ze smoczkiem, albo wspiera go dzielnie przy pożegnaniu z pieluszką, innym razem przyjaciele wspólnie rozprawiają się ze strachem przed ciemnością. Wszystkie części łączy ten sam początek i koniec, dzięki czemu czytelnik ma wrażenie, że wkracza do świata, który dobrze zna, który zdążył już oswoić. Dla nas najfajniejszym motywem książki jest oryginalny język żółtego balonika, który można zrozumieć używając słowniczka na ostatnich stronach. Wierzcie lub nie, ale mój starszy syn czasem mówi w języku Lo! Reasumując – ta seria to nie tylko uczta dla oka i ucha, ale też świetna zabawa.

Nie ma dwóch takich samych ludzi. Możemy uczyć się innych rzeczy, ale i tak każdy z nas jest dobry w innej rzeczy. Uświadamianie tego może mieć różne formy. Czasami podglądamy zwierzęta i czytamy bajki o nich, innym razem sięgamy po lekturę o narzędziach (rewelacyjna książka z Wydawnictwa Nasza Księgarnia) i razem z nią buszujemy w dziadka schowku z narzędziami, a innym razem sięgamy po Muminki czy Kubusia Puchatka, w których też pięknie widać różnorodność. Uwielbiam książki pokazujące odmienne charaktery, podziały zadań, różnorodne talenty, ponieważ one pozwalają pokazać dzieciom, że bycie innym jest świetne, bo możemy się uzupełniać. „Rety! Ktoś nowy na placu budowy!” to opowieść o maszynach na placu budowy. Wszystkie budzą się, kiedy wstaje dzień, zapoznają się z planem i biorą się za pracę. Nie są to czynności chaotyczne, bo każdy doskonale wie, w czym jest najlepszy i z kim pracuje najskuteczniej. To pomaga nam i sobie przypomnieć, że wcale nie musimy być najlepsi we wszystkim. Wystarczy, że będziemy dobrzy w jednej rzeczy i nauczymy się współpracować oraz wykorzystywać nasze talenty. Niepozorna książeczka będzie nie tylko doskonałą czytanką dla małych miłośników maszyn i podglądania placów budowy, ale przede wszystkim opowieścią terapeutyczną dla dzieci, które nie wierzą we własne możliwości, uważają, że zadania je przerastają i nie potrafią nawiązywać współpracy. Obserwując bohaterów dowiadujemy się też, że ważny jest efekt, a nie pośpiech oraz trzymanie się planu i podziału zadań, bo to pozwala na dobrą pracę. Poza tą mało oczywistą funkcją opowieść spełnia taką bardziej oczywistą: wprowadza w świat prac maszyn. Dzieci poznają nazwy i funkcje bohaterów i tym sposobem wzbogacają swoje słownictwo. Warto zachęcić swoje pociechy do zakupu różnorodnych pojazdów i odgrywaniu zadań takich jak w książce: rysowanie plany budowy oraz wykorzystanie kolejnych maszyn do realizacji zadania. Codzienne zajęcia mogą też urozmaicić kolorowanki z pojazdami, rysowanie ich i odrysowywanie. Szczególnie to ostatnie zadanie powinno przypaść przedszkolakom do gustu. Musimy tyko zaopatrzyć się w duże ilości papieru śniadaniowego i kalkę. Warto też spróbować zbudować bohaterów opowieści z opakowań. W najbliższym czasie pokażę Wam, jaką piękną gromadkę można stworzyć, a teraz zachęcam do czytania opowieści przedszkolakom. Opowieść posiada piękne, dwustronicowe ilustracje Toma Lichtenhelda. Piękne kolory, prosta kreska i personifikacja bohaterów sprawia, że stają się oni bliżsi młodym czytelnikom. Na każdej stronie znajdziemy niewielką ilość tekstu bogatego w treści, dzięki czemu dzieci nie będą się nudziły. Joanna Wajs pięknie przenosi nasze pociechy w świat stworzony przez Sherri Duskey Rinker. „Rety! Ktoś nowy a placu budowy!” to kolejna opowieść tego zespołu o placu budowy. Wcześniejsze pozwoliły nam przyjrzeć się temu, co dzieje się na placu budowy i w jaki sposób maszyny przygotowują się do snu oraz świąt. Warto zamówić wszystkie, bo każda wniesie cenne pouczenie i stanie się pretekstem do rozmów.

Matylda jest krową, która zdecydowanie nie lubi się nudzić. Mieszka na wsi wraz z innymi wiejskimi zwierzętami, jednak wcale nie ma zamiaru wieść życia przeciętnej krowy. Lubi nowe przygody, nie zważa na to, że jest sporym zwierzęciem, nie czuje przez to żadnych ograniczeń, tylko chęć poznawania świata i przygód.

Książka jest pięknie wydana. Twarda, tłoczona oprawka przyciąga uwagę i sprawia, że dotykamy smutku. Oswajamy się z nim już na poziomie okładki. Jest oszczędna w słowach, w kolorach i ilustracjach. Autorka daje sporo miejsca odbiorcy na własne przemyślenia. Smutek przedstawiony jest jako bezkształtna, zielona masa przypominająca ducha z opuszczoną głową i smutnym wyrazem twarzy. Wchodzi przez drzwi, siada tak blisko, że aż trudno się oddycha. Osacza chłopca z każdej strony. Dziecko musi oswoić ten smutek. Spędzić z nim czas, posiedzieć w samotności, posłuchać muzyki, a może pójść na spacer. Czasami szum drzew może uspokoić smutne myśli, ulubiona książka czy gorąca czekolada. Zapraszam pod adres: http://swiattomskiego.pl/?p=6699&preview=true by przeczytać pełną wersję recenzji.

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2020/01/ksiazki-dzieciece-o-emocjach-i.html Główny bohater (lub główna bohaterka, gdyż płeć jest bliżej nieokreślona) spędza czas z najbliższymi, jednocześnie porównując swój sposób życia do tego, jak funkcjonują zwierzęta. Okazuje się, że nasi mniejsi przyjaciele są bardzo podobni do nas... "Tak jak ty" to ukłon w stronę świata zwierząt, które są bardziej podobne do nas, niż niekiedy chcemy się do tego przyznać. Tak jak my pragną czułości oraz poczucia bezpieczeństwa, chronią się w domu przed deszczem, bawią się z innymi, mają różne humory i odrębne charaktery, czasami boją się czegoś, lubią jeść, porozumiewają się czy uczą, podpatrując innych. Wszyscy jesteśmy częścią tego samego świata, więc musimy tolerować się i szanować, aby żyło się nam jak najlepiej. Ilustracje Pauline Martin potrafię rozpoznać z daleka - jej styl jest na tyle specyficzny, że od razu widać, które obrazki tworzyła. Format książki, kolorystyka oraz treść powinny przemówić do każdego malucha, uświadamiając go w kwestiach, o jakich zdajemy się zbyt często zapominać.

W ten brzydki i deszczowy dzień postanowiliśmy zmienić nieco otoczenie i wybraliśmy się na plac budowy. Już czekała na nas piątka przyjaciół, a po pewnym czasie dołączył mały skrzat - miniładowareczka Brumka Brzdąc. Duże maszyny lekceważąco traktowały malucha, nie dostrzegając jej wielkich możliwości. Gdy spychacz i koparka zsuwają się z urwiska, Brumka odważnie organizuje akcję ratunkową. Czy znajdzie się miejsce w drużynie dla małej, niepozornej ładowarki? O tym, jak zostać "Mistrzem kieszonkowym z placu budowy" dowiecie się z kolorowej książeczki Sherri Duskey Rinker, wypełnionej uroczymi ilustracjami AG Ford.

ego, jak ważne jest bezpieczeństwo na drodze, nie trzeba chyba nikomu powtarzać. Warto w tym temacie uświadamiać również dzieci, i to od najmłodszych lat. Książka „Jedź! Jedź! Stój!” w prosty, ciekawy i mądry sposób pokaże dzieciom, jak i dlaczego należy przestrzegać drogowych zasad bezpieczeństwa. Jej głównymi bohaterami są kulki. Mały Zielony potrafi mówić tylko jedno słowo: „Jedź!”. Dzięki niemu kieruje pracą maszyn budujących most. Na początku wszystko idzie według planu, ale w końcu maszyny zaczynają sobie przeszkadzać i wpadają na siebie. Wówczas pojawia się Mały Czerwony, który zna jedynie słowo „Stój!”. Posługując się nim, zatrzymuje maszyny i ratuje most od zniszczenia. Okrągli bohaterowie zaczynają ze sobą współpracować – głos zabiera ten, którego słowo jest w danym momencie potrzebne. Dzięki temu maszyny sprawnie i bez problemu kończą budowę. Gdy ten jest już gotowy, pojawia się Mały Żółty, który z kolei zna jedynie słowo „Zwolnij!”. To znakomita książka, która uczy dzieci, czym jest sygnalizacja świetlna i jakie jest jej zadanie, za co odpowiadają poszczególne jej kolory oraz co zrobić, aby być bezpiecznym na drodze. Pokazuje także, co się stanie, gdy nie będziemy przestrzegać tych zasad. „Jedź! Jedź! Stój!” z pewnością zadowoli małych fanów motoryzacji. Bowiem znajdziemy tu bogaty repertuar pojazdów i maszyn. Igiełka na początku przede wszystkim na nie zwróciła uwagę. Jest to również książka o współpracy i wzajemnej pomocy. Pokazuje, jak ważne jest wspólne działanie i praca zespołowa. Bez tego nie można wiele zdziałać. Razem można więcej. Prosty, krótki tekst z wieloma onomatopejami szybko wpadnie w ucho i z pewnością zaciekawi małych czytelników. A ich oko przykują proste, ale kolorowe ilustracje o żywych kolorach. Ciekawym motywem są także emocje wyraźnie zaznaczone na twarzach bohaterów. Do tego mamy twardą okładkę, szyte strony i poręczny format. „Jedź! Jedź! Stój!” to gwarancja świetnej zabawy i nieoceniona wartość edukacyjna!

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony bardzo podoba mi się styl ilustracji, z wiecznie zmęczoną, zblazowana miną Pana Pandy. Z drugiej strony nie przemawia do mnie przesłanie, że "liczą się dobre chęci". Owszem książka jest zabawna, bo prezenty wręczane przez Pandę dziwaczne i nietrafione. Wydaje mi się jednak, że takie uproszczone postawienie sprawy w kwestii dawania prezentów jest trochę niefajne. Wiem, że czasami zdarza się w życiu tak, że trzeba przyjąć nietrafiony prezent tak, by nie urazić ofiarodawcy, ale z drugiej strony jeśli ktoś ciągle daje bezsensowne, nietrafione i niepotrzebne prezenty, to może z nim coś jest nie tak i powinien się nad sobą zastanowić. Nie zawsze "liczą się dobre chęci". Czasem lepiej się zastanowić i dać naprawdę trafiony prezent. Już i tak świat cierpi z powodu nadmiernej konsumpcji i nadprodukcji odpadów, więc może lepiej uczyć dzieci bardziej rozsądnego podejścia do rzeczy, a książka trochę uzasadnia beztroskie podejście do przedmiotów.

Dostaliśmy w prezencie dla naszego synka. Okładka taka sobie, rysunki też jakoś specjalnie nie zachwycają za to treść przeurocza. Bardzo nam się spodobała. Rymowanki naprawdę przednie za co wielkie podziękowania dla Pani tłumacz bo tłumaczenie jest równie wielką sztuką jak napisanie książki. Czytamy i czytamy i pozwalamy się przenieść w miły świat ciężko pracujących maszyn. Powiedziano nam, że jest dobra dla usypiania malucha; nie bardzo chciałem w to uwierzyć ale póki co sprawdza się. Ma może jakiś dar wyciszania. Sam nie wiem. Ważne że działa. Książka na 8,5!

Książka "Król kot" od @wydawnictwo_tako to bardzo krótka lektura z humorystycznym opowiadaniem. Kot jest królem domu. Dba o swoich poddanych, by się nie nudzili i pilnuje ich nocami. Pewnego dnia zdarza się jednak coś niespodziewanego. W jego królestwie zjawia się...pies! Nie rozumie jak jego poddani mogli mu to zrobić. Od tej pory wszelkie zasady, które panowały w domu przestały istnieć. A co gorsza ludzie zaczęli skupiać na nim całą uwagę, a to przelało czarę goryczy. Czy król kot pozbędzie się psa ze swojego królestwa? A może uda im się jakoś dogadać? Urocza książka do przeczytania na raz. Mojego syna rozśmieszyła, więc serdecznie polecam!

Ping jest świnką mieszkającą na wiejskim podwórku, a Pong jest dzikiem zamieszkującym las. Oboje chcieliby zmienić swoje życie, więc kiedy nadarza się okazja zamiany, od razu z niej korzystają. Jednak czy przyzwyczajenia da się tak szybko zmienić? "Ping i Pong. Wesołe świnki" to prosta historia, dzięki której każdy człowiek może utożsamić się z głównymi bohaterami. Świnia i dzik pragną czegoś innego, lepszego niż posiadają zgodnie z powiedzeniem "trawa jest zawsze bardziej zielona po drugiej stronie płotu". Jednak w przypadku przejścia na drugą stronę, najczęściej okazuje się, iż dopiero wtedy zaczynamy doceniać to, co posiadaliśmy do tej pory. Przedstawiona opowieść na niewielkiej ilości stron przekazuje bardzo istotną treść, jaką powinniśmy wziąć sobie do serca. Nie ukrywam, że ilustracje są niezwykle osobliwe i zdecydowanie nie wpasowują się w mój gust, ale na pewno znajdą swoich amatorów. Najważniejsza jednak jest wartościowa tematyka, a na to możecie liczyć.