Czarne oceany I

Doświadczenia z procesu czytania tej książki porównałabym do prób zaśnięcia w momencie zmagania się z wysoką gorączką, ale w sumie bawiłam się całkiem dobrze.

Doświadczenia z procesu czytania tej książki porównałabym do prób zaśnięcia w momencie zmagania się z wysoką gorączką, ale w sumie bawiłam się całkiem dobrze.

Genialny klimat, bardzo przemyślana i dająca do myślenia książka o zmiennej dynamice... ale tu dzieje się tak dużo, jest mowa o tak zaawansowanych rzeczach, pod kątem naukowym, że momentami czułem się głupi ją czytając. Ale nie da się ukrywać, że książka ta ma swoją moc.

Genialny klimat, bardzo przemyślana i dająca do myślenia książka o zmiennej dynamice... ale tu dzieje się tak dużo, jest mowa o tak zaawansowanych rzeczach, pod kątem naukowym, że momentami czułem się głupi ją czytając. Ale nie da się ukrywać, że książka ta ma swoją moc.

Tym razem Dukaj mnie nie przekonał. Dość rzadka przypadłość ale tym razem Autor lub ja nie daliśmy rady

Tym razem Dukaj mnie nie przekonał. Dość rzadka przypadłość ale tym razem Autor lub ja nie daliśmy rady

Chciałbym podbić ocenę, bo zachwyca mnie poziom erudycji młodego (24-26 lat w czasie pisania) J. Dukaja. Jestem pod ogromnym wrażeniem pokładów wiedzy i imaginacji autora. Pomysły dosłownie wylewają się z Oceanów i są błyskotliwe, przerażające, intrygujące, świetne! Fabuła jest nieprzewidywalna, choć momentami na mój gust nieco przesadzona.

Niestety, ocenić, w miarę obiektywnie, muszę tutaj całość, a Czarne Oceany są nierówne niczym fale wzburzonego morza. W dowolnym momencie wpadamy na kilkustronicowe opisy zjawisk, technologii itd., co kompletnie wybija z rytmu. Na każdy opis i rozważanie jest miejsce w tekście, lecz ich umiejscowienie mogłoby być subtelniejsze.

Szybko wkręciłem się w zagmatwany, przemyślany świat. Wizja jest futurystyczna, a momentami przyjemnie retrofuturystyczna, zważywszy na niemal 25 lat od wydania książki i postęp technologiczny (zrobiłem nawet pewien eksperyment z AI idąc śladami bohatera - efekt był bardzo ciekawy). Lektura jest bardzo wymagająca, ale potrafi pochłonąć i intryguje. Wywody natury naukowej i filozoficznej nie kończą się wraz z kolejnymi rozdziałami, ale nie może tak być, że bohater dostaje się gdzieś i zaraz przed przeprowadzeniem dialogu, na który czekamy, autor serwuje nam gigantyczny, skomplikowany opis struktury np. światowej giełdy w czasach superkomputerów.

Tak więc 6/10 dla młodego wizjonera Dukaja. To mój pierwszy kontakt z jego literaturą i bardzo ciekawi mnie, czy jego styl ewoluował.

Chciałbym podbić ocenę, bo zachwyca mnie poziom erudycji młodego (24-26 lat w czasie pisania) J. Dukaja. Jestem pod ogromnym wrażeniem pokładów wiedzy i imaginacji autora. Pomysły dosłownie wylewają się z Oceanów i są błyskotliwe, przerażające, intrygujące, świetne! Fabuła jest nieprzewidywalna, choć momentami na mój gust nieco przesadzona.

Niestety, ocenić, w miarę...

Bardzo przyjemna w obcowaniu. Może najbardziej klasyczne dzieło Dukaja.

Bardzo przyjemna w obcowaniu. Może najbardziej klasyczne dzieło Dukaja.

Moje drugie zetknięcie z Dukajem i jestem zawiedziona.

Autor książki po 100 stronach stwierdza ,że koncept sci-fi ,który nam ukaże będzie uwaga... empatia... tylko nie w ciekawiej formie tylko "entities" i telepatii. Oczywiście w fabule zwierzęta i rośliny nie mają świadomości... co nie jest prawdą więc czytanie tego dalej było już tylko wkurzaniem się. Nie ważne ile razy autor by nie użył słowa "wykładniczo, wektor, *tu wstaw inny buzz word żeby brzmieć mądrze* niektóre rzeczy się po prostu nie kleją.

Oboje głównych bohaterów są tak przerysowani ,że nie mogę czytać dialogów między nimi. Myślałam ,że bardziej zostanie ukazane to jaką przewagę mają bogaci ludzie w tym świecie ale jest to tak groteskowo i niepoważnie potraktowane ,że ciężko się to czyta.

Ja nie wiem co mają mężczyźni do pisania swiatów ,w których coś sie dzieję ,że państwo kontroluje stosunki seksualne mężczyzn i kobiet. Mam wrażenie ,że zawsze jest to pretekst do napisania romansu ,który jest SŁABY. Dla mnie to jest poziom książek young adult ale nikt się nie czepia bo to jest "poważna literatura bo została napisana przez mężczyznę i jest sci-fi".

Ta książka naprawdę się zbyt poważnie traktuje jak na jej zawartość.

Moje drugie zetknięcie z Dukajem i jestem zawiedziona.

Autor książki po 100 stronach stwierdza ,że koncept sci-fi ,który nam ukaże będzie uwaga... empatia... tylko nie w ciekawiej formie tylko "entities" i telepatii. Oczywiście w fabule zwierzęta i rośliny nie mają świadomości... co nie jest prawdą więc czytanie tego dalej było już tylko wkurzaniem się. Nie ważne ile razy...

Ciężka lektura. Elementy ciężkiej s-f super, wrzucenie czytelnika na głęboką wodę (nomen omen),żeby zrozumiał, co jest czym - super. A nie super dla mnie za dużo polityki, jakichś abstrakcyjnych idei wojennych itp. Dystopie i antyutopie lubię, natomiast tutaj wszystkiego było za dużo i było to zbyt przytłaczające.

Ciężka lektura. Elementy ciężkiej s-f super, wrzucenie czytelnika na głęboką wodę (nomen omen),żeby zrozumiał, co jest czym - super. A nie super dla mnie za dużo polityki, jakichś abstrakcyjnych idei wojennych itp. Dystopie i antyutopie lubię, natomiast tutaj wszystkiego było za dużo i było to zbyt przytłaczające.

Książkę czyta się dość trudno – przez pierwsze osiemdziesiąt stron występują przeskoki w historii i nie wiadomo właściwie, kto jest kim, gdzie toczy się akcja i w jakim czasie. Autor stawia duży nacisk na teorie naukowe, jednak sam wpada w pułapki typowe dla paranaukowych ruchów internetowych, które błędnie interpretują naukę (mówie o istniejacych teoriach, a nie tych stworzonych przez autora) . Bohaterowie często wysuwają dziwne, mało wiarygodne hipotezy, zupełnie pomijając inne, bardziej logiczne wyjaśnienia. Ponadto autor wielokrotnie pisze rozłącznie "nie" z przymiotnikami co jest irytującym błedem.
Choć sam pomysł i świat przedstawiony mają w sobie potencjał i kilka ciekawych idei, nie poleciłbym jej niestety.

Książkę czyta się dość trudno – przez pierwsze osiemdziesiąt stron występują przeskoki w historii i nie wiadomo właściwie, kto jest kim, gdzie toczy się akcja i w jakim czasie. Autor stawia duży nacisk na teorie naukowe, jednak sam wpada w pułapki typowe dla paranaukowych ruchów internetowych, które błędnie interpretują naukę (mówie o istniejacych teoriach, a nie tych...

Wydaje mi się, że rozumiem fenomen “Czarnych Oceanów”, choć i tego nie jestem pewien, podobnie jak połowy treści tej książki.

Jednakże wykreowany przez Jacka Dukaja świat jest naprawdę interesujący, bardzo dystopijny, filozoficzny, działający w domysłach, a jednocześnie matematycznie logiczny. Jestem ogromnym fanem wstawek opisujących realia przedstawionej rzeczywistości, uwarunkowania społeczne czy zasady panujące w wyimaginowanym świecie. Uważam natomiast, że forma przedstawienia czytelnikowi poszczególnych informacji jest na tyle jednostajnie (przez całą książkę) niejasna, chaotyczna, że przestaje być atrakcyjna i jakkolwiek wciągająca. Miałem wrażenie, jakby autor na siłę próbował udowodnić to, że jego powieść jest czymś więcej, niż jest w rzeczywistości, a że on sam ma ogromne pokłady inteligencji, przez co książka wydaje się być zlepkiem pomysłów, idei i naukowych tekstów przy jednoczesnym braku wyjaśniania na bieżąco określonych pojęć dla ludzi niewtajemniczonych. Dla jednych być może to będzie atut, dla innych zarzut wobec Czarnych Oceanów, niemniej jednak prawdopodobnym jest, że książka ta zyska w moich oczach z każdym kolejnym podejściem… o ile się na nie zdecyduję.

Wydaje mi się, że rozumiem fenomen “Czarnych Oceanów”, choć i tego nie jestem pewien, podobnie jak połowy treści tej książki.

Jednakże wykreowany przez Jacka Dukaja świat jest naprawdę interesujący, bardzo dystopijny, filozoficzny, działający w domysłach, a jednocześnie matematycznie logiczny. Jestem ogromnym fanem wstawek opisujących realia przedstawionej rzeczywistości,...

Jakie to jest mocne dzieł to szok. Musiałem się zalogować żeby poczytać opinie... Niesamowity umysł Pana Jacka. Żyłem tą książką nawet jak nie czytałem. Idea myślni mnie nie odstępowała, w szczególności jak przechodziłem zatłoczonymi ulicami. Ciężkie do czytania, wciągające, przerażające- na tym samym wysokim poziomie!

Jakie to jest mocne dzieł to szok. Musiałem się zalogować żeby poczytać opinie... Niesamowity umysł Pana Jacka. Żyłem tą książką nawet jak nie czytałem. Idea myślni mnie nie odstępowała, w szczególności jak przechodziłem zatłoczonymi ulicami. Ciężkie do czytania, wciągające, przerażające- na tym samym wysokim poziomie!