rozwińzwiń

Na krawędzi uczuć

Okładka książki Na krawędzi uczuć autora Anna Partyka-Judge, 9788376747507
Okładka książki Na krawędzi uczuć
Anna Partyka-Judge Wydawnictwo: Replika literatura obyczajowa, romans
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Data wydania:
2019-02-26
Data 1. wyd. pol.:
2019-02-26
Język:
polski
ISBN:
9788376747507
Średnia ocen

6,8 6,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Na krawędzi uczuć w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Na krawędzi uczuć



książek na półce przeczytane 209 napisanych opinii 208

Oceny książki Na krawędzi uczuć

Średnia ocen
6,8 / 10
52 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Na krawędzi uczuć

avatar
16
4

Na półkach:

Mnie ta książka nie porwała, bardzo się dłużyła, nie poleciałabym przyjaciółce.

Mnie ta książka nie porwała, bardzo się dłużyła, nie poleciałabym przyjaciółce.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
898
871

Na półkach:

Książka składa się jakby z dwu częśći. W pierwszej części przedstwione zostały bohaterki powieści. Sześć kobiet w różnym wieku po przejściach, szukających wytchnienia i celu w życiu. Łączy je jedno: 5 z nich zostało zdradzonych przez mężów, jedna z nich sama zdradziła męża. W drugiej częśći powieśći poznajemy te kobiety w czasie pobytu w kurorcie w Świnoujściu. Uczestniczą w miesięcznej terapii prowadzonej przez jedną nich - Edytę. Kobiety poznają się, zbliżają do siebie i zaprzyjaźniają. Mimo własnych kłopotów, traumy, potrafią pomagać sobie wzajemnie. Powieść niesie nadzieję, że zdrada to nie koniec świata. Optymistycznie zakończenie jest tego dowodem.

Książka składa się jakby z dwu częśći. W pierwszej części przedstwione zostały bohaterki powieści. Sześć kobiet w różnym wieku po przejściach, szukających wytchnienia i celu w życiu. Łączy je jedno: 5 z nich zostało zdradzonych przez mężów, jedna z nich sama zdradziła męża. W drugiej częśći powieśći poznajemy te kobiety w czasie pobytu w kurorcie w Świnoujściu. Uczestniczą...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
297
297

Na półkach:

Lekka książka na jeden dzień. Szybko się czyta, nie nudzi i co najważniejsze opisuje zwykłe historie, bez wymyślnego tła.

Lekka książka na jeden dzień. Szybko się czyta, nie nudzi i co najważniejsze opisuje zwykłe historie, bez wymyślnego tła.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

111 użytkowników ma tytuł Na krawędzi uczuć na półkach głównych
  • 59
  • 50
  • 2
26 użytkowników ma tytuł Na krawędzi uczuć na półkach dodatkowych
  • 9
  • 7
  • 4
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Okładka książki Mikołowski kalejdoskop - antologia opowiadań Dominika Caddick, Jacek Fleiszfreser, Katarzyna Godefroy, Ada Johnson, Andrzej Konefał, Marta Kopacz, Magdalena Krok, Magdalena Lytek-Dehiles, R.A. Olek, Anna Partyka-Judge, Magdalena Anna Sakowska, Alina Staneczek
Ocena 7,3
Mikołowski kalejdoskop - antologia opowiadań Dominika Caddick, Jacek Fleiszfreser, Katarzyna Godefroy, Ada Johnson, Andrzej Konefał, Marta Kopacz, Magdalena Krok, Magdalena Lytek-Dehiles, R.A. Olek, Anna Partyka-Judge, Magdalena Anna Sakowska, Alina Staneczek
Okładka książki NieOCZYwista antologia Olga Bartnik, Dominika Caddick, Jacek Fleiszfreser, Ada Johnson, Bruno Kadyna, Andrzej Konefał, Marta Kopacz, Marcin Korcbuch, Magdalena Krok, Magdalena Lytek-Dehiles, R.A. Olek, Anna Partyka-Judge, Kamil Prabucki
Ocena 7,7
NieOCZYwista antologia Olga Bartnik, Dominika Caddick, Jacek Fleiszfreser, Ada Johnson, Bruno Kadyna, Andrzej Konefał, Marta Kopacz, Marcin Korcbuch, Magdalena Krok, Magdalena Lytek-Dehiles, R.A. Olek, Anna Partyka-Judge, Kamil Prabucki
Anna Partyka-Judge
Anna Partyka-Judge
Anna Partyka - Judge urodzila sie i wychowala w Swinoujsciu. Jest absolwentka Studium Nauczycielskiego w Szczecinie. Ukonczyla Akademie Muzyczna w Poznaniu ( Filia w Szczecinie).Od 1988r. przez szereg lat pelnila funkcje prezesa Klubu LIterackiego "Na Wyspie". Poetycko debiutowala w roku 1977 w tygodniku "Spojrzenia". Jej wiersze publikowane byly w Polskim Radiu Szczecin i prasie szczecinskiej.Kilkanascie utworow znalazlo sie w almanachach "W cieniu morza" (1980),"Wewnetrzne mrze" (1997),"W cieplym piasku poezji" ( 2002),"Polawiacze wzruszen" ( 2010),"Poezja jest w nas" ( 2012),wydala tomik wierszy "Tyle ci dam" ( 1999 ).
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Mimo wszystko kochaj Agnieszka Rusin
Mimo wszystko kochaj
Agnieszka Rusin
Świetnie się czytało pomimo licznych błędów. Uważam, że mamy tak duży wybór imion, że nadawanie kilku bohaterom tych samych to takie trochę fas pas. Autorka najpierw skupiła się na przedstawieniu czterech kobiet, które są siostrami. Życie Aśki to taki rollercoaster. Mieszka z dwoma córkami, pracuję w kancelarii notarialnej, gdzie jest wykorzystywana, przez szefową. Mąż ciągle w delegacji, nagle przestaje dzwonić. Dziewczynki tęsknią, Asia się nie pokoi. Relacja tej dwójki kończy się, gdy pojawia się trzecia. Gośka ma wspaniałego męża i trójkę dzieciaków. Poświęca im swój czas. Stać ją na drogie stroje i wyjścia z koleżankami do klubu kijkowego. Jest zadowolona ze swojego życia do czasu, aż odkrywa, że mąż sprowadził na ich rodzinę wielkie problemy. Majka przebojowa trzydziestolatka mieszka i pracuje w Warszawie. Jej głównym zajęciem jest jogging i dbanie o swoją figurę. Pracuje w firmie jako copywriterka. Jednak wśród koleżanek z pracy jest zawiść, która powoduje, że Majka traci wymarzoną pracę. Julia studiuje marketing w Poznaniu. Cierpi po rozstaniu z chłopakiem. Dzięki przyjaciółce udaje jej się pozbierać i ułożyć życie w nowym związku. Wszystko było pięknie do czasu imprezy, gdy Julia poznaje znajomych Darka. W kolejnym rozdziale mamy wszystkie siostry w rodzinnym Karpaczu. Jest sporo kłótni między nimi. Wypadków, które kończą się w szpitalu. Agnieszka Rusin postawiła na siłę rodziny i tego jedynego obok. Lekka i taka w sam raz na dwa popołudnia.
checka707 - awatar checka707
ocenił na61 miesiąc temu
Dzień Ojca Ewelina Woźniak
Dzień Ojca
Ewelina Woźniak
„Nie ta co urodziła, a ta co wychowała” – tak mi zawsze babcia powtarzała, należy do tego zdania dopisać kolejne, które znalazłam w tej książce „nie ten co spłodził, a ten co wychował”. Zdarza się bowiem tak w życiu, że mężczyzna jak to się mówi nie dorósł do ojcostwa. Tylko z drugiej strony co to znaczy dorosła/dorósł do czegoś? Bohaterkami powieści są Janka, Maja, Weronika, Hanka i Ela. Każda z nich opowiada nam swoją historię, ukazuje swoje życie, marzenia, plany. Pokazują nam również trudne relacje z rodzicami, zarówno z matką jaki ojcem. Janka przyjaźni się z Majką. Obydwie są nauczycielkami w tej samej szkole. Janka uczy matematyki, Majka plastyki, sztuki. Dwie przeciwności. Pierwsza singielka raczej nie z wyboru, a pod wpływem matki, która zdominowała jej życie. Druga żona, matka dwóch córek, malarka. Boi się wystawić swoje obrazy i szkice, a raczej boi się krytyki ze strony swojej matki. Hanka i Ela przyjaciółki jeszcze ze studiów medycznych. Razem odbywały staż w jednym szpitalu, po studniach w nim zostały i przyjaźń przetrwała. Hania jest pielęgniarką, żoną i matką dorastającego syna Adama. Razem z Leszkiem tworzą szczęśliwe małżeństwo i rodzinę. Niespodziewanie w ich życiu pojawia się były mąż Hani i biologiczny ojciec Adama – Zbigniew. Ela jest lekarzem, żoną i matką dwóch synów. Wychowała się w domu dziecka, nigdy nie poznała swoich rodziców. Zawsze i wszędzie musi mieć wszystko pod kontrolą Ten jej despotyzm ma wpływ na relacje rodzinne. W jej życiu pojawia się wychowanka domu dziecka – Lena. I ostatnia bohaterka Weronika. Projektantka zieleni, samotna matka, wychowuje syna Kubę. Jest samotna z wyboru. Całą miłość, cale życie podporządkowała synowi. I nagle los zsyła ma Kubę chorobę . Weronika musi odszukać ojca chłopca i poprosić go o pomoc. Autorka pokazałam nam różne obrazy ojcostwa oraz portrety ojca. Chociaż tak na prawdę nie tylko ojca, matki również. Relacje jakie tworzą się między rodzicami a dziećmi mają wpływ na ich późniejsze życie, postępowanie i psychikę. Często zdarza się tak niestety, że jeden z rodziców tworzy fałszywy obraz drugiego rodzica i przez to krzywdzi dziecko oraz tą drugą osobę. Ten obraz tworzony jest przez pryzmat złości, rozgoryczenia, bólu który w sobie nosimy, bo nie spełniły się nasze marzenia, bo nie tak miało być. Jednak przychodzą w życiu takie chwile, że wszystkie urazy, niedopowiedzenia trzeba ukryć na dnie duszy i serca. Wybaczyć, chociaż to trudna sztuka, poświęcić się dla dobra dziecka. Zostawić za sobą przeszłość, aby móc funkcjonować w teraźniejszości i patrzeć z optymizmem w przyszłość. Rozliczyć się ze wszystkich swoich decyzji. Bo najtrudniejsza praca w życiu to praca nad samym sobą oraz rozmowa z samym sobą. Zanim powiemy o kimś złe słowo zastanówmy się, czy ktoś inny tak o nas nie mów, nie myśli? I chociaż wiem, że są ludzie, którzy „zasługują” na swoją opinię, to myślę, że trzeba ich zostawić niech żyją w swoim świecie. Na kartach książki odkryłam na nowo prawdy, które powtarza mi bliska osoba, że świat męski należy do ojca i syna, świat kobiecy do matki i córki. Kobieta nie zrozumie męskiego świata a mężczyzna kobiecego. To dwa różne światy, w których panują inne zasady. Polecam tą książkę, bo daje do myślenia. Stwarza możliwość obejrzenia siebie w lutrze postaci w niej przedstawionych.
magiastron - awatar magiastron
ocenił na85 lat temu
Trzy razy miłość Jolanta Kosowska
Trzy razy miłość
Jolanta Kosowska
Historia miłości dwojga ludzi - Martyny i Łukasza, dwóch przeciwieństw zarówno pod względem charakterów, jak i stylu życia. Ich uczucie, nagle, mocne, wybuchowe i silne jest źródłem bólu, cierpienia, wielu konfliktów i nieporozumień. Bohaterowie nie potrafią żyć osobno, ale razem też im jest trudno. Czasami to uczucie jest na granicy toksycznej miłości i więzi. Autorka w swojej książce pokazała, że nie każda miłość jest piękna i łatwa. Czasami rani, niszczy, bywa toksyczna i rujnuje życie nie tylko zakochanych, ale też i otoczenia, w którym przebywają. Powieść ta to nie jest romans idealny. Jest o miłości silnej, ale bolesnej. Relacja między bohaterami z jednej strony jest cudowna - pełna emocji, bliskości, a z drugiej wyniszczająca, wysysającą życie... Autorka pokazuje nam ta drugą stronę uczuć, nieidealną, smutną, trudną. Czasami zachowanie bohaterów irytowało mnie. To, że ranili samych siebie, cóż czasem tak bywa, ale ciężko było mi znieść fakt ranienia osób bliskich im. Dzięki narracji z dwóch stron, poznajemy motyw działań obydwojga bohaterów, co sprawia, że możemy lepiej ich zrozumieć, stają się nam bliżsi. Historia skłoniła mnie do zastanowienia się nad tym jak ja bym postąpiła na miejscu bohaterów, czy miałabym tyle siły by walczyć o to uczucie, czy dałabym radę odpuścić? Nie mam jednoznacznych odpowiedzi na te pytania, bo tak się nie da. Życie nie jest zero-jedynkowe i tutaj też takie rozwiązanie nie istnieje...
zakochanawksiazkach - awatar zakochanawksiazkach
ocenił na76 dni temu
Wróć do Triory Jolanta Kosowska
Wróć do Triory
Jolanta Kosowska
Takiej Triory na pewno nie znacie! Czy będziecie chcieli do niej wrócić? Przed rozpoczęciem czytania zaintrygowały mnie już słowa na okładce "Pewne historie mogą wydarzyć się gdziekolwiek, inne tylko w określonym miejscu" i myślę, że tak właśnie było z wydarzeniami opisanymi przez Autorkę w tej powieści. Po skończeniu już nie wyobrażam sobie, by to samo mogło mieć miejsce, gdzie indziej, niż w tej małej, ale wyjątkowej i bardzo specyficznej wioseczce w Alpach Liguryjskich. Czterech głównych bohaterów — każdy z nich, choć młody już mocno doświadczony przez życie. Wydaje się, że nie mają ze sobą zbyt wiele wspólnego, a tak naprawdę łączy ich więcej, niż sami mogliby podejrzewać. Marcin to nauczyciel historii, który nie trzyma się żadnych norm, a przedmiotu uczy z wielką pasją, angażując uczniów. Wygrał walkę z chorobą, ale teraz szuka swojego miejsca na ziemi. Jakub Janicki to słynny pianista, którego międzynarodową karierę przerwał rak, z którym musi się zmierzyć. Weronika — dziewczyna Kuby nie zna swojej przeszłości, a kiedy powoli ją odkrywa, zaczyna zdawać sobie sprawę, że nie jest tą, za którą zawsze się uważała i że musi zagłębić się w swoją przeszłość. Filip to nastolatek, który swoją obiecującą przeszłość zaprzepaścił narkotykami. Teraz zaczyna wracać do pełni sił i przygotowywać się do matury. Losy tej czwórki przetną się w mniej lub bardziej oczywistych momentach. Każdy z nich jest zraniony przez życie, ale swoimi doświadczeniami może pomóc drugiemu. Czy się na to zdecyduje? W tle codzienna, ale wcale nie łatwa rzeczywistość, a później niesamowita Triora. Czy każdy z bohaterów odnajdzie swoją i co będzie dla niego oznaczać? Tego nie mogę Wam zdradzić, ale mogę za to napisać, że na pewno nie pożałujecie poznania tej wyjątkowej historii. Uwielbiam sposób, w który Jolanta Kosowska przedstawia opisywane miejsca. Naprawdę mam wrażenie, że tam jestem i wszystko widzę. Tutaj po raz kolejny Autorka mnie nie zawiodła, a Triora jawi mi się jako miejsce zdecydowanie warte odwiedzenia. Kolejną zaletą powieści są szeroko pojęte emocje — te, które wywołują wydarzenia, ale również te, które przenoszą się z bohaterów na Czytelnika. Myślę, że to duża sztuka w tym przypadku wykonana perfekcyjnie. Lektura jest bardzo wciągająca, a kolejne kartki same się obracają. Całą historię poznajemy powoli, odkrywając kolejne szczegóły, co dawkuje emocje, ale niekiedy również wywołuje zaskoczenie. Niesamowite wydarzenia i barwni bohaterowie, a do tego lekkie pióro Jolanty Kosowskiej sprawia, że czytanie jest wyłącznie przyjemnością. Zachęcam Was do odbycia cudownej podróży i poznania Triory, jakiej z pewnością nie znacie, czyli wyjątkowej, ale również pełnej tajemnic. Zapewniam, że będziecie chcieli do niej wrócić i to niezależnie, czy w postaci ponownego zagłębienia się w lekturę, czy odwiedzenia tego miejsca w rzeczywistości. Za możliwość odbycia kolejnej cudownej książkowej podróży i odwiedzenia wyjątkowego miejsca bardzo dziękuję Autorce.
Wika - awatar Wika
oceniła na83 lata temu
Naucz się beze mnie żyć Angelika Ślusarczyk
Naucz się beze mnie żyć
Angelika Ślusarczyk
„Naucz się beze mnie żyć” opowiada nam o losach Wioli, bardzo wrażliwej młodej kobiety. Pokazuje jej życie kiedyś i dziś. Krzywdę, której doświadczyła w młodości i jej konsekwencje oraz późniejszą utratę miłości swojego życia. Jej los stawia nam pytania. Ile razy można zostać zranionym i zaczynać od nowa? Czy warto wierzyć i próbować? Niewątpliwym plusem tej pozycji jest ukazanie w sposób subtelny prawdziwej miłości. Nie sloganu, pusto wygłaszanego i nic nie znaczącego, ale uczucia, które jest trwałe, prawdziwe i nie znika za kolejnym rogiem. Takiej miłości, którą odczuwamy całą swoją cząstką. Kolejnym istotnym elementem jest ukazanie oszustwa w sieci, przecież anonimowość dodaje odwagi do podłych czynów. Problem ten jest niewątpliwie cały czas aktualny, często lekceważony przez zapracowanych i zbyt zajętych opiekunów młodych ludzi. Zwieńczeniem trudnych tematów jest tu anoreksja, okropna i bardzo podstępna choroba. Historia tu ukazana jest bardzo życiowa i uczuciowa. Idealnie wpasowująca się w gatunek literatury obyczajowej. Jak na debiut, autorka wypadła bardzo dobrze. Przeszkadzały mi troszeczkę niektóre opisy, które nic nie wnosiły do fabuły, bez nich książka nic by nie straciła, ale jest to moja opinia i odczucie. Mam nadzieję, że będę miała okazję jeszcze poznać jakąś pozycję spod pióra autorki. Bardzo mnie intryguje w jakim kierunku podąży. Dla fanów ciepłych i subtelnych opowieści będzie to pozycja w sam raz. Polecam.
czytajaca_monia - awatar czytajaca_monia
oceniła na71 rok temu
Lista obecności Agata Kołakowska
Lista obecności
Agata Kołakowska
Rzeźbiarka Iga Stelmach, to 40 letnia kobieta, która przeżyła ogromną stratę w życiu. Wszyscy jej najbliżsi umarli w krótkim czasie, ojciec, matka, mąż, a potem córeczka. Tak się złożyło, że umarli wszyscy ci, których utrwaliła w swoich rzeźbach, w cyklu "Oblicza". Przeszła potworne załamanie nerwowe, zakończone próbą samobójczą i leczeniem w szpitalu psychiatrycznym. Na jednym ze spotkań autorskich w maleńskiej wiosce Kunice, otrzymała zaproszenie od sołtysa Krzysztofa Biskupa, aby zamieszkała w ich miejscowości. Argumentował, że bardzo lubią mieć u siebie wszelakich artystów i żyją wszyscy razem w zgodzie, kładą nacisk na więzi międzyludzkie. Iga postanowiła skorzystać, przeprowadziła się z Zielonej Góry z nadzieją, że zazna spokoju i znowu zacznie tworzyć. Kupiła dom w Kunicach, zrobiła sobie pracownię z prawdziwego zdarzenia i wyjechała, ku rozpaczy swojej przyjaciółki Agaty. Jak się okazało, sołtys nie rzucał słów na wiatr, cotygodniowe obowiązkowe zebrania podpisywania listy obecności, trzeba było usprawiedliwiać swoją nieobecność, po przedyskutowaniu spraw wioski rozpoczynali imprezy mocno zakrapiane, wszyscy przynosili jedzenie i picie i choć wszyscy bardzo miło się bawili, to z czasem zaczęło to wyglądać jak sekta. Iga zawiązała nowe znajomości, a nawet przyjaźnie. Zaczęła tworzyć. Ale też nie było tak różowo. Iga otrzymała anonimy o krótkiej treści "nie rób tego ", a nawet zmarła w dziwnych okolicznościach jej nowa przyjaciółka Mira, którą Iga wyrzeźbiła. I wszystko wraca do Igi ze zdwojoną siłą. Książka ciekawa, zaskakująca z wątkiem kryminalnym. Podobała mi się i polecam.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na630 dni temu
Dziewczyna z warkoczem Agnieszka Jordan-Gondorek
Dziewczyna z warkoczem
Agnieszka Jordan-Gondorek
Po „Dziewczynę z warkoczem” Agnieszki Jordan-Gondorek sięgnęłam z czystej ciekawości i nie ukrywam, że zadziałało tu kilka elementów naraz. Po pierwsze, to debiut autorki, który zdobył uznanie czytelników, a ona pisze dalej. Lubię odkrywać nowe nazwiska i sprawdzać, jak autorzy wchodzą na rynek literacki. Wiem, że już niedługo pojawi się jej trzecia książka, a ja chcę przygodę z nią zacząć od samego początku. Po drugie, oczarował mnie tytuł i okładka. Od początku miałam wrażenie, że za tą historią kryje się coś więcej niż zwykły romans. No i wreszcie opis, który od razu mnie zatrzymał. Historia kobiety, której świat rozpada się w jednej chwili, a rozwód, zamiast końcem, może stać się początkiem? Brzmiało jak coś, co ma potencjał, by poruszyć emocje. Trafiłam idealnie, to jest książka, od której nie da się oderwać, która nie pozwala zamknąć okładki nawet na chwilę, bo ciągle chce się być w środku tej opowieści. Czytałam ją bez przerwy, nie chciałam odkładać, a każda wolna chwila należała tylko do tej historii. Krystyna Hrynkiewicz to bohaterka, którą bardzo łatwo polubić i… bardzo łatwo zrozumieć. Jej życie wali się jak domek z kart, kiedy mąż oznajmia jej, że zostanie ojcem, tylko nie z nią. Ból, poczucie winy, pytania bez odpowiedzi i przekonanie, że to ona zawiodła... wszystko to autorka oddaje w sposób niezwykle autentyczny. Czytając, miałam wrażenie, że zaglądam w czyjeś prawdziwe emocje, a nie tylko śledzę fikcyjną historię. Jednym z najbardziej symbolicznych i jednocześnie najmocniejszych momentów jest decyzja o ścięciu długiego warkocza. Ten gest nie jest tylko zmianą fryzury, to próba odcięcia się od starego życia, od bólu i niespełnionych marzeń. I właśnie wtedy na scenę wkracza Igor. Przypadkowy wybawca z ulicy, który chwilę później okazuje się fryzjerem mającym dokonać tego „nowego początku”. Czy można wyobrazić sobie lepszy zbieg okoliczności? Relacja Krystyny i Igora rozwija się powoli, naturalnie, bez sztucznego pośpiechu. Są między nimi iskry, ale jest też ostrożność, bagaż doświadczeń i niewypowiedziane historie. I to właśnie mnie najbardziej wciągnęło, te drobne gesty, rozmowy, momenty bliskości, przy których chciałam zostać jak najdłużej. Czy Igor naprawdę jest tak idealny, jak się wydaje? Co skrywa jego przeszłość? I czy dwoje poranionych ludzi może zbudować coś trwałego? Ogromnym atutem książki są wątki poboczne, szczególnie ten związany z japońską rodziną. Był dla mnie miłym zaskoczeniem, pełnym ciepła, ciekawostek kulturowych i subtelnie wplecionych informacji o tradycjach, języku i kuchni Japonii. To nadało historii wyjątkowego klimatu i sprawiło, że świat przedstawiony stał się jeszcze bogatszy. Postać Yana – przyszywanego brata Krystyny, oraz jego mamy to prawdziwa oaza wsparcia, serdeczności i bezwarunkowej troski. Takich bohaterów po prostu chce się mieć blisko. Emocjonalnie ta książka prowadzi czytelnika przez smutek, żal, nadzieję, wzruszenie i radość. Są momenty, które ściskają serce, ale są też takie, przy których uśmiech pojawia się sam. To jedna z tych historii, od których trudno się oderwać, bo chce się być z bohaterami, przeżywać z nimi każdą chwilę i nie uronić ani sekundy emocji. Najbardziej urzekło mnie to, że mimo trudnych tematów jest to książka pełna ciepła i wiary w to, że życie potrafi zaskoczyć wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy. Jak na debiut, moim zdaniem to naprawdę mega debiut. Dojrzały emocjonalnie, dobrze poprowadzony i zapadający w pamięć. Już teraz wiem, że będę śledzić dalszą twórczość autorki, a po „Dziewczynie z warkoczem” bez wahania sięgnęłam po kolejną książkę. Polecam tę historię wszystkim, którzy lubią poruszające, życiowe opowieści o kobietach, nowych początkach i miłości, która przychodzi w najmniej oczywistym momencie.
Sylwia Lis - awatar Sylwia Lis
ocenił na103 miesiące temu

Cytaty z książki Na krawędzi uczuć

Więcej
Anna Partyka-Judge Na krawędzi uczuć Zobacz więcej
Anna Partyka-Judge Na krawędzi uczuć Zobacz więcej
Anna Partyka-Judge Na krawędzi uczuć Zobacz więcej
Więcej