Szklane żądło

Nudna, bez polotu, chaotycznie napisana. Dawno tak się nie zmęczyłam przy książce. Postacie kompletnie bez emocji, bez charakterów. Policjantów to do tej pory nie rozpoznaję, bo nie było w nich nic charakterystycznego. Intryga generalnie żadna. Myślałam, że chociaż zaskoczy mnie zakończenie. Ale niestety również nie zaskoczyło. Nie polecam.

Nudna, bez polotu, chaotycznie napisana. Dawno tak się nie zmęczyłam przy książce. Postacie kompletnie bez emocji, bez charakterów. Policjantów to do tej pory nie rozpoznaję, bo nie było w nich nic charakterystycznego. Intryga generalnie żadna. Myślałam, że chociaż zaskoczy mnie zakończenie. Ale niestety również nie zaskoczyło. Nie polecam.

Czasami wyszukuję sobie książki, których za bardzo nie widzę tutaj na bookstagramie. Sięgam po nie z zaciekawieniem, by potem pokazać je Tobie. Jedną z nich jest SZKLANE ŻĄDŁO. Opis mnie zaintrygował, więc do niej zajrzałem.
…
Luksusowy jacht.
Szampan.
Para kochanków.
Kajdanki.
…
„Dwanaście godzin temu byłęm cały i zdrowy i mogłem jednym ruchem skierować wydarzenia na inne tory, ale nie da się cofnąć czasu i wcale nie zatacza on koła. To tylko takie gadanie. Figura retoryczna. <Wczoraj> należy do przeszłości w równym stopniu co lata osiemdziesiąte. (…) Całe zło już się dokonało i miałem przechlapane jak jeszcze nigdy w życiu”.
SZKLANE ŻĄDŁO to opowieść o… no właśnie? Do tej pory zastanawiam się co było intencją Autora pisząc tę książkę? Sama historia jest ciekawie skonstruowana. Ma charakter taki trochę pamiętnikowy. Na luksusowym jachcie dochodzi do brutalnego morderstwa. Gdy na miejsce przyjeżdża policja to natrafia na zwłoki młodej kobiety oraz żyjącego właściciela jachtu – Olafa Dzikiego. I to on opowiadał mi tę historię. To on był tym, który pokazał mi wszystko to co się wydarzyło przed i po…
…
„Moje myśli są zbyt wątłe, by powiązać je w logiczny ciąg, kręcą się w kółko jak śmieci w rzecznym wirze”.
I tak też jest trochę ze mną po lekturze tej książki. Sam watek kryminalny podobał mi się. Jednak już wytłumaczenie co mogło być przyczyną brutalnego morderstwa już nie do końca (choć przyznaję – nie zostało to tak jednoznacznie wyjaśnione).
…
„Już, już wydawało się, że głowa eksploduje, zamieniając żywego człowieka w abakan, w końcu jednak wydobył się z niej tylko syk” i tak też jest ze mną. Nie potrafię jednoznacznie się określić co do tej książki – ani na TAK, ani na NIE.
Dlatego nie rozstrzygam… Zapraszam za to Ciebie – sięgnij po tę książkę. A jeśli już to zrobisz, to daj proszę znać jak Twoje wrażenia – chętnie o tym podyskutuję.

Czasami wyszukuję sobie książki, których za bardzo nie widzę tutaj na bookstagramie. Sięgam po nie z zaciekawieniem, by potem pokazać je Tobie. Jedną z nich jest SZKLANE ŻĄDŁO. Opis mnie zaintrygował, więc do niej zajrzałem.
…
Luksusowy jacht.
Szampan.
Para kochanków.
Kajdanki.
…
„Dwanaście godzin temu byłęm cały i zdrowy i mogłem jednym ruchem skierować wydarzenia na inne...

Lekko, łatwo i całkiem przyjemnie ...

Lekko, łatwo i całkiem przyjemnie ...

Szału nie ma. Da się przeczytać.

Szału nie ma. Da się przeczytać.

Kryminał - może niewybitny - ale dość poukładamy. Mamy troszkę skrzywionego faceta, którego opętała pewna femme fatale z traumatyczną przeszłością. Ta dorosła dwójka całkiem nieźle się bawi, kompensując swe kompleksy. Lecz pewnego dnia przydarza się tragedia. I stąd pojawia się dość karykaturalny - lecz jakże rzeczywisty - obraz polskiej podmiejskiej komendy policji i wchodzimy w polskie śledztwo kryminalne. Wszystko to swojskie, przaśne i trochę boli. Ale warto sobie odświeżać realia naszego kraju-raju raz na czas. Doceniam.

Kryminał - może niewybitny - ale dość poukładamy. Mamy troszkę skrzywionego faceta, którego opętała pewna femme fatale z traumatyczną przeszłością. Ta dorosła dwójka całkiem nieźle się bawi, kompensując swe kompleksy. Lecz pewnego dnia przydarza się tragedia. I stąd pojawia się dość karykaturalny - lecz jakże rzeczywisty - obraz polskiej podmiejskiej komendy policji i...

Okładka
zabrał by na jacht Justynę lat 40
skąd
biblioteka
moja opinia
Nie byłem,nigdy na jachcie.Ani,nie słyszałem.O tym,pisarzu.
Kryminał,dla mnie średni.Nie był,przyjemny w czytaniu.
Nie zachwyca.

Okładka
zabrał by na jacht Justynę lat 40
skąd
biblioteka
moja opinia
Nie byłem,nigdy na jachcie.Ani,nie słyszałem.O tym,pisarzu.
Kryminał,dla mnie średni.Nie był,przyjemny w czytaniu.
Nie zachwyca.

Bardzo zmęczyła mnie ta książka. Nudna, bez polotu, z pozbawionymi emocji bohaterami. Zdecydowanie mogłaby być o połowę krótsza.
Jeśli ktoś ma problemy ze snem, polecam tą pozycję. Dzięki niej zaśniecie w kilka minut.

Bardzo zmęczyła mnie ta książka. Nudna, bez polotu, z pozbawionymi emocji bohaterami. Zdecydowanie mogłaby być o połowę krótsza.
Jeśli ktoś ma problemy ze snem, polecam tą pozycję. Dzięki niej zaśniecie w kilka minut.

Kto zabił ponętną, roznegliżowaną kobietę, przykutą kajdankami do koi, na luksusowym jachcie? Musi to odkryć komisarz Wyszyński prowadzący śledztwo w powyższej sprawie. Ciekawy pomysł, dobrze się czyta, ale bardzo nierówna, rozedrgana jakościowo książka. Ponieważ to debiut, wiele można wybaczyć, mając nadzieję, że następne utwory będą lepsze.

Kto zabił ponętną, roznegliżowaną kobietę, przykutą kajdankami do koi, na luksusowym jachcie? Musi to odkryć komisarz Wyszyński prowadzący śledztwo w powyższej sprawie. Ciekawy pomysł, dobrze się czyta, ale bardzo nierówna, rozedrgana jakościowo książka. Ponieważ to debiut, wiele można wybaczyć, mając nadzieję, że następne utwory będą lepsze.

Słabo niestety. Chyba to debiut? Hm, to w takim razie można mieć nadzieję, że autor rozwinie swój kunszt literacki. Nie było napięcia jak u Hitchcocka (tak na marginesie: po cholerę autorzy zgadzają się na tego typu wstawki? Przecież wiadomo, że zawiedziony czytelnik się tego uczepi ;)). Historia nie porwała mnie, nie rozgrzała mojej ciekawości. Ot... książka, jakich wiele.

Słabo niestety. Chyba to debiut? Hm, to w takim razie można mieć nadzieję, że autor rozwinie swój kunszt literacki. Nie było napięcia jak u Hitchcocka (tak na marginesie: po cholerę autorzy zgadzają się na tego typu wstawki? Przecież wiadomo, że zawiedziony czytelnik się tego uczepi ;)). Historia nie porwała mnie, nie rozgrzała mojej ciekawości. Ot... książka, jakich wiele.

Nie wiem po co powstała ta książka. Historia nie jest ciekawa, ani sposób napisania książki nie ratuje braku fabuły, opisy ciągnęły się tak czasami, że omijałam duże fragmenty. Nie przestałam czytać tylko dlatego, że nie lubię "porzucania" książek i zawszę liczę na to, że coś dalej się jeszcze wydarzy. Ani mnie książka nie wciągnęła, ani nie rozbawiła, ani nie zaskoczyła, po prostu tylko zmęczyła. Niestety nie polecam, a szkoda.

Nie wiem po co powstała ta książka. Historia nie jest ciekawa, ani sposób napisania książki nie ratuje braku fabuły, opisy ciągnęły się tak czasami, że omijałam duże fragmenty. Nie przestałam czytać tylko dlatego, że nie lubię "porzucania" książek i zawszę liczę na to, że coś dalej się jeszcze wydarzy. Ani mnie książka nie wciągnęła, ani nie rozbawiła, ani nie zaskoczyła,...