Jerzy Kulej. W cieniu podium

Najciekawsza w mojej opinii jest końcówka książki, w której wydarzenia są spisane w sposób niechronologiczny, lecz odnoszący się do wydarzeń/ osób uważanych przez autora lub Jerzego Kuleja za najistotniejsze.

Generalnie, kawał ciekawej historii!

Najciekawsza w mojej opinii jest końcówka książki, w której wydarzenia są spisane w sposób niechronologiczny, lecz odnoszący się do wydarzeń/ osób uważanych przez autora lub Jerzego Kuleja za najistotniejsze.

Generalnie, kawał ciekawej historii!

Niedawno miałam przyjemność obejrzeć świetny film "Kulej. Dwie strony medalu". Sięgając po audiobook, nie czułam typowego żalu z cyklu "najpierw książka, potem film". Film nawet mi pomógł - może w przypadku biografii, tak rzeczywiście lepiej? Kulej był postacią nietuzinkową, wspaniałym sportowcem i człowiekiem. Jego trener, Feliks Stamm, również. Ludzie całkowicie poświęcający się swojej pasji, dla których pieniądze i sława nie są na pierwszym miejscu, to obecnie ogromna rzadkość. Czy takowi jeszcze istnieją? Wierzę, że tak, ale ciężko im na pewno wytrwać. Życiorys Kuleja powinni poznać wszyscy sportowcy.

Niedawno miałam przyjemność obejrzeć świetny film "Kulej. Dwie strony medalu". Sięgając po audiobook, nie czułam typowego żalu z cyklu "najpierw książka, potem film". Film nawet mi pomógł - może w przypadku biografii, tak rzeczywiście lepiej? Kulej był postacią nietuzinkową, wspaniałym sportowcem i człowiekiem. Jego trener, Feliks Stamm, również. Ludzie całkowicie...

Jerzy Kulej to jeden z najlepszych i najbardziej znanych polskich bokserów w naszej sportowej historii. Jest mi szczególnie bliski, bo nazywa się dokładnie jak mój tata, więc wielokrotnie w przeszłości, aktualnie i pewnie nie raz w przyszłości też, zdarzało się, że ludzie pytając mnie o nazwisko – po jego usłyszeniu – pytali też „Ten Kulej bokser?”, „rodzina boksera?” czy „tata bokser?”. Hehe, nawet mojej żonie po przyjęciu nazwiska wielokrotnie się już zdarzyło, że pacjenci w szpitalu zadawali podobne pytania.

Nie oglądałem jego walk i nie byłem fanem, bo to jest raczej rzadka sprawa być fanem kogoś, kto już dawno nie żyje, ale sentyment był i jest nadal. Zabierałem się kilka razy za książkę o tym wielkim sportowcu, ale nadaremno. Dopiero pojawienie się w kinach filmu „Kulej. Dwie strony medalu” w reżyserii Xawerego Żuławskiego, na którym oczywiście byłem i mi się spodobał (i bardzo polecam, leci aktualnie na Prime Video),spowodował, że wreszcie kupiłem i zabrałem się za biografię naszego utytułowanego boksera.

Książką zaczyna się słowem wstępu o autorze książki, Piotrze Szaramie, który był osobiście przyjacielem i wiernym kompanem życiowym Kuleja. A dalej poznajemy naszego boksera od dzieciństwa. W zasadzie niemal równo do połowy książki, która sobie liczy 525 stron, biografia ma charakter czysto sportowy – wiele faktów, liczb, informacji o zawodach, przeciwnikach, przybliżenie większości turniejów, przebiegi walk itp. itd. Ogólnie rzecz biorąc pełny przebieg kariery Kuleja, która – o dziwo – zakończyła się zgodnie z jego wolą w momencie, kiedy był jeszcze w bardzo dobrej formie i zdolny, aby konkurować dalej. Ale postanowił zakończyć wtedy, kiedy chciał, i każdy musiał się z tym pogodzić. Życia prywatnego jest tu zdecydowanie mniej.

Natomiast druga część (która nie jest jakoś wyszczególniona, po prostu dochodzimy do końca kariery) przybliża nam tę sferę prywatną znacznie bardziej, czyli jak mieszkał, gdzie mieszkał, co uwielbiał robić poza boksem, jaki był. Dowiadujemy się między innymi o tym, że prowadził herbaciarnię ‘Ring’ (na którą wydał milion złotych, poświęcając przy tym cały 15-letni dorobek życia),że był trenerem, że został komentatorem sportowy, kiedy i jakie ukończył studia, że pracował przez 2 lata jako nauczyciela na uczelni AWFu, nawet że zagrał w filmie i był posłem w sejmie.

Autor, Piotr Szarama, bardzo osobiście i sentymentalnie podchodzi do osoby Jurka Kuleja, boksu i całego tego otoczenia, i czuć od początku do końca, czemu nie ma się co dziwić, bo razem spędzili wiele, wiele lat. Szarama wielokrotnie porusza kwestię około boksu, przybliża postaci innych kolegów bokserów, słynnego trenera Feliksa Stamma, który zrobił z Kuleja maszynę do zwyciężania. Przy tym dowiadujemy się jaki Jerzy Kulej był serdeczny, przyjacielski i pomocny, ale też momentami surowy wobec bliskich i nie stroniący od kieliszka (ale nie aż tak jak w filmie).

Niestety 13 lipca 2012 roku o godzinie 18:15 świat musiał pożegnać tego utytułowanego polskiego boksera, który kochał boks, ale przede wszystkim kochał życie, świat i ludzi. A ja po książkę przyznaję, że osobiście polubiłem tego człowieka jeszcze bardziej i nabrałem ogromnego szacunku i podziwu do tego, co osiągnął za życia.

https://swiat-bibliofila.blogspot.com/2025/01/jerzy-kulej-w-cieniu-podium-piotr.html

Jerzy Kulej to jeden z najlepszych i najbardziej znanych polskich bokserów w naszej sportowej historii. Jest mi szczególnie bliski, bo nazywa się dokładnie jak mój tata, więc wielokrotnie w przeszłości, aktualnie i pewnie nie raz w przyszłości też, zdarzało się, że ludzie pytając mnie o nazwisko – po jego usłyszeniu – pytali też „Ten Kulej bokser?”, „rodzina boksera?” czy...

W książce "Jerzy Kulej. W cieniu podium" pokazane jest szare i zwykłe życie człowieka. Jerzy Kulej był wybitnym sportowcem, celebrytą i musiał każdego dnia radzić sobie z różnymi sytuacjami. Stał się symbolem bokserskiego kunsztu, niedościgłym wzorem, idolem tysięcy chłopaków, którzy chcieli być tacy jak on. Pokonał w życiu bardzo wiele przeciwności, by wyjść z krańcowego ubóstwa i dostąpić największych zaszczytów.
Piotr Szarama poznał naszego boksera w 1967 roku. Opisuje w książce słynne pojedynki, ale ujawnia też wiele nieznanych faktów o przyjacielu, np. że był pasjonatem nurkowania, miał obsesję na punkcie zazdrości, dręczył go lęk przed czymś nieodgadnionym, miał zawsze ciepłe dłonie, był bliski samobójczego skoku z balkonu. Zdradza także wiele detali o jego sytuacji rodzinnej . Przedstawia burzliwe życie Kuleja, który toczył swą walkę nie tylko o medale na ringu, ale i o godność poza nim.
W pozycji znajdziemy sporo zdjęć i ciekawych historii. Naprawdę warto po nią sięgnąć. Polecam!!!

W książce "Jerzy Kulej. W cieniu podium" pokazane jest szare i zwykłe życie człowieka. Jerzy Kulej był wybitnym sportowcem, celebrytą i musiał każdego dnia radzić sobie z różnymi sytuacjami. Stał się symbolem bokserskiego kunsztu, niedościgłym wzorem, idolem tysięcy chłopaków, którzy chcieli być tacy jak on. Pokonał w życiu bardzo wiele przeciwności, by wyjść z krańcowego...

Językowo to zlepek najbanalniejszych frazeologizmów, a w
warstwie biograficznej laurka, banalizująca bohatera.
Prawdziwe kuriozum to rozdział w której autor opisuje swoją wycieczkę po Stanach Zjednoczonych. Jerzego Kuleja mogło w tym rozdziale w ogóle nie być, ego autora jest wystarczająco duże do wypełnienia całego rozdziału, a może nawet książki.

Językowo to zlepek najbanalniejszych frazeologizmów, a w
warstwie biograficznej laurka, banalizująca bohatera.
Prawdziwe kuriozum to rozdział w której autor opisuje swoją wycieczkę po Stanach Zjednoczonych. Jerzego Kuleja mogło w tym rozdziale w ogóle nie być, ego autora jest wystarczająco duże do wypełnienia całego rozdziału, a może nawet książki.

Ciekawe opowiadanie o niezwykłym człowieku. Warto poznać!

Ciekawe opowiadanie o niezwykłym człowieku. Warto poznać!

Autor odwalił kawał roboty. Mega obszerne kompendium wiedzy na temat pana Jurka. Lektura obowiązkowa dla każdego fana boksu. Polecam.

Autor odwalił kawał roboty. Mega obszerne kompendium wiedzy na temat pana Jurka. Lektura obowiązkowa dla każdego fana boksu. Polecam.

W książce biblii (ponad 500 stron) znajdziemy wszystko co chcemy wiedzieć o Jerzym Kuleju (polski bokser, dwukrotny mistrz olimpijski).

To jest moja druga przeczytana książka o nim po "Kulej - mój mistrz" , ale również oceniam w podobnej skali.

W książce biblii (ponad 500 stron) znajdziemy wszystko co chcemy wiedzieć o Jerzym Kuleju (polski bokser, dwukrotny mistrz olimpijski).

To jest moja druga przeczytana książka o nim po "Kulej - mój mistrz" , ale również oceniam w podobnej skali.

Autor nie ukrywa, że był przyjacielem śp. Jerzego Kuleja, przez co "W cieniu podium" przypomina chwilami niemal hagiografię. Przymykając oczy na ten absolutny brak obiektywizmu trzeba przyznać, że biografię naszego najlepszego olimpijskiego pięściarza czyta się szybko i bezboleśnie. Dla miłośników boksu to lektura obowiązkowa - Piotr Szarama w niezwykle barwny sposób przedstawia obraz tego sportu w czasach PRL. Warto wspomnieć, że ta estetycznie wydana książka została opatrzona mnóstwem unikatowych fotografii.

Autor nie ukrywa, że był przyjacielem śp. Jerzego Kuleja, przez co "W cieniu podium" przypomina chwilami niemal hagiografię. Przymykając oczy na ten absolutny brak obiektywizmu trzeba przyznać, że biografię naszego najlepszego olimpijskiego pięściarza czyta się szybko i bezboleśnie. Dla miłośników boksu to lektura obowiązkowa - Piotr Szarama w niezwykle barwny sposób...

Cudze chwalicie swego nie znacie... dokładnie te słowa przyszły mi na myśli po przeczytaniu historii życia Mike Tysona i Jerzego Kuleja. Zachwycamy się sportowcami z zagranicy tłumnie czytając ich książki nie pamiętając o naszym podwórku. Pamiętam bohatera tej opowieści tylko z telewizji i jego wspólnych komentarzy z Andrzejem Kostyrą. Przecież Kulej urodził się w czasie wojny i żył w głębokiej komunie. Wtedy boks w Polsce święcił złote czasy, a nawet prymat w świecie.

W środku znajdziemy praktycznie wszystko. Sporo zdjęć, dużo ciekawych historii o których można by się rozpisać na kilka stron, a ujęte są w kilku zdaniach. W jakże niespokojnych czasach polskiego socjalizmu pod parasolem Rosjan. Wiele niuansów i problemów ludzi żyjących w tamtych czasach. Przyznam, że mimo wszystko z Jurka to było niezłe ziółko. Zyskał w moich oczach jako sportowiec i człowiek dość dużo. Kiedyś jakoś go za szczególnie (nie słusznie) nie doceniałem.

Każdy kto lubi autobiografię znanych ludzi może po nią sięgnąć. Szczególnie fani boksu czy osoby, które przeczytały "Mike Tyson. Moja prawda". Uważam, że nasz amatorski Tyson jest barwniejszą postacią. Jedyny "minus" to, że mamy w niej sporo boksu i trzeba o tym pamiętać...

Cudze chwalicie swego nie znacie... dokładnie te słowa przyszły mi na myśli po przeczytaniu historii życia Mike Tysona i Jerzego Kuleja. Zachwycamy się sportowcami z zagranicy tłumnie czytając ich książki nie pamiętając o naszym podwórku. Pamiętam bohatera tej opowieści tylko z telewizji i jego wspólnych komentarzy z Andrzejem Kostyrą. Przecież Kulej urodził się w czasie...