Nad Niemnem

ej czy tylko ja widze yuri* potencjał Emilki i Tereski?

*Yuri (jap. 百合, dosł. „lilia”),znany również jako girls’ love (jap. ガールズラブ gāruzu rabu) – wywodzący się z Japonii gatunek fikcji, przedstawiający intymne związki między kobietami.

ej czy tylko ja widze yuri* potencjał Emilki i Tereski?

*Yuri (jap. 百合, dosł. „lilia”),znany również jako girls’ love (jap. ガールズラブ gāruzu rabu) – wywodzący się z Japonii gatunek fikcji, przedstawiający intymne związki między kobietami.

Eliza Orzeszkowa przenosi nas do lat 80-tych XIX wieku. Nad tytułowym Niemnem, na litewskiej prowincji, splatają się losy dwóch rodzin - szlacheckiego rodu Korczyńskich i zaściankowych Bohatyrowiczów. Jest to jednak nie tylko historia o rodzącym się uczuciu Justyny i Jana, ale szeroki obraz popowstaniowej rzeczywistości, hołd oddany tradycyjnym polskim wartościom, w którym również współczesny czytelnik odnajdzie istotne dla siebie przesłanie.

„Nad Niemnem” była jedną z tych lektur, które lubiłam najmniej 🙈 Albo może inaczej - zostały mi po niej niezbyt dobre wspomnienia, bo pamiętam, że akurat z tego tytułu pani od polskiego wyjątkowo nas maglowała. Na szczęście wiele jest prawdy w tym, że szkolne lektury docenia się dopiero po latach. I tak właśnie miałam w tym przypadku. Z ekscytacją zabrałam się za tę powieść. Bardzo, bardzo niewiele pamiętałam z treści książki i czułam się prawie tak, jakbym czytała ją po raz pierwszy. I wyszło mi to na dobre, bo książka mnie zachwyciła! Myślę, że to istotny kawałek naszego pięknego literackiego dziedzictwa i powinniśmy podchodzić do lektur szkolnych bez uprzedzeń. Sama historia mezaliansu to ciekawy pomysł na fabułę, spotykany zresztą często we współczesnych powieściach historycznych. Świetnie wykreowani bohaterowie, piękny język, zachwycające opisy przyrody, głębokie dialogi - czego chcieć więcej? Nie mogę nie wspomnieć o pięknym wydaniu - eleganckie, strojne, ale nie pompatyczne, ze ślicznymi kwiatowymi motywami. Idealnie będzie pasować na prezent i stanowić piękną ozdobę biblioteczki.

Wiem, że nie wszyscy lubią klasykę. Kiedyś czytałam jej sporo, ale od pewnego czasu pędzę za nowościami. Ta możliwość powrotu do dobrej, polskiej klasyki była mi teraz bardzo potrzebna i mam nadzieję, że w najbliższym czasie będzie jeszcze niejedno takie spotkanie przede mną. Polecam, co tu dużo mówić

Eliza Orzeszkowa przenosi nas do lat 80-tych XIX wieku. Nad tytułowym Niemnem, na litewskiej prowincji, splatają się losy dwóch rodzin - szlacheckiego rodu Korczyńskich i zaściankowych Bohatyrowiczów. Jest to jednak nie tylko historia o rodzącym się uczuciu Justyny i Jana, ale szeroki obraz popowstaniowej rzeczywistości, hołd oddany tradycyjnym polskim wartościom, w którym...

Bardzo polecam osobom w dorosłym wieku! To jedna z tych lektur które mamy czytać jako nastolatki, która w wieku nastoletnim jest tragiczna, a po nabraniu dojrzałości i perspektywy staje się ciekawa.

Wysłuchałam jako audiobook prawie 20 lat po maturze (przed maturą odrzuciłam tę lekturę od siebie jak najdalej) i okazało się, że to super książka!
Oczywiście trochę trąci dydaktyką, ale postaci są wielowymiarowe, każda ma swoją wiarygodną motywację, jest gęsto od uczuć i emocji. Najmniej ciekawa jest wg mnie relacja Justyna-Janek, ale też w mojej opinii to nie jest najważniejszy wątek książki.

Bardzo ciekawe jest patrzenie na konstytucję psychiczną poszczególnych osób z obecnej perspektywy (zaburzenia lękowe, PTSD, etc.).

Bardzo polecam osobom w dorosłym wieku! To jedna z tych lektur które mamy czytać jako nastolatki, która w wieku nastoletnim jest tragiczna, a po nabraniu dojrzałości i perspektywy staje się ciekawa.

Wysłuchałam jako audiobook prawie 20 lat po maturze (przed maturą odrzuciłam tę lekturę od siebie jak najdalej) i okazało się, że to super książka!
Oczywiście trochę trąci...

10

10

Reread I dalej mi się podoba. Napisana pięknym jezykiem

Reread I dalej mi się podoba. Napisana pięknym jezykiem

Piękne opisy, piękne ideę, piękne dusze.

Piękne opisy, piękne ideę, piękne dusze.

"Nad Niemnem" jest chyba jedną z lektur, do których większość jest uprzedzona zanim zajrzy na pierwszą stronę. A bo nudy, a bo opisy przyrody.

Nie ma tu nudy żadnej, opisy przyrody i owszem, ale wcale nie takie rozwlekłe jak wam mówią, wręcz bardzo przyjemne.

To książka o czymś. I chociaż odnosi się do społeczeństwa i problemów współczesnych autorce, jest na swój sposób ponadczasowa. Bo czyż i dzisiaj nie ma tego konfliktu między starym a nowym? Czyż i dziś starsze pokolenie nie obwinia młodych o brak szacunku do przeszłości, historii?

Orzeszkowa uczy, że zmiana i rozwój nie muszą oznaczać sprzeniewierzenia się tradycji, natomiast nieumiejętność pogodzenia się z przemijaniem prowadzi do rozczarowania, frustracji oraz kończy się globusem histericusem.

Czytajcie, warto.

"Nad Niemnem" jest chyba jedną z lektur, do których większość jest uprzedzona zanim zajrzy na pierwszą stronę. A bo nudy, a bo opisy przyrody.

Nie ma tu nudy żadnej, opisy przyrody i owszem, ale wcale nie takie rozwlekłe jak wam mówią, wręcz bardzo przyjemne.

To książka o czymś. I chociaż odnosi się do społeczeństwa i problemów współczesnych autorce, jest na swój sposób...

Kto z was lubi klasyki polskiej literatury? Dzisiejsza recenzja dotyczy jednej z nich. To wydanie „Nad Niemnem” od Wydawnictwa MG. Prawdziwa uczta dla kogoś, kto kocha piękne książki. Już sam kontakt z tą edycją sprawia, że człowiek ma ochotę zaparzyć dobrą herbatę, odłożyć telefon i po prostu zniknąć w świecie, który Eliza Orzeszkowa wykreowała z tak niesamowitą czułością. Jeśli kojarzycie tę powieść tylko jako „tę grubą lekturę o opisach przyrody”, to czas najwyższy wyrzucić te uprzedzenia do kosza. Według mnie to wydanie udowadnia, że klasyka nie tylko się nie starzeje, ale w dzisiejszym pędzącym świecie jest nam potrzebna bardziej niż kiedykolwiek.
Czytając tę książkę teraz, byłam absolutnie oczarowana tym, jak Orzeszkowa operuje słowem. To nie są nudne opisy, to jest malowanie obrazów. Kiedy autorka opisuje nadniemeńskie krajobrazy, niemal czuje się zapach ziół, słońce na twarzy i ten specyficzny, błogi spokój, który daje tylko natura. Wydawnictwo MG stanęło na wysokości zadania, bo jakość wydania idzie w parze z majestatem tej prozy. To książka, którą chce się mieć na półce, bo samo patrzenie na nią przypomina o tym, że literatura może być po prostu piękna i szlachetna. Jestem za tym, żeby wznawiać klasyki literatury, żeby dzisiejsza młodzież mogła sama odkryć to coś, co kryje się pod danym tytułem.
Najbardziej urzekła mnie warstwa miłosna i społeczna, która wcale nie jest tak odległa od naszych czasów, jak mogłoby się wydawać. Relacja Justyny Orzelskiej i Jana Bohatyrowicza to nie jest jakaś ckliwa historyjka. To opowieść o odwadze pójścia za głosem serca wbrew konwenansom i o tym, że prawdziwe szczęście często leży tam, gdzie jest szczerość i wspólna praca, a nie tam, gdzie są tylko puste salony i pozory. Justyna to postać, którą polubiłam od pierwszych stron jest mądra poszukująca sensu i nie boi się zmian. Jej przemiana z nieco zagubionej dziewczyny w kobietę, która bierze życie w swoje ręce, jest niesamowicie inspirująca.
Co możemy wyciągnąć z tej historii dzisiaj? Przede wszystkim lekcję uważności. Żyjemy w czasach, w których wszystko jest „na wczoraj”, a nasze oczy rzadko odrywają się od ekranów. Orzeszkowa uczy nas patrzeć na świat wokół nas. Pokazuje, że natura nie jest tylko tłem, ale źródłem siły i ukojenia. Kolejna rzecz to wartość pracy nie tej korporacyjnej, nastawionej tylko na zysk, ale pracy, która buduje wspólnotę i daje poczucie sensu. Historia rodu Bohatyrowiczów i legenda o Janie i Cecylii to piękny dowód na to, że to, co zbudujemy własnymi rękami i. W co włożymy serce, przetrwa pokolenia.
Ta książka uczy też szacunku do korzeni. W dobie globalizacji łatwo zapomnieć o tym, skąd pochodzimy, a Orzeszkowa przypomina nam, że pamięć o przodkach i o ziemi, na której żyjemy, buduje naszą tożsamość. Robi to jednak w sposób nienachalny, pełny ciepła i autentycznego wzruszenia. Czytając „Nad Niemnem”, miałam poczucie, że uczestniczę w czymś ważnym, co porządkuje moje własne myśli i priorytety. To lektura, która wycisza, daje nadzieję i przypomina, że proste życie oparte na wartościach ma ogromną moc.
Nie bójcie się opisów przyrody potraktujcie je jak literackie SPA dla Waszej wyobraźni. To powieść o miłości, o godności i o szukaniu swojego miejsca na ziemi, a to są tematy, które nigdy nie stracą na aktualności. Dajcie się zaprosić nad Niemen, obiecuję, że wrócicie stamtąd inni, spokojniejsi i bardziej wdzięczni za to, co macie wokół siebie. To po prostu arcydzieło, które warto przeżyć na nowo.

Kto z was lubi klasyki polskiej literatury? Dzisiejsza recenzja dotyczy jednej z nich. To wydanie „Nad Niemnem” od Wydawnictwa MG. Prawdziwa uczta dla kogoś, kto kocha piękne książki. Już sam kontakt z tą edycją sprawia, że człowiek ma ochotę zaparzyć dobrą herbatę, odłożyć telefon i po prostu zniknąć w świecie, który Eliza Orzeszkowa wykreowała z tak niesamowitą czułością....

Momentami ta książka była dla mnie przynudnawa. Jak lubię opisy przyrody, tak tutaj było ich dla mnie trochę za dużo. Uwielbiam relację między Janem i Justyną. Polubiłam też Martę i Anzelma. Niektórzy bohaterowie mocno dali mi popalić i strasznie mnie irytowali swoją pustotą myślenia i egoizmem. Sam wątek losu bogatszych ludzi i chłopów po powstaniu styczniowym bardzo mnie z kolei poruszył. Autorka doskonale zobrazowała, jakie skutki miały represje i zakończone klęską powstanie. Świetnie też zostało pokazane jak przeszłość, wspólna historia, zaszłości między poszczególnymi rodzinami, wpłynęły na ich aktualną sytuację. Doceniam bardzo tę pozycję, choć chyba bardziej podobali mi się Chłopi Reymonta o podobnej tematyce.

Momentami ta książka była dla mnie przynudnawa. Jak lubię opisy przyrody, tak tutaj było ich dla mnie trochę za dużo. Uwielbiam relację między Janem i Justyną. Polubiłam też Martę i Anzelma. Niektórzy bohaterowie mocno dali mi popalić i strasznie mnie irytowali swoją pustotą myślenia i egoizmem. Sam wątek losu bogatszych ludzi i chłopów po powstaniu styczniowym bardzo mnie...

Kolejny klasyk, który chciałem nadrobić. Spodziewałem się dużej ilości długich opisów przyrody, z których słynie ta książka i rzeczywiście ich nie zabrakło. Nie spodziewałem się za to, że fabuła będzie tak wciągająca z dość ciekawym zbiorem postaci.

Podobało mi się osadzenie historii w środowisku, które cierpiało z powodu dawnych konfliktów, uczuć, ran i wspomnień. Powoli poznawaliśmy ich historię i pozwalało nam to lepiej zrozumieć tych ludzi - szczególnie Martę, Benedykta oraz Justynę. Podobały mi się te postacie, trudy z jakimi się mierzyli i jak łatwo było uwierzyć w to, że ich życie nie było najłatwiejsze.

Podobały mi się też opisy zwyczajów - szczególnie tych chłopskich - oraz sposób w jaki ze sobą się komunikowali. Zdecydowanie wolałem te fragmenty od opisów przyrody.

Ta książka naprawdę mi się podobała. Uważam, że "Chłopi" Reymonta są ciekawsi, ale z tą pozycją też warto się zapoznać.

Kolejny klasyk, który chciałem nadrobić. Spodziewałem się dużej ilości długich opisów przyrody, z których słynie ta książka i rzeczywiście ich nie zabrakło. Nie spodziewałem się za to, że fabuła będzie tak wciągająca z dość ciekawym zbiorem postaci.

Podobało mi się osadzenie historii w środowisku, które cierpiało z powodu dawnych konfliktów, uczuć, ran i wspomnień. Powoli...