Osiedle marzeń

Niby zaczyna sie jak nigdy, od początku wiemy kto jest sprawcą, a kto do przyjęcia winy został zmuszony. Jednak końcówka znowu zwala z nóg i to nie tylko w tym temacie.

Zakończenie - petarda. Takie jak w dobrych serialach, gdzie trzeba koniecznie zobaczyc kolejny odcinek, a niestety pojawi sie za tydzień...

Tutaj na szczęście dla mnie kolejny "odcinek" już jest i od razu zaczynam go "oglądać"

Niby zaczyna sie jak nigdy, od początku wiemy kto jest sprawcą, a kto do przyjęcia winy został zmuszony. Jednak końcówka znowu zwala z nóg i to nie tylko w tym temacie.

Zakończenie - petarda. Takie jak w dobrych serialach, gdzie trzeba koniecznie zobaczyc kolejny odcinek, a niestety pojawi sie za tydzień...

Tutaj na szczęście dla mnie kolejny "odcinek" już jest i od razu...

Po słabszej trzeciej części zmagań komisarza Mortki, Osiedle marzeń jest dużo lepsze.
Mamy zabójstwo, nagrania, przypadkowo wplątane postaci.
Mamy pokazany zepsuty świat ludzi z wyższych sfer- choć tu autor, moim zdaniem, zbyt delikatnie przedstawił  to, co dzieje się pod pozornie ładnie wygłądającym opakowaniem.

O co chodzi z Borzestowskim i czy faktycznie ma coś wspólego z Trójką z Neptuna. A może policja lub prokuratura jest w to zamieszana?
Jaką tajemnicę skrywa Sucha.
Co aspirantka odkryła na pendrivie, który zabrała z pokoju ofiary?
Czy Mortka da szansę Kochanowi?

Końcówka sprawiła, że od razu sięgam po kolejną cześć- Cienie

Po słabszej trzeciej części zmagań komisarza Mortki, Osiedle marzeń jest dużo lepsze.
Mamy zabójstwo, nagrania, przypadkowo wplątane postaci.
Mamy pokazany zepsuty świat ludzi z wyższych sfer- choć tu autor, moim zdaniem, zbyt delikatnie przedstawił  to, co dzieje się pod pozornie ładnie wygłądającym opakowaniem.

O co chodzi z Borzestowskim i czy faktycznie ma coś...

To, co zrobił Kochan w tej części... ja nie mam pytań.

Poza tym, jak zawsze u Chmielarza, po nitkach do kłębka, a na końcu zwrot akcji, bo niby wszystko wiadomo, a jednak nie wszystkie klocki pasują 😀

To, co zrobił Kochan w tej części... ja nie mam pytań.

Poza tym, jak zawsze u Chmielarza, po nitkach do kłębka, a na końcu zwrot akcji, bo niby wszystko wiadomo, a jednak nie wszystkie klocki pasują 😀

„Osiedle marzeń” to wciągający i mroczny kryminał, który od pierwszych stron wciąga w świat brutalnych zbrodni i tajemnic skrywanych przez mieszkańców tytułowego osiedla. Śledztwo Jakuba Mortki jest pełne napięcia, zaskakujących zwrotów akcji i dramatycznych sytuacji, które trzymają czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony. Podoba mi się, jak Chmielarz łączy wartką akcję z psychologiczną głębią postaci - emocje, lęki i moralne dylematy bohaterów sprawiają, że historia jest realistyczna i mocno wciągająca. Klimat powieści jest duszny, pełen napięcia i niepokoju, przez co czyta się ją z przyspieszonym biciem serca. To książka, która fascynuje, szokuje i zostaje w pamięci na długo.

„Osiedle marzeń” to wciągający i mroczny kryminał, który od pierwszych stron wciąga w świat brutalnych zbrodni i tajemnic skrywanych przez mieszkańców tytułowego osiedla. Śledztwo Jakuba Mortki jest pełne napięcia, zaskakujących zwrotów akcji i dramatycznych sytuacji, które trzymają czytelnika w niepewności aż do ostatniej strony. Podoba mi się, jak Chmielarz łączy wartką...

„Osiedle marzeń” to thriller psychologiczny, który pokazuje, jak za fasadą luksusu i pozornego bezpieczeństwa mogą kryć się strach, tajemnice i przemoc. Chmielarz bardzo dobrze buduje napięcie, stopniowo odsłaniając prawdziwe relacje między mieszkańcami zamkniętego osiedla. Dużym atutem powieści są wiarygodni bohaterowie i realistyczny obraz społecznych podziałów oraz ludzkiej hipokryzji. Autor sprawnie operuje klimatem niepokoju, dzięki czemu czytelnik do końca nie czuje się bezpiecznie. Książka jest wciągająca, aktualna i dobrze napisana, choć momentami tempo akcji mogłoby być bardziej dynamiczne.

„Osiedle marzeń” to thriller psychologiczny, który pokazuje, jak za fasadą luksusu i pozornego bezpieczeństwa mogą kryć się strach, tajemnice i przemoc. Chmielarz bardzo dobrze buduje napięcie, stopniowo odsłaniając prawdziwe relacje między mieszkańcami zamkniętego osiedla. Dużym atutem powieści są wiarygodni bohaterowie i realistyczny obraz społecznych podziałów oraz...

Osiedle Marzeń. Bogaci ludzie zamknięci w swoim hermetycznym świecie. Sielankowe życie mieszkańców przerywa zabójstwo młodej studentki, której ciało znaleziono na środku wymarzonego osiedla. Komisarz Mortka kolejny raz staje przed zagmatwaną sprawą, która na pozór wydaje się łatwa, jednak kryje o wiele więcej sekretów niż spodziewa się policjant.

Czwarty już z kolei tom z komisarzem w roli głównej. Mam wrażenie, że im dalej w las tym akcja i sama fabuła gdzieś ginie. Czyta się ekspresowo, jednak mam spory niedosyt po przeczytaniu lektury. Dla mnie schemat zostaje powielony. Dzieje się dużo, jednak nic nie wnoszącego do rozwikłania zagadki zabójstwa na dobrą sprawę. Postaci znów sporo, które wprowadzają chaos i dodatkowe wątki w książce. Pozycja niewymagająca, na jeden wieczór.

Sama kreacja głównych bohaterów - Mortki i Suchej - na plus. Aspirantka z każdą częścią fascynuje coraz bardziej. Tajemnice unoszące się wokół policjantki tylko zachęcają by zapoznać się z kolejnym tomem. Odświeżenie postaci Kochana również na plus.

Serię z pewnością dokończę, jednak na tę chwilę, po przeczytaniu czterech części, już wiem że to zdecydowanie nie będzie mój ulubiony cykl.

Osiedle Marzeń. Bogaci ludzie zamknięci w swoim hermetycznym świecie. Sielankowe życie mieszkańców przerywa zabójstwo młodej studentki, której ciało znaleziono na środku wymarzonego osiedla. Komisarz Mortka kolejny raz staje przed zagmatwaną sprawą, która na pozór wydaje się łatwa, jednak kryje o wiele więcej sekretów niż spodziewa się policjant.

Czwarty już z kolei tom z...

Kolejny tom o Komisarzu Mortce wciągnął mnie bez reszty. W tej części Mortka i Sucha próbując rozwiązać sprawę dotyczącą zabicia studentki dziennikarstwa na zamkniętym osiedlu. Czy to powinno sie zdarzyć w takim miejscu, kto za tym stoi i dlaczego zamordował Zuzę...? Fabuła kluczy i współgra z innymi wątkami oraz bohaterami powieści. Jest zbrodnia, brutalności, gwałt, sutenerstwo, prostytucja, narkotyki i znani ludzie. Czy policjanci poradzą sobie? Przeczytajcie.

Kolejny tom o Komisarzu Mortce wciągnął mnie bez reszty. W tej części Mortka i Sucha próbując rozwiązać sprawę dotyczącą zabicia studentki dziennikarstwa na zamkniętym osiedlu. Czy to powinno sie zdarzyć w takim miejscu, kto za tym stoi i dlaczego zamordował Zuzę...? Fabuła kluczy i współgra z innymi wątkami oraz bohaterami powieści. Jest zbrodnia, brutalności, gwałt,...

„Osiedle marzeń” to tom przejściowy w serii o Jakubie Mortce – ważny fabularnie, ale nierówny w realizacji. Punkt wyjścia jest mocny: brutalne morderstwo młodej aktywistki na zamkniętym, prestiżowym osiedlu, które miało być spełnieniem aspiracji klasy średniej. Szybko okazuje się, że za murami kryją się zdrady, przemoc, układy i brudne tajemnice.

Największą siłą tej części jest aspirantka Suchocka. To ona przejmuje inicjatywę, nadaje tempo śledztwu i wypada najbardziej wiarygodnie. Konkretna, skuteczna, bez zbędnej pozy – zdecydowanie najmocniejsza postać tej książki. Mortka pozostaje w tle: zmęczony, wycofany, bardziej obserwator niż motor akcji. Z kolei Kochan bywa aż zbyt genialny, a antagoniści – mimo ciekawych założeń – nie budzą realnego strachu.

Fabuła jest wielowątkowa i spójna, a klimat zamkniętego osiedla działa bardzo dobrze. Opisy miejsc zbrodni są mocne i realistyczne, a zakończenie – celowo niedomknięte – skutecznie zachęca do sięgnięcia po kolejny tom. Problemem są jednak momenty przesady i dysonansu obyczajowo-psychologicznego, które potrafią wybić z rytmu i zostawić niesmak.

Ocena: 4/5 – solidny kryminał z dobrym pomysłem i ważny element całej serii, choć niepozbawiony nietrafionych eksperymentów. Warto przeczytać, zwłaszcza jako wstęp do znakomitych „Cieni”.

„Osiedle marzeń” to tom przejściowy w serii o Jakubie Mortce – ważny fabularnie, ale nierówny w realizacji. Punkt wyjścia jest mocny: brutalne morderstwo młodej aktywistki na zamkniętym, prestiżowym osiedlu, które miało być spełnieniem aspiracji klasy średniej. Szybko okazuje się, że za murami kryją się zdrady, przemoc, układy i brudne tajemnice.

Największą siłą tej części...

Za wszystkich przeczytanych przeze mnie do tej pory książek Chmielarza ta podobała mi się najbardziej. Czytało się świetnie, a zakończenie, ta najtrudniejsza część, która potrafi zepsuć wszystko, tym razem mnie nie zawiodło.
Jedynie czego nie kupuję za bardzo to zmasowanych sukcesów Kochana.
Poza tym naprawdę przyjemna lekka lektura.

Za wszystkich przeczytanych przeze mnie do tej pory książek Chmielarza ta podobała mi się najbardziej. Czytało się świetnie, a zakończenie, ta najtrudniejsza część, która potrafi zepsuć wszystko, tym razem mnie nie zawiodło.
Jedynie czego nie kupuję za bardzo to zmasowanych sukcesów Kochana.
Poza tym naprawdę przyjemna lekka lektura.

Kolejna bardzo przyjemna przygoda z komisarzem Mortką. Najlepsza z części, które dotychczas przeczytałem, a już mam rozpoczęte „Cienie”, które zapowiadają się również bardzo sympatycznie. Chmielarz sprawił, że polubiłem Polskie podwórko kryminalistyczne. 8,5 / 10

Kolejna bardzo przyjemna przygoda z komisarzem Mortką. Najlepsza z części, które dotychczas przeczytałem, a już mam rozpoczęte „Cienie”, które zapowiadają się również bardzo sympatycznie. Chmielarz sprawił, że polubiłem Polskie podwórko kryminalistyczne. 8,5 / 10