Farma Heidy

Przyznam, że ją wymęczyłam i chciałam w połowie porzucić ale im dalej, tym większy szacunek miałam do tej dzielnej i pracowitej kobiety, więc przeczytałam całą. Nie podoba mi się styl z tymi krótkimi zdaniami, taki dziecinny. Jednak z tej książki można się dużo dowiedzieć o życiu na farmie pod lodowcem i ciężkiej pracy przy owcach.

Przyznam, że ją wymęczyłam i chciałam w połowie porzucić ale im dalej, tym większy szacunek miałam do tej dzielnej i pracowitej kobiety, więc przeczytałam całą. Nie podoba mi się styl z tymi krótkimi zdaniami, taki dziecinny. Jednak z tej książki można się dużo dowiedzieć o życiu na farmie pod lodowcem i ciężkiej pracy przy owcach.

Piękna analiza psychiki sangwinika - Psychology today

Heidy, jak będziesz tak oszczędnie budowała zdania, to nikt nie zrozumie, co napisałaś - pani od Islandzkiego

Beee, beeee - baran Shaununn

Najzabawniejsza historia, jak Elle zabrała krzesło i Heidy wylądowała tyłkiem na ziemi. Śmiechom nie było końca - Karuzela, 04/2024

Teraz, to ja już nie chcę na Islandię - pingwin Pik-Pok

Piękna analiza psychiki sangwinika - Psychology today

Heidy, jak będziesz tak oszczędnie budowała zdania, to nikt nie zrozumie, co napisałaś - pani od Islandzkiego

Beee, beeee - baran Shaununn

Najzabawniejsza historia, jak Elle zabrała krzesło i Heidy wylądowała tyłkiem na ziemi. Śmiechom nie było końca - Karuzela, 04/2024

Teraz, to ja już nie chcę na Islandię - pingwin...

Powolna i pozbawiona akcji. Prezentująca spokój, bliskość z naturą i walkę o to, w co się wierzy.
Przedstawia historię działaczki walczącej z korporacją. Ta lokalna superbohatera cały swój czas poświęca na ciężką pracę oraz dbanie o swoje zwięrzęta.
Książka jest doskonałym przeniesieniem w powolny wiejski świat, który jednak przepełniony jest pracą i troską o życie tysiąca zwierząt.
Miłe oderwanie od znanego świata.

Powolna i pozbawiona akcji. Prezentująca spokój, bliskość z naturą i walkę o to, w co się wierzy.
Przedstawia historię działaczki walczącej z korporacją. Ta lokalna superbohatera cały swój czas poświęca na ciężką pracę oraz dbanie o swoje zwięrzęta.
Książka jest doskonałym przeniesieniem w powolny wiejski świat, który jednak przepełniony jest pracą i troską o życie...

Niech nikt nie spodziewa się tutaj jakiejkolwiek akcji... W zasadzie nic się tu nie dzieje... Nic, co mogłoby wywołać jakieś zwroty wydarzeń i zaskoczenia. Ale jest tu jednak coś - życie w zgodzie z naturą, w pełni podporządkowane porom roku, pogodzie, cyklowi życia na farmie owiec... Niewyobrażalnie dużo pracy, po 16 godzin na dobę... Jak w tym tempie znaleźć czas dla siebie? Dla innych? Książka ta ukazuje nam trudy życia na Islandii, na tradycyjnej farmie. Jednak prócz nieustannie trwającej pracy jest tu coś jeszcze - niezwykła siłą płynąca z obcowania z naturą, jakaś niewidzialna więź z ziemią, szacunek dla żywiołów... Mnie w jakiś sposób oczarowała 😉

Niech nikt nie spodziewa się tutaj jakiejkolwiek akcji... W zasadzie nic się tu nie dzieje... Nic, co mogłoby wywołać jakieś zwroty wydarzeń i zaskoczenia. Ale jest tu jednak coś - życie w zgodzie z naturą, w pełni podporządkowane porom roku, pogodzie, cyklowi życia na farmie owiec... Niewyobrażalnie dużo pracy, po 16 godzin na dobę... Jak w tym tempie znaleźć czas dla...

Jak z miłą chęcią zawsze sięgam po wszelkie reportaże, tak niestety w tym przypadku nie do końca była to trafna decyzja. Zachęcona możliwością poznania od kulis prowadzenia gospodarstwa na Islandii, poczytania o krajobrazach i warunkach tam panujących. A przede wszystkim poznania tego wszystkiego z perspektywy młodej dziewczyny próbującej zrobić coś więcej niż tylko hodować owiec zabrałam się za tę książka z dość dużym zapałem. Jednak opadł on bardzo szybko wraz z czytaniem kolejnych stron. Odniosłam wrażenie, że książka jest trochę przegadana. Zabrakło mi właśnie tego „naprawiania świata”, który jest wspomniany na okładce. Strasznie fajnie byłoby poczytać o dokładniejszych zmaganiach Heidy jako aktywistki. Jednak jako plus muszę tutaj wyróżnić owieczki, bo w sumie na ich temat czytało mi się najprzyjemniej i zdecydowanie był to wątek, który najbardziej przypadł mi do gustu. Niemniej jednak odniosłam wrażenie, ze cało napisana była trochę chaotycznie.

Jak z miłą chęcią zawsze sięgam po wszelkie reportaże, tak niestety w tym przypadku nie do końca była to trafna decyzja. Zachęcona możliwością poznania od kulis prowadzenia gospodarstwa na Islandii, poczytania o krajobrazach i warunkach tam panujących. A przede wszystkim poznania tego wszystkiego z perspektywy młodej dziewczyny próbującej zrobić coś więcej niż tylko hodować...

Książka o niczym

Książka o niczym

Sama pochodzę ze wsi, więc farmerskie życie i zainteresowania związane z Islandią skłoniły do sięgnięcia po książkę.
Zawiodłam się. Bohaterka przybliża bardzo farmerskie zajęcia, ale zabrakło mi tu tej islandzkiej pasji, świeżości, niedopowiedzenia.
Odnoszę wrażenie, że to książka stworzona przez młodziutką, może piętnastoletnią dziewczynę.
Brakuje mi głębi, dojrzałości, kolorytu i ludzkiej szczerości. Płytka opowieść. Szkoda.

Sama pochodzę ze wsi, więc farmerskie życie i zainteresowania związane z Islandią skłoniły do sięgnięcia po książkę.
Zawiodłam się. Bohaterka przybliża bardzo farmerskie zajęcia, ale zabrakło mi tu tej islandzkiej pasji, świeżości, niedopowiedzenia.
Odnoszę wrażenie, że to książka stworzona przez młodziutką, może piętnastoletnią dziewczynę.
Brakuje mi głębi, dojrzałości,...

Zachęcił mnie opis książki, po którym spodziewałam się historii aktywistki walczącej o naturę, swoją ziemię, lepszą przyszłość dla Islandii. Akurat tych treści było mało, za to dużo dowiedziałam się na temat hodowli owiec. Przeplatanie tych wątków z prywatnymi opowieściami bohaterki sprawiło, że czułam duże niezrozumienie jej świata.

Zachęcił mnie opis książki, po którym spodziewałam się historii aktywistki walczącej o naturę, swoją ziemię, lepszą przyszłość dla Islandii. Akurat tych treści było mało, za to dużo dowiedziałam się na temat hodowli owiec. Przeplatanie tych wątków z prywatnymi opowieściami bohaterki sprawiło, że czułam duże niezrozumienie jej świata.

Sięgnęłam po tę książkę po dobrym wrażeniu, które pozostawiło "Życie Pasterza" Rebanksa Jamesa. Tym razem ten styl życia został przedstawiony z perspektywy kobiety. Heida wychowała się w islandzkiej wsi razem z dużą ilością sióstr, oraz rodzicami. Jej ojciec po śmierci żony poślubił siostrę zmarłej. Razem wychowali dzieci z pierwszego i drugiego małżeństwa, oboje zajmowali się prowadzeniem gospodarstw i hodowlą owiec, jednak każde z nich żyło na własny rachunek, co Heida często podkreślała w swojej biografii. W książce Heida opisuje także swoją młodość oraz próby podjęcia pracy w branży modelingu, z którego jednak zrezygnowała. Opisuje pracę przy owcach jako zajęcie, które daje dużo emocji, w trudnych chwilach wymagające pomocy zaprzyjaźnionych pasterzy, a czasem po prostu sąsiadów.

Sięgnęłam po tę książkę po dobrym wrażeniu, które pozostawiło "Życie Pasterza" Rebanksa Jamesa. Tym razem ten styl życia został przedstawiony z perspektywy kobiety. Heida wychowała się w islandzkiej wsi razem z dużą ilością sióstr, oraz rodzicami. Jej ojciec po śmierci żony poślubił siostrę zmarłej. Razem wychowali dzieci z pierwszego i drugiego małżeństwa, oboje zajmowali...

Jako studentka hodowli i ochrony zwierząt daję 8* - dużo szczegółowych informacji nt praktycznych aspektów ekstensywnej hodowli owiec. :)

Jako studentka hodowli i ochrony zwierząt daję 8* - dużo szczegółowych informacji nt praktycznych aspektów ekstensywnej hodowli owiec. :)