Wypocznij i zgiń

Wszystkie opinie o tej książce okazały się prawdziwe. Jest specyficzna. Nie każdemu przypadnie do gustu. Jest to moje pierwsze (i raczej ostatnie) spotkanie z tą serią... Przeczytana wyłącznie ze względu na to, że akcja toczy się w Szczawnicy.

Wszystkie opinie o tej książce okazały się prawdziwe. Jest specyficzna. Nie każdemu przypadnie do gustu. Jest to moje pierwsze (i raczej ostatnie) spotkanie z tą serią... Przeczytana wyłącznie ze względu na to, że akcja toczy się w Szczawnicy.

Komedie kryminalne pani Marty są specyficzne i dobre dla wybranych. Właściwy odbiór gwarantuje znajomość psiej natury, bez tego relacje Gucia nie mają uroku. Ale na pewno opowiadana historia jest spójna, dobrze przygotowana pod kątem wątków z przeszłości, a rozwiązanie intrygi kryminalnej w niczym nie odbiega od najlepszych książek z tego gatunku. Na mojej półce już czeka następna pozycja z serii. I tylko łezka w oku się zakręciła, gdy przeczytałam dedykację dla Gucia, bo jak okazało się w posłowiu, biega on już po innych łąkach psiej radości.

Komedie kryminalne pani Marty są specyficzne i dobre dla wybranych. Właściwy odbiór gwarantuje znajomość psiej natury, bez tego relacje Gucia nie mają uroku. Ale na pewno opowiadana historia jest spójna, dobrze przygotowana pod kątem wątków z przeszłości, a rozwiązanie intrygi kryminalnej w niczym nie odbiega od najlepszych książek z tego gatunku. Na mojej półce już czeka...

Zwariowana komedia kryminalna najlepsze są komentarze Gucia.

Zwariowana komedia kryminalna najlepsze są komentarze Gucia.

Z każdą częścią jest coraz gorzej. Nie rozumiem, po co kreować bohaterów, których nie da się polubić.
Gucio, niby sympatyczny, ale jak zwykle mądry inaczej. Raz przytacza filozoficzne sentencje nawet po łacinie, a raz nie wie co to Tatry.
Szymon, ciepłe kluchy, sam nie wie czego chce. Totalnie bez charakteru.
Natomiast Róża to kretynka zachowująca się jak dziecko. Jej tok myślenia i reakcje na sytuacje są tak pokręcone, że aż nie chce się wierzyć, że można stworzyć taką bohaterkę. Sama autorka chyba jej nie lubi, bo opisując Różę bardzo często używa obraźliwych słów odnośnie jej tuszy.
Serię zaczęłam czytać tylko dla tej konkretnej części, której akcja dzieje się w mojej rodzinnej miejscowości. Niestety chyba nie było warto. Jest tu kilka nieścisłości co do topografii, a i sposób wysławiania się kucharki (zasadziłam mu kopa, dał w palnik, klękajcie narody) jakoś nie pasuje do lat 20 XX w. Jeśli sięgnę po kolejne części to wyłącznie z braku ciekawszej lektury pod ręką. Ale na pewno nikomu jej polecać nie będę, bo choć ogólny pomysł jest dobry, to wykonanie już nie do końca.

Z każdą częścią jest coraz gorzej. Nie rozumiem, po co kreować bohaterów, których nie da się polubić.
Gucio, niby sympatyczny, ale jak zwykle mądry inaczej. Raz przytacza filozoficzne sentencje nawet po łacinie, a raz nie wie co to Tatry.
Szymon, ciepłe kluchy, sam nie wie czego chce. Totalnie bez charakteru.
Natomiast Róża to kretynka zachowująca się jak dziecko. Jej tok...

Tę serię kupiłam z powodu psa w tytule. :) To takie kryminały na urlop. Nie grzeszą oryginalnością, ale są przyjemne i momentami zabawne. Ten tom autorka poświęca pamięci Gucia, jej psiaka, który już niestety odszedł, a obecnie jego następcą został Gacek.

Tę serię kupiłam z powodu psa w tytule. :) To takie kryminały na urlop. Nie grzeszą oryginalnością, ale są przyjemne i momentami zabawne. Ten tom autorka poświęca pamięci Gucia, jej psiaka, który już niestety odszedł, a obecnie jego następcą został Gacek.

Jak już zaczynam serię, to kończę, więc kolejną część przeczytalam.
Niestety mogę stwierdzić, że wątek miłosny pomiędzy głównymi bohaterami zaczyna być przesadzony niepowodzeniami i głupotą Róży. A w tej części już z podobno wykształconej osoby autorka zrobiła YouTuberkę, influencerkę, a ogólnie przygłupa, co nie wie nawet jak zachować się, żeby nie narobić katastrofy gdzie tylko się pojawi. Chyba brak pomysłu na Różę, a tak dobrze się zapowiadało. Druga sprawa to pies, który non stop gada o kiełbasie śląskiej, załatwia się gdzie popadnie, niszczy cudze mienie, a przedstawiany jako ósmy cud świata.
Forma zapisków że wspomnień bohaterki do lat 20 ubiegłego wieku dla mnie na plus.

Jak już zaczynam serię, to kończę, więc kolejną część przeczytalam.
Niestety mogę stwierdzić, że wątek miłosny pomiędzy głównymi bohaterami zaczyna być przesadzony niepowodzeniami i głupotą Róży. A w tej części już z podobno wykształconej osoby autorka zrobiła YouTuberkę, influencerkę, a ogólnie przygłupa, co nie wie nawet jak zachować się, żeby nie narobić katastrofy...

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Ta książka nie powinna być określana jako kryminał tylko powieść obyczajowa. Perypetie między narzeczonymi, pies który ma dziwne poczucie humoru. Dla mnie to słaba pozycja.

Ta książka nie powinna być określana jako kryminał tylko powieść obyczajowa. Perypetie między narzeczonymi, pies który ma dziwne poczucie humoru. Dla mnie to słaba pozycja.

To już 7 spotkanie z trójką sympatycznych bohaterów: detektywem Szymonem Solańskim , szaloną dziennikarką Różą Kwiatkowską i sympatycznym psem Guciem.
Mamy tu , jak zwykle w "Kryminałach pod psem" 2 plany czasowe. Dzięki temu możemy porównać jak bawiła się międzywojenna bohema , a jak wygląda to w Szczawnicy teraz. Można odgadywać jakich artystów z tamtego okresu przedstawiła autorka , zmieniając im personalia.
Ja czytam ten cykl dla poznania perypetii głównych bohaterów, ponieważ wątek kryminalny jest tu tłem dla historii obyczajowych.
Widzę w recenzjach , że niektóre osoby uważają Różę za kobietę wulgarną. Dla mnie -kogoś kto jest fanką Jakuba Wędrowycza - Róża to niemalże panienka z dobrego domu [ bo jest z dobrego domu - matka neurochirurg - ale czy sympatyczniejsza od Róży ?]. Postać Róży jest mocno podkoloryzowana- taka konwencja tych książek. Czy nie znacie ludzi zwariowanych , dokuczliwych na co dzień , na których jednak można liczyć w razie potrzeby , podczas gdy ci grzeczni , zawsze poukładani akurat mają w tym momencie coś ważnego do zrobienia zupełnie gdzie indziej ?
Uważam , że mimo przerysowania autorka przedstawia prawdziwych ludzi.
Pozdrawiam wielbicieli Róży !

To już 7 spotkanie z trójką sympatycznych bohaterów: detektywem Szymonem Solańskim , szaloną dziennikarką Różą Kwiatkowską i sympatycznym psem Guciem.
Mamy tu , jak zwykle w "Kryminałach pod psem" 2 plany czasowe. Dzięki temu możemy porównać jak bawiła się międzywojenna bohema , a jak wygląda to w Szczawnicy teraz. Można odgadywać jakich artystów z tamtego okresu...

Kryminał bez kryminału chyba, że miłosne zamieszanie uznać za dochodzenie i kryminał.

Kryminał bez kryminału chyba, że miłosne zamieszanie uznać za dochodzenie i kryminał.