Najlepszy kraj na świecie

To NIE jest reportaż o Norwegii, jeśli ktoś na to liczy. To rodzaj rozprawy, czy pamfletu - jak sama autorka to określa w którymś miejscu. Książka dość krótka, ale czyta się mozolnie, ponieważ odniesień do innych twórców jest całkiem sporo. Mnogość nazwisk, cytatów czy przypisów, a także bogaty naukowy język nie ułatwia odbioru. Przy uważnym czytaniu da się wyłuskać clue i zrozumieć przekaz autorki.
Książka dla freaków i wytrwałych ;)

To NIE jest reportaż o Norwegii, jeśli ktoś na to liczy. To rodzaj rozprawy, czy pamfletu - jak sama autorka to określa w którymś miejscu. Książka dość krótka, ale czyta się mozolnie, ponieważ odniesień do innych twórców jest całkiem sporo. Mnogość nazwisk, cytatów czy przypisów, a także bogaty naukowy język nie ułatwia odbioru. Przy uważnym czytaniu da się wyłuskać clue i...

Nie jest to dobra pozycja dla kogoś, kto:
a) nie był w Norwegii
b) nic nie czytał sam z siebie o Norwegii
c) czytał mniej niż 2-3 pozycje
No ehhh, chciałabym rozumieć te wszystkie niuanse, żeby odebrać tę książkę jak autorka sobie wymarzyła, ale no jestem tylko czytelniczką niezorientowaną typowo na Skandynawię. To zamyka grono odbiorców, którzy będą w stanie dobrze pojąć tę lekturę. Nie twierdzę, że jest zła. Z pewnością wymaga wcześniejszego przygotowania. Niemniej jednak tytuł i kolorowa przyjazna okładka nie sugerują filozoficzno-politycznego eseju tylko dla wtajemniczonych.

Nie jest to dobra pozycja dla kogoś, kto:
a) nie był w Norwegii
b) nic nie czytał sam z siebie o Norwegii
c) czytał mniej niż 2-3 pozycje
No ehhh, chciałabym rozumieć te wszystkie niuanse, żeby odebrać tę książkę jak autorka sobie wymarzyła, ale no jestem tylko czytelniczką niezorientowaną typowo na Skandynawię. To zamyka grono odbiorców, którzy będą w stanie dobrze pojąć...

Przeintelektualizowana pozycja, z której czytelnik nie dowie się zbyt wiele o Norwegii. Książka trudna w odbiorze dla osób, które nie są zaznajomione ze skandynawskimi myślicielami i filozofami.

Przeintelektualizowana pozycja, z której czytelnik nie dowie się zbyt wiele o Norwegii. Książka trudna w odbiorze dla osób, które nie są zaznajomione ze skandynawskimi myślicielami i filozofami.

Jeśli ktoś spodziewa się ciekawostek, reportażu, niech sięgnie po inne publikacje. Na tę książkę trzeba troszkę więcej czasu. To bardziej rozważania, socjologiczna analiza zjawisk, napisana nieco trudniejszym językiem. Na początku może odrzucać, ale jeśli poświęcimy jej więcej czasu i spokoju, rozgryzamy rozdziały, które zawierają wiele myśli, spostrzeżeń, porównań. Ja wolę iść w smakowitości codziennego życia, choć przyznaję - książka pozwala lepiej zrozumieć skomplikowaną osobowość Norwegii.

Jeśli ktoś spodziewa się ciekawostek, reportażu, niech sięgnie po inne publikacje. Na tę książkę trzeba troszkę więcej czasu. To bardziej rozważania, socjologiczna analiza zjawisk, napisana nieco trudniejszym językiem. Na początku może odrzucać, ale jeśli poświęcimy jej więcej czasu i spokoju, rozgryzamy rozdziały, które zawierają wiele myśli, spostrzeżeń, porównań. Ja wolę...

Jak dla mnie za mało reporterska, a na taką się nastawiłam. Nie taki był zamysł.
Ciekawy ten eksport dobra, wiara w kompromis i kultywowanie plebejskości - w jednym z najbogatszych krajów (dzięki wydobyciu ropy). Kto bogatemu zabroni. Czy negocjacje udałyby się w przypadku agresji Rosji na Ukrainę, albo w konflikcie Izrael -Palestyna? Wątpię.
Jak dla mnie, nie socjolożki i nie skandynawistki, za dużo nazwisk i cytatów, niekiedy przeleciałam tekst po łebkach w poszukiwaniu czegoś bardziej konkretnego. Najlepsza część lektury to ostatnie rozdziały.
Ale zaciekawienie Norwegią zostało zasiane...

Jak dla mnie za mało reporterska, a na taką się nastawiłam. Nie taki był zamysł.
Ciekawy ten eksport dobra, wiara w kompromis i kultywowanie plebejskości - w jednym z najbogatszych krajów (dzięki wydobyciu ropy). Kto bogatemu zabroni. Czy negocjacje udałyby się w przypadku agresji Rosji na Ukrainę, albo w konflikcie Izrael -Palestyna? Wątpię.
Jak dla mnie, nie socjolożki...

Pozycja, która może zainteresować politologa bądź socjologa. Próba odpowiedzenia na pytanie "co przyczyniło się do tego że Norwegia jest najlepszym krajem na świecie". Mnóstwo informacji z historii Norwegii oraz historii literatury. Nic co mogłoby zainteresować przeciętnego Kowalskiego w Polsce.

Pozycja, która może zainteresować politologa bądź socjologa. Próba odpowiedzenia na pytanie "co przyczyniło się do tego że Norwegia jest najlepszym krajem na świecie". Mnóstwo informacji z historii Norwegii oraz historii literatury. Nic co mogłoby zainteresować przeciętnego Kowalskiego w Polsce.

Książka, która ma nam odpowiedzieć na pytanie, jak to się stało, że Norwegia jest najlepszym krajem na świecie. Właśnie, nie najbogatszym, lecz najlepszym. Dlaczego wskazywana jest jako wzór, do którego dąży Unia Europejska, chociaż wcale do tej organizacji należeć nie chce? Skąd Norwegowie czerpią zadowolenie z życia, jak pojawia się w ich bytowaniu eudajmonia? Co to jest? Kto ciekawy niech sięgnie po lekturę. Autorka nie boi się trudnych słów, nie stroni od kontrowersyjnych opinii. Eksplikacje są co prawda odrobinę mętne, z pewnością stronnicze, lecz zmuszają do polemiki. I pokazują nam Norwegów jakich nie znamy. Jako naród relaksujący się na łonie natury. I to cały naród. Uprawiający sport. Dbający o współobywateli, a jednocześnie chętnie żyjący w samotności. To nacja chłopów, którzy dość wcześnie, jak na standardy europejskie, bo już w połowie XIX wieku, zyskali prawo do ziemi. Dało im to silne poczucie niezależności, a jednocześnie prawo do stanowienia o sobie i swoim majątku. Co wykorzystują do dziś. Ciekawa, pobudzająca do myślenia lektura. Polecam.

Książka, która ma nam odpowiedzieć na pytanie, jak to się stało, że Norwegia jest najlepszym krajem na świecie. Właśnie, nie najbogatszym, lecz najlepszym. Dlaczego wskazywana jest jako wzór, do którego dąży Unia Europejska, chociaż wcale do tej organizacji należeć nie chce? Skąd Norwegowie czerpią zadowolenie z życia, jak pojawia się w ich bytowaniu eudajmonia? Co to jest?...

Gdyby mnie zapytac, o czym była ta ksiązka, to bym nie wiedziała. Niesamowicie chaotyczna, przeładowana niepotrzebnymi informacjami, cytatami, nawiazaniami do, jak dla mnie, w większości anonimowych twórców czy filozofów, które nic nie wnoszą. Przeskakiwanie z cytatu na cytat, z osoby na osobę. Zupełnie jak by Autorka chciała udowodnić wszystkim, a najbardziej sobie, jak bardzo jest oczytana.
Na pewno nie jest to reportaż, raczej praca socjologiczna.

Gdyby mnie zapytac, o czym była ta ksiązka, to bym nie wiedziała. Niesamowicie chaotyczna, przeładowana niepotrzebnymi informacjami, cytatami, nawiazaniami do, jak dla mnie, w większości anonimowych twórców czy filozofów, które nic nie wnoszą. Przeskakiwanie z cytatu na cytat, z osoby na osobę. Zupełnie jak by Autorka chciała udowodnić wszystkim, a najbardziej sobie, jak...

Męczę ją od miesięcy i poddaję się po 38%.
Zbyt nudna i napuszona żebym chciała się z nią dalej męczyć. Szkoda, bo miałam w stosunku do niej ogromne oczekiwania.

Męczę ją od miesięcy i poddaję się po 38%.
Zbyt nudna i napuszona żebym chciała się z nią dalej męczyć. Szkoda, bo miałam w stosunku do niej ogromne oczekiwania.

Naukowa pozycja bardziej na jakieś zajecia na studiach niz na wygodny fotel i odpoczynek.

Naukowa pozycja bardziej na jakieś zajecia na studiach niz na wygodny fotel i odpoczynek.