Moje dwa kółka

Jest to niesamowita książka, która pomimo swojej prostoty, zdecydowanie wzmacnia poczucie wartości oraz uczy dzieci samodzielności i wytrwałości. Pokazuje również ile satysfakcji niesie za sobą umiejętność jazdy na dwóch kółkach, co z pewnością czyni dziecko bardziej dojrzałe i dorosłe (w jego własnej ocenie).

Myślę, że książka spodoba się każdemu maluchowi, który ma przed sobą naukę jazdy na dwóch kółkach. Lektura Moich dwóch kółek z pewnością oswoi i przygotuje go do tego ważnego w jego życiu wydarzenia.

Więcej we wpisie: https://karolinalubas.pl/2020/02/29/recenzja-moje-dwa-kolka/

Jest to niesamowita książka, która pomimo swojej prostoty, zdecydowanie wzmacnia poczucie wartości oraz uczy dzieci samodzielności i wytrwałości. Pokazuje również ile satysfakcji niesie za sobą umiejętność jazdy na dwóch kółkach, co z pewnością czyni dziecko bardziej dojrzałe i dorosłe (w jego własnej ocenie).

Myślę, że książka spodoba się każdemu maluchowi, który ma przed...

Książka opowiada historię pewnego chłopca, który uczy się jeździć na rowerze, po pozbyciu się bocznych kółek. Zostały zjedzone przez duże śmieszne Coś w fluorescencyjnej czapce. W tej nauce widać cierpliwości, wsparcie, zabawę. Bardzo fajnie zilustrowana. Okna dialogowe odzwierciedlają emocje. Czerwona chmurka - złość, żółta - np. pewność siebie.

Są strony, gdzie nie ma za dużo tekstu - ale jest radość. "Lubię czuć wiatr na twarzy. Jest z tyłu. Ogromna. Wspiera mnie"

Książka jest przemyślana. Na początku jest miejsce do opisania: "Ta książka należy do:" Natomiast na końcu jest Dyplom dla super-rowerzysty, gdzie można wpisać datę, kiedy zostały zdjęte kółka.

Warto przerobić tę książkę przy okazji nauki jazdy na rowerze.

Książkę można wypożyczyć w Bibliotece Otwartej w Łodzi - przy ul. Narutowicza

Książka opowiada historię pewnego chłopca, który uczy się jeździć na rowerze, po pozbyciu się bocznych kółek. Zostały zjedzone przez duże śmieszne Coś w fluorescencyjnej czapce. W tej nauce widać cierpliwości, wsparcie, zabawę. Bardzo fajnie zilustrowana. Okna dialogowe odzwierciedlają emocje. Czerwona chmurka - złość, żółta - np. pewność siebie.

Są strony, gdzie nie ma...

Okres dzieciństwa jest chyba najbardziej dynamiczny pod względem zmian, które dokonują się bardzo szybko (z perspektywy rodzica – zbyt szybko) w życiu młodego człowieka. Na każdym kroku spotykamy milowe kroki w jego rozwoju, każdego dnia nabywa nowe umiejętności i zdobywa wiedzę o świecie, który stara się poznać i oswoić. Jednym z takich etapów, przez dzieci wyczekiwanych, ale nie zawsze łatwych, jest jazda na dwukołowym rowerze.

Niektóre umiejętności wymagają od dziecka sporo pracy, zanim w końcu pozwolą się opanować. Błędy, potknięcia i upadki, czasem bolesne, są nieodłącznym elementem nauki i należy je zaakceptować, ale trudno to zrobić, gdy ma się lat kilka, głowę pełną pomysłów, serce wypełnione chęciami, ale reszta ciała nie chce jeszcze współpracować i utrzymać równowagi. To może rodzić frustrację. U mnie ją rodziło, gdy byłam mała.

W naszym domu, poza rozmową, w przypadku wielu problemów chcę posiłkować się odpowiednią lekturą, która często potrafi zdziałać cuda. W końcu mama i tata pocieszają, ale z perspektywy dziecka może wyglądać to tak, że nie wiedzą, o czym mówią. Przecież oni potrafią, więc nie wiedzą, co czuje dziecko. Co innego książkowy bohater – ma mniej więcej tyle samo lat i podobny kłopot, który ostatecznie udaje mu się rozwiązać. Ale on nie znika sam. Stopniowo staje się coraz mniejszy dzięki próbom i ćwiczeniom dziecka. Dziecko otrzymuje gotową receptę na sukces – ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć, bo ćwiczenie czyni mistrzem! To budujące przesłanie.

Na uwagę zasługuje także samo wydanie, a w zasadzie jego kolorystyka. Większość elementów jest w tonacji jasnej, delikatnej. Dodatki są z kolei bardzo odblaskowe, przez co od razu przyciągają wzrok. Bardzo miłe dla oka połączenie. No i jeszcze partie dialogowe mamy – w żółtym, ciepłym kolorze. W końcu od mamy bije ciepło i troska, mama oświetla drogę, którą młody człowiek kroczy przez życie, więc dla mnie jest to dodatkowy plus, choć może także nadinterpretacja :)

zaczytana.com.pl

Okres dzieciństwa jest chyba najbardziej dynamiczny pod względem zmian, które dokonują się bardzo szybko (z perspektywy rodzica – zbyt szybko) w życiu młodego człowieka. Na każdym kroku spotykamy milowe kroki w jego rozwoju, każdego dnia nabywa nowe umiejętności i zdobywa wiedzę o świecie, który stara się poznać i oswoić. Jednym z takich etapów, przez dzieci wyczekiwanych,...

Bohaterem książki jest mały chłopiec. Nudzi mu się w domu strasznie, a brzydka pogoda nie zachęca do zabaw na dworze. Jednak chłopiec w końcu decyduje się wyjść na zewnątrz. W pewnym momencie dostrzega dziwne COŚ. To COŚ, to biała futrzana kuleczka w neonowej pomarańczowej czapeczce na bardzo małym rowerku. Taki miły stworek, do którego ma się ochotę przytulić, tak mięciutkie wydaje się jego futerko ;)
Stworek jest raczej milczący. Nasz bohater wsiada na swój rower z czterema kółkami i szybko dołącza do futrzanej kuleczki ;)
Niestety, szybko zaczyna się denerwować, ponieważ z bocznymi kółkami, pozostaje w tyle. COŚ zdejmuje boczne kółeczka chłopca i...je zjada! Teraz nasz bohater ma szansę nauczyć się jazdy na rowerze bez bocznych kółek.Nie jest to jednak takie proste, jak mogłoby się na początku wydawać. Chłopiec wiele razy upada, zdarzają się też łzy z powodu zdartego kolanka. Jednak biały stworek czuwa nad chłopcem, nakleja plasterek, częstuje czekoladą...
Nauka jazdy na rowerze bez bocznych kółek nie jest prosta. Czy chłopiec nauczy się jeździć bez kółek i asekuracji?"Moje dwa kółka", to bardzo piękna, choć krótka opowieść. Tekstu jest naprawdę niewiele. Czasem jest to jedno zdanie, innym razem tekst pojawia się w dymkach, zupełnie jak w komiksach! Ilustracje są urocze, choć kolory są raczej stonowane. Postać stworka jest tak urocza i sympatyczna, że nie można jej nie lubić. Przypomina mi raczej takiego dobrego duszka, który wspiera i zawsze służy pomocą. Jego serducho na pewno jest tak ogromne, jak on sam! :)Ta książka to fantastyczna propozycja dla dzieci, które uczą się jazdy na rowerze bez dodatkowych bocznych kółek. To książeczka o odwadze, pokonaniu słabości i strachu. Może stać się dla małych rowerzystów motywacją do samodzielnej nauki jazdy na rowerze.

Twarda oprawa książka formatem przypomina album. Na końcu znajduje się bardzo miła niespodzianka. Jest to strona - Dyplom, na której dziecko może wpisać datę z dniem, w którym rozstało się z małymi kółkami! Myślę, że poczuje ogromną dumę i radość ze swojego osiągnięcia! Wspaniały pomysł.
Książka jest fantastyczna, dlatego serdecznie polecam!

Bohaterem książki jest mały chłopiec. Nudzi mu się w domu strasznie, a brzydka pogoda nie zachęca do zabaw na dworze. Jednak chłopiec w końcu decyduje się wyjść na zewnątrz. W pewnym momencie dostrzega dziwne COŚ. To COŚ, to biała futrzana kuleczka w neonowej pomarańczowej czapeczce na bardzo małym rowerku. Taki miły stworek, do którego ma się ochotę przytulić, tak...

Bo najtrudniej rozmawia się o tych najprostszych rzeczach. Czym jest pewność siebie, czym jest wytrwałość, konsekwencja i wiara we własne umiejętności? Czym jest poczucie bezpieczeństwa?

Sebastian Pelon odpowiada na te pytania skromnym tekstem i skromną grafiką... Nie mylić skromności ze zwyczajnością! W tych prostych kreskach oraz stonowanej kolorystyce kryje się kwintesencja piękna prostoty...

Ale nudy... Na dworze brzydka pogoda, aż nie chce się wychylać nosa z domu. No ale ile można malować, wyklejać, grać, czytać? Mały chłopczyk, za namową mamy, wskakuje na swój mały, czterokołowy rowerek i wybiera się na przejażdżkę. Ulice świecą pustkami, ale w stronę chłopczyka zbliża się na rowerze dziwne Coś – duża, biała, puszysta kulka z odblaskową, pomarańczową czapeczką na głowie. Biała Kulka przyłącza się do chłopczyka i razem odkryją coś bardzo ważnego – na dwóch kołkach jeździ się o wiele szybciej niż na czterech... ale na dwóch kołkach jeździ się o wiele trudniej niż na czterech... Ryzykować? A jeśli się przewrócę, upadnę, stłukę kolano? Bedzie mnie bolało, będę płakał, a jeśli zepsuję rower? Warto próbować?

Uboga w treść, bogata w mądrość i wrażliwość książka, która traktuje o jednym z ważniejszych etapów dziecięcego rozwoju. Bo odkręcenie bocznych kółek od dziecięcego rowerku to nie tylko... nauka jazdy na dwóch kółkach. To próba odwagi, to krok w nieznane, to zawierzenie mamie/tacie/opiekunowi, który podtrzymuje nas w "stawianiu pierwszych kroków na dwukołowym rowerze". To wiara we własne możliwości, to zaciętość, konsekwencja i walka. To krew, pot i łzy. Ból, wysiłek ale i bezgraniczne szczęście, kiedy kolejne metry pokonujemy sami – bez wsparcia osoby biegnącej z tyłu... Dorośli zapominają, albo, co gorsza, nie zdają sobie sprawy, jak wielką rolę odgrywa w życiu dziecka porzucenie bocznych kółek w rowerku.

Moje dwa kołka to tak naprawdę album, w którym kryje się cała paleta uczuć i mądrości. Biała, wielgachna, puszysta kulka z neonową czapeczką może być synonimem ciekawości z domieszką obawy ale i odrobiną pewności siebie.

"Jest z tyłu, za mną. Ogromna. Wspiera mnie".

Białe Coś pomaga chłopczykowi w chwilach upadku, rezygnacji. Pociesza, wspiera i pomaga, a jednocześnie pozwala skosztować smaku porażki i zwątpienia. Bo nauka nie polega na samych sukcesach. Prawdziwa nauka to wyboista ścieżka, która ma zarówno wzniesienia, jak i doliny. Biała Kulka to doskonały nauczyciel, który nie otacza chłopca ochronną bańką, ale po prostu jest – w dobrych i złych momentach. Dzięki takiemu nauczycielowi bohater coraz pewniej, śmielej pokonuje kolejne metry. Aż w końcu chłopiec zupełnie samodzielnie, z pełną mocą, okrzykiem na ustach mknie ku przygodzie.

Sebastien Pelon stworzył bajkę wyjątkową, przepięknie ilustrowaną. Duży format, stonowane, chłodne barwy na tle których wyróżnia się neonowa czapeczka Cosia i jakże istotny temat kroku w prawie-dorosłość. Samodzielna jazda na rowerze to nic innego jak wiwaty i okrzyki zwycięstwa pewności siebie i samodzielności.

"Już się niczego nie będę bał. Nawet jeśli obok cię nie będzie".

Doskonałość. Wydawnictwo TADAM słynie z tego, że każda wydana przez nich książka to małe dzieło sztuki. Moje dwa kołka nie są wyjątkiem. Do dziś pamiętam, że w okresie mojego dzieciństwa oprawa graficzna bajek dla dzieci była albo zbyt uboga, albo zbyt mocno naszpikowana kolorami, postaciami, kształtami, słoneczkami, serduszkami... W tej bace króluje prostota, która ma w sobie niewysłowioną głębię. Wystarczy spojrzeć na ilustracje, aby wiedzieć w jakim stanie emocjonalnym znajdują się bohaterowie...

[ZDJĘCIA]

Absolutnie fenomenalna propozycja dla dzieci, które podejmują się prób samodzielnej jazdy na rowerze (lektura idealnie wpasowała się w aktualny stan motoryczno-ruchowy mojego Synka, bo właśnie uczymy się jazdy na "dorosłym rowerku"). Ale nie tylko. Bo Moje dwa kółka to powieść o odwadze, podejmowaniu ryzykownych decyzji. Książka może być idealna bazą dla rodziców, którzy chcą uświadomić dziecku, że mimo potknięć i niepowodzeń warto dążyć do celu, bo można zyskać naprawdę wiele.

No i ta ostatnia strona! <3 achhh =)

Serdecznie polecam.

http://tylkoskonczerozdzial.blogspot.com/2018/08/moje-dwa-koka-sebastien-pelon.html

Bo najtrudniej rozmawia się o tych najprostszych rzeczach. Czym jest pewność siebie, czym jest wytrwałość, konsekwencja i wiara we własne umiejętności? Czym jest poczucie bezpieczeństwa?

Sebastian Pelon odpowiada na te pytania skromnym tekstem i skromną grafiką... Nie mylić skromności ze zwyczajnością! W tych prostych kreskach oraz stonowanej kolorystyce kryje się...

Wspaniała opowieść o przyjaźni, dorastaniu i wsparciu. Cudowne kolory, wspaniałe ilustracje i ciekawa treść. Świetna książka do rozmowy z dzieckiem.

Wspaniała opowieść o przyjaźni, dorastaniu i wsparciu. Cudowne kolory, wspaniałe ilustracje i ciekawa treść. Świetna książka do rozmowy z dzieckiem.