Fabryka lalek

Bardzo ładnie poprowadzona fabuła i czyta się naprawdę przyjemnie.
Rewelacyjnie byłoby gdyby była jeszcze bardziej mroczna, a nawet przerażająca ( tak się zapowiadało od początku... )

Bardzo ładnie poprowadzona fabuła i czyta się naprawdę przyjemnie.
Rewelacyjnie byłoby gdyby była jeszcze bardziej mroczna, a nawet przerażająca ( tak się zapowiadało od początku... )

Sztuka i wolność, to główne filary "Fabryki lalek", ale nie jedyne. Dodajmy do tego zainteresowanie niecodziennymi rzeczami oraz obsesyjne podążanie do celu, a także feministyczny wątek i pragnienie zmian, a stworzymy wartościową, jak i trzymającą w napięciu literaturę.

Sztuka i wolność, to główne filary "Fabryki lalek", ale nie jedyne. Dodajmy do tego zainteresowanie niecodziennymi rzeczami oraz obsesyjne podążanie do celu, a także feministyczny wątek i pragnienie zmian, a stworzymy wartościową, jak i trzymającą w napięciu literaturę.

DNF po 130 stronach.
Akcja ciągnie się bardziej niż flaki z olejem albo i jeszcze gorzej.
Opisy wiwisekcji są okej, ale nie będę czytać tylko dlatego. Nie dla mnie książka, zero akcji, zero napięcia przez te strony tylko same portrety bohaterów i jakieś nudne opisy.

DNF po 130 stronach.
Akcja ciągnie się bardziej niż flaki z olejem albo i jeszcze gorzej.
Opisy wiwisekcji są okej, ale nie będę czytać tylko dlatego. Nie dla mnie książka, zero akcji, zero napięcia przez te strony tylko same portrety bohaterów i jakieś nudne opisy.

Trochę ciężko napisany początek, ale im głębiej "w las" tym powieść zyskuje. Jest dość przewidywalna, a zarazem bardzo wciągająca. Chwilowo uzależnia 😀

Trochę ciężko napisany początek, ale im głębiej "w las" tym powieść zyskuje. Jest dość przewidywalna, a zarazem bardzo wciągająca. Chwilowo uzależnia 😀

„Fabryka lalek” leżała w mojej bibliotece w dziale z kryminałami i thrillerami, ale według mnie nie bardzo wpasowuje się w te gatunki. Kryminału w niej za grosz, a thriller- tylko w ostatniej części. Jest to za to całkiem niezła powieść o walce o spełnianie swoich pragnień i o rozpaczliwej samotności prowadzącej do obsesji. A także o potrzebie wolności na każdym polu- w sztuce, w życiu, w miłości.
Akcja toczy się w Londynie w połowie XIX wieku, a bohaterka to Iris, młoda uboga dziewczyna, która maluje twarze lalkom w sklepie. Jej marzeniem jest jednak zostać malarką i tworzyć prawdziwe obrazy. Przypadek wiedzie ją do pracowni o Frosta, malarza należącego do bractwa prerafaelitów, a ten zatrudnia ją w charakterze modelki i daje lekcje malarstwa. I właśnie szansa na wyrwanie się z nędznej egzystencji malarki lalek i wejście do świata artystów, którzy dopiero przebijają się na artystycznej scenie pozwala Iris zasmakować wolności. Zdobywa się na odwagę, by odrzucić konwenanse i rzucić się w namiętny związek z Louisem, a jednocześnie odważnie wystawić się na pokaz jako bohaterka obrazu eksponowanego na wystawie.
O wolność walczy też mały chłopiec Albi, który wydziera z brutalnego życia skrawki normalności dla siebie i siostry, która musi się prostytuować, by mieć za co żyć. To właśnie dla niej chłopiec będzie chciał zdobyć wolność, nawet kosztem własnego marzenia.
Najgorszą postacią jest Silas, owładnięty obsesją mężczyzna, który zapała chorym uczuciem do pięknej Iris. Obsesja ta doprowadzi go na skraj szaleństwa, a makabryczne czyny, których się dopuści ujawnią jego prawdziwe oblicze i bardzo smutną przeszłość. Silas to najtragiczniejszy bohater tej powieści. Jest odrażający, a nawet przerażający, ale także wzbudza litość. Samotny, zawsze spotykający się z pogardą, wyśmiewany i lekceważony stał się demonem w ludzkim ciele. A przy tym bardzo pragnie miłości, ale nie umie jej zdobyć. Dlatego żyje fałszywymi wyobrażeniami, ma chore fantazje i chce zmusić innych do pokochania go. Wynikiem jego popranej psychiki jest makabryczne zajęcie (taksydermia),dzięki któremu Silas utrwala na wieki to, co według niego piękne.
Niektórzy czytelnicy zarzucili autorce, że za dużo w „Fabryce lalek” brzydoty i okrucieństwa, ale wydaje mi się, że ma ono tu uzasadnienie i wcale nie jest tylko rodzajem prowokacji. Naturalistyczne opisy londyńskich ulic, podejrzanych spelunek i burdeli, a także procesu preparowania zwierząt przez Silasa powoduje, że naprawdę czujemy, jakbyśmy byli w podłych dzielnicach Londynu i uczestniczyli w życiu mieszkańców.
Ciekawa pozycja dla wielbicieli powieści w stylu wiktoriańskim.

„Fabryka lalek” leżała w mojej bibliotece w dziale z kryminałami i thrillerami, ale według mnie nie bardzo wpasowuje się w te gatunki. Kryminału w niej za grosz, a thriller- tylko w ostatniej części. Jest to za to całkiem niezła powieść o walce o spełnianie swoich pragnień i o rozpaczliwej samotności prowadzącej do obsesji. A także o potrzebie wolności na każdym polu- w...

Okładka książki prezentuje się ciekawie. Mamy w szklanym naczyniu zamknięty świat. Kobietę z długimi, rudymi włosami, zwierzęta, owady, nawet miasto w tle. Już samo to może podsunąć naszej głowie wiele myśli dotyczących powieści. Posiada skrzydełka, które dodatkowo chronią ją przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim fragment z powieści. Piękne owady fruwają nam na odwrocie okładki i skrzydełka. Ma kremowe stronice, czcionkę wystarczająca dla oka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane, literówek brak. Podzielona została na rozdziały.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i z tego, co wiem, na naszym rynku wydawniczym jest dostępna jeszcze antologia, gdzie napisała swoje opowiadanie, jednak z pewnością po nią nie sięgnę. Już piszę Wam, dlaczego... Otóż książka ta jest bardzo specyficzna. Inna, niż z reguły czytam. Oczywiście ma zarys całej fabuły, która nie mogę nie przyznać, jest wymyślona świetnie, ale pióro niestety nie przekonało mnie, by jeszcze kiedykolwiek sięgnąć. Nużyła mnie, niewiele się działo, a jeśli już, to moje odczucia były niezbyt pozytywne. Ma prawie czterysta stron, gdzie w większości czułam...

...OBRZYDZENIE. To, co miało tutaj miejsce było obrzydliwe, oczywiście nie cała książka taka jest, ale są takie momenty i one niestety psują całokształt. Dziwne hobby Truposza doprowadzało mnie do dreszczy, ciarek i odruchu wymiotnego. I im dalej w las, tym gorzej. Nie mogłam zdzierżyć tej postaci i całą powieść zastanawiałam się, dlaczego nie porzucę tej książki i nie zacznę czegoś innego? Z reguły staram się trzymać zasady, że jak już coś zacznę, to i kończę, a ta nie była jeszcze na tyle kiepska, bym miała to zrobić. Uwierzcie mi, jestem wrażliwym człowiekiem, nie ukrywam tego. Czytam obrzydliwe powieści, gdzie np. krew leje się strumieniami, czy jest sporo trupów, ale żadna z nich nie odrzuciła mnie na tyle, jak ta lektura.

Bohaterów mamy kilku, są oni dosyć specyficzni (a jakże). Nikt z nich nie zyskał mojej sympatii. Czasami obawiałam się tego, co im chodzi po głowie i co się zaraz wydarzy... Każde żyje tak jakby w swoim świecie. Każde z nich obarczone jest swoją przeszłością, problemami, które wpływają na ich codzienną egzystencję. Jeden pragnie miłości i obecności, ktoś inny uznania i sławy, a ktoś inny jeszcze wolności. Patrząc ogółem każdy z nich ma swoje marzenia, które stara się spełnić. Jednak tak jak wspomniałam wyżej, nikogo z nich niestety, nie polubiłam.

Ważnym wątkiem tutaj jest sztuka, dążenie do spełniania marzeń, celów, wyrwania się ze szponów stereotypów, uwolnienie z klatki, która wcale nie jest złota... Mamy też człowieka z obsesją, która uświadamia nam, jak może być niebezpieczna i jaki obrót przybrać. Niemniej nie zmienia to mojego zdania, że jest tak pokręcona, że drugi raz bym się za nią nie zabrała. Wzbudziła we mnie tylko negatywne emocje i odczucia, i jest to książka, której nie polecę niestety dalej. Oczywiście, jeśli macie ochotę - sięgnijcie, ale nie spodziewajcie się cudów.

Okładka książki prezentuje się ciekawie. Mamy w szklanym naczyniu zamknięty świat. Kobietę z długimi, rudymi włosami, zwierzęta, owady, nawet miasto w tle. Już samo to może podsunąć naszej głowie wiele myśli dotyczących powieści. Posiada skrzydełka, które dodatkowo chronią ją przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim...

Naturalistyczna i ciężka w odbiorze. 1851 rok Londyn i zapchlone prostytutki, brudne błotniste ulice i fabryki a obok arystokracja i blihtr i malarze tworzący nowe style w sztuce, wykraczający poza ramy. Artystyczna książka i tekst - mamy troche wierszy, listów. Malarz Luis i Iris jego muza którą uczy malować. Jest i Silas dziwak który preparuje zwierzeta, szkielety i co też arystokraci od niego zamówią. Fani Pachnidła będą zachwyceni, ta książka to jej młodsza siostra, dlatego w poprzednich komentarzach piszą że to plagiat, i troche tak jest. Ja daje 7 bo jest dobrze napisana ale wtórna.

Naturalistyczna i ciężka w odbiorze. 1851 rok Londyn i zapchlone prostytutki, brudne błotniste ulice i fabryki a obok arystokracja i blihtr i malarze tworzący nowe style w sztuce, wykraczający poza ramy. Artystyczna książka i tekst - mamy troche wierszy, listów. Malarz Luis i Iris jego muza którą uczy malować. Jest i Silas dziwak który preparuje zwierzeta, szkielety i co...

Warta do przeczytania historia.

Warta do przeczytania historia.

Plagiat , ale dobrze napisany.

Plagiat , ale dobrze napisany.

Nie dotrwałam do końca utknełam na 123stronie. bardzo nudna lektura i do tego obrzydliwa. Nie warto tracić czasu

Nie dotrwałam do końca utknełam na 123stronie. bardzo nudna lektura i do tego obrzydliwa. Nie warto tracić czasu