A... B... C...

Typowa książka z epoki pozytywizmu- pokazuje codzienne życie biedniejszej warstwy społecznej pod zaborem niemieckim. Zakończenie ani dobre, ani złe. Wiem, że to nowela, ale trochę rzeczy mogłoby zostać dopowiedzialnych.

Typowa książka z epoki pozytywizmu- pokazuje codzienne życie biedniejszej warstwy społecznej pod zaborem niemieckim. Zakończenie ani dobre, ani złe. Wiem, że to nowela, ale trochę rzeczy mogłoby zostać dopowiedzialnych.

Moje kolejne spotkanie z formą noweli, pierwsze spod ręki Orzeszkowej.

Nie jest to zapewne najbardziej porywająca historia z tego okresu jaką można znaleźć, ale zachowanie w tej formie prawdziwej historii dzielnej, młodej kobiety z czasów rusyfikacji i zaborów jest warte docenienia.

Bałam się podejścia do autorki, przez to całe straszenie "Nad Niemnem" na jakie całe życie natrafiałam, zupełnie niepotrzebnie. Przez strony się płynie. Opowieść nie napawa optymizmem, zakończenie jest wręcz gorzkie, ale bliska relacja między bohaterami pozostawia promyk nadziei na lepsze jutro.

Moje kolejne spotkanie z formą noweli, pierwsze spod ręki Orzeszkowej.

Nie jest to zapewne najbardziej porywająca historia z tego okresu jaką można znaleźć, ale zachowanie w tej formie prawdziwej historii dzielnej, młodej kobiety z czasów rusyfikacji i zaborów jest warte docenienia.

Bałam się podejścia do autorki, przez to całe straszenie "Nad Niemnem" na jakie całe...

O tym, że na każdego znajdzie się paragraf.
Krótka nowelka, inspirowana ponoć autentycznymi wydarzeniami, opowiadająca o młodej dziewczynie postawionej przed sąd za nauczanie dzieci języka polskiego. Bardzo pozytywistyczna w wymowie, acz niczym specjalnym się nie wyróżniająca.

O tym, że na każdego znajdzie się paragraf.
Krótka nowelka, inspirowana ponoć autentycznymi wydarzeniami, opowiadająca o młodej dziewczynie postawionej przed sąd za nauczanie dzieci języka polskiego. Bardzo pozytywistyczna w wymowie, acz niczym specjalnym się nie wyróżniająca.

Lektura szkolna, którą "przerabialiśmy" w podstawówce. Jakoś nie bardzo utkwiła mi w pamięci.

Lektura szkolna, którą "przerabialiśmy" w podstawówce. Jakoś nie bardzo utkwiła mi w pamięci.

Smutne te nasze lektury szkolne. Ale Orzeszkowa potrafi w literaturę!

Smutne te nasze lektury szkolne. Ale Orzeszkowa potrafi w literaturę!

Podoba mi się to jak Orzeszkowa budowała pewne oczekiwania opisywaną historią, tylko po to by ostatecznie wszystkie te oczekiwania zawieść i zakończyć w jako taki sposób. Podoba mi się ta zabawa konwencją, choć nie wiem czy była ona zaplanowana.

Podoba mi się to jak Orzeszkowa budowała pewne oczekiwania opisywaną historią, tylko po to by ostatecznie wszystkie te oczekiwania zawieść i zakończyć w jako taki sposób. Podoba mi się ta zabawa konwencją, choć nie wiem czy była ona zaplanowana.

Poszłam za ciosem i przeczytałam też ABC. Na pewno ta nowelka zrobila na mnie mniejsze wrażenie niż „Dobra Pani”, ale to nie oznacza, że jest gorsza. Po prostu tematyka jest mniej aktualna.
Nauczycielka skazana za prowadzenie nielegalnej szkoły była zapewne dla ówczesnych czytelników symbolem (przy okazji urodziwym) walki z zaborcą. Dzisiaj to jeszcze jedno świadectwo poświęcenia się jednostki dla dobra ogółu, choć przypuszczam, że na gimbusach uroczy język i patriotyczne przesłanie nie zrobią żadnego wrażenia.

Poszłam za ciosem i przeczytałam też ABC. Na pewno ta nowelka zrobila na mnie mniejsze wrażenie niż „Dobra Pani”, ale to nie oznacza, że jest gorsza. Po prostu tematyka jest mniej aktualna.
Nauczycielka skazana za prowadzenie nielegalnej szkoły była zapewne dla ówczesnych czytelników symbolem (przy okazji urodziwym) walki z zaborcą. Dzisiaj to jeszcze jedno świadectwo...

Joanna Lipska po śmierci ojca, by poprawić swoją sytuację finansową zaczyna uczyć dzieci sąsiadów. Zostaje za tą nielegalną według sądu naukę skazana na karę finansową. Jej brat zapożycza się u lichwiarza, by spłacić zobowiązanie. Pomimo wyroku, gdy dzieci wracają, by znów je uczyła, kobieta nie odmawia.
Sprawa Joanny Lipskiej przypomina czasy, kiedy nigdzie na ziemiach polskich, zagarniętych przez Rosję, nie wolno było uczyć po polsku, nawet abecadła,. Ci zaś, którzy uczyli podlegali prześladowaniu i surowym karom.

Joanna Lipska po śmierci ojca, by poprawić swoją sytuację finansową zaczyna uczyć dzieci sąsiadów. Zostaje za tą nielegalną według sądu naukę skazana na karę finansową. Jej brat zapożycza się u lichwiarza, by spłacić zobowiązanie. Pomimo wyroku, gdy dzieci wracają, by znów je uczyła, kobieta nie odmawia.
Sprawa Joanny Lipskiej przypomina czasy, kiedy nigdzie na ziemiach...

Audiobook.
Krótka historia niesprawiedliwości wobec pewnej nauczycielki.
P. Eliza musiała być niezwykle spostrzegawczą osobą, jeśli chodzi o innych ludzi bo aspekt psychologiczny w tej lekturze jest jak zawsze u Orzeszkowej na wysokim poziomie i z przyjemnością mogłem tego dzieła posłuchać.
Książka jak najbardziej warta polecenia i w wersji audio również.

Audiobook.
Krótka historia niesprawiedliwości wobec pewnej nauczycielki.
P. Eliza musiała być niezwykle spostrzegawczą osobą, jeśli chodzi o innych ludzi bo aspekt psychologiczny w tej lekturze jest jak zawsze u Orzeszkowej na wysokim poziomie i z przyjemnością mogłem tego dzieła posłuchać.
Książka jak najbardziej warta polecenia i w wersji audio również.

Nowela porusza ważny temat, ale nie wykorzystuje go w pełni. Główna bohaterka Joanna Lipska postanawia nauczać dzieci by poprawić sytuację finansową swoją i swojego brata z którym mieszka. Gdy wydaje się, że wszystko zmierza ku dobremu Joanna nagle znajduje się przed sądem. Ten moment jest zbyt nagły. Nie poznajemy za bardzo kontekstu sytuacji, ani tego kto doniósł na Joannę. Samo zakończenie też jest nijakie i nie napawa optymizmem. Z jednej strony mamy tu pokazaną pracę u podstaw, a z drugiej widzimy, że dla bohaterki nie kończy się to najlepiej, więc nowelka bardziej demotywuje niż motywuje.

Nowela porusza ważny temat, ale nie wykorzystuje go w pełni. Główna bohaterka Joanna Lipska postanawia nauczać dzieci by poprawić sytuację finansową swoją i swojego brata z którym mieszka. Gdy wydaje się, że wszystko zmierza ku dobremu Joanna nagle znajduje się przed sądem. Ten moment jest zbyt nagły. Nie poznajemy za bardzo kontekstu sytuacji, ani tego kto doniósł na...