Lęk. Neuronauka na tropie źródeł lęku i strachu

Jak to się tragicznie czyta... Nie wiedziałam, że o tak prostych rzeczach można tak trudno. Nie polecam, jest wiele innych świetnych książek na ten temat, napisanych przez ludzi z lekkim piórem.

Jak to się tragicznie czyta... Nie wiedziałam, że o tak prostych rzeczach można tak trudno. Nie polecam, jest wiele innych świetnych książek na ten temat, napisanych przez ludzi z lekkim piórem.

Mogę tylko potwierdzić inne opinie: to książka naukowa, trudna, nieprzystępna (Sapolsky to to nie jest ;) ). Momentami mnie zaciekawiała, ale znaczna część treści była po prostu zbyt naukowa dla mnie, może rzeczywiście trzeba być neurologiem, lekarzem albo innym naukowcem by coś więcej z niej wynieść, bo kawał wiedzy tu jest i potężna bibliografia, ale dla mnie, zwykłego czytelnika, to była zbyt ciężka pozycja i na chwilę obecną ponownie bym po nią nie sięgnął.

(czytana/słuchana: 19-20.02.2026)
3-/5 [5/10]

Mogę tylko potwierdzić inne opinie: to książka naukowa, trudna, nieprzystępna (Sapolsky to to nie jest ;) ). Momentami mnie zaciekawiała, ale znaczna część treści była po prostu zbyt naukowa dla mnie, może rzeczywiście trzeba być neurologiem, lekarzem albo innym naukowcem by coś więcej z niej wynieść, bo kawał wiedzy tu jest i potężna bibliografia, ale dla mnie, zwykłego...

"Jak historia naszej świadomości" tego autora mimo swoich mankamentów spotkała się u mnie z dobrym odbiorem to lęk jest ekstremalnie specjalistyczny w dodatku bardziej niż w tamtej książce są widoczne prywatne wojenki między "kolegami", polemistami, naukowcami. w miejscach gdzie nie jest wszystko jeszcze wiadome, i badacze opierają się na razie tylko na hipotezach, każda strona ma swoje tezy które promuje i dopiero czas i kolejne odkrycia dowiodą kto ma rację. I tu autor wkracza ze swoimi szpilami i umniejszaniem szanownych adwersarzy. Może i autor ma rację, ale od razu nastawiło mnie to negatywnie.

"Jak historia naszej świadomości" tego autora mimo swoich mankamentów spotkała się u mnie z dobrym odbiorem to lęk jest ekstremalnie specjalistyczny w dodatku bardziej niż w tamtej książce są widoczne prywatne wojenki między "kolegami", polemistami, naukowcami. w miejscach gdzie nie jest wszystko jeszcze wiadome, i badacze opierają się na razie tylko na hipotezach, każda...

Bardzo polecam te pozycję, jednak dla osób które już zaznajomiły się z podstawową wiedzą z psychologii oraz budowy i funkcjonowaniu mózgu. Dla osób już zaznajomionych ta pozycja bardzo rozszerza i wyjaśnia czym jest uczucie lęku i jak neurobiologicznie różni się od innych uczuć jak strach, oraz stawia zdecydowaną granicę, często myloną w języku potocznym między lękiem, jako wewnętrznym uczuciem powiązaną z rożnymi myślami i przekonaniami, a reakcjami obronnymi, jako ewolucyjne adaptacje: jak aktywowanie systemu walka-ucieczka, czy wytwarzanie kortyzolu, hormonu stresu przez oś przysadka-nadnercza. Dodatkowo ostatnie rozdziały omawiają jak przenieść to co wiemy o lęku z badań laboratoryjnych do prawdziwego życia oraz metod terapeutycznych. Wadami tej książki uważam, że momentami język jest strasznie trudny do zrozumienia nawet mając już trochę wiedzy na temat mózgu i psychologii oraz fakt że uważam, że i niektóre rozdziały były niepotrzebne do zrozumienia tematu. Na plus tej książki oprócz wyżej wymienionych jest fakt, że są obrazki przedstawiający mechanizmy lęku w mózgu, co ułatwia zrozumienie tej książki

Bardzo polecam te pozycję, jednak dla osób które już zaznajomiły się z podstawową wiedzą z psychologii oraz budowy i funkcjonowaniu mózgu. Dla osób już zaznajomionych ta pozycja bardzo rozszerza i wyjaśnia czym jest uczucie lęku i jak neurobiologicznie różni się od innych uczuć jak strach, oraz stawia zdecydowaną granicę, często myloną w języku potocznym między lękiem, jako...

Solidna pozycja, ale zgadzam się z innymi komentatorami, że nie jest to pozycja (za wyjątkiem pewnych fragmentów) popularnonaukowa. Dziedzina, w której specjalizuje się autor wywodzi się od znanego wielu eksperymentu z psami Pawłowa i wykształciła swój własny aparat pojęciowo-teoretyczny, który dla kogoś, kto z wykształcenia nie jest psychologiem, kognitywistą czy lekarzem medycyny może być trudny w odbiorze. Ja jestem jednym z powyższych, a i tak momentami trudno było mi się zorientować w gąszczu pojęć i ich wzajemnych relacji. Książka raczej nie na urlop, ale w szczególności praktykujący terapeucia powinni się nią moim zdaniem zainteresować.

Solidna pozycja, ale zgadzam się z innymi komentatorami, że nie jest to pozycja (za wyjątkiem pewnych fragmentów) popularnonaukowa. Dziedzina, w której specjalizuje się autor wywodzi się od znanego wielu eksperymentu z psami Pawłowa i wykształciła swój własny aparat pojęciowo-teoretyczny, który dla kogoś, kto z wykształcenia nie jest psychologiem, kognitywistą czy lekarzem...

Opasła książka o lęku była dla mnie trudną lekturą, bo amerykański autor pisze bardzo mętnie, sporo uwagi poświęca problemowi relacji lęku i świadomości, to są bardzo skomplikowane sprawy i wyłożone nader niejasno; w pewnym momencie lektura pokonała mnie, wolę bardziej przyjazne czytelnikom książki o lęku, jest ich trochę na rynku.

Opasła książka o lęku była dla mnie trudną lekturą, bo amerykański autor pisze bardzo mętnie, sporo uwagi poświęca problemowi relacji lęku i świadomości, to są bardzo skomplikowane sprawy i wyłożone nader niejasno; w pewnym momencie lektura pokonała mnie, wolę bardziej przyjazne czytelnikom książki o lęku, jest ich trochę na rynku.

800 stron badaniami po oczach🙂. Nie szukaj tu poradnika.

800 stron badaniami po oczach🙂. Nie szukaj tu poradnika.

Nie nazwałabym tego opracowania "popularnonaukowym" bo z "popularnością" ma niewiele wspólnego. Wymaga opanowania podstaw neuronauki i zainteresowania tematem, bo zagłębia się w szczegóły, które "na codzień" są zbędne.
Z punktu widzenia naukowego z kolei pozycja bardzo ciekawa, z ogromnym uznaniem przyjęłam iż autor nie stara się na siłę propagować swoich poglądów ale też rozważa inne, bibliografia zajmuje prawie 30% opracowania, co też na duży plus.
Podsumowując - opracowanie rewelacyjne ale tylko dla zagorzałych hobbystów.

Nie nazwałabym tego opracowania "popularnonaukowym" bo z "popularnością" ma niewiele wspólnego. Wymaga opanowania podstaw neuronauki i zainteresowania tematem, bo zagłębia się w szczegóły, które "na codzień" są zbędne.
Z punktu widzenia naukowego z kolei pozycja bardzo ciekawa, z ogromnym uznaniem przyjęłam iż autor nie stara się na siłę propagować swoich poglądów ale też...

Zaburzenia lękowe śmiało można obecnie uznać za jedną z najpowszechniejszych chorób cywilizacyjnych. Coraz częściej spotykam ludzi, którzy się z nimi borykają, widzę ogrom wpisów na forach, jak sobie poradzić z napadami paniki. Jest to też jednak chyba nieco temat tabu – ludzie boją się pokazać, że coś ich przeraża, że lęk potrafi ich sparaliżować, że przez niego tracą kontrolę. A wierzcie mi, nerwica lękowa to niesamowicie wyniszczająca bestia – wiem, bo sama się z nią mierzyłam. Wygrałam, ale nie ukrywam, że niezmiernie fascynuje mnie ona z punktu widzenia neurobiologii.
Generalnie nie ma się co dziwić – nasze czasy nie sprzyjają spokojowi ducha. Czy zauważyliście, że w wiadomościach rzadko kiedy podają jakieś dobre informacje? Wojna, pandemia, kolejny wirus, drożyzna, katastrofa klimatyczna, brak towarów w sklepach – same negatywne wieści, a ludzie dodatkowo sami się na to nakręcają. To czasy pełne lęku, strachu, niepewności. Smutne i przykre. Jednakże Joseph DeLoux w swojej książce skupia się na typowo biologicznych aspektach lęku – skąd on się bierze, jak doszło do odkrycia wszelkiego rodzaju zaburzeń, które wokół niego oscylują oraz jak można pomóc osobom, które się z nimi mierzą.
Książka jest niesamowicie obszerna, poparta ogromną bibliografią, zawiera również sporo przypisów – mocna, konkretna, naukowa pozycja. Znajdziecie tutaj informacje o mózgu emocjonalnym, o potędze świadomości, o tym, czy mogliśmy odziedziczyć pewne aspekty lękowe po naszych zwierzęcych przodkach, poznacie genezę powstawania lęku w naszym mózgu, a być może i zostaniecie nakierowani na to, jak sobie z nim radzić. Wiedzcie jednak, że to nie jest poradnik psychologiczny – to czysta nauka, bez owijania w bawełnę, pełna konkretów ze świata naukowego, chwilami napisana dosyć trudnym i niezrozumiałym dla laika językiem.
Choć autor stara się wszystko naprawdę dobrze wyjaśnić, to jednak są takie zagadnienia, których po prostu nie da się ubrać w prostsze słowa. Sięgając po tę książkę trzeba mieć już pewien zakres wiedzy z dziedziny neurobiologii, trzeba też uświadomić sobie to, że jest to naprawdę konkretna pozycja naukowa. Zdecydowanie warta uwagi, choć chwilami dosyć skomplikowana.

Zaburzenia lękowe śmiało można obecnie uznać za jedną z najpowszechniejszych chorób cywilizacyjnych. Coraz częściej spotykam ludzi, którzy się z nimi borykają, widzę ogrom wpisów na forach, jak sobie poradzić z napadami paniki. Jest to też jednak chyba nieco temat tabu – ludzie boją się pokazać, że coś ich przeraża, że lęk potrafi ich sparaliżować, że przez niego tracą...

Naukowe opracowanie tematyki, z pewnością pewne fakty mogą być odkrywcze dla psychologów praktyków.

Naukowe opracowanie tematyki, z pewnością pewne fakty mogą być odkrywcze dla psychologów praktyków.