W cieniu magnolii

Dawna miłość powraca w formie melancholii, by rozliczyć się ze swoją przeszłością. Mimo, że ludzie odeszli, drogi się rozeszły to uczucie zostało. Czytelnik jest naocznym świadkiem intymnych wspomnień głównych kochanków.
Pozycja jest próbą wyjaśnienia miłości, jako uczucia, a także trudną formą rozliczenia się z przeszłością.
Język poetycki, bardzo dużo rozważań na tematy egzystencjalne, ponadczasowe.

Dawna miłość powraca w formie melancholii, by rozliczyć się ze swoją przeszłością. Mimo, że ludzie odeszli, drogi się rozeszły to uczucie zostało. Czytelnik jest naocznym świadkiem intymnych wspomnień głównych kochanków.
Pozycja jest próbą wyjaśnienia miłości, jako uczucia, a także trudną formą rozliczenia się z przeszłością.
Język poetycki, bardzo dużo rozważań na tematy...

W trakcie czytania „W cieniu magnolii” okazuje się, że to co opowiedziała nam Laura w „Jednym drzewie” to jedynie wierzchołek góry lodowej. W tej książce poznajemy relacje kobiety i jej pierwszej miłości - Paco z perspektywy mężczyzny. Zdumiewające jak ten sam związek może wydawać się zupełnie inny w zależności od tego w czyjej głowie aktualnie siedzimy. W „Magnolii” dodatkowo poznajemy więcej szczegółów na temat dzieciństwa, zarówno Laury, jak i Paco i zachwyciło mnie to jak pogłębioną umiejętnością analizy relacji i uczuć obdarzyła autorka naszego narratora. (

W trakcie czytania „W cieniu magnolii” okazuje się, że to co opowiedziała nam Laura w „Jednym drzewie” to jedynie wierzchołek góry lodowej. W tej książce poznajemy relacje kobiety i jej pierwszej miłości - Paco z perspektywy mężczyzny. Zdumiewające jak ten sam związek może wydawać się zupełnie inny w zależności od tego w czyjej głowie aktualnie siedzimy. W „Magnolii”...

To niesamowite jak różnie może wyglądać ta sama historia w zależności od tego, komu oddamy głos. Przyznam szczerze, że początek był podszyty dla mnie lekkim rozczarowaniem i dopiero druga połowa książki złapała mnie za serducho. Mam szczerą nadzieję, że nie jest to moje ostatnie spotkanie z tą autorką.

To niesamowite jak różnie może wyglądać ta sama historia w zależności od tego, komu oddamy głos. Przyznam szczerze, że początek był podszyty dla mnie lekkim rozczarowaniem i dopiero druga połowa książki złapała mnie za serducho. Mam szczerą nadzieję, że nie jest to moje ostatnie spotkanie z tą autorką.

" ... niektóre uczucia przezywa się w pełni tylko wtedy, kiedy ubiera się je w słowa." Uważam, ze to było powodem rozmowy Paco z pisarką. Bohater pragnie jeszcze raz a może i po raz pierwszy przeżyć miłość swojego życia.

" Moja miłość do Ciebie składa się tylko z pragnień i słów."

Opowieść piękna. Dużo lepsza niż ta opowiedziana przez Laurę. Głębokie spojrzenie mężczyzny na miłość. Zastanawiam się czy nie za głębokie. Czy mężczyzna zdolny jest do tak wielkich słów i do tak przenikliwych i drobiazgowych refleksji?

" ... niektóre uczucia przezywa się w pełni tylko wtedy, kiedy ubiera się je w słowa." Uważam, ze to było powodem rozmowy Paco z pisarką. Bohater pragnie jeszcze raz a może i po raz pierwszy przeżyć miłość swojego życia.

" Moja miłość do Ciebie składa się tylko z pragnień i słów."

Opowieść piękna. Dużo lepsza niż ta opowiedziana przez Laurę. Głębokie spojrzenie mężczyzny...

Ta książka, to historia mężczyzny, który dzięki zainteresowaniu, jakie jego losom okazała pisarka, ma szansę przetrawić i przeanalizować całe swoje 60-letnie życie, by na nowo i w zupełnie innym świetle znaleźć odpowiedź dla pytań dotyczących miłości, wierności, nauki i przeznaczenia. Paco, bo tak miał na imię główny bohater, mimo ułożonego życia, które wiódł wraz z żoną, i sukcesu, jaki odniósł na polu architektury, nie przestał tęsknić za swą jedyną miłością Laurą.

Ta książka, to historia mężczyzny, który dzięki zainteresowaniu, jakie jego losom okazała pisarka, ma szansę przetrawić i przeanalizować całe swoje 60-letnie życie, by na nowo i w zupełnie innym świetle znaleźć odpowiedź dla pytań dotyczących miłości, wierności, nauki i przeznaczenia. Paco, bo tak miał na imię główny bohater, mimo ułożonego życia, które wiódł wraz z żoną, i...

Wszystkie książki Pani Mayoral czyta mi się wyśmiecie. Jest to opowieść o przyjaźni między kobietami balansująca na granicy z miłością, o wzajemnym odkrywaniu świata, rywalizacji ale i akceptacji różnic. Polecam szczególnie kobietom!!!

Wszystkie książki Pani Mayoral czyta mi się wyśmiecie. Jest to opowieść o przyjaźni między kobietami balansująca na granicy z miłością, o wzajemnym odkrywaniu świata, rywalizacji ale i akceptacji różnic. Polecam szczególnie kobietom!!!

Zaskakująco głębokie i refleksyjne spojrzenie mężczyzny na związek niemożliwy. Dobrze rozumie i siebie, i kobietę, nie oszukuje się tak, jak ona.
O niebo empatii lepsza książka niż jej "pierwsza część", gdzie głos miała kobieta.

Zaskakująco głębokie i refleksyjne spojrzenie mężczyzny na związek niemożliwy. Dobrze rozumie i siebie, i kobietę, nie oszukuje się tak, jak ona.
O niebo empatii lepsza książka niż jej "pierwsza część", gdzie głos miała kobieta.