Dziewczyna z lustra

Jako nastolatka mówię poprostu-nie

Jako nastolatka mówię poprostu-nie

bardzo spoko, ale chyba byłam za stara na tę lekturę już, polecam młodszym czytelnikom

bardzo spoko, ale chyba byłam za stara na tę lekturę już, polecam młodszym czytelnikom

#dziewczynazlustra @akapitpress autor: Romek Pawlak
Dziewczyna z lustra, to książka „niby” młodzieżowa. Pozycja uczy i wzrusza. Poznajemy bohaterów, których można pokochać od samego początku, jednocześnie z nimi dojrzewamy i przechodzimy huśtawkę emocjonalną. Młoda bohaterka Faustyna, to dziewczyna trwająca w przekonaniu, że za wszelką cenę musi być taka jak inni by zdobyć pozycję i akceptację wśród rówieśników. Z kolejnymi stronami obserwujemy rozterki Fusi, samokształcenie osobowości, zdradę bliskiej przyjaciółki, a także stopniową akceptację swojej osoby i naukę przyjmowania uczuć od bliskich jej ludzi. Znajdziemy tu wszystko, co przykuje uwagę czytelnika i sprawi, że docenimy to co mamy pod nosem. Minusem powieści była jej niewielka objętość, prawie 200 stron. "Dziewczyna z lustra" to debiut literacki ,a ja z chęcią przeczytam kolejną pozycje Pana Romka Pawlaka.
Polecam serdecznie, dobrze zainwestowany czas.

#dziewczynazlustra @akapitpress autor: Romek Pawlak
Dziewczyna z lustra, to książka „niby” młodzieżowa. Pozycja uczy i wzrusza. Poznajemy bohaterów, których można pokochać od samego początku, jednocześnie z nimi dojrzewamy i przechodzimy huśtawkę emocjonalną. Młoda bohaterka Faustyna, to dziewczyna trwająca w przekonaniu, że za wszelką cenę musi być taka jak inni by zdobyć...

Książka według mnie jest mądrze napisana i prostym młodzieżowym językiem. Skończyłam ją po kilku godzinach czytania i przypadła ona mi do gustu. Wyciągnęłam z niej morał, że lepiej mieć jedną przyjaciółkę, niż więcej i fałszywe, które obgadują cię za plecami. Książka typowa dla nastolatek, w okresie dojrzewania, ale też jest dobra dla starszych. Po przeczytaniu tej książki czuję niedosyt.. Z mało stron.. Ale wszystko się dobrze skończyło i parokrotnie pod czas czytania jej miałam łzy w oczach.

Książka według mnie jest mądrze napisana i prostym młodzieżowym językiem. Skończyłam ją po kilku godzinach czytania i przypadła ona mi do gustu. Wyciągnęłam z niej morał, że lepiej mieć jedną przyjaciółkę, niż więcej i fałszywe, które obgadują cię za plecami. Książka typowa dla nastolatek, w okresie dojrzewania, ale też jest dobra dla starszych. Po przeczytaniu tej książki...

recenzja: https://bookbooshka.blogspot.com/

Poznajcie Fusię, Fustynę, której nastoletnie lata są zdecydowanie trudniejsze niż większości z nas kiedykolwiek były. I nie mówię tutaj o problemach rangi dokuczającego trądziku, czy też niekończących się miernych z matematyki i fizyki. Przeciwności losu, z którymi zmaga się ta dziewczyna są dalece poważniejsze. Mowa tu o utracie rodziców, o przeprowadzce do dalekiej ciotki, do zupełnie innego miasta, w zupełnie innej części Polski. I choć w głębi duszy Fusia wie, że ciocia chce dla niej jak najlepiej i z tych wszystkich tragediach, które ją w życiu spotkały, adopcja przez starszą panią była raczej uśmiechem losu w ponurych dnia, to niełatwo jest pogodzić się z taką odmiennością.

Faustyna szuka więc akceptacji u innych. Całe szczęście nie dając sobie przy tym wejść na głowę. Trudno jednak nie zauważyć tego, jak bardzo odbiega od grupy dziewcząt, z którymi się zadaje. Ciocia nie szasta pieniędzmi, bo też nie ma czym, zatem i Fusia nie może sobie na zbyt wiele pozwolić. Pozostaje jej zatem spoglądanie na koleżanki z klasy z lekką zazdrością i bólem. Gdyby miała chociaż chłopaka, może wtedy jej życie byłoby łatwiejsze do zniesienia. Ale jak na złość i z tym gimnazjalistka sobie nie radzi. Mimo, że nie jest brzydka i sama zdaje sobie z tego sprawę, bycie nową w szkole i próba odnalezienia się w nowym życiu nie sprzyja przebojowości. Ale może to i lepiej, jeśli chce się stąd wyrwać, dostać do dobrego liceum, a potem na studia powinna bardziej skupić się na nauce i szukać stypendium, które pozwoliłoby jej na ucieczkę do Warszawy.

Tak biegnące, pełne poukładanego chaosu myśli nastolatki zaburza wydarzenie, które stawia całą szkołę do góry nogami. Jedna z prymusek okazuje się bowiem złodziejką, buszującą na przerwach po kurtkach pozostawionych w szatni. Całe wydarzenie wprowadza do szkoły zupełnie kontrastujące zachowania. Słabsi uczniowie i ich rodzice są wściekli na to, że uczennica, którą przyłapano na gorącym uczynku nie zostaje wystarczająco ukarana. Nauczyciele, którzy dowiedzieli się o jej chorobie próbują nakłonić pozostałych gimnazjalistów do większej wyrozumiałości i delikatności. Fusi ciężko jest zrozumieć co tak właściwie ma miejsce w szkole i która ze stron ma rację. Jakby tego było mało w domu też nie ma chwili spokoju. Ciotka bowiem postanawia zaopiekować się Jackiem - chłopcem z osiedla, któremu w domu się nie przelewa. Faustyna jest wściekła, bo pieniądze, które ciocia wydaje na chłopaka są potrzebne im samym chociażby na nowe ubrania, czy chwilę rozrywki jaką jest wypad do kina.

Wszystko zmienia bieg w dniu, kiedy w życiu dziewczyny pojawiają się nowe perspektywy. Jedną z nich jest posiadanie w końcu przyjaciółki, której naprawdę na niej zależy i z którą może porozmawiać o wszystkim. Innym przełomem jest chłopak, który pojawia się na horyzoncie. Może nie jest to zauroczenie niczym z romantycznego filmu, ale miło jest wiedzieć, że nie jest niewidzialna dla płci przeciwnej. Poza tym Jacek także staje się dla Fusi kimś wyjątkowym. Sprawy zaczynają zwracać się na zupełnie inny, dobry tor. Ale sami wiecie... wydarzenia potrafią tak szybko zmienić bieg i zrujnować dobre chwile.

Muszę się Wam przyznać, że obawiałam się nieco tej książki. Bałam się, że trafiłam na infantylną historię o rozpieszczonej nastolatce. Całe szczęście bardzo się myliłam! Autor zażartował ze mnie rozpoczynając przedstawienie Fusi od strony dziewczyny, która myśli ciągle o chłopakach i własnym wyglądzie. Z biegiem stron zrozumiałam jednak, jak bardzo się myliłam. "Dziewczyna z lustra", to powieść o kimś, kto dopiero poznaje życie, ale jest na tyle odważny, by podejmować własne decyzje, by nie dać się przytłoczyć zdaniem ogółu, by uczyć się na własnych błędach i by nie bać się otworzyć serce dla innych. Faustyna to mądra dziewczyna i naprawdę cieszę się, że mogłam ją poznać. Dlatego dziękuję Romku i proszę o więcej! A Wam oczywiście polecam tę książkę, jeśli szukacie czegoś, co podniesie Was na duchu i zainspiruje do bycia sobą.

recenzja: https://bookbooshka.blogspot.com/

Poznajcie Fusię, Fustynę, której nastoletnie lata są zdecydowanie trudniejsze niż większości z nas kiedykolwiek były. I nie mówię tutaj o problemach rangi dokuczającego trądziku, czy też niekończących się miernych z matematyki i fizyki. Przeciwności losu, z którymi zmaga się ta dziewczyna są dalece poważniejsze. Mowa tu o utracie...

Świetna! Polecam, pokazuje losy osieroconej dziewczyny mieszkającej z babcią i jak sobie z typowymi lub nietypowymi problemami radzi. Warto czasem z niej brać przykład...

Świetna! Polecam, pokazuje losy osieroconej dziewczyny mieszkającej z babcią i jak sobie z typowymi lub nietypowymi problemami radzi. Warto czasem z niej brać przykład...

Nadchodzą nas czasami takie chwile, gdy nie wiemy co mamy zrobić ze swoim życiem, momenty niemocy, rozterek. Wtedy czas na książkę. W moje ręce wpadła książka Romualda Pawlaka o tytule ,,Dziewczyna z lustra", której problematyka nie pomogła mi się odstresować, wręcz przeciwnie, zachęciła mnie do myślenia i pogłębienia swoich refleksji.


Romek Pawlak, a raczej Romuald jest autorem około 30 książek. Możemy powiedzieć, że jest ekspertem w swojej dziedzinie. Każdy czytelnik znajdzie w jego dziełach coś dla siebie. Od najmłodszych miłośników literatury po tych najstarszych. Książki dla dzieci i młodzieży to jego specjalność. Jednak to nie wszystko, możemy również przeczytać jego mroczne opowiadania, thrillery, horrory i kryminały. Fani literatury sci-fiction i fantastyki również nie będą rozczarowani.

Autor wkracza również na tereny polityki jak i sportu. Oczywiście miłośniczki romansów równiez mogą znaleźć coś dla siebie w jego literaturze.
Zaś prywatnie lubi: zimne piwo w dobrym towarzystwie; Mozarta i Dead Can Dance; humor spod znaku Monty Pythona i Czarnej Żmii; Bułhakowa, Eco i Zofię Kossak, a z fantastyki Kaya oraz Le Guin; i tysiąc innych rzeczy, którymi nie warto nikogo zanudzać.
Nie znosi: ludzi bez poczucia humoru; hipokryzji; bezinteresownej nienawiści; złośliwości, która chciałaby udawać ciętą ironię, a jest zwyczajnym chamstwem.



,,Dziewczyna z lustra" jest książką młodzieżową, co nie ujmuje honoru jej autorowi. Jest opowieścią o Faustynie, w skrócie Fusi, która nie potrafi znaleźć swojego miejsca w życiu. Nastolatka, uczennica pierwszej klasy gimnazjum nie lubi zmian, niestety jej życie nie potoczyło się tak jak by tego chciała. Jej tata odszedł od rodziny, zaś jakiś czas później jej rodzicielka zginęła w wypadku, cudem uszła z niego życiem. Niestety spod Warszawy musiała przeprowadzić się w okolice Poznania do ciasnego mieszkania jej ciotki. Z każdym dniem było jej coraz ciężej, brak akceptacji, przyjaciół nie dodawał jej skrzydeł. Bała się rozmawiać z innymi, nie miała pieniędzy, domu, była półsierotą i jak sama o sobie mówiła była "wybrakowana". Fałszywa "przyjaciółka" nie pomagała jej się przystosować do nowej sytuacji, szkoły, niestety zamiast być za nią, była przeciwko niej.
Fusia miała swoje marzenia, chciała cofnąć czas mieć pełną rodzinę, przyjaciół, a przede wszystkim kogoś kto ją wesprze w trudnych chwilach, czyli chłopaka.
Niestety życie nie jest kolorowe i zamiast tych kolorowych chwil pojawiają się te szare, pochmurne.
Jakby było mało jej cierpienia, jak na złość, wychowująca ją ciocia zaczyna się interesować małym chłopcem, to jemu daje zabawki, ciasta. Zaś ona musi cierpieć.
Czy Fusia na swojej drodze spotka życzliwych ludzi, którzy zechcą ją taką jaką jest? Czy wreszcie odnajdzie miłość i spokój? Zapraszam was do lektury.

Romuald Pawlak tworzy nieco skomplikowaną, jak i jednocześnie prostą historię o życiu nastolatek. Porusza tematy, które przewijają się w życiu każdej kilkunastoletniej dziewczyny, w której głowie pojawiają się pytania: ,,Czy aby na pewno jestem odpowiednia?", ,,A może za głupia?", ,,Czy on mnie zechce?", ,,Co powinnam zrobić, aby z nim być?", ,,Co ja tutaj robię? Przecież ja tutaj nie pasuję, a oni mnie nie lubią?". Autor kładzie nacisk na chłopaka, twierdząc o powinności posiadania go przez dziewczyną. Jednak czy tak powinno być? Na wszystko przyjdzie czas.
Pisarz porusza również bardzo ważną kwestię samotności, braku przyjaciół.
Chłopak to coś innego zaś przyjaciele to ważniejsza sprawa. Mówimy, że jak nie ten to inny, czy tego kwiatu to pół światu. Zaś nasi powiernicy dusz są jedyni w swoim rodzaju, stanowią naszą ostoję, są

dla nas opoką, znają nasze sekrety. Jak bez nich żyć? Niestety Fusia musi, przejść przez to. Może w najbliższym czasie spotka bratnią duszę, przechodząc cierniową drogą, później ciesząc się owocami z tej przyjaźni?
Pozostaje kwestia ciotki, która kocha swoją wychowankę, lecz nie potrafi tego okazać. W postawie Fusi do ciotki, która później dostrzega uczucia ciotki pisarz namawia nas do dawania szans innym, czasu aby mogli nam przekazać swoje uczucia. Bez tego ciężko jest zbudować jakąkolwiek relację.

Książka jest pisana w formie trzecioosobowej, która nie psuje miłego czytania książki, lecz tylko pozwala nam głębiej spojrzeć na inne wydarzenia, wczuć się w powieść. Zwykle większość książek czytam w narracji trzecioosobowej, jednak mam wrażenie jakby to było opowiadanie relacjonowane prze główną postać. Tak jest i w tym przypadku, nie czułam obecności narratora, lecz tylko głównych bohaterów.

Mimo licznych książek autora dla nieco doroślejszych osób ta zachowała swoją formę i jest przeznaczona dla młodzieży. Zarówno słownictwo jak i odczucia, charaktery i zachowania nastolatków są w niej świetnie dopasowane.

Nadchodzą nas czasami takie chwile, gdy nie wiemy co mamy zrobić ze swoim życiem, momenty niemocy, rozterek. Wtedy czas na książkę. W moje ręce wpadła książka Romualda Pawlaka o tytule ,,Dziewczyna z lustra", której problematyka nie pomogła mi się odstresować, wręcz przeciwnie, zachęciła mnie do myślenia i pogłębienia swoich refleksji.


Romek Pawlak, a raczej Romuald jest...

Ostatnio coraz częściej wpada mi w ręce literatura młodzieżowa. Zazwyczaj do tych powieści podchodzę z dystansem. Tym razem mój sceptycyzm był bezpodstawny. Romek Pawlak zaserwował nam wzruszającą i mądrą opowieść, z bohaterami których można pokochać, jednocześnie ich podziwiając i bolejąc nad ich losem. Rzadko zdarza mi się płakać podczas czytania książki jednak tym razem parokrotnie miałam łzy w oczach. Jedynym minusem powieści była jej niewielka objętość, te prawie 200 stron to stanowczo za mało. "Dziewczyna z lustra" to bardzo udany debiut literacki a od autora oczekuję, że następnym razem da mi możliwość spędzenia z bohaterami nieco więcej czasu.

Pełna recenzja na blogu : http://czytankanadobranoc.blogspot.ie/2017/06/dziewczyna-z-lustra-romek-pawlak.html

Ostatnio coraz częściej wpada mi w ręce literatura młodzieżowa. Zazwyczaj do tych powieści podchodzę z dystansem. Tym razem mój sceptycyzm był bezpodstawny. Romek Pawlak zaserwował nam wzruszającą i mądrą opowieść, z bohaterami których można pokochać, jednocześnie ich podziwiając i bolejąc nad ich losem. Rzadko zdarza mi się płakać podczas czytania książki jednak tym razem...