Co mnie zmieniło na zawsze

❤️‍🩹 „ᴊᴜż ɴɪᴇ ᴍᴀ ᴛᴀᴍᴛᴇᴊ ᴍɴɪᴇ” ᴀᴍʙᴇʀ ꜱᴍɪᴛʜ ❤️‍🩹

•• To, co kiedyś wydawało się prawdą, teraz jest kłamstwem. ••

▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️

Grudzień mija mi na nadrabianiu książkowych zaległości. „Już nie ma tamtej mnie” czekała dwa lata, żebym się w końcu za nią zabrała i cóż rozczarowała mnie ta książka…

Poznajemy Eden. Spokojną, poukładaną dziewczynę, która dobrze się uczy i stara się być dobrą siostrą i przyjaciółką. Wszystko się zmienia, gdy Eden zostaje brutalnie wykorzystana w swoim własnym pokoju, przez osobę, którą dobrze zna i lubi… To wydarzenie sprawia, że dziewczyna zamyka się w sobie i zakopuje swój brudny sekret, nie chcąc, by ktokolwiek się o tym dowiedział. Jednak poczucie jej własnej wartości drastycznie spada i z roku na roku Eden coraz bardziej stacza się w dół. Odpycha od siebie bliskich, przyjaciół i Josha - jedynego chłopaka, który na każdym kroku udowadniał jej, że mu na niej zależy. ❤️‍🩹

Co do tej książki mam mieszane uczucia. Z jednej strony była dobra, łamiąca serce, lecz nie zabrakło w niej mega irytujących momentów i złych poczynań głównej bohaterki, przez co nie raz miałam ochotę rzucić tą książką w kąt. Zdaje sobie sprawę, że Eden doświadczyła czegoś naprawdę okropnego ( została zgwa*cona) jednak jej zachowanie naprawdę mnie odpychało. Być może przez to autorka chciała uświadomić, że nie można takich spraw zamiatać pod dywan, tylko trzeba o nich mówić, by samemu nie mierzyć się z problemem. Śledząc poczynania Eden możemy obserwować jej powolny upadek. Z roku na rok staje się coraz gorszą wersją siebie, aż w końcu nie ma przy sobie nikogo, komu by na niej zależało…

„Już nie ma tamtej mnie” to książka, która porusza wiele ważnych problemów, z jakimi wielu młodych ludzi boryka się w życiu codziennym. Czasami takie historie potrafią obudzić nas z letargu i pchnąć do działania.  Dlatego uważam, że ta powieść jest dobra i warto po nią sięgnąć. Nie mówię, że jest idealna, bez skazy, bo znajdzie się parę niepotrzebnych elementów, ale mimo wszystko ją polecam. Autorka poruszyła w niej bardzo ważny temat, jednak według mnie trochę szkoda, że nie zrobiła tego w bardziej przystępny sposób i nie pokazała innym młodym dziewczynom jak poradzić sobie w takiej sytuacji, bo z pewnością historia Eden tego nie przedstawia.

Z pewnością sięgnę po drugi tom, bo widziałam, że pojawia się w nim ponownie Josh, a to jedyna postać, którą naprawdę polubiłam 🙊

❤️‍🩹 „ᴊᴜż ɴɪᴇ ᴍᴀ ᴛᴀᴍᴛᴇᴊ ᴍɴɪᴇ” ᴀᴍʙᴇʀ ꜱᴍɪᴛʜ ❤️‍🩹

•• To, co kiedyś wydawało się prawdą, teraz jest kłamstwem. ••

▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️

Grudzień mija mi na nadrabianiu książkowych zaległości. „Już nie ma tamtej mnie” czekała dwa lata, żebym się w końcu za nią zabrała i cóż rozczarowała mnie ta książka…

Poznajemy Eden. Spokojną, poukładaną dziewczynę, która dobrze się uczy i stara...

Sama treść książki wciągająca i ukazująca istotny, niestety, wciąż problem. Sposób pisania niezbyt do mnie jednak przemawiał. Tak czy siak, czytało się dość szybko i przyjemnie, o ile można tak powiedzieć o tej tematyce.

Sama treść książki wciągająca i ukazująca istotny, niestety, wciąż problem. Sposób pisania niezbyt do mnie jednak przemawiał. Tak czy siak, czytało się dość szybko i przyjemnie, o ile można tak powiedzieć o tej tematyce.

Mam mieszane uczucia co do tej książki, bo z jednej strony gwałt i jego destrukcyjny wpływ na życie ofiary to bardzo ważny temat. Książka była poruszająca i przez cały czas jej czytania miałam w głowie tylko myśl "No powiedz komuś, powiedz, powiedz, powiedz".

Z drugiej jednak strony sama treść była wg mnie troche niedopracowana. Dziwne relacje z rodziną (niby kochającą, ale dla córki obojetną),21 letni Josh, ktory nagle rozważa porzucenie swojej aktualnej dziewczyny dla nastolatki sprzed 3lat, mega zbuntowane jak na swój wiek nastolatki (ja wiem, że amerykanskie realia są inne niz moje sprzed 20 lat),ale wciąż nie trafiła do mnie ta narracja.

Brakowało mi też trochę morału i zachęty, że jak już wszystko się wydało, że rodzina i przyjaciele zrozumieją i będą wsparciem, a autorka zostawiła nas tylko z dawnym ex i z bratem, który praktycznie nie bywał w domu.

Mam mieszane uczucia co do tej książki, bo z jednej strony gwałt i jego destrukcyjny wpływ na życie ofiary to bardzo ważny temat. Książka była poruszająca i przez cały czas jej czytania miałam w głowie tylko myśl "No powiedz komuś, powiedz, powiedz, powiedz".

Z drugiej jednak strony sama treść była wg mnie troche niedopracowana. Dziwne relacje z rodziną (niby kochającą,...

Historia jaką książka porusza jest ciężka, dlatego warto dobrze przemyśleć czy jest się gotowym na jej przeczytanie. Nie można ocenić samej książki, ale muszę przyznać, że niektóre sceny ciężko mi się czytało, musiałam robić sobie przerwy aby móc zresetować głowę i ponownie zanurzyć się w historii.

Historia jaką książka porusza jest ciężka, dlatego warto dobrze przemyśleć czy jest się gotowym na jej przeczytanie. Nie można ocenić samej książki, ale muszę przyznać, że niektóre sceny ciężko mi się czytało, musiałam robić sobie przerwy aby móc zresetować głowę i ponownie zanurzyć się w historii.

Eden była spokojną, niczym niewyróżniającą się dziewczyną, której świat wydawał się piękny. Wszystko zmieniło się, gdy w wieku czternastu lat padła ofiarą gwałtu. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i poradzić sobie z jej realiami. Nie jest to łatwe, tym bardziej że jedyną osobę, z którą czuła się dobrze odtrąciła i nie ma szans, żeby ich relacja się poprawiły.

Z pewnością nie jest to romans, a przynajmniej pierwsza część tej serii. Autorka porusza w niej bardzo ważny i trudny temat. Stara się nam pokazać uczucia osoby, która musi się mierzyć z konsekwencjami dramatu, z samotnością, która jej doskwiera mimo osób ją otaczających i tym, że nie zawsze można sobie poradzić ze wszystkim samemu. Takie właśnie było zachowanie Eden, dziewczyna powoli zmierzała do autodestrukcji, zniechęcała do siebie ludzi i co tu dużo mówić nie raz była wredna. I choć czasami można było nie lubić Eden, dużo częściej wysuwało się tu współczucie i zrozumienie. Książkę mogę polecić i z pewnością przeczytam kolejną część.

Eden była spokojną, niczym niewyróżniającą się dziewczyną, której świat wydawał się piękny. Wszystko zmieniło się, gdy w wieku czternastu lat padła ofiarą gwałtu. Dziewczyna próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i poradzić sobie z jej realiami. Nie jest to łatwe, tym bardziej że jedyną osobę, z którą czuła się dobrze odtrąciła i nie ma szans, żeby ich relacja się...

Jak może zareagować nastolatka po rak traumatycznych wydarzeniach jak gwałt?
Ta historia pokazuje jedną drogę z wielu, która mogła mi się nie podobać ale była taka a nie inna. Ciężka i wyniszczająca dla niej samej.

Jak może zareagować nastolatka po rak traumatycznych wydarzeniach jak gwałt?
Ta historia pokazuje jedną drogę z wielu, która mogła mi się nie podobać ale była taka a nie inna. Ciężka i wyniszczająca dla niej samej.

PO przeczytaniu na okładce, że to hit z tiktoka miałam mocno mieszane uczucia podchodząc do lektury. Ale to bardzo bardzo dobra książka, pokazująca nietypowe mechanizmy radzenia sobie z traumatycznymi przeżyciami, poruszająca i wstrząsająca.

PO przeczytaniu na okładce, że to hit z tiktoka miałam mocno mieszane uczucia podchodząc do lektury. Ale to bardzo bardzo dobra książka, pokazująca nietypowe mechanizmy radzenia sobie z traumatycznymi przeżyciami, poruszająca i wstrząsająca.

Eden...bohaterka, która przeżyła traumę. Najlepszy kumpel brata okazał się najgorszym wrogiem. W tym momencie kończy się jej beztroskie dzieciństwo. Dziewczyna jest kompletnie rozwalona, zniszczona psychicznie, zbrukana fizycznie. Jak na złość nikomu nie piśnie o tym słowa. Pierwsza część książki irytowała mnie, autodestrukcyjne zachowania Eden, tyle kłamstw, kamuflażu, udawania a tyle możliwości poskarżenia się, szepnięcia komuś, pomocy w udżwignięciu tego strasznego ciężaru...ale bohaterka jak na złość milczy. Nienawidzi siebie, obwinia siebie, nazywa "pieprzoną paskudną katastrofą". Kiedy na jej drodze staje Josh, szkolna gwiazda drużyny koszykarskiej, wdaje się w nim w dziwny związek. Potem już wszystko leci jak domek z kart: picie, palenie, ćpanie, jeden facet za drugim. Byle zagłuszyć ten ból, to rozdarcie w duszy, to brzemię, które ciągnie ją na samo dno. To nie jest lekka młodzieżówka na jeden wieczór. Książka dobrze pokazuje schemat myślenia i zachowania zastraszonej ofiary. Na szczęście jest promyczek nadziei - w końcu, pod wpływem splotu innych okoliczności, prawda wychodzi na jaw. Krok po kroku, widać światełko w tunelu i ratunek dla Eden.... a co będzie dalej? Nie mogę się już doczekać - od razu sięgam po "Już zawsze będę sobą".

Eden...bohaterka, która przeżyła traumę. Najlepszy kumpel brata okazał się najgorszym wrogiem. W tym momencie kończy się jej beztroskie dzieciństwo. Dziewczyna jest kompletnie rozwalona, zniszczona psychicznie, zbrukana fizycznie. Jak na złość nikomu nie piśnie o tym słowa. Pierwsza część książki irytowała mnie, autodestrukcyjne zachowania Eden, tyle kłamstw, kamuflażu,...

Odważna, potrzebna i piękna książka” to słowa które są na okładce książki i z którymi się zgadzam. Nie ukrywam, że okładka mnie zmyliła, bo myślałam, że to wiosenna urocza książka, a okazała się emocjonalnym rollercoasterem. Mamy historię 14 latki Eden, która zostaje zgwałcona przez przyjaciela brata. Tragedia ta zmienia dziewczynę na zawsze. Dziewczyna zmaga się z tą traumą sama, bo nie ma w nikim oparcia. Widzimy konsekwencje jej działań, bo to co uważa, że powinno jej pomóc, wpędza ją w otchłań rozpaczy i dna. Ta książka jest ciężka emocjonalnie, ale potrzebna by przeczytać, by przeanalizować i spróbować zrozumieć. Emocje mamy od początku do końca i nie raz złamała mi serce. Polecam w szczególności młodym osobom, tym bardziej, że to młodzieżówka.
♥️

Odważna, potrzebna i piękna książka” to słowa które są na okładce książki i z którymi się zgadzam. Nie ukrywam, że okładka mnie zmyliła, bo myślałam, że to wiosenna urocza książka, a okazała się emocjonalnym rollercoasterem. Mamy historię 14 latki Eden, która zostaje zgwałcona przez przyjaciela brata. Tragedia ta zmienia dziewczynę na zawsze. Dziewczyna zmaga się z tą...

"Czuję, jak te zakazane myśli czasem wkradają mi się do głowy bez ostrzeżenia. Powolne myśli, które zawsze zaczynają się jak cichy szept, co do którego nie jesteś nawet pewny, że go słyszysz. (...) To myśli, których nie mogę odczynić. Czy ktokolwiek by się tym przejął? Czy ktokolwiek by zauważył? Co by było, gdybym któregoś dnia po prostu zniknęła? Co by było, gdyby któregoś dnia to wszystko się skończyło?"

Pierwszy raz nie wiem, co napisać o książce. I nie chodzi o to, że ona była zła - była wręcz znakomita. Ale poruszyła tak trudne tematy. Poruszyła całe moje serce.

Eden to dziewczyna (a wtedy jeszcze 13-letnia dziewczynka),którą ktoś bardzo skrzywdził. Najgorszą krzywdą, którą można wyrządzić dziewczynce - ktoś ją zgwáłcił. I to nikt obcy. To chłopak, który dla jej brata jest pokrewną duszą, a dla dziewczynki obiektem westchnień. Kevin - to on przez następne lata będzie miał miejsce w jej najgorszych koszmarach.

Eden zostaje z tym sama. Boi się komukolwiek powiedzieć, bo chłopak wprost jej grozi. A ona wie, że ani rodzice, ani jej brat by jej w to nie uwierzyli.

Ale przecież TO kiedyś musi wyjść na jaw, prawda? Tylko jaką cenę będą musieli za to wszyscy zapłacić?

Nie skłamię, gdy napisze, że przepłakałam dosłownie połowę książki. Autorka trafiła w moje serce. To złamane serce, które kiedyś też sama musiałam posklejać... Bo nawet bardzo bliska osoba może okazać się tą najgorszą.

Nie umiem napisać recenzji tej książki, bo pisząc to wszystko mam wciąż łzy w oczach.
Finalnie napiszę więc tyle: jeśli nie boicie się popłakać, to po prostu przeczytajcie tą książkę.

"Czuję, jak te zakazane myśli czasem wkradają mi się do głowy bez ostrzeżenia. Powolne myśli, które zawsze zaczynają się jak cichy szept, co do którego nie jesteś nawet pewny, że go słyszysz. (...) To myśli, których nie mogę odczynić. Czy ktokolwiek by się tym przejął? Czy ktokolwiek by zauważył? Co by było, gdybym któregoś dnia po prostu zniknęła? Co by było, gdyby...