Leopold von Sacher-Masoch
Austriacki pisarz, nowelista i dramaturg epoki romantyzmu. Prekursor modernizmu, porównywany nieraz do Iwana Turgieniewa. Od jego nazwiska pochodzi termin na określenie zaburzenia seksualnego – masochizm.
Sacher-Masoch wsławił się literackim opisem eksperymentu, który zawarł w grudniu 1869 z baronówną Fanny von Pistor, na mocy którego przez sześć miesięcy miał być jej niewolnikiem. Wydana rok później książka o charakterze na pół autobiograficznym, opisująca ten eksperyment, Wenus w futrze, okazała się z miejsca światowym przebojem.
Jego nazwisko brzmiało pierwotnie „Sacher”, jednak po śmierci jedynego wuja w 1838 roku, dziadek chłopca poprosił rodziców o zmianę jego nazwiska na „Sacher-Masoch”, by nie zanikło nazwisko Masoch. Był najstarszym synem dyrektora policji we Lwowie Leopolda i Karoliny Masoch (1802-1870) oraz wujem Artura Wolfganga von Sacher-Masoch. Klimat galicyjskiego środowiska ze specyficznym, dużym udziałem żydowskiej społeczności ukształtował na trwałe jego poczucie estetyki.
W 1848 przeniósł się do Pragi. Studiował prawo, matematykę i historię w Pradze i w Grazu (Austria),gdzie nauczył się używać języka niemieckiego. Od 1860 był profesorem historii na Uniwersytecie Lwowskim, potem utrzymywał się jedynie z pracy pisarskiej. W 1873 zawarł małżeństwo z Aurorą A. von Rümlein, która pod pseudonimem Wanda von Dunajew również pisała. Oprócz działalności literackiej był także społecznikiem z reformatorskimi ambicjami i zainicjował krótko przed śmiercią Towarzystwo Kształcenia Ludowego Górnej Hesji (Oberhessisches Verein für Volksbildung).
W swych utworach wielokrotnie odwoływał się do perwersyjnych aspektów erotyki, poruszał kwestię seksualności kobiet. Treści te trafiały w potrzeby czytelników epoki Zygmunta Freuda, pasowały do ówczesnego ducha czasu i szybko zyskiwały rozgłos. Znaleźć je można w powieści Rozwiedziona kobieta (2 tomy, 1870),opowiadaniu Wenus w futrze (1890) i nowelach z serii Historie z rosyjskiego dworu (1873/1874): Judith i pasza, Niewolnik Tatarów, „Czarna caryca”, Pojedynek dam, Zdobywczyni dusz, Kto umknie Katarzynie?, Wąż w raju, Człowiek bez przesądów.
Sacher-Masoch był literatem płodnym i wszechstronnym. Opisywał plastycznie świat Kresów Wschodnich, społeczno-kulturalną rzeczywistość wielonarodowego kraju, który dawno odszedł w zapomnienie, w cień historii lub już na zawsze całkiem zniknął. Pisał m.in. realistyczne powieści o swojej galicyjskiej ojczyźnie (Testament Kaina, Graf Donski 1864, Donżuan z Kołomyi 1866, Opowieść galicyjska 1875, Nowy Hiob 1878, Opowiadania młodzieńcze 1878-1881, Polskie historie z getta 1886),w których jednak czytelnicy odnajdowali silne panslawistyczne i filosemickie przekonania autora, co było powodem ostrych kontrowersji i druzgocących reakcji krytyki. Skandalizujące obyczajowo teksty, jak np. Wiedeńskie mesaliny (1873),jego zbyt dumne reakcje na krytyczne recenzje, jego pozycja Austriaka w pruskich Niemczech, jego prosemickie sympatie i sukcesy we Francji po roku 1870/71 – wszystko to wydało go na pastwę i krzyżowy ogień złośliwych ataków, co z pewnością do dzisiaj wpływa jeszcze na recepcję jego twórczości w Niemczech i w Europie w ogóle. Obiektywnym sądom nad jego twórczością stoi też na przeszkodzie trudna do ogarnięcia masa najprzeróżniejszych publikacji – Masoch już za życia wydał ponad sto nowel, powieści, sztuk teatralnych, historycznych refleksji i założył (bez sukcesu) różne czasopisma; m.in. „Die Gartenlaube”, „Monatshefte für Theater und Kritik”, „Schwarze Punkte” i „Belletristische Blätter”.
Nowelę Wenus w futrze jako pierwsze wydrukowało czasopismo „Die Liebe”, przez co proza Sacher-Masocha natychmiast stała się obiektem szerokiej dyskusji o patologiach seksualnych w kręgu psychologów i psychiatrów. Stało się to także przyczyną wykorzystania jego nazwiska do ukucia pojęcia masochizm, użytego po raz pierwszy w pracy „Psychopathia sexualis” przez Richarda von Krafft-Ebinga. Słowo to weszło do ogólnego obiegu leksyki na całym świecie i stanowi określenie na postawę polegającą na osiąganiu spełnienia seksualnego podczas poniżania, doznawania cierpienia psychicznego i fizycznego zadawanego przez partnera.
Sacher-Masoch zainspirował tym dziełem również innych twórców. Na wydanej w marcu 1967 płycie zespołu ‘The Velvet Underground And Nico’, jeden z utworów nosi tytuł „Venus in Furs”. Gitarzysta grupy Velvet Underground Sterling Morrison powiedział w wywiadzie zamieszczonym w książce Victora Brockrisa i Gerarda Malangi pt. „Up-tight. The Velvet Underground Story” (Omnibus Press, New York, s. 74): „Wenus w futrze jest piękną piosenką. Uważam, że dzięki niej znaleźliśmy się najbliżej tego, czym moglibyśmy być [jako zespół].” (w oryginale: „Venus in Furs” is a beautiful song. It was the closest we ever came in my mind to being exactly what I thought we could be.”).
W 1986 włoski rysownik Guido Crepax przeniósł Wenus w futrze do świata komiksu. Adaptacja ta ukazała się po raz pierwszy nakładem wydawnictwa Olympia Press w Mediolanie. Wenus w futrze doczekała się także adaptacji filmowych, m.in. w realizacjach reżyserów: Joela Schlemowitza, Maartje Seyferth i Victora Nieuwenhuijsa oraz Lou Campy.
Czarna caryca jest jedną z bardziej znanych i częściej przytaczanych nowel autora. Reprezentuje ona gatunek prozy przygodowo-psychologiczno-erotycznej. Głównym wątkiem historii jest związek Piotra III (a właściwie Karla Petera Ulricha księcia Holstein-Gottorp),ożenionego z księżną Zofią Augustą Anhalt Zerbst, późniejszą cesarzową Rosji Katarzyną oraz młodej niewolnicy – Nardy, pojmanej wraz z jeńcami w wojnie na Rusi Halickiej. Piotr III znany był z równego Katarzynie upodobania do rozkoszy cielesnych. Masoch – z obawy przed cenzurą polityczną – zamienił w swym opowiadaniu Piotra na wyimaginowanego cara Władysława.
Utwór opisuje związek Piotra i Nardy, która na początku ignorowała go, nie speszona jego władzą i pozycją. Wywołało to wściekłość i ciekawość imperatora. Najpierw w okrutny sposób stara się uczynić ją sobie uległą, poniżeniem, przemocą i bólem złamać jej opór. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że Narda czerpie z tych boleści niezwykłą rozkosz.
Narda zakochuje się w innej „kobiecie niewolnej”, egzotycznej piękności Zoe, byłej nałożnicy sułtana Sulejmana – zdobyczy cara w wojnie przeciwko Turkom. Ta mulatka o lesbijskich skłonnościach szykuje spisek, opłacona przez bojarów uciskanych przez szlachtę. W tym celu nakłania Nardę, aby wbrew swym masochistycznym skłonnościom uległa Piotrowi i z ochotą spełniała wszystkie jego zachcianki. Znudzony innymi nałożnicami car zauroczony jest Nardą tak bardzo, że wpada na perwersyjny pomysł aby zamienili się rolami pan-sługa na jedną noc. Niewolnica zgadza się i prosi – za namową Zoe – aby uczynił ją carycą na jeden dzień.
Masoch opiera tę dziwną dominację nałożnicy nad swym suwerenem na fakcie historycznym. Na czas Saturnaliów i Bachanaliów wiele kultur faktycznie pozwalało na zmianę ról, na przykład z okazji uczt dożynkowych lub po wojennym zwycięstwie. Orgie i obżarstwo w czasie festynów nie zaspokajały stanów niskich. Częściowo by uniknąć buntów, częściowo dla perwersyjnej zabawy, panowie odwracali na krótko społeczne relacje i podczas święta usługiwali przy stole niewolnikom. Ci z kolei mogli ich łajać i obrażać, parodiując w ten sposób swych władców.
Belgijski rysownik Jacques Géron ukrywający się pod pseudonimem Salomon Grundig zaadaptował nowelę Masocha do formy comic strip. Géron eksponując w komiksie pornograficzny wątek Czarnej carycy, rysując sceny niekiedy nawet bardzo drastyczne, pokazuje przeciwieństwo miłości romantycznej, która ewoluując na przestrzeni wieków zaowocowała wolnością wyboru partnerów seksualnych przez kobietę w czasach współczesnych. Géron z jednej strony koncentruje się – tak jak Masoch – na sprzeczności między potrzebą dominacji i uległości. Z drugiej strony unaocznia motywami przemocy, że człowiek jest w gruncie rzeczy drapieżnym zwierzęciem bezwzględnie dążącym do zaspokajania instynktów.
Zobacz stronę autora
ArtykułyNadciąga Gwiazdozbiór Kryminalny!
2
ArtykułyWiosna z książką – kwietniowe premiery, które warto poznać
Artykuły"Dom bestii" - jak ofiara zamienia się w kata. Akcja recenzencka do nowej książki Katarzyny Bondy!
ArtykułyUmrę, jeśli tego nie polubisz - weź udział w konkursie i wygraj wspomnienia influencerki
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Venus in Furs. Wenus w futrze z podręcznym słownikiem angielsko-polskim
Książka jest trochę nijaka pod względem kunsztu literackiego. Stylu nie nazwałabym złym, a raczej poprawnym. Sama tematyka utworu jest czynnikiem, który przyciąga czytelników i dla niej właśnie mogę zarekomendować tytuł. Raczej nie powrócę do tej lektury, jednak myślę, że nie był to stracony czas.
Książka jest trochę nijaka pod względem kunsztu literackiego. Stylu nie nazwałabym złym, a raczej poprawnym. Sama tematyka utworu jest czynnikiem, który przyciąga czytelników i dla niej właśnie mogę zarekomendować tytuł. Raczej nie powrócę do tej lektury, jednak myślę, że nie był to stracony czas.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSztuka, która powstała na podstawie tej książki oraz jej ekranizacja Romana Polańskiego były tak intrygujące że postanowiłam po nią sięgnąć. Niestety, książka jest słaba, brak w niej tajemniczości i emocji które udało się zawrzeć w przedstawieniu i filmie. Gdybym wcześniej znała treść książki nigdy nie skusiłabym się na film.
Sztuka, która powstała na podstawie tej książki oraz jej ekranizacja Romana Polańskiego były tak intrygujące że postanowiłam po nią sięgnąć. Niestety, książka jest słaba, brak w niej tajemniczości i emocji które udało się zawrzeć w przedstawieniu i filmie. Gdybym wcześniej znała treść książki nigdy nie skusiłabym się na film.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBóg go ukarał i oddał w ręce kobiety
Bóg go ukarał i oddał w ręce kobiety
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toprzeczytane dla Romana. film - obłędny; do dziś pamiętam rolę Emmanuelle Seigner. a książka? straciła na aktualności, choć w swoim czasie musiała być, najmniej, 'mocna'.
*
- Czy miłościwa pani kocha malarza?
Spojrzała na mnie jakby zdziwiona, jednak bez gniewu, a nawet uśmiechnęła się.
- Sympatyzuję z nim. (...)
przeczytane dla Romana. film - obłędny; do dziś pamiętam rolę Emmanuelle Seigner. a książka? straciła na aktualności, choć w swoim czasie musiała być, najmniej, 'mocna'.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to*
- Czy miłościwa pani kocha malarza?
Spojrzała na mnie jakby zdziwiona, jednak bez gniewu, a nawet uśmiechnęła się.
- Sympatyzuję z nim. (...)
Uważaj czego sobie życzysz, może się spełnić - powiada mądrość ludowa. O tym właśnie opowiada powieść Leopolda von Sacher-Masocha. Sewerynowi marzy się związek z kobietą, która będzie go chłostać i poniżać. Wanda, która jest początkowo zakochana w młodym arystokracie, postanawia spełnić jego marzenia...
Klasyk, który warto znać. Zwłaszcza powinny go przeczytać osoby fascynujące się kilkudziesięcioma obliczami Christiina Greya oraz mężczyźni, którzy słysząc, że większość kobiet fantazjuje o tym, że są brane przemocą, pragną zaspokajać te fantazje.
Bez oceny, bo mam problemy z ocenianiem klasyków, a "Wensu w futrze" to jednak klasyk. Cóż z tego, że literatury erotycznej...
Uważaj czego sobie życzysz, może się spełnić - powiada mądrość ludowa. O tym właśnie opowiada powieść Leopolda von Sacher-Masocha. Sewerynowi marzy się związek z kobietą, która będzie go chłostać i poniżać. Wanda, która jest początkowo zakochana w młodym arystokracie, postanawia spełnić jego marzenia...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKlasyk, który warto znać. Zwłaszcza powinny go przeczytać osoby...
Temat ciekawy, z wykonaniem trochę gorzej, ale nie tragicznie. Krótka, szybko się czyta, więc z jednej strony wady (uogólnianie, generalizowanie, płaskość) nie mają czasu gryźć, a z drugiej zostaje poczucie niedosytu i chaosu (zwłaszcza pod koniec). Jeśli podciągnąć ją pod kategorię powieści erotycznych, to w porównaniu z niektórymi współczesnymi (nie będę wymieniał tytułów, bo i tak wszyscy wiedzą) wypada bardzo dobrze.
Temat ciekawy, z wykonaniem trochę gorzej, ale nie tragicznie. Krótka, szybko się czyta, więc z jednej strony wady (uogólnianie, generalizowanie, płaskość) nie mają czasu gryźć, a z drugiej zostaje poczucie niedosytu i chaosu (zwłaszcza pod koniec). Jeśli podciągnąć ją pod kategorię powieści erotycznych, to w porównaniu z niektórymi współczesnymi (nie będę wymieniał...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLiteracko - mocno średnio, ale jest to rodzaj ciekawostki historyczno-socjologicznej, którą warto znać
Literacko - mocno średnio, ale jest to rodzaj ciekawostki historyczno-socjologicznej, którą warto znać
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka napisana specyficznym językiem XIX-wiecznym, dlatego niektórym może się ją ciężko czytać. Opisuje prawdziwe autobiograficzne przeżycia pisarza, który podaje się w niej jako Seweryn. W powieści tej autor staje się seksualnym niewolnikiem poznanej w uzdrowisku Wandy...
Książka napisana specyficznym językiem XIX-wiecznym, dlatego niektórym może się ją ciężko czytać. Opisuje prawdziwe autobiograficzne przeżycia pisarza, który podaje się w niej jako Seweryn. W powieści tej autor staje się seksualnym niewolnikiem poznanej w uzdrowisku Wandy...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiby nazwisko jakby znane, a jednak nieco zamglone. Masochizm? To pojęcie już chyba mówi więcej. Albowiem właśnie od tej książki i nazwiska autora powstało to pojęcie, oznaczające znajdowanie przyjemności w bólu, poniżeniu i cierpieniu.
W powieści poznajemy Severina, który przebywając w ogrodzie często podziwia marmurowy posąg zimnej i władczej Wenus, o której snuł najśmielsze fantazje. Zafascynowany mitologicznymi i pogańskimi kobietami, które otoczone były zniewolonymi mężczyznami u ich stóp wyrabia sobie w nich ideał. Pewnego dnia w ogrodzie spotyka kobietę, wyzwoloną młodą wdowę, Wandę von Dunajew, rudowłosą kobietę uwielbiającą futra, która szybko staje się ucieleśnieniem jego wymarzonej kobiety i którą nazywa swoją Wenus w futrze.
It's only man's egoism which wants to keep woman like some buried treasure
Gdy para z czasem zbliża się do siebie i nawzajem wyznaje sobie miłość, Severin zaskakuje Wandę niecodziennym ultimatum, mówiąc jej, że albo zostanie jego wierną żoną na lata, albo on zostanie jej niewolnikiem do końca swoich dni. Wanda początkowo wzbrania się przed dokonaniem wyboru, twierdząc, że nie będzie dobrą żoną ze względu na niestałość jej uczuć, jak i nie będzie dobrą Panią, gdyż nie sądzi, by była zdolna traktować ukochanego z pogardą i zadawać mu ból.
The more devoted a woman shows herself, the sooner the man sobers down and becomes domineering
Jednak po pierwszych nocach, w których Wanda poniża i bije Severina, który z każdym ciosem kocha ją jeszcze bardziej, odkrywa, że zaczyna się jej to podobać. Jak nietrudno się domyślić, marzenie Severina właśnie się spełniło. Pani i jej niewolnik razem wyruszają do Wenecji, gdzie Wanda zakupuje dom, zatrudniając dodatkowych służących i z czasem rozgląda się za mężczyzną, którego mogłaby pokochać i poślubić.
But you see, child, a woman can only do that in the rarest cases. She can neither be as gaily sensual, nor as spiritually free as man; her state is always a mixture of the sensual and spiritual. Her heart desires to enchain man permanently, while she herself is ever subject to the desire for change. The result is a conflict, and thus usually against her wishes lies and deception enter into her actions and personality and corrupt her character.
Z radości, podniecenia i miłości Severina z czasem niewiele już zostaje, gdyż doznając ból, który do tej pory zdawał się mu sprawiać przyjemność, zaczął być czymś nie do wytrzymania. Swoją piękną i władczą Wenus teraz nazywa potworem bez serca. Niejednokrotnie bity w obecności innych służących, zamykany w ciemnej piwnicy czy obserwując flirtowanie jego ukochanej Pani z innymi mężczyznami, którzy jak ona sama stwierdzi - interesują ją i których pożąda stają się zbyt wielkim ciężarem i udręką. Chcąc zerwać umowę, w której swoje życie powierza Wandzie, mężczyzna rozważa dwie drogi - ucieczka, albo samobójstwo.
Whoever allows himself to be whipped, deserves to be whipped
Wracając do moich mieszanych odczuć, wahałam się nad oceną książki, gdyż z jednej strony historia sama w sobie nie jest szczególnie porywająca, pełna erotyzmu czy zwrotów akcji, a jej język jest prosty, to jest to również zarazem jej zaleta. Książka została napisana w 1870 roku, i jak nie trudno się domyślić, owiana ona była etykietką skandalu, wielkiej deprawacji i upadku. Literatura tego typu nie była rozpowszechniona, a i wizerunek mężczyzny, jako uległego niewolnika nie wpasowywał się w (panujące do dziś) kanony męskości. Wspominając również o roku wydania, myślę, że w tym przypadku prosty język jest jej zaletą, gdyż gdyby była napisana w takim stylu, w jakim pojawiały się inne publikacje tamtego czasu - z pewnością była by trudniejsza do zrozumienia i cięższa w czytaniu.
Nawiązując do cytatów powyżej, książka może i nie zawiera wielkiego morału, bo skupia się przede wszystkim na zmianie charakterów bohaterów, która (niekoniecznie) wyszła im na dobre, to mimo wszystko jest kopalnią cytatów, z których można wyłapać perełki.
Książka przeszła również do popkultury, gdyż nie tylko nadała pojęcie "masochizm", ale też i wprowadziła pewne kanony tego typu literatury erotycznej. Pejcz, klękanie przed drugą osobą, czy prototypowa "umowa niewolnictwa" zawierana przez dwójkę osób z ich własnej, niewymuszonej woli są stałymi elementami takowej literatury. Oprócz pisarzy, książka również zainspirowała twórców filmów (Romana Polańskiego),poetów i muzyków (zespół the Velvet Underground z piosenką o tym samym tytule).
Nie doświadczymy tu pikantnych opisów seksu, czy też bezpośredniego seksu samego w sobie. Książka bardziej się skupia na stanie psychicznym bohaterów, który z czasem ewoluuje, niekoniecznie w dobrą stronę. Zapewne nie wszystkim przypadnie do gustu, jednak myślę, że powinien ją przeczytać każdy, by poznać "korzenie" literatury erotycznej czy psychologicznego terminu zwanym masochizmem.
Książkę tę, podobnie jak poprzednią (Dr Jekyll i pan Hyde) otrzymałam od wydawnictwa [ ze słownikiem ] i jest ona opublikowana w języku angielskim.
Tak, jak to też wspominałam w poprzedniej recenzji, książka posiada 3 słowniczki, pierwszy z przodu, zawierający najczęściej występujące wyrazy, drugi z tyłu, posiadający wszystkie przetłumaczone wyrazy i trzeci "podręczny" znajdujący się na każdej stronie na marginesie, zawierający tłumaczenia ciekawych słów pogrubionych w oryginalnym tekście.
Poziomy, jakimi oznaczona jest książka to B2 - C1 , czyli przeznaczona jest dla osób z językiem angielskim na poziomie średnio zaawansowanym i zaawansowanym. Myślę jednak, że przystępny język, w jakim została przetłumaczona z niemieckiego na angielski, nie będzie stanowił większego problemu dla osoby, której poziom jest nieco niższy.
Tak jak to wspominałam wcześniej, jest to seria książek, która wspomaga rozumienie tekstu, czytania w obcym języku i poszerzania słownictwa. Cel tej książki moim zdaniem zostaje osiągnięty - oprócz poznawania fabuły, trenujemy również język. Mogę ją polecić każdej osobie, chcącej poszerzyć swoje umiejętności językowe.
Niby nazwisko jakby znane, a jednak nieco zamglone. Masochizm? To pojęcie już chyba mówi więcej. Albowiem właśnie od tej książki i nazwiska autora powstało to pojęcie, oznaczające znajdowanie przyjemności w bólu, poniżeniu i cierpieniu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW powieści poznajemy Severina, który przebywając w ogrodzie często podziwia marmurowy posąg zimnej i władczej Wenus, o której snuł...
Wydawnictwo Ze Słownikiem wypuściło na rynek serię książek, które przeczytamy w języku angielskim. Jednak tym, co wyróżnia je od innych, jest podręczny słownik. Na czym konkretnie polega niezwykłość tego wydania?
Zacznijmy od treści. "Wenus w futrze" to jedno z najbardziej znanych dzieł Leopolda von Sacher-Masocha. To właśnie od jego nazwiska utworzono pojęcie "masochizm", a futro i pejcz należą obecnie do stałych elementów literatury BDSM. Sama fabuła nie jest skomplikowana - główny bohater namawia swoją ukochaną do sypialnianych eksperymentów i proponuje, że zostanie jej niewolnikiem.
Słowniki w książce są trzy. Na początku znajdziemy większość występujących w niej słów. Na końcu - zbiór wszystkich wyrazów z publikacji. Uwagę jednak zwracają przede wszystkim marginesy. Podczas lektury znajdziemy wiele pogrubionych słów - ich wyjaśnienia przeczytamy właśnie na marginesach. Dzięki temu nie musimy co chwilę przerzucać stron i wyszukiwać potrzebnych słów, a sama lektura staje się przyjemnym doświadczeniem.
Uważam jednak, że można by nieco dopracować tę część publikacji. Słówka są wyjaśnione, jednak jest to wyjaśnienie typowe dla słowników - wyliczanka najczęściej używanych znaczeń. Z racji tego, że czytamy konkretną powieść, powinniśmy w pierwszej kolejności mieć podane znaczenie, które jest odpowiednie dla danego kontekstu. Niestety czasem czytelnik musi zatrzymać się na dłuższy moment i "rozpracować", co autor napisał. Podsunięcie odpowiedniego wyjaśnienia, byłoby niezwykle pomocne, a sama publikacja stałaby się spójna i bardziej funkcjonalna.
Wizualnie wydanie prezentuje się stylowo, a proste rozwiązania graficzne są miłe dla oka. Wnętrze już tak nie zachwyca. Przede wszystkim brakowało mi wyraźnego zaznaczenia pomiędzy wstępem, a treścią główną, a potem także odpowiednimi fragmentami książki. Wszystko pisane jest przy użyciu jednej czcionki, co zlewa się w jedno i stanowi ścianę odrzucającego tekstu.
Mimo drobnych mankamentów, jestem zdecydowanie na tak! Udało mi się podłapać kilka słówek, oswoiłam się nieco z czytaniem książek po angielsku i obecnie z zachwytem pogrążam się w lekturze "Wojny Światów" Wellsa - z tej samej serii wydawniczej. Myślę, że nie ma prostszego i przyjemniejszego sposobu na naukę języka. Polecam!
Spodobała Ci się ta recenzja? Wejdź na: https://zaczytana28.wordpress.com/
Wydawnictwo Ze Słownikiem wypuściło na rynek serię książek, które przeczytamy w języku angielskim. Jednak tym, co wyróżnia je od innych, jest podręczny słownik. Na czym konkretnie polega niezwykłość tego wydania?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZacznijmy od treści. "Wenus w futrze" to jedno z najbardziej znanych dzieł Leopolda von Sacher-Masocha. To właśnie od jego nazwiska utworzono pojęcie...