Powrócę jako piorun. Krótka historia Dzikiego Zachodu

Książka bardzo mi się podobała, chociaż to nie krótka , a bardzo krótka historia Dzikiego Zachodu. Szkoda,że temat nie został bardziej zgłębiony, bo jest naprawdę ciekawy. Reportaż skupia się głównie na losach Indian z plemienia Lakotów od czasów kiedy na ich czele stał wódz Szalony Koń, a potem jego następca Siedzący Byk. Trzecim , współczesnym bohaterem był Russell Means, w młodości awanturnik nie stroniący od używek i bijatyk, później działacz na rzecz Indian, polityk i aktor. Z dużym zainteresowaniem ale też i że smutkiem przeczytałam o masakrach Indian przez białych, o rezerwatach, gwałtach , pobiciach, zabójstwach i amerykanizowaniu czerwonoskórych. Chyba za mało się o tym mówi, a przecież to również barbarzyńskie ludobójstwo i tragedia całej społeczności Indian. Mimo, że czuję niedosyt informacji, zdecydowanie polecam tę książkę.

Książka bardzo mi się podobała, chociaż to nie krótka , a bardzo krótka historia Dzikiego Zachodu. Szkoda,że temat nie został bardziej zgłębiony, bo jest naprawdę ciekawy. Reportaż skupia się głównie na losach Indian z plemienia Lakotów od czasów kiedy na ich czele stał wódz Szalony Koń, a potem jego następca Siedzący Byk. Trzecim , współczesnym bohaterem był Russell Means,...

+ Interesujący temat, pomijany w masowej kulturze. Życie w kraju, który honoruje twoich oprawców
+ Kalendarium, przypisy, sporo ciekawych anegdot
- chaotyczna narracja, czasem fajnie to się spina, ale trochę tego za dużo
- Anegdota o genezie nazwy Indianie, brak przypisu, różnie źródła mówią o tej kwestii

+ Interesujący temat, pomijany w masowej kulturze. Życie w kraju, który honoruje twoich oprawców
+ Kalendarium, przypisy, sporo ciekawych anegdot
- chaotyczna narracja, czasem fajnie to się spina, ale trochę tego za dużo
- Anegdota o genezie nazwy Indianie, brak przypisu, różnie źródła mówią o tej kwestii

Niezwykle ciekawa tematyka, ale sposób narracji Autora - w tym skoki czasowe, które czasem trudno rozróżnić - sprawiły, że jakoś nie byłam w stanie wciągnąć się w te historie.

Niezwykle ciekawa tematyka, ale sposób narracji Autora - w tym skoki czasowe, które czasem trudno rozróżnić - sprawiły, że jakoś nie byłam w stanie wciągnąć się w te historie.

Główny bohater nie odpuszcza tak samo jak w filmie Ostatni Mohikanin, gdzie zagrał swoją rolę. Książka bardzo ciekawie opisuje jak to się stało , że na kościach mordowanej rdzennej ludności Ameryki zbudowany został mit zdobywania dzikiego zachodu. Co jest najważniejsze? To kto przeżył i może snuć swoją opowieść. Ważna jest także powszechna amnezja aktualnych mieszkańców i ich wizja historii rodem z westernow z Johnem Weynem.

Główny bohater nie odpuszcza tak samo jak w filmie Ostatni Mohikanin, gdzie zagrał swoją rolę. Książka bardzo ciekawie opisuje jak to się stało , że na kościach mordowanej rdzennej ludności Ameryki zbudowany został mit zdobywania dzikiego zachodu. Co jest najważniejsze? To kto przeżył i może snuć swoją opowieść. Ważna jest także powszechna amnezja aktualnych mieszkańców i...

Historię rdzennych Amerykanów i realia ich obecnego życia nieco już kojarzę, a jednak reportaż Macieja Jarkowca wywarł na mnie duże wrażenie. Może wynika to ze sposobu prowadzenia narracji - krótkich, emocjonalnych relacji, podkreślonych prostymi, acz dosadnymi stwierdzeniami.
Reportaż jest mocny, zmusza do empatyzowania z bohaterami i rozdziera serce żalem za tym, co człowiek utracił w pogoni za dominacją i bogactwem. Ostatecznie jednak stanowi jedynie wycinek całej historii i warto go potraktować jako punkt wyjścia do poznania historii rdzennych Amerykanów, a nie jako źródło wiedzy.

Historię rdzennych Amerykanów i realia ich obecnego życia nieco już kojarzę, a jednak reportaż Macieja Jarkowca wywarł na mnie duże wrażenie. Może wynika to ze sposobu prowadzenia narracji - krótkich, emocjonalnych relacji, podkreślonych prostymi, acz dosadnymi stwierdzeniami.
Reportaż jest mocny, zmusza do empatyzowania z bohaterami i rozdziera serce żalem za tym, co...

Ameryka, kraj przez lata postrzegany jako ostoja wolności i przestrzeń do realizacji marzeń, gdzie the sky is the limit.
Czy aby na pewno?

To opowieść o odbieraniu praw i ziemi rdzennej ludności, aby Stany Zjednoczone mogły przyjąć rzesze imigrantów z Europy w XIX w. Sporo miejsca zajmuje działalność Rusella Meansa, aktywisty, aktora znanego z Ostatniego Mohikanina. Trudna lektura na wakacje.

Ameryka, kraj przez lata postrzegany jako ostoja wolności i przestrzeń do realizacji marzeń, gdzie the sky is the limit.
Czy aby na pewno?

To opowieść o odbieraniu praw i ziemi rdzennej ludności, aby Stany Zjednoczone mogły przyjąć rzesze imigrantów z Europy w XIX w. Sporo miejsca zajmuje działalność Rusella Meansa, aktywisty, aktora znanego z Ostatniego Mohikanina. Trudna...

Książkę poleciła mi znajoma, rodaczka z USA, która często opowiada przyjezdnym o realiach życia w tym kraju.

Mimo że “Powrócę jako Piorun...” to reportaż, czytałem z wypiekami na twarzy. Romantyczne wyobrażenie o Indianach zderzyło się w tej książce z opowieścią o ich dramatycznej historii i tragicznej sytuacji, która niestety w wielu miejscach wciąż trwa.

Tym którzy wierzą w obraz USA jako krainy szczęścia dostępnego dla wszystkich i wzoru demokracji dla świata, gorąco polecam tę pozycję. Na otrzeźwienie i zrozumienie.

Świetna robota, dużo rzetelnej wiedzy, nienarzucający się edukacyjnym zadęciem styl. Brawo.

Książkę poleciła mi znajoma, rodaczka z USA, która często opowiada przyjezdnym o realiach życia w tym kraju.

Mimo że “Powrócę jako Piorun...” to reportaż, czytałem z wypiekami na twarzy. Romantyczne wyobrażenie o Indianach zderzyło się w tej książce z opowieścią o ich dramatycznej historii i tragicznej sytuacji, która niestety w wielu miejscach wciąż trwa.

Tym którzy...

Bardzo ciekawa książka. Niekiedy widzę w opiniach, że niektórzy narzekają w komentarzach, przy wielu książkach, na brak chronologii No to takim się ten reportaż pewnie nie spodoba. Czytając tę książkę na pewno poszerzymy swoją wiedzę, bo dużo interesujących wątków historycznych w niej się przewija. .

Bardzo ciekawa książka. Niekiedy widzę w opiniach, że niektórzy narzekają w komentarzach, przy wielu książkach, na brak chronologii No to takim się ten reportaż pewnie nie spodoba. Czytając tę książkę na pewno poszerzymy swoją wiedzę, bo dużo interesujących wątków historycznych w niej się przewija. .

Najpierw kupiłam książkę, a dopiero później przeczytałam zaufaną opinię, że Powrócę jako piorun ma swoje wady, których akurat właśnie w literaturze bardzo nie lubię. Ale tytuł i temat bardzo mnie zaciekawiły, a skoro już miałam, to postanowiłam sprawdzić sama, jak to jest z opowieścią Macieja Jarkowca. W sumie, mimo wszystko, nie zawiodłam się.

Faktycznie, autor stawia na taką dynamikę opowieści, która trochę sztucznie podbija emocje. Nie przepadam za takim sensacyjnym stylem, szczególnie, że temat tego zupełnie nie potrzebuje. Ale może to i dobrze? W końcu Jarkowcowi na trzystu stronach udaje się bardzo zwięźle opisać mniej więcej ostatnich dwieście lat walki Pierwszych Amerykanów o sprawiedliwość, swoje ziemie i kulturę oraz przy okazji wzbudzić mnóstwo emocji.

⚡ Trudne początki

Na początku zabrakło mi trochę wprowadzenia do tego, o czym właściwie autor chce napisać. Rozdziały są bardzo krótkie, skaczą po datach, wydarzeniach i osobach. Natomiast gdy już przywykłam do stylu okazało się, że kanwa tej historii oparta jest o życie relatywnie niedawno zmarłego Russella Meansa (1939 – 2012). Means to bojownik o prawa Indian, który stał się aktorem i wystąpił w kilku znanych filmach. Niestety, wedle Jarkowca, jego kariera niespecjalnie pomogła mu w jego celach.

Reporter opisuje wiele wydarzeń, które jaskrawo pokazują niesprawiedliwe traktowanie Indian. Dokładniej skupia się jednak na wydarzeniach w miarę niedawnych, które wydarzyły się między innymi w Wounded Knee w 1973 roku. Kilkudziesięciu Indian podpaliło tam zabudowania należące do białych osadników, żeby wymusić na rządzie respektowanie praw i przyjętych traktatów. Niestety, ostatecznie niewiele to dało.

Historia Indian to obrazowy przykład prawa silniejszego. W tym przypadku byli to biali Europejczycy, którzy w kolejnych pokoleniach zagarniali dla siebie coraz więcej. Fabrykowanie dowodów przez rząd USA, korupcja samych Indian, nienawiść zwykłych ludzi do rdzennej ludności wynikająca ze strachu podsycanego przez media i opisywane rzekome okrucieństwa i dzikość plemion. Ciężko się to czyta. Jest to historia przesączona bezsilnością i rozpaczą ludzi. Odebrano im nie tylko to, co posiadali, ale także prawo do własnej kultury. W takim świetle rozumiem nawet jednostronność tego reportażu.

⚡ Dużo emocji

Mimo specyficznego sensacyjnego stylu prowadzenia narracji, ta książka jest interesująca i bogata w fakty i daty. To kolejna opowieść o wydarzeniach prawdziwych, obnażająca okrucieństwo ludzi i wzmagająca moje obrzydzenie do czynów ludzkości, która wyrzynała ludzi i zwierzęta w imię zaprowadzania własnych porządków.

Niby wiedziałam, ze historia Ameryki stoi na krwawych rzeziach rdzennych Amerykanów, a jednak Powrócę jako piorun wzbudziło we mnie spore emocje i przygnębienie. Ta książka zmusiła mnie do docenienia tego, co mam, kultury i czasu w jakich się urodziłam oraz tego jak bardzo niektóre rzeczy miałam ułatwione. Nie musiałam właściwie o nic walczyć, tylko o siebie.

Jarkowcowi udało się zrobić sporą dziurę w mojej ścianie spokojnej codzienności, którą staram się utrzymywać. Nie jestem odporna na takie okrutne historie, nawet jeśli dzieją się gdzieś daleko. Dla lepszego osadzenia historii w kontekście, autor dokłada także ogólnie kalendarium. Umożliwia też wykonanie fakt checkingu, bo na końcu znajdują się też bibliografię i źródła, z których czerpał opisane historie. Oto przykład książki, do której byłam uprzedzona, a jednak mnie do siebie przekonała.

Najpierw kupiłam książkę, a dopiero później przeczytałam zaufaną opinię, że Powrócę jako piorun ma swoje wady, których akurat właśnie w literaturze bardzo nie lubię. Ale tytuł i temat bardzo mnie zaciekawiły, a skoro już miałam, to postanowiłam sprawdzić sama, jak to jest z opowieścią Macieja Jarkowca. W sumie, mimo wszystko, nie zawiodłam się.

Faktycznie, autor stawia na...

Opowieść o tym, jak Amerykanie okradli Indian oraz o tym jak Indianie walczą o sprawiedliwość. Temat bardzo ciekawy, jednak sposób narracji autora nie do końca mi pasuje, miejscami nudny i usypiający.

Opowieść o tym, jak Amerykanie okradli Indian oraz o tym jak Indianie walczą o sprawiedliwość. Temat bardzo ciekawy, jednak sposób narracji autora nie do końca mi pasuje, miejscami nudny i usypiający.