Der verlorene Blick

Strasznie mnie ta książka wkurzyła, a raczej nie tak książka, jak jej główna bohaterka. Doszłam do wniosku, że raczej ja nie byłam dobrym targetem dla tej lektury. Zresztą dopiero po zakończeniu czytania zauważyłam, że to literatura młodzieżowa, więc tym bardziej nie byłam właściwą osobą do jej czytania, dlatego pewnie mnie tak wkurzyła. Mój odbiór jej jest zupełnie inny niż wcześniejszych czytelniczek, które głównie współczuły Leoni, ja czułam do niej tylko złość... i niedowierzanie, że tak infantylnie, zupełnie jak ośmiolatka, mogła zachowywać się szesnastolatka.

Jaśnie panienka Leonia obrażona na cały świat, za własną głupotę. A wszyscy obchodzą się z nią jak ze zgniłym jajkiem. Pod koniec autorka chyba się trochę opamiętała, bo w końcu sama przyjaciółka Leoni mówi, że zachowuje się jak niemowlak. I całe szczęście, bo chyba jak jeszcze raz bym przeczytała Leoniu, Leoniu, Leoniu !!!, to już bym nie dokończyła tej książki. Nic na to nie poradzę, że nie cierpię takich roszczeniowych dziuń, którym się wydaje, że im się wszystko należy.

Tak wiem, dziewczyna była przerażona, postawiona w całkiem nowej sytuacji, świat jej się zawalił itd. Tylko Hello, witamy w świecie dorosłych, tutaj ponosi się konsekwencje własnych decyzji i wyborów, nawet tych najgłupszych.

I jeszcze jedno co mnie trochę jakby zdziwiło. Pannica miesiąc po wypadku, już zaczyna "zapominać" twarze swoich bliskich?? Nie za szybko to trochę?? Mój tato nie żyje prawie 20 lat, a ja wciąż pamiętam jego twarz, sylwetkę itd. bez patrzenia na zdjęcie. Trochę mi się nie chce wierzyć, że już po miesiącu nie widzenia, można zapomnieć twarze bliskich.

Czasem lubię sobie poczytać jakąś mądrą młodzieżówkę, niestety tym razem mój wybór był mocno chybiony.

Strasznie mnie ta książka wkurzyła, a raczej nie tak książka, jak jej główna bohaterka. Doszłam do wniosku, że raczej ja nie byłam dobrym targetem dla tej lektury. Zresztą dopiero po zakończeniu czytania zauważyłam, że to literatura młodzieżowa, więc tym bardziej nie byłam właściwą osobą do jej czytania, dlatego pewnie mnie tak wkurzyła. Mój odbiór jej jest zupełnie inny...

Szybko się czyta. Nietypowa, można rzec wzruszająca historia.

Szybko się czyta. Nietypowa, można rzec wzruszająca historia.

Bardzo wciągająca treść książki. Przyjemnie się czyta. Piękna historia.

Bardzo wciągająca treść książki. Przyjemnie się czyta. Piękna historia.

W ciemności była pierwszą książką Pani Jany jaką udało mi się przeczytać. Pamiętam jak wręcz połykałam kolejne strony i rozdziały, byleby tylko wiedzieć jak dalej potoczy się historia.

Głowna bohaterka, nastoletnia Leonia, nagle traci wzrok w wyniku wypadku samochodowego. Zmuszona do życia w tytułowej ciemności, nie potrafiąca sobie poradzić z nową rzeczywistością, Leonia zaczyna przejawiać objawy depresji, dopóki nie spotyka na swojej drodze ludzi, którzy powoli uczą ją funkcjonowania jako osoba niewidoma.

Książka jest moim zdaniem świetnym świadectwem życia osób niewidzących, ich wewnętrznych demonów z którymi walczą każdego dnia, a także przeciwności i ograniczeń jakie napotykają na swojej drodze. Bardzo wzruszająca i pouczająca książka dla nastolatków.

W ciemności była pierwszą książką Pani Jany jaką udało mi się przeczytać. Pamiętam jak wręcz połykałam kolejne strony i rozdziały, byleby tylko wiedzieć jak dalej potoczy się historia.

Głowna bohaterka, nastoletnia Leonia, nagle traci wzrok w wyniku wypadku samochodowego. Zmuszona do życia w tytułowej ciemności, nie potrafiąca sobie poradzić z nową rzeczywistością, Leonia...

Polecam

Polecam

Leonia ma piętnaście lat i oczy jak szmaragdy, które oczarowały Frederika. Pewnego dnia ta piękna dziewczyna ulega ciężkiemu wypadkowi, po którym budzi się w świecie ciemności. Traci wzrok. Jej powrót do normalnego życia jest bardzo bolesny i trudny, ale wspierają ją w tym rodzina i przyjaciele.

Leonia ma piętnaście lat i oczy jak szmaragdy, które oczarowały Frederika. Pewnego dnia ta piękna dziewczyna ulega ciężkiemu wypadkowi, po którym budzi się w świecie ciemności. Traci wzrok. Jej powrót do normalnego życia jest bardzo bolesny i trudny, ale wspierają ją w tym rodzina i przyjaciele.

Świetna seria, zawierająca prawdziwe historie. Niektóre smutne, niektóre wstrząsające, niekiedy podnoszące na duchu. Krótkie, ale bardzo treściwe.

Świetna seria, zawierająca prawdziwe historie. Niektóre smutne, niektóre wstrząsające, niekiedy podnoszące na duchu. Krótkie, ale bardzo treściwe.

Książka opowiada o nastolatce, która ulega okropnemu wypadkowi i tarci wzrok. Bohaterka musi wrócić do normalnego życia. Nie jest jej łatwo, ale wspierają ją rodzina i przyjaciele. Często jest smutna i żałuje, że przeżyła. Boi się otaczającej jej ciemności. Książka wzrusza i pokazuje problemy osoby niewidomej.
Serdecznie polecam.

Książka opowiada o nastolatce, która ulega okropnemu wypadkowi i tarci wzrok. Bohaterka musi wrócić do normalnego życia. Nie jest jej łatwo, ale wspierają ją rodzina i przyjaciele. Często jest smutna i żałuje, że przeżyła. Boi się otaczającej jej ciemności. Książka wzrusza i pokazuje problemy osoby niewidomej.
Serdecznie polecam.

Jak pewnie każdy z nas przeżywał w swoim życiu trudny okres. Moim była 2 klasa gimnazjum. Właśnie wtedy sięgnęłam po książki Ossolineum. "W ciemności" była pierwszą po którą sięgnęłam.
Autorka opowiada nam historię piętnastoletniej Leoni, która uległa ciężkiemu wypadkowi. Niestety, dziewczynka budzi się w świecie ciemności. Jej oczy, wcześniej jak szmaragdy, tracą blask i Leoni traci wzrok. Jej powrót do życia jest ciężki. Nastolatka uważa, że nic gorszego nie może jej już spotkać. Książka ta opowiada o tym, że nasze ciało jest ważne, ale jak ważne jest wsparcie bliskich nam osób. Pokazuje nam, iż człowiek zaczyna myśleć, ile może stracić w ułamku sekundy. Zamknijcie proszę oczy i spróbujcie przeżyć tak chociaż jeden dzień...

Jak pewnie każdy z nas przeżywał w swoim życiu trudny okres. Moim była 2 klasa gimnazjum. Właśnie wtedy sięgnęłam po książki Ossolineum. "W ciemności" była pierwszą po którą sięgnęłam.
Autorka opowiada nam historię piętnastoletniej Leoni, która uległa ciężkiemu wypadkowi. Niestety, dziewczynka budzi się w świecie ciemności. Jej oczy, wcześniej jak szmaragdy, tracą blask i...

Czytałam tą książkę jeszcze w gimnazjum, pamiętam, że podobała mi się i sięgnęłam wtedy po kolejną książkę z tego wydawnictwa, było ich parę u nas w bibliotece szkolnej. Na pewno do odświeżenia z czasem.

Czytałam tą książkę jeszcze w gimnazjum, pamiętam, że podobała mi się i sięgnęłam wtedy po kolejną książkę z tego wydawnictwa, było ich parę u nas w bibliotece szkolnej. Na pewno do odświeżenia z czasem.