Futuristic Violence and Fancy Suits

To jest naprawdę fajna książka! A najfajniejsze jest w niej to, że nie bierze się na poważnie. Wszystko w niej jest dość over the top, ale zdaje się, że autor zrobił to świadomie. Świat tu przedstawiony jest dość komiksowy, ale to też nie razi, bo ewidentnie był to zabieg celowy. I nawet historia, która też jest pełna zwrotów akcji rodem z filmów o superbohaterach, ładnie się tu wpasowuje i wszystko zgrabnie klika. Momentami jest strasznie, momentami jest śmiesznie, momentami jest absurdalnie. Mi takie połączenie bardzo odpowiadało.
A do tego mamy ciekawą główną bohaterkę - Zoey, która na początku zdaje się być zwykłą i niezbyt rozgarniętą dziewczyną, kimś określanym jako 'white trailer trash'; głupiutką gęsią rzuconą w wir wydarzeń, które ją zdecydowanie przerastają, ale powoli, gdy dowiadujemy się o niej więcej, ukazuje się nam przed oczami jej nowy obraz: dziewczyny, której w życiu się nie powiodło, ale która mimo wszystko utrzymuje się na powierchni, potrafi działać, jest odważna, jest uparta i przede wszystkim niezwykle kocha swoją mamę i swojego - śmierdzącego - kota. Naprawdę, Zoey trudno jest nie lubić.
Mamy również grupę, która nazywana jest The Suits: 4 ludzi, którzy pracowali dla ojca Zoey i cóż... żadnej pracy się nie boją. I niby są kompetentni, ale też... Cóż, nie będę więcej zdradzać ;).
Mamy też oczywiście Wielkiego Złola - który rzeczywiście jest zły. I łatwo byłoby przedstawić go jako 'biednego i zagubionego', kogoś kto miał 'trudne dzieciństwo', ale na szczęście to nie ma tu miejsca: nie ma wybielania i ojojania nad biednym i niezrozumianym młodzieńcem. ALELUJA.
I jasne, jest parę rzeczy, które można byłoby zrobić inaczej -ilość przemocy albo ogólnie sceny, które można określić mianem 'gory', albo np. to, jak przedstawiono Echo - ale rzeczy te w żaden sposób nie popsuły mi radości i przyjemności z czytania tej książki.
Tak więc polecam i mam nadzieję, że zapewnienia autora o 2 częćci są prawdziwe.

To jest naprawdę fajna książka! A najfajniejsze jest w niej to, że nie bierze się na poważnie. Wszystko w niej jest dość over the top, ale zdaje się, że autor zrobił to świadomie. Świat tu przedstawiony jest dość komiksowy, ale to też nie razi, bo ewidentnie był to zabieg celowy. I nawet historia, która też jest pełna zwrotów akcji rodem z filmów o superbohaterach, ładnie...